Tibetan
། མཚུངས་ལྡན་མ་གཏོགས་གཞན་དེ་བཞིན། །མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཞན་དག་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བཞི་ལས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གསུམ་ལས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་དང་པོ་ནི་གཉིས་ལས་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་མེད་དོ། །རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་པ་རྫོགས་སོ།། །། རྐྱེན་རྣམས་གང་ཞེ་ན། རྐྱེན་ནི་བཞི་པོ་དག་ཏུ་གསུངས། །རྒྱུ་གང་ནས་གསུངས་ཤེ་ན། མདོ་ལས་རྐྱེན་ནི་བཞི་ཉིད་དེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དང༌། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དང༌། བདག་པོའི་རྐྱེན་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྐྱེན་དུ་འདྲ་བས་ན་རྐྱེན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པ་རྒྱུ་ལྔ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཏོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །ཐ་མ་མ་གཏོགས་དེ་མ་ཐག །དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏོ། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དོ། །རིམ་བཞིན་དུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་སོ། །རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་སྒྲའོ། །སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་དྲིའོ། །ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་རོའོ། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་རེག་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཡུལ་དུ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བདག་པོར་བཤད། །བྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །འདི་ནི་ལྷག་མའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་ནི་ནམ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་ནི་འགྱུར་བས་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའམ། ལྷག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །ཡང་རྐྱེན་འདི་དག་བྱ་བ་བྱེད་པ་གནས་སྐབས་གང་དག་གི་ཆོས་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། རེ་ཞིག་རྒྱུའི་རྐྱེན་རྣམ་པ་ལྔ་བཤད་པ་དེ་ལས། འགག་པའི་ཚེ་ལ་བྱེད་པ་ནི། །རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད། འགག་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཏེ། དེར་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། མཚུངས་
Chinese
與相應之外的其他也是如此。除了相應的唯一因之外，具有煩惱等的其他法，如心和心所生法那樣產生。其中，由煩惱和異熟所生的有四種。其餘的有三種。無漏的第一個有兩種，沒有從一個因所生的法。關於因的方面已經結束。 何為緣？緣被說為四種。從何處說因的呢？經中說緣只有四種，即因緣、等無間緣、所緣緣和增上緣。因為與緣相似，所以稱為緣。其中，稱為因的有五種因。除了作者因之外的五種因是因緣。心和心所生法，除了最後一個之外是等無間緣。所緣是所有法。依次地，眼識與相應者一起的是色。耳識的是聲。鼻識的是香。舌識的是味。身識的是觸。意識的是所有法，除了心和心所生法的對境之外沒有其他的。所緣緣已經說完。作者被說是增上。什麼是作者因，那就是增上緣。這是剩餘的緣，所以是增上緣。雖然認為所緣緣也是所有法，但是同時產生的法永遠不會成為所緣，但是會成為增上緣，所以是剩餘的，或者是剩餘的緣。除了自己的自性之外，所有都是所有有為法的。還有，這些緣在什麼時候對什麼樣的法起作用呢？首先，從所說的五種因緣中，在滅的時候起作用的是兩種因。所謂滅的時候，是因為明顯地趨向於滅，所以是現在。在那裡，同時產生和相似
English
Likewise, others besides those that are concordant. Apart from the single cause that is concordant, other phenomena such as those with afflictions arise just as the mind and mental factors do. Among these, those born from afflictions and maturation are from four. The remaining ones are from three. The first of the uncontaminated is from two, as there are no phenomena arising from a single cause. This concludes the consideration of causes. What are the conditions? Conditions are said to be four. From where is the cause spoken of? In the sutra, conditions are only four: the causal condition, the immediately preceding condition, the objective condition, and the dominant condition. Because it is similar to a condition, it is called a condition. Among these, what is called a cause is the five causes. The five causes, excluding the agent cause, are the causal condition. Minds and mental factors, except for the last, are the immediately preceding condition. The object is all phenomena. In order, the visual consciousness together with its concomitants is form. For auditory consciousness, it is sound. For olfactory consciousness, it is smell. For gustatory consciousness, it is taste. For tactile consciousness, it is tangible objects. For mental consciousness, it is all phenomena, as there is nothing other than the objects of mind and mental factors. The objective condition has been explained. The agent is explained as dominant. Whatever is the agent cause is the dominant condition. This is the remaining condition, so it is the dominant condition. Although it is thought that the objective condition is also all phenomena, phenomena that arise simultaneously never become objects, but they do become dominant conditions, so it is the remainder, or it is the remaining condition. Everything except one's own nature is of all conditioned phenomena. Furthermore, when do these conditions act upon what kind of phenomena? First, from the five kinds of causal conditions that have been explained, what acts at the time of cessation is by two causes. The time of cessation is so-called because it is manifestly directed towards cessation, so it is now. There, simultaneous arising and similarity