English
Yes, that is truly shamelessness. Because there is shamelessness in this, it is shamelessness. Its nature is shamelessness itself, it is a dharma that contradicts reverence, but it is not merely the absence of it. Shamelessness, not fearing what should not be done. The so-called "what should not be done" refers to what should not be said, therefore, the so-called "what should not be done" refers to what is condemned by the noble ones, this is what is meant. Not fearing that is shamelessness, the so-called "not regarding what should not be done as having unpleasant consequences" is the general statement. Because fear arises from this, the word "fear" is used to explain that it will not be exhausted, therefore, the word "fear" refers to not regarding it as having unpleasant consequences. Is not regarding fear not fearing? If explained in detail, suppose for a moment it is said like this, it is fear, but because there is a state of not regarding fear in this, it is not fearing. Its nature is not regarding fear itself, if explained like this, it will be known that it is wisdom, because wisdom is not regarding fear. However, if it is said like this, because there is a state of regarding fear in this, it is regarding fear. Because of not fearing, it is not regarding fear. Its nature is not regarding fear itself, or, the nature of regarding fear is regarding fear itself. The nature of not fearing is not fearing itself, if explained like this, it will be known that it is ignorance, because being associated with ignorance will not regard fear. The so-called "seeing is also not seeing itself", if explained in detail, it is neither wisdom nor ignorance. Then what is it? What is the near cause affliction of these two, wisdom and ignorance, that is not fearing. That is called shamelessness, the so-called "because this makes one have shame, therefore it is having shame". What is not having shame is shamelessness. There are also others who think that knowing shame is also caution, and having shame is also caution, because the root meaning of the words is the same, so how do these words express different meanings?
Tibetan
བདག་ལ་ལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟོས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀླན་ཀ་པས་ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡང་ཅིག་ཅར་ལྟོས་པ་གཉིས་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཕྱོགས་འདི་ཡང་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་གཅིག་ལ་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ལྟོས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་རྒོལ་བར་བྱེད་དོ། །བདག་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཅིག་ཅར་རོ་ཞེས་ནི་མི་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་དག་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བདག་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཛེམ་པ་འབྱུང་ལ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་ངོ༌། །བཟློག་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ་རེ་ཞིག་རྟོག་པ་དང་པོ། མ་གུས་ངོ་ཚ་མེད་ཁྲེལ་མེད། །ཁ་ན་མ་ཐོ་འཇིགས་མི་ལྟ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་ནའོ། །གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དག་ལ་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཉིད་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྟོག་པ་གཉིས་པ་བདག་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་མེད་པ་ཡིན་ལ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཁྲེལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་ན་ནི་བདག་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེས་པ་དག་གིས་འཛེམ་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ལྟོས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀའི་ལན་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་དགའ་བ་དང་གུས་པ་ དག་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་གི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དགའ་དད་ཅེས་བྱ་བ་མོས་ཏེ། དགའ་བ་ཁོ་ན་དད་པ་ཡིན་གྱི་གུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་དང་དད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དད་པ་ཡིན་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་དག་ལ་ནི་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ངོ་བོ་དད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དགའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ
Chinese
“依于自”这样说是广说的。即使这样，两种依赖如何同时成立呢？这是诘难者看到在这方面也不可能同时存在两种依赖而说的。即使这样，这个“也”字，是认为这方面也有过失。想到一个心不可能同时产生无惭和无愧，所以诘难说两种依赖如何同时成立呢？“不说是同时依赖自和他”这样说是广说的，这是为了说明这些是分门别类产生的。有的是依于自而不顾罪过，有的是依于他而产生的。相反的是知惭和有愧，这是广说的，首先是第一个分别：“不敬无惭无愧，对于罪过不畏惧。”就是这样。 “具有恭敬”这样说是广说的，对于罪过畏惧，这就是有愧，畏惧的原因就是有愧的同义词。第二个分别是依于自而不顾罪过是无惭，依于他则是无愧。如果这样，依于自而顾罪过就是知惭，依于他就是有愧。即使这样，对于“两种依赖”的诘难，要广说回答。有些人认为欢喜和恭敬是一样的，因此为了很好地显示它们的差别，所以喜欢信，欢喜仅仅是信仰，而不是恭敬。不仅仅是欢喜和信仰，因此欢喜有两种，有烦恼的和无烦恼的等等。有信仰而不是欢喜也是有的，这是四句中的一句。对于苦和集谛，仅仅是现前信受的自性是信仰，而不是欢喜，因为不是应该欢喜的。
English
"Depending on oneself" is said extensively. Even so, how can two dependencies be established simultaneously? This is said by the objector who sees that two dependencies cannot exist simultaneously in this respect either. Even so, the word "also" is thought to be a fault in this respect as well. Thinking that shamelessness and embarrassment cannot arise simultaneously in one mind, they object, "How can two dependencies be established simultaneously?" "It is not said that one depends on oneself and others simultaneously." This is said extensively to show that these arise in different categories. Some arise depending on oneself without regard to faults, and some arise depending on others. The opposite is knowing shame and having embarrassment, which is said extensively. First, the first distinction: "Disrespectful, shameless, without embarrassment, does not fear faults." It is like this. "Having respect" is said extensively, and to fear faults is to have embarrassment. The reason for fearing is a synonym for having embarrassment. The second distinction is that depending on oneself and not caring about faults is shamelessness, and depending on others is without embarrassment. If so, depending on oneself and caring about faults is knowing shame, and depending on others is having embarrassment. Even so, to the objection of "two dependencies," a broad answer should be given. Some people think that joy and respect are the same, so in order to show their differences well, they like faith. Joy is only faith, not respect. Not only joy and faith, therefore joy is of two kinds, afflicted and unafflicted, and so on. There is also faith but not joy, which is one of the four sentences. For the truths of suffering and origin, only the nature of present acceptance is faith, not joy, because it is not something to be rejoiced in.