Tibetan
ས་ལ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བཤད་ཅེ་ན། ཅི་ནས་ཀྱང་ལྟ་བ་འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ཡིན་གྱི། བདག་གམ་བདག་གི་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་དགའ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལས་རྟག་པར་ལྟ་བའམ་ཆད་པར་ལྟ་བའམ་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་སྟེ། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བའི་བདེན་པ་ཡོད་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དམན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བ་འདི་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་བའོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེན། གང་ལ་ལ་དག་དབང་ཕྱུག་གམ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང་བདག་དང་བྱེད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ལྟ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་སོགས། །བདག་རྟག་རྒྱུར་ནི་མངོན་ཞེན་པ། །བར་དུ་འཇུག་པས་དེ་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད། །དེ་དག་ལ་བདག་དང་རྟག་པར་འཛིན་པ་དེ་གཉིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་བས། དེ་བས་ན་ངེས་བྱས་སོ་ཞེས་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་རྟག་བར་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ་ཞེས་བཤད་བ་གང་ཡིན་པ། ཅི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་གཉིས་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དམ་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བཞི་སྟེ། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ བཞི་བོ་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྟེ། མཐར་འཛིན་བར་ལྟ་བ་དང༌། རྟག་པར་ལྟ་བ་ལས་ནི་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ནི་བདེ་བ་དང་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་དག་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། གསུམ་གང་གིས་ཤེ་ན། ཕྱིན་
Chinese
观察“萨”（ས་，地）则为坏聚见。所有缘于有漏的见解也都是坏聚见。为什么只说我与我所的见解是坏聚见呢？为了要了悟这个见解是缘于坏聚，而不是缘于我或者我所。从那显现为乐我的事物中，恒常地视为常、视为断、视为边执，因为执着于常与断的边。如果说苦等谛存在或不存在，这是邪见。视劣为胜是见取。视非因为因为，以及视非道为道，这是戒禁取。如果视非因为因为是戒禁取，为什么不是由见苦所断呢？因为有些人视自在天或生主为因，他们执着于常、一、我与作者而观察。因此：由于颠倒故，自在天等，于我常因显现执着。中间介入故，因此，是见苦所断。对他们执着我与常，这二者是由见苦所断的。因此，即使执着于因，也会断除它。所说的是由于颠倒故，执着于我与常，那么，难道只有那两种颠倒吗？颠倒有四种：于无常执常，于苦执乐，于不净执净，于无我执我。那么，这四种颠倒的自性是什么呢？从三种见产生四种颠倒：从边执见与常见产生常颠倒。从见取产生乐与净颠倒。从坏聚见产生我颠倒。为什么其他的烦恼不是颠倒呢？如此，以三种因来安立颠倒。哪三种呢？
English
Looking at the "sa" (ས་, earth) is the view of the perishable aggregation. All views that focus on what is tainted are also views of the perishable aggregation. Why is it said that only the views of self and what belongs to self are views of the perishable aggregation? It is to realize that this view is based on the perishable aggregation, not on self or what belongs to self. From that which appears as the pleasure of self, one constantly views it as permanent, as annihilated, or as clinging to extremes, because one clings to the extremes of permanence and annihilation. To say that the truth of suffering and so on exists or does not exist is a wrong view. Viewing the inferior as superior is holding to the supreme view. Viewing what is not a cause as a cause, and viewing what is not a path as a path, is holding to the supreme morality and asceticism. If viewing what is not a cause as a cause is holding to the supreme morality and asceticism, why is it not abandoned by seeing the origin? Because some people view Ishvara or the Lord of Beings as the cause, they cling to and observe permanence, oneness, self, and the agent. Therefore: Because of inversion, Ishvara, etc., manifest clinging to self as the permanent cause. Because of intervening in the middle, therefore, it is abandoned by seeing suffering. Clinging to self and permanence in them, these two are abandoned by seeing suffering itself. Therefore, even if one clings to the cause, one will abandon it. What is said is that because of inversion, one clings to self and permanence, then, are there only those two inversions? There are four inversions: clinging to permanence in impermanence, clinging to pleasure in suffering, clinging to purity in impurity, and clinging to self in non-self. Then, what is the nature of these four inversions? Four inversions arise from three views: from the view of clinging to extremes and the view of permanence arises the inversion of permanence. From the view of taking something as supreme arises the inversion of pleasure and purity. From the view of the perishable aggregation arises the inversion of self. Why are other afflictions not inversions? Thus, inversions are established by three causes. Which three?
