Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ལས་འཐོབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་འཐོབ་བ་ནི་མ་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་པ་མིན་བའི་སྡོམ་པའམ། །ཁས་ལེན་པ་ལས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཐོབ་སྟེ། དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་གསོད་པར་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ལས་སོ། །དེའི་རིགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ཀྱང་འཚོ་བ་འདིས་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་ལས་སོ། །ལྷག་མའི་རྣམ་རིག་མི་འཐོབ་པ། །ཞིང་དང་ལེན་དང་གུས་བྱེད་པས། །ལྷག་མ་གང་ཞིག་ཅེ་ན། སྡོམ་པའང་མ་ཡིན་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པའང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་འཐོབ་སྟེ། གང་དུ་ཀུན་དགའི་ར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་བ་ཙམ་གྱིས་རྣམ་བར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་དང་མཐུན་བའི་ཞིང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དག་ལས་སམ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་གྱི་བར་དུ་ཟན་མི་ཟའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚེས་སམ་ཟླ་བ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་གཅིག་ཅིང་ཡང་རྟག་ཏུ་མཆོད་སྟོན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་དམ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའམ། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་དག་ལས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དང་མཐུན་པའི་ལས་གུས་པར་བྱེད་པ་ལས་སོ། །སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པ་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་སྡོམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སོ་སོར་ཐར་བའི་འདུལ་གཏོང་བ། །བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང༌། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་འདས་ལས། །དེས་འདུལ་བར་བྱེད་པས་ན་འདུལ་བ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་དགོངས་པའོ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མ་གཏོགས་པར། དེ་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞིས་གཏོང་སྟེ། མི་བརྡ་ཕྲད་པའི་དྲུང་དུ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སླར་ཕུལ་བའམ། རིས་མཐུན་པ་བཏང་བའམ། མཚན་གཉིས་ ཅིག་ཅར་དུ་བྱུང་བའམ། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པ་ལས་སོ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་དེ་དག་དང་མཚན་མོ་ཟད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་བསྡུ་ན་གཏོང་བའི་རྒྱུ་ལྔར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་བར་རིག་བྱེད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། ལུས་བོར་བའི་ཕྱིར་བ་དང༌། རྟེན་ཉམས་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། གཞི་ཆད་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། དེ་སྲིད་དུ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལས་སྨྲ
Chinese
之故也。非律仪从何而得已说竟。如何而得未说故，是故当说。非律仪之律仪，从发誓而得。非律仪以二种因缘而得，其同类者，从杀害之加行而得。其非同类者，谓我等亦当以此活命，从发誓而得。余者之无表不得者，由田等及受与恭敬故。何为余者？谓非律仪亦非非律仪。彼等由田等之势力而得。于中，仅献供园林等，而生起无表者，是与彼相应之田。如是从物所生之福德事等，或乃至向佛作礼之间不食，或于节日或半月或一月，又恒常作供养等，如是受持誓愿，或从善或不善生起无表者，是从恭敬作与彼相应之业。律仪与非律仪如何得者，此已说竟。今当说律仪，于彼略说别解脱之舍律仪，舍学处及死殁，二根生及断根本，与夜分过。由彼调伏故，是调伏，谓是别解脱律仪。除近住律仪外，彼以四因缘而舍，于不解语人前，从内心舍学处，或舍同类，或二根一时生，或断善根。近住律仪者，与彼等及夜分尽，如是彼等若总摄之，则成舍律仪之五因缘。何故由彼等因缘而舍耶？谓生起与正受相违之无表故，及舍身故，及所依衰损故，及地断故，及唯至彼时故。有说从犯堕罪而
English
Therefore. It has already been explained from where non-restraint is obtained. Since it has not been explained how it is obtained, therefore it should be explained. Non-restraint restraint, is obtained from making a vow. Non-restraint is obtained through two causes. Those of the same kind are obtained from the application of killing. Those that are not of the same kind are obtained from vowing, "We too shall live by this livelihood." The remaining non-manifestations are not obtained through fields, receiving, and reverence. What are the remaining ones? They are called neither restraint nor non-restraint. They are obtained by the power of fields and so forth. Among them, the non-manifestation that arises merely from offering parks and so forth is a field that is in accordance with that. For example, from objects of merit arising from objects, or from vowing, "I will not eat until I have prostrated to the Buddha," and "I will always make offerings on holidays, half-months, or months," or from reverently performing actions that are in accordance with the non-manifestation that arises from virtue or non-virtue. How restraint and non-restraint are obtained has been explained. Now, restraint should be explained. In that, briefly, the abandonment of individual liberation discipline, abandoning the precepts, death, the arising of two genders, cutting off the root, and the passing of the night. Because it tames through that, it is taming, which is considered to be the discipline of individual liberation. Except for the discipline of close dwelling, it is abandoned by four causes: in the presence of someone who does not understand, abandoning the bases of learning from the depths of one's heart, or abandoning those of the same class, or the simultaneous arising of two genders, or cutting off the root of virtue. The discipline of close dwelling is those and the exhaustion of the night. Thus, if those are summarized, they become five causes for abandoning discipline. Why is it abandoned by those causes? Because it generates a non-manifestation that contradicts what was properly taken, and because of abandoning the body, and because of the decline of the basis, and because of the cutting off of the ground, and because it is only until that time. Some say it is from falling into sin.