Tibetan
འགྱུར་རོ། །དུས་སུ་ཟ་ཞིང་ཟས་ནར་མའི་དུས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་ནི་སྨྱུང་བའི་དྲན་པ་དང༌། ཡིད་བྱུང་བ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ན་གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཅི་བསྙེན་གནས་འདི་དགེ་བསྙེན་འབའ་ཞིག་གི་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡང་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་ལའང་བསྙེན་གནས་ཡོད་མོད་ཀྱི། །སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བར་མིན་ནོ། །དགེ་བསྙེན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཉིན་ཞག་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་སྟེ། བསྙེན་གནས་ནོད་ན་དེ་ལ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་དགེ་བསྙེན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་པ་རྣམས་ན་རེ་ནི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཆེ་རྣམས་ན་རེ་སྡོམ་པ་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་ཡང་མདོ་ལས་འདི་སྐད་དུ་མིང་ཆེན་གང་གི་ཕྱིར་ཁྱིམ་པ་གོས་དཀར་པོ་གྱོན་པ། སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང༌། བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་པར་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་ཡང་སྨྲ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བསྙེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ལས། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལས། སྡོམ་པ། དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་འདིའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་ཕར་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་ཉིད་ནའོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པ་ཐོབ་ཀྱང་བརྡས་སྤྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས། སྨྲ་བ་དགེ་སློང་བཞིན། ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དང་དགེ་སྦྱོང་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཟིན་ཀྱང༌། བརྡས་སྤྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ནོད་དུ་གཞུག་པ་ལྟར་དགེ་བསྙེན་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་སྡོམ་པ་མེད་པར་དགེ་བསྙེན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་བསྡམས་ན་ནི། སྣ་གཅིག་སྤྱོད་ལ་སོགས་ཅི་ལྟར། །གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་
Chinese
转变吧！按时进食并且完全断绝非时食，由此斋戒的忆念和喜悦便会安住，没有它俩，两者都不会有。再有，这近住是仅仅居士的吗？抑或是其他人的呢？对于其他人也有近住，但是没有皈依是不行的。不是居士的人也在那一天皈依佛、法、僧，如果受持近住，那么他便会生起近住的律仪，否则便不会。仅仅皈依就能成为居士吗？印度的当地人说，会成为。克什米尔人说，没有律仪是不行的。还有，经中这样说，大名，为了什么，一个穿着白衣的在家男子，具有男根，皈依佛，皈依法，皈依僧，并且也说“请您接纳我为居士”这句话，仅仅如此便会成为居士。这没有相违之处，因为由此生起，从居士本身承诺，仅仅承诺律仪、居士本身，此居士的律仪也会生起，当承诺“请您接纳我为居士”之时。此后“断绝杀生”等是断绝杀生等的总称，因为中间的词语没有显现的缘故。即使获得了律仪，为了传达，也应如比丘一样宣说学处。如同比丘和沙弥即使获得了律仪，为了传达，也应再次给予学处，说“你的律仪是这个和这个”，居士也与此相同，因此说没有律仪也有居士是不行的。如果全部守护，那么一分行等又该如何呢？如果所有居士都安住于居士的律仪，那么世尊所说的一分行、一部分行、大部分行和完全
English
Transform! Eating on time and completely abstaining from untimely food, thereby the mindfulness and joy of fasting will abide, without them, neither will exist. Furthermore, is this abiding close only for lay practitioners? Or is it for others as well? Others also have abiding close, but it is not possible without taking refuge. Even those who are not lay practitioners take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha on that day, and if they observe the abiding close, then the vows of the abiding close will arise for them, otherwise they will not. Does merely taking refuge make one a lay practitioner? The people of India say that it does. The Kashmiris say that it is not possible without vows. Moreover, it is said in the sutra, "Great Name, for what reason does a householder wearing white clothes, a man with male genitals, take refuge in the Buddha, take refuge in the Dharma, take refuge in the Sangha, and also say the words, 'Please accept me as a lay practitioner'?" It is said that merely by doing so, one becomes a lay practitioner. There is no contradiction in this, because from this it arises, from the lay practitioner himself promising, merely promising the vows, the lay practitioner himself, the vows of this lay practitioner will also arise, at the time of promising, "Please accept me as a lay practitioner." Thereafter, "abstaining from killing" and so on is a general term for abstaining from killing and so on, because the intermediate words are not manifest. Even if one has obtained the vows, in order to communicate them, one should declare the precepts like a monk. Just as monks and novices, even if they have obtained the vows, in order to communicate them, should again be given the precepts, saying, "Your vows are this and this," lay practitioners are the same, therefore it is not right to say that there are lay practitioners without vows. If all are guarded, then how about partial practice and so on? If all lay practitioners abide in the vows of lay practitioners, then the Bhagavan's teachings on partial practice, part practice, mostly practice, and complete