Tibetan
ཅི་ལོག་ཕྱིར་དང༌། ངེས་རྟོགས་ཕྱིར་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱིར། །དམིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྦྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་མེད་པའི་སྒོར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། དག་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་གཞན་ནི་ངེས་པར་མི་རྟག་པ་དང༌། ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་འདིར་ནི་ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་གྱི། སེམས་དང་འདུ་ཤེས་དེའི་དབང་གིས། །ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དང་མཚུངས་བར་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། ང་རྒྱལ་བདུན། ང་རྒྱལ་དང༌། ལྷག་བའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང༌། །ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་སེམས་ཁེངས་པ་ལས་ང་རྒྱལ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆུང་ངུ་བས་བདག་ཆེ་བའམ། མཉམ་པ་དང་མཉམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མཉམ་པས་བདག་ཆེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བ་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆེ་བ་བས་ཀྱང་བདག་ ཆེའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་བོ་ལྔ་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་སེམས་བ་ནི་ངའོ་སྙམ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པར་བདག་གིས་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་བར་ཆེས་འཕགས་པ་བས་བདག་ཅུང་ཟད་ཅིག་གིས་དམན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་བའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདག་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་དང་འདྲའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་ཆུང་ངོ་སྙམ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣ
Chinese
颠倒之因，以及决定之因和增益之因。对于所缘境，有颠倒之因，有决定之因，有增益之因。其中，断见和邪见并非增益，因为它们是进入无有之门。执持戒律和苦行为最胜，并非完全颠倒，因为它们只是以清净为目标。其他烦恼并非决定无常，且非见之自性，因此它们并非颠倒。经中说“于无常执常”是想颠倒、心颠倒和见颠倒。此处唯有见是颠倒，而心和想是受其影响。由于见颠倒的力量，与之相应的想和心也被称为颠倒。 又问，是否只有如实之细微差别才有分类，而其他则无？答：我慢也有。如何有？答：有七种我慢，即我慢、过慢、慢过慢、我所慢、增上慢、下劣慢和邪慢。无有差别地心生骄傲称为我慢。由于进入的差别，它有七种形态。小者认为自己大，或与自己相等，心生骄傲，这是我慢。与自己相等者认为自己更大，这是过慢。比自己大者认为自己更大，这是慢过慢。于近取五蕴执为我或我所，这是我所慢。未得殊胜之功德，却认为自己已得，这是增上慢。比殊胜者仅稍逊一筹，认为自己下劣，这是下劣慢。不具功德者，却认为自己具有功德，这是邪慢。论典中说有九种我慢，即认为“我是最胜”的我慢之相，认为“我与彼等同”的我慢之相，认为“我不如彼”的我慢之相。
English
The causes of perversion, as well as the causes of ascertainment and the causes of superimposition. Regarding the object of focus, there are causes of perversion, causes of ascertainment, and causes of superimposition. Among these, nihilistic views and wrong views are not superimposition, because they are entering the gate of non-existence. Holding precepts and asceticism as supreme is not entirely perverse, because they are only aimed at purity. Other afflictions are not definitely impermanent, and are not the nature of views, therefore they are not perverse. The sutra says that "to perceive permanence in impermanence" is a perversion of thought, a perversion of mind, and a perversion of view. Here, only the view is perverse, while the mind and thought are influenced by it. Due to the power of the perverse view, the corresponding thought and mind are also called perverse. Furthermore, is it only the subtle distinctions of reality that have classifications, while others do not? Answer: Pride also has them. How so? Answer: There are seven types of pride, namely pride, excessive pride, pride beyond pride, pride of "I am," arrogance, inferior pride, and wrong pride. Undifferentiated conceit is called pride. Due to the difference in entering, it has seven forms. The small one thinks he is great, or equal to himself, and is conceited, this is pride. One who is equal to oneself thinks he is greater, this is excessive pride. One who is greater than oneself thinks he is even greater, this is pride beyond pride. To grasp the five aggregates of appropriation as self or belonging to self, this is the pride of "I am." Not having attained superior qualities, but thinking that one has attained them, this is arrogance. Being only slightly inferior to the superior, thinking that one is inferior, this is inferior pride. One who does not possess qualities, but thinks that he possesses qualities, this is wrong pride. The treatises say that there are nine types of pride, namely the aspect of pride that thinks "I am the best," the aspect of pride that thinks "I am equal to them," and the aspect of pride that thinks "I am not as good as them."