Tibetan
འོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འཁོར་ལོ་གསེར་དངུལ་ཟངས་དང་ལྕགས། །དེ་དག་ལ་གསེར་དངུལ་དང་ཟངས་དང་ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡོད་དེ། དེ་དག་གི་དང་པོ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉེ་བའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་འབྲིང་ངོ༌། །བཞི་པ་ཐ་མ་སྟེ། དེ་དག་གླིང་གཅིག་གླིང་གཉིས་དང༌། །གསུམ་དང་བཞི་ལ་མས་རིམ་བཞིན། །བཏགས་པ་ལས་ནི་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་ནི་གཙོ་བོ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དེ་དག་འབྱུང་བ་ནི། །ལྷན་ཅིག་གཉིས་མིན་སངས་རྒྱས་བཞིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་མདོའི་ཚིག་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་དང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ལོས་ས་ལས་རྒྱལ་བ་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། རིམ་བཞིན་དུ། ཕས་བསུ་བ་དང་རང་འགྲོ་དང༌། །གཡུལ་བཤམས་པ་དང་མཚོན་བརྩམས་དང༌། །ཕེབས་ཏེ། གང་གི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་རང་བསུ་ཞིང་འདི་དག་ནི་ལྷའི་འབངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། མཐུན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་དུ་འདུལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་དེ་དག་གི་གནས་སུ་འགྲོ་ཞིང་ཕྱིས་འདུད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཟངས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་དེ་དག་གི་གནས་སུ་སོང་ནས་གཡུལ་བཤམ་པ་ལས་ཕྱིས་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ལྕགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གན་དུ་སོང་ཕན་ཚུན་མཚོན་བརྩམས་པ་ལས་ཕྱིས་འདུད་པར་བྱེད་དོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་གནོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མཚོན་ཆས་རིགས་ཀྱང་གནོད་པ་མི་འཇུག་གོ །ཅི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དེ་འབའ་ཞིག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི། ཐུབ་པའི་མཚན་རྣམས་འཕགས་པ་དང༌། །ཡུལ་ན་གནས་ཤིང་གསལ་ལ་རྫོགས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཡུལ་ན་གནས་ཤིང་གསལ་བར་ཀུན་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཁྱད་ པར་དེ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་བསྐལ་པ་དང་པོའི་མི་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ཏམ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཅན་སེམས་ཅན་བཞིན་སྔར་འགྱུར། །བསྐལ་པ་དང་པོའི་མི་རྣམས་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རོལ་ནི། །ཆགས་ཤིང་སྙོམ་
Chinese
哦。那些也有四种，即轮宝有金、银、铜和铁。它们有金、银、铜和铁的轮宝。其中第一个是最好的，第二个是接近最好的，第三个是中等的，第四个是最差的。那些分别对应统治一个洲、两个洲、三个洲和四个洲。经典中是这样阐述的。经部中因为主要讲的是金轮宝，所以只说了金轮。像那样的转轮王出现是，就像佛陀一样，如来怎样，转轮王也那样，这是经部的词句中出现的。还有，那些转轮王和用金等轮宝战胜土地时，是怎样取胜的呢？依次是，被迎接、自己去、摆开战场和制造武器。凡是拥有金轮宝的，那个地方的各个小王自己来迎接，说这些人是天神的臣民，就像经部中所说的那样，要与之相符。凡是要调伏的，就亲自去那些地方，后来就会屈服。凡是铜的，就去那些地方摆开战场，后来就能获胜。凡是铁的，就去他们那里，互相制造武器，后来就能让他们屈服。所有的转轮王都是没有损害的。任何武器都不能造成伤害。难道转轮王就只有这一个与众不同的特点吗？还有其他的，他们有三十二大丈夫相，比如佛陀一样。对于此，佛陀的相好是殊胜的，安住于处，清晰而圆满。佛的相好安住于处，清晰而完全圆满，这些就是不同之处。还有，难道最初劫的人们也是和国王一起出现的吗？回答说：不是的。就像有色众生一样，最初是像在色界中行走的众生一样出现的。然后逐渐地享受，贪恋和懒惰。
English
Oh. Those also have four types, namely wheel treasures of gold, silver, copper, and iron. They possess wheel treasures of gold, silver, copper, and iron. Among them, the first is the best, the second is near the best, the third is medium, and the fourth is the worst. Those correspond respectively to ruling one continent, two continents, three continents, and four continents. This is how it is explained in the scriptures. In the Sutra Pitaka, because it mainly speaks of the golden wheel treasure, it only mentions the golden wheel. The appearance of such a Chakravartin is like the Buddha. Just as the Tathagatas are, so are the Chakravartins, as it appears in the words of the Sutra Pitaka. Furthermore, when those