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ཡིན་ལ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་ངོ་བོའི་སྲེད་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་པས་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ཡིན་པ་ནི་དད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དགའ་བ་ཡང་ཡིན་པ་སྟེ། འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དགའ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དག་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གོ །དེ་ལྟར་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་དང་དད་པའི་མུ་བཞི་པ་སྦྱར་ནས་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་མུ་བཞི་པ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་ན་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དག་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སློབ་མ་གང་དག་ཡིན་པའོ། །བླ་མ་དང་ཉེ་བར་གནས་པས་ཉེ་གནས་དག་སྟེ། གནས་འཆར་བ་དང་འདོན་པས་འབྲེལ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །གུས་པ་ནི་དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གུས་ཉིད་ངོ་ཚ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་ཉིད་འབྱུང་ངོ༌། །གུས་པ་ཡིན་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གུས་པར་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ཡིན་པ་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་སྟེ་དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བོ་གཞན་འབྲེལ་པ་མེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དགའ་བ་དང་གུས་པ་མེད་དོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དགའ་བ་ནི་དགའ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ན་རེ་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དགའ་བ་སྟེ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་དད་པ་ཉིད་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གུས་ཉིད་ངོ་ཚ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་སྟེ། གུས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དེ། བཀུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང་འཇིགས་པས་དབང་སྒྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཅེས་བཤད་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དགའ་བ་ནི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིན་ལ་གུས་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བཀུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ད
Chinese
的原因。存在是喜悦而非信仰的情况，这是因为它是喜悦本质的贪爱，而非完全信任的本质，因此不是信仰。两者都是的情况，既是信仰也是喜悦，因为灭谛和道谛是应当完全信任的本质，并且是应当喜悦的，因此是两者兼具的自性，这是总结。两者都不是的情况，是指那些情况之外的，是指感觉等其他非伴随心生起的法。这样，将以法为对境的喜悦和信仰的四句分别，为了结合以人为对境的四句分别。对于人，详细地阐述说。其中，一同居住的称为一同居住者，是指那些出家的弟子。亲近上师而居住的称为近住者，是指通过供养和服侍而联系的人。对于儿子等那些人来说，只有喜悦而没有尊敬。有烦恼者和无烦恼者应各自对应。尊敬不是喜悦，因为尊敬本身就是知惭（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的定义。是尊敬而非喜悦的情况，是因为是应当尊敬的处所。两者都是的情况，是喜悦和尊敬，是两者兼具的自性，这是总结。两者都不是的情况，是指那些情况之外的，是指那些没有关系且没有功德的其他人，对于他们来说，既没有喜悦也没有尊敬。先行的喜悦是喜悦，意思是说，论师认为，以信任功德为先导的喜悦，那就是喜悦，因此信仰本身不是喜悦。尊敬本身就是知惭（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意思是说，知惭如前所述，就是伴随尊敬，伴随敬重，以及伴随因恐惧而产生的支配，所说的知惭就是尊敬。因此，喜悦是信仰的定义，而尊敬是知惭（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的定义，这是对它们的区别所作的阐述。伴随敬重也与之相似，意思是说，知惭也同样是法
English
reason. There are cases where there is joy but not faith, because it is the craving of the essence of joy, but not the essence of complete trust, so it is not faith. The case where both are true is that it is both faith and joy, because the truths of cessation and the path are the essence of being completely trusted and should be rejoiced, so it is the nature of both, which is the summary. The case where neither is true refers to those situations other than those, which refers to feelings and other mental events that are not accompanied. Thus, the fourfold distinction of joy and faith with respect to the Dharma is combined, in order to combine the fourfold distinction with respect to persons. For persons, it is explained in detail. Among them, those who live together are called co-habitants, referring to those who are ordained disciples. Those who live near the teacher are called attendants, referring to those who are connected through offerings and service. For those such as sons, there is only joy and no respect. Those with afflictions and those without afflictions should be applied accordingly. Respect is not joy, because respect itself is the definition of knowing shame (Hri, ह्री, hrī, Shame). The case where it is respect but not joy is because it is a place to be respected. The case where both are true is joy and respect, which is the nature of both, which is the summary. The case where neither is true refers to those situations other than those, referring to those other people who have no relationship and no qualities, for whom there is neither joy nor respect. The joy that precedes is joy, meaning that the teacher thinks that the joy that is preceded by trusting in qualities, that is joy, so faith itself is not joy. Respect itself is knowing shame (Hri, ह्री, hrī, Shame), meaning that knowing shame as described before, is accompanied by respect, accompanied by reverence, and accompanied by the domination caused by fear, the knowing shame that is spoken of is respect. Therefore, joy is the definition of faith, and respect is the definition of knowing shame (Hri, ह्री, hrī, Shame), this is the explanation of making their distinction. Being accompanied by reverence is also similar to that, meaning that knowing shame is also the same as the Dharma.