Tibetan
སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། གང་ཕྱིར་དེ་སྲུང་བ་ལས་གསུངས། །གང་ཞིག་བསླབ་པའི་གཞི་གང་སྲུང་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི། སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པར་ནི་འདྲའོ། །སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། ཆུང་ལ་སོགས་ཉིད་ཡིན་ཇི་བཞིན། ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཆུང་དུ་སྲིད་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ཆེན་པོ་སྲིད་དོ། །ཡང་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན། འདིའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས། །མི་སློབ་པ་དང་གཉི་ ག་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་གང༌། །དེ་ཡི་སྐྱབས་ནི་གསུམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་སློབ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་གང་དག་གིས་དེའི་ལུས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བདེ་ནི་དགེ་འདུན་བྱེད་པའི་ཆོས་སློབ་བ་དང་མི་སློབ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་ཐོབ་པས་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བདེ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་གཞན་དག་ཏུ་ནི་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་བསླབ་པའི་གཞིར་རྣམ་པར་གཞས་ལ། དགེ་བསྙེན་ལ་ནི་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་བསླབ་པའི་གཞིར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། ལོག་གཡེམ་རབ་ཏུ་སྨད་ཕྱིར་དང༌། །སླ་ཕྱིར་མི་བྱ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་ནི་གཞན་དག་གི་ཆུང་མ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་བ་དང། །ངན་སོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ལྟར། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའམ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དག་གིས་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་སྲུང་བར་སླའི་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་སྲུང་བར་དཀའ་བས་སྲུང་མི་ནུས་པའམ། འཕགས་པ་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་
Chinese
如果问，什么是所谓的行持居士？这并不矛盾，因为（经中）说要守护它。凡是守护所应守护的学处，就被称为行持，但一切都同样安住于律仪中。一切律仪，如小等一般。小、中、大三种，是依于如实受持之心而定的。如果这样说，那么阿罗汉也可能有别解脱律仪小的情况，而凡夫也可能有大的情况。还有，如果皈依佛、法、僧，那么这里的皈依是什么呢？佛陀僧伽所作法，无学及二者，涅槃皈依处，彼之皈依是三。凡是皈依佛的，就是皈依能成佛之法，即无学法，因为主要是那些称其身体为佛陀的。色身在前后也没有差别。凡是皈依僧伽的，就是皈依能成僧伽之法，即有学和无学法，因为凭借所获得的（功德），无法区分八种补特伽罗，所以是不可分的。凡是皈依法的，就是皈依各别断证的灭谛涅槃，因为自他相续的烦恼和痛苦的寂灭的体性是一样的。还有，为什么在其他的律仪中，断除不行梵行被立为学处，而在居士戒中，断除邪淫被立为学处呢？邪淫极为受谴责，易故不作得利故。因为邪淫是破坏他人妻子的行为，并且是堕恶趣之因，所以在世间极为受谴责。不行梵行则不是这样。或者，对于在家之人来说，断除邪淫易于守护，而不行梵行难以守护，所以无法守护。或者，圣者在其他世中也不行非为之事，所以是不应作的律仪。
English
If asked, what is the so-called conduct of a layperson? This is not contradictory, because (in the scriptures) it is said to protect it. Whoever protects the precepts that should be protected is called conduct, but everything is the same in abiding in the discipline. All disciplines, like small ones, etc. The small, medium, and large are determined by the mind of truly receiving them. If it is said in this way, then an Arhat may have a small Pratimoksha discipline, and an ordinary person may have a large one. Also, if one takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, then what is the refuge here? The Dharma that makes the Buddha and Sangha, the non-learner and the two, Nirvana is the refuge, and its refuge is three. Whoever takes refuge in the Buddha is taking refuge in the Dharma that makes one a Buddha, that is, the non-learning Dharma, because mainly those who call his body the Buddha. The form body has no difference in the past and the future. Whoever takes refuge in the Sangha is taking refuge in the Dharma that makes the Sangha, that is, the learning and non-learning Dharma, because by obtaining (merit), the eight types of individuals cannot be distinguished, so it is indivisible. Whoever takes refuge in the Dharma is taking refuge in the cessation of Nirvana, which is individually analyzed, because the nature of the cessation of afflictions and suffering in the continuum of oneself and others is the same. Also, why is abstaining from unchaste conduct established as a precept in other disciplines, while abstaining from sexual misconduct is established as a precept in the lay vows? Sexual misconduct is extremely condemned, easy, therefore not done, for the sake of gain. Because sexual misconduct is the act of destroying another's wife and is the cause of falling into evil destinies, it is extremely condemned in the world. Unchaste conduct is not like that. Or, for householders, abstaining from sexual misconduct is easy to protect, while unchaste conduct is difficult to protect, so it cannot be protected. Or, the noble ones do not do what should not be done in other lives, so it is a discipline that should not be done.