Chakravartin kings conquer lands with wheel treasures of gold and so on, how do they conquer? In order, they are welcomed, they go themselves, they arrange battlefields, and they manufacture weapons. Whoever possesses the golden wheel treasure, the minor kings of that region come to welcome them, saying, 'These are the subjects of the gods,' just as it is said in the Sutra Pitaka, and it should be understood accordingly. Whoever is to be subdued, they personally go to those places, and later they will submit. Whoever possesses the copper, they go to those places and arrange battlefields, and later they will be victorious. Whoever possesses the iron, they go to them, and they manufacture weapons against each other, and later they will make them submit. All Chakravartins are without harm. No weapons can cause harm. Is that the only unique characteristic of a Chakravartin king? There are others as well. They possess the thirty-two major marks of a great being, like the Buddha. Regarding this, the Buddha's marks are supreme, abiding in place, clear, and complete. The Buddha's marks abide in place, clear, and perfectly complete; these are the differences. Furthermore, did the people of the first kalpa also appear with kings? The answer is no. Like sentient beings with form, they initially appeared like sentient beings walking in the realm of form. Then gradually they enjoyed, became attached, and lazy.
Tibetan
ལས་ཕྱིར་བསགས་ཤིང༌། །འཛིན་བཅས་རྣམས་ཀྱིས་ཞིང་དཔོན་བཀུར། །དེ་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་སའི་རོ་སྦྲང་རྩིའི་རོ་བྲོ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལས། སེམས་ཅན་བརྐམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་དྲི་བསྣམས་ཤིང་རོ་མྱངས་ནས་ཟོས་པ་དང༌། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁམ་གྱི་ཟས་ཀྱི་རྩོམ་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁམ་གྱི་ཟས་དེ་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་ལུས་རྩུབ་པ་ཉིད་དང༌། ལྕི་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིང་འོད་ཀྱང་ནུབ་པ་དང༌། །དེ་ནས་མུན་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དག་ཀྱང་བྱུང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་སའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྱིས་ནུབ་པར་གྱུར་ནས་དེ་ནས་ས་ཞག་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཆགས་པས་དེ་ཡང་ནུབ་པ་དང་མྱུ་གུའི་ཚལ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཆགས་བས་དེ་ཡང་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དང་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་དེ་ཟ་བའི་ཚེ་ན་ནི་དེ་ཆེས་རགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཐུན་པ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཅིན་དང་ཕྱིས་དང༌། ཕོ་དང་མོའི་དབང་པོ་དང་བཅས་པ་དང༌། དབྱིབས་ཐ་དད་པ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་ནས། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་མཐོང་བ་དང་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་པ་རྣམས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་ཞུགས་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་འདོད་པའི་འབྱུང་པོའི་གདོན་གྱིས་བབ་པའི་རྩོམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་དག་ནང་བཟའ་བའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ནང་བླངས། ནུབ་ཟ་བ་ཡང་ནུབ་ལེན་པ་ལས་སེམས་ཅན་ལེ་ལོའི་རང་བཞིན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བསགས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་སོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་དེ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྐྱེས་པ་དང་འབྲས་བུ་བསྡུས་ཤིང་བརྡས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞིང་རྣམས་བགོས་ཏེ། བདག་གིར་ཀུན་དུ་བཟུང་ནས་ གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པར་རྩོམ་པའི་དང་པོ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་དེ་དག་ཆད་པས་གཅད་པའི་ཕྱིར་འདུས་ནས་གང་ཡང་རུང་བའི་མི་ཞིག་ཞིང་རྣམས་ཀྱི་དབོན་པོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲུག་ཆས་བསྟབས་ཏེ། ཞིང་རྣམས་ཀྱི་དཔོན་དེ་ལ་རྒྱལ་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་བྱུང་ངོ༌། །སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་པོ་ཆེས་བཀུར་བ་དང་སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གྱིས་དགའ་བར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་མང་པོས་བཀུར་ཞེས་པའི་མིང་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྩོམ་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གང་ཡང་རུང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བ་གམ་པ
Chinese
事业向外积累，执取者们尊敬田主。那些如是出现的事物，便出现了土地的味道如同蜂蜜的味道。任何具有贪婪本性的众生，闻到气味，尝到味道后便食用。之后，其他众生也同样效仿，这就是抟食的开端。他们也因为习惯了抟食，身体变得粗糙、沉重，光芒也消失了。之后，当黑暗降临时，太阳和月亮也出现了。那些对土地味道执着的人们逐渐衰退，然后出现了地脂。由于对地脂的执着，地脂也衰退，出现了苗圃。由于对苗圃的执着，苗圃也衰退，出现了未经耕种播种的稻米萨鲁，食用它的时候，因为它非常粗糙，为了产生共同的因缘，众生们便出现了小便、大便，以及男性和女性的生殖器官，形状也各不相同。他们互相看见，由于过去的习气，被不如理作意的魔障所控制，生起了对欲望的贪恋，从而步入邪途。欲望被欲望的生灵魔障所侵袭的开端就是这样。此外，他们将可以内部食用的稻米萨鲁取入内部，夜晚食用的也于夜晚取用，于是任何具有懒惰本性的众生便开始积攒，其他众生也开始效仿。他们对这些产生了我执，于是稻米被收割、捶打，并且不再生长。之后，田地被划分，完全据为己有，这就是开始争夺他人田地的开端。之后，他们聚集在一起，为了惩罚那些违犯者，便推举某人为田地的首领，并向他缴纳六分之一的赋税。田地的首领便有了“王族”的名称。由于众多民众的尊敬和所有生灵的爱戴，便有了“国王受到众人尊敬”的名称，这就是国王一代代相传的开端。之后，某个国王
English
Activities accumulated outwards, and those with attachments revered the field lords. To those who appeared in this way, the taste of the earth became like the taste of honey. Any sentient being with a greedy nature smelled the fragrance, tasted the flavor, and ate it. Then, other sentient beings would do the same, and that was the beginning of lump-food. Because they were accustomed to that lump-food, their bodies became coarse and heavy, their light diminished, and then, when darkness arose, the sun and moon also appeared. Those who were attached to the taste of the earth gradually declined, and then earth-cream appeared. Because of attachment to that, it also declined, and sprout-beds appeared. Because of attachment to that, they also declined, and unplowed, unsown rice, sāli, appeared, and when they ate it, because it was very coarse, in order to create a common cause, sentient beings developed urine and feces, as well as male and female organs, and different shapes also appeared. When they saw each other, due to the power of past habits, they were seized by the demon of improper attention, and because of the lust that arose, they entered the wrong path. Such is the beginning of desire being afflicted by the demon of the element of desire. Furthermore, they took the rice, sāli, which could be eaten internally, internally, and what was eaten at night was also taken at night, and so any sentient being with a lazy nature began to hoard, and other sentient beings also began to imitate. They developed a sense of ownership towards these, and so the rice was harvested, threshed, and no longer grew. Then the fields were divided, and completely taken as one's own, and that was the beginning of trying to seize the fields of others. Then they gathered together to punish those who violated these rules, and so they appointed someone as the lord of the fields, and imposed a sixth of the produce as tax. The lord of the fields was given the name "royal lineage." Because he was revered by the great multitude of people and loved by all beings, he was given the name "the king is revered by many," and that was the beginning of the lineage of kings passing from one to another. Then, some king