Tibetan
ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་ལྟ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་ པའི་གཟུགས་ཤིག་མེད་ན་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གཉིས་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞ་ན། མིག་དང་གཟུགས་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཉིས་ལ་བརྟེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་ལུང་ལས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་ལས་ཀྱང་ཡུལ་ཡོད་ཕྱིར། །ཡུལ་ཡོད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། །མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ན་གལ་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཞིག་མེད་ན་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདས་པ་ཞིག་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདས་བ་དང་མ་འོངས་བ་དང་ད་ལྟ་བྱུང་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་ནི་འདི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར། དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བར་འདོད། །གང་དག་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། དུས་ལ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་པ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི། གང་དག་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་བའི་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཡོད་པ་མ་འོངས་པ་དང་འབྲས་བུ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བདག་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨྲ་པ་དེ་དག་ནི། རྣམ་བཞི་དངོས་དང་མཚན་ཉིད་དང༌། །གནས་སྐབས་གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་དང༌། །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་དག་ཆོས་ དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན། དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ན་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འདོར་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གནས་འདས་པར་འགྲོ་བ་ན་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་པའི་དངོས་པོ་འདོར་གྱི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་བཅོམ་ནས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ན་དབྱིབས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཁ་དོག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དག་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་དག་ཆོས་དུས་དག་ཏུ་འཇུག་བ་ན་འདས་པ་ནི་འདས་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་གྱི་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་བུད་མེད་གཅིག་ལ་ཆགས་པ་ན་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དག་ཡིན་ནོ།། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་དག་ཆོས་དུས་དག་ཏུ་འཇུག་པ་ན་གནས་སྐབས་ནས་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་པ་ལ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་ལས་ཡིན་གྱི་རྫས་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤོད་མིག་གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་མཚན་མ་བཏབ་ན་ཡང་གཅིག །བཅུའི་མཚན་མ་བཏབ་ན་ཡང་བཅུ། བརྒྱའི་མཚན་མ་བཏབ་ན་ཡང་བརྒྱ། སྟོང་གི་མཚན་མ་བཏབ་ན་ཡང་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་དག་ཆོས་དུས་དག་ཏུ་འཇུག་པ་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་བུད་མེད་ཅིག་ལ་མ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བུ་མོ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་བ་བཞི་བོ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང༌། གསུམ་པ་བཟང་སྟེ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ལུགས་གང་ཡིན་བ་འདི་བཟང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ནི་དབྱེ་བའི་དུས་སུ་རྣམ་གཞག་གང་གི་ཚེ་ཆོས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱེད་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱས་ནས་འགགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདས་པའོ། །འདིར་དཔེ་ས་སྟོན་བ་དག་ཕྱིར་རྒོལ་བར་གནས་ཏེ། ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། བགེགས་སུ་བྱེད། གང་གིས་ན་རེས་འགའ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་ལ་རེས་འགའ་ནི་བྱ་པ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ང་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱ
Chinese
此外，圣声闻弟子，具足闻者，也会观察过去的色。如果未来的色不存在，那么圣声闻弟子，具足闻者，就不会对未来的色产生强烈的欢喜。为什么（佛陀）要广泛地宣说所谓的“未来的色”等等呢？二、因为识是依赖二者而生的。哪二者呢？即从眼和色，到意和法之间所说的。如果没有过去和未来的所缘，那么缘于它们的识也不会依赖二者而生。暂时从经文来说，如果过去和未来存在，那就是这样。从理证来说，也是因为所缘存在。如果所缘存在，识就会产生；如果不存在，就不会产生。如果过去和未来不存在，那么缘于它们的识就不会产生。因此，因为没有所缘，识本身也不会产生。三、因为果。如果过去不存在，那么来世善业和恶业的果报又如何产生呢？在产生果报的时候，就没有现在成熟的因。因此，分别说者（毗婆沙师）说，过去、未来和现在都是存在的。如果说是“一切有部”，那么就必须毫无疑问地承认这一点，即：因为他们说“有”，所以他们被称为“一切有部”。那些说过去、未来、现在和非时（无为法）一切都存在的人，才是“一切有部”。而那些区分说，已经发生但尚未产生果报的过去是存在的，未来和已经产生果报的过去是不存在的，就是分别说者。那么，谁是“一切有部”的自宗呢？那些说“四种，事物和自性，以及状态，各自转变”的人。即事物转变为其他事物，自性转变为其他自性，状态转变为其他状态，以及其他转变为其他。其中，事物转变为其他事物，是指那些法进入时间的时候，事物转变为其他事物。
English
Furthermore, noble auditory disciples, endowed with hearing, will also observe past forms. If future forms did not exist, then noble auditory disciples, endowed with hearing, would not develop intense joy in future forms. Why would (the Buddha) extensively proclaim the so-called "future forms" and so on? Second, because consciousness arises in dependence on two things. What are these two? Namely, from the eye and form, to what is said between the mind and phenomena. If there were no objects of the past and future, then the consciousnesses that cognize them would not arise in dependence on two things. For the moment, according to the scriptures, if the past and future exist, then that is how it is. According to reasoning as well, it is because objects exist. If objects exist, consciousness will arise; if they do not exist, it will not. If the past and future did not exist, then the consciousnesses that cognize them would not arise. Therefore, because there is no object, consciousness itself will not arise either. Third, because of the result. If the past did not exist, then how would the fruits of virtuous and non-virtuous actions in the next life arise? When the fruits arise, there is no cause for present maturation. Therefore, the Vaibhashikas say that the past, future, and present all exist. If one says "Sarvastivada," then one must undoubtedly acknowledge this, namely: because they say "exists," they are called "Sarvastivada." Those who say that the past, future, present, and non-temporal (unconditioned dharmas) all exist are the Sarvastivadins. And those who distinguish and say that the past that has already occurred but has not yet produced results exists, and that the future and the past that has already produced results do not exist, are the Vibhajyavadins. So, who are the proponents of "Sarvastivada"? Those who say, "Four kinds, things and characteristics, as well as states, each transform." Namely, things transform into other things, characteristics transform into other characteristics, states transform into other states, and others transform into others. Among these, things transforming into other things refers to when those dharmas enter into time, things transform into other things.
Chinese
物的自性轉變成其他的不是，那裡將會這樣闡述：法在未來的時間轉變到現在的時間時，捨棄未來的物體，而現在的狀態轉變到過去時，也捨棄現在的物體，但物的自性不是。譬如，金器的容器毀壞後做成其他的東西時，形狀會改變，但顏色不會改變一樣。這是他們所說的。自性轉變成其他的，是指當法進入各個時間時，過去具有過去的自性，但並非沒有未來的和現在的自性。同樣地，也適用於未來和現在。譬如，男子對一個女子產生貪戀時，並非對其他女子沒有貪戀一樣。這是他們所說的。狀態轉變成其他的，是指當法進入各個時間時，從一個狀態轉變到另一個狀態，顯示是不同的狀態，但不是不同的物。譬如，在一個骰子上，即使只做一個記號，也是一；做了十個記號，也是十；做了百個記號，也是百；做了千個記號，也是千。這是他們所說的。轉變成其他的，是指當法進入各個時間時，相對於先前和之後，被稱為其他的。譬如，一個女子，既可以被稱為母親，也可以被稱為女兒。這是他們所說的。這樣，這四種觀點都是一切有部的主張。在這些觀點中，第三種最好，也就是狀態轉變成其他的觀點最好。為什麼呢？因為在區分的時間裡，當法不做事的時候，就是未來；當做事的時候，就是現在；當做完事而停止的時候，就是過去。這裡舉例說明的人，是為了反駁而存在的。如果法以其自性存在，就應該總是做事。 會成為障礙。因為有時做事，有時不做事，這就是過去、未來和現在。這又是如何呢？
English
The substance of a thing does not transform into something else. There, it will be explained thus: When a dharma transitions from the future time to the present time, it abandons the future object, and when the present state transitions to the past, it also abandons the present object, but not the substance of the thing itself. For example, when a golden vessel is destroyed and made into something else, the shape changes, but the color does not change. This is what they say. The characteristic transforming into another refers to when dharmas enter various times, the past possesses the characteristic of the past, but it is not without the characteristics of the future and the present. Similarly, it also applies to the future and the present. For example, when a man develops attachment to one woman, it is not that he has no attachment to other women. This is what they say. The state transforming into another refers to when dharmas enter various times, transforming from one state to another, showing different states, but not different things. For example, on a single die, even if only one mark is made, it is one; if ten marks are made, it is ten; if a hundred marks are made, it is a hundred; if a thousand marks are made, it is a thousand. This is what they say. Transforming into another refers to when dharmas enter various times, relative to the previous and the subsequent, they are called others. For example, a woman can be called both mother and daughter. This is what they say. Thus, these four views are the assertions of the Sarvastivadins. Among these views, the third is the best, that is, the view that the state transforms into another is the best. Why? Because in the time of distinction, when a dharma does not act, it is the future; when it acts, it is the present; when it has acted and ceased, it is the past. Those who give examples here exist to refute. If a dharma exists by its own nature, it should always act. It becomes an obstacle. Because sometimes it acts, and sometimes it does not act, this is the past, future, and present. How is that so?