English
There are two types: tasting and purity, and those that are in accordance. The uncontaminated is the absence itself. Among them, tasting in accordance is associated with desire. Tasting is desire. Worldly virtuous mind is purity. The substance of worldly virtue in equanimity is called purity, because it possesses white qualities such as non-attachment. Furthermore, what does the mind that tastes and is in accordance with taste? It is the one who tastes. For those in equanimity, the one that has just passed is the one who tastes, arising from what is to be tasted. What is used to taste is equanimity. The uncontaminated is transcendent. The substance of transcendence in equanimity is the uncontaminated. Among these substances of equanimity, the meditations possess limbs. The formless ones do not. Among them, the first has five. The first meditation has five limbs: investigation and analysis, joy, bliss, and concentration. Investigation, analysis, joy, bliss, and one-pointedness of mind, these are the five limbs. Concentration is both a limb and a meditation. The remaining ones are only limbs, just as the four limbs of an army are, the five limbs of meditation are similar to them. The second possesses limbs, joy and so on are four. The second meditation has four limbs: inner clarity, joy, bliss, and one-pointedness of mind. The third's equanimity, mindfulness, awareness, bliss, and abiding are five. The limbs of the third meditation are equanimity, mindfulness, awareness, bliss, and concentration. What is called "abiding" is a synonym for concentration, as it is said in the sutra, what is correct concentration? It is when the mind and mental factors abide correctly. The last is neither bliss nor suffering, equanimity, mindfulness, and concentration are four. The last is the fourth meditation, its limbs are the feeling that is neither bliss nor suffering, and pure equanimity, pure appearance, and pure concentration, there are four. Thus, meditation
Tibetan
་དང་པོ་དང་གསུམ་པའི་ཡན་ལག་ནི་ལྔ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་དང་བཞི་བའི་ཡན་ལག་ནི་བཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། མིང་གི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟའོ། །རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཅུ་གཅིག་གོ །རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་འཕེལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། དགེ་བ་རྣམས་འཕེལ་ལོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་འཕེལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་ན་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་ པའོ། །མུ་གཉིས་པ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བའོ། །མུ་གསུམ་པ་ནི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །མུ་བཞི་པ་ནི་བཤད་པ་ལམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པོའི་བདེ་བ་རྫས་གཞན་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་བདེ་བ་ནི་ཚོར་བ་ཡིན་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་སྦྱངས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་བདེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཅི་ཞེ་ན། དད་པ་རབ་ཏུ་དང་བའོ། །དེ་བས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པ་ལས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ས་ལས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་འདིར་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དགའ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཇི་ལྟར་སྡེ་པ་གཞན་དག་འདོད་པ་རྣམས་ཏེ། སྡེ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དགའ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་གཞན་ཁོན་ན་ཡིན་ལ། ཡིད་བདེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དག་གི་བདེ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། ལུས་རྣམ་གཉིས་ཕྱིར་དགའ་ཡིན་བདེ། རྣམ་པར་བསྒྱུར་བའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འདིར་འདིའི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་ལུས་པར་དགའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པར་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཡང་འདི་སྐད་དུ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་ཏེ། སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་པས་ཞེས་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་བས
Chinese
第一和第三禅的支分是五，第二和第四禅的支分是四，因此这些是禅定的十八支分。从名称的角度来说是这样。从实物的角度来说是十一。从实物的角度来说，初禅有五支。二禅则增长内信。三禅则增长舍、念、正知和善法。四禅则增长非乐非苦的感受。因此，如果说初禅的支分是否就是二禅的支分，则有四句。第一句是寻和伺。第二句是内信。第三句是喜、乐和心一境性。第四句是解释道品之法。同样，所有禅定的支分也应互相配合。因此，是否说三禅的乐是其他实物？因为它的乐是感受，并且已经由初禅和二禅彻底修习。初禅和二禅的乐被称为彻底修习。被称为内信的法是什么？是信胜解。因此，从获得二禅之后，相信必定能够从等持地中出离，这在这里被称为内信。所说的喜是悦意，这应该如何理解？其他是什么？其他宗派是如何认为的？其他宗派是如何认为的呢？喜是与心相关的其他法，而悦意则被认为是三禅的乐。禅定的乐不应该是悦意，因为身体有两种，所以是喜是乐。《转变经》中，世尊开示了三禅，说：‘在此，此处的悦意之根完全变为喜。’世尊开示说。世尊开示说，在四禅中，乐根将会止息。又说：‘也舍弃了乐，先前也舍弃了苦，并且意乐和不悦意也灭尽。’因此又
English
The branches of the first and third dhyanas are five, and the branches of the second and fourth dhyanas are four, so these are the eighteen branches of dhyana. That is how it is in terms of names. In terms of substance, there are eleven. In terms of substance, the first dhyana has five. In the second, inner clarity increases. In the third, equanimity, mindfulness, awareness, and virtues increase. In the fourth, the feeling of neither pleasure nor pain increases. Therefore, if it is said that the branches of the first dhyana are the same as the branches of the second dhyana, there are four possibilities. The first possibility is vitarka and vicara. The second possibility is inner clarity. The third possibility is joy, happiness, and one-pointedness of mind. The fourth possibility is the dharmas that belong to the path of explanation. Similarly, the branches of all the dhyanas should also be combined with each other. Therefore, is the happiness of the third dhyana said to be another substance? Because its happiness is a feeling, and it has been thoroughly cultivated by the first two dhyanas. The happiness of the first and second dhyanas is called thorough cultivation. What is the dharma called inner clarity? It is faith and conviction. Therefore, after attaining the second dhyana, the arising of the belief that one will definitely be able to emerge from the state of meditative absorption is called inner clarity here. What is said to be joy is mental happiness, how should this be understood? What else is it? How do other schools think? How do other schools think? Joy is another dharma that arises from the mind, while mental happiness is considered to be the happiness of the third dhyana. The happiness of dhyana should not be mental happiness, because there are two kinds of bodies, so it is joy and happiness. In the Sutra of Transformation, the Blessed One taught the third dhyana, saying, 'Here, the faculty of mental happiness here completely turns into joy.' The Blessed One taught. The Blessed One taught that in the fourth dhyana, the faculty of happiness will cease. It is also said, 'Also abandoning happiness, having previously abandoned suffering, and with pleasure and displeasure also ceasing.' Therefore, again
Tibetan
མ་གཏན་གསུམ་པ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དགའ་བ་ཉིད་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དག་ལ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མེད་དོ། །དེ་དག་ལ་གང་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལ་དགའ་བ་དེ་དང༌། རབ་དང་ཤེས་བཞིན་དྲན་པ་དང༌། །བཏང་སྙོམས་དྲན་པ་དག་པ་མེད། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་རྙོག་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རེ་ཞིག་ཁ་ཅིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཅེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་རབ་སྦྱངས་བཏང་སྙོམས་དག །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱངས་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གསུམ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་ནི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། །བཞི་པ་དག་ནི་མི་གཡོ་བའི། །སྐྱོན་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་དབུགས་དང་ནི། །བདེ་བ་ལ་སོགས་བཞི་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་བ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། དབུགས་རྔུབ་པ་དང༌། དབུགས་འབྱུང་བ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའོ་ཞེས་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་ཞེས་སྨོས་པས་ཡིད་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་བདེ་བའོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་ཅི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་དག་གི་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་གི་ཡང་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ནི། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དང༌། །བཏང་སྙོམས་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། །བཏང་སྙོམས་བཏང་སྙོམས་ཚོར་བའོ། །སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དག་ན་ནི་ཚོར་བ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་དང༌། རྣམ་པ
Chinese
第三，没有意喜的根，因此喜本身是意喜，而不是乐。又问：有染污的禅定也有像这样所说的支分吗？答：没有。那些禅定缺少什么呢？对于染污者来说，没有喜，没有胜观和正知，没有忆念，没有舍念清净。初禅没有由远离所生的喜和乐，因为不是远离染污的缘故。二禅没有内净，因为被染污所扰乱的缘故。三禅没有忆念和正知，因为被染污的乐所迷惑的缘故。四禅没有忆念完全清净，因为被染污所染污的缘故。暂时有些人这样说：有些人说有胜妙的修习舍。有些人说，有染污的初禅和二禅没有胜妙的修习。三禅和四禅没有舍，因为它们是善的很多地的缘故。世尊说：三种禅定因为有缺失的缘故，所以是有动摇的。为了从八种过失中解脱出来，第四禅才是无动摇的。什么是那些过失呢？寻、伺、气息和乐等四种。寻、伺、乐、苦、意喜、意不喜、入息和出息。第四禅没有这八种过失中的任何一种，因此才被称为无动摇。二禅被称为意喜，因为提到了喜。三禅被称为乐。四禅被称为舍。那么，入定的禅定的感受和生起的禅定的感受是一样的吗？答：不是。怎么样呢？在生起的禅定中，有意喜和舍，舍意不喜和舍舍感受。在生起的初禅中有三种感受，即三种识的乐，意的地界的意喜，和
English
Thirdly, there is no faculty of mental ease. Therefore, joy itself is mental ease, not pleasure. Furthermore, do defiled meditations also have the limbs described in this way? No, they do not. What do they lack? For defiled ones, there is no joy, no higher seeing and clear knowing, no mindfulness, and no pure equanimity-mindfulness. The first dhyana does not have the joy and pleasure born of detachment, because it is not detached from defilements. The second does not have inner purity, because it is disturbed by defilements. The third does not have mindfulness and clear knowing, because it is completely deluded by the pleasure of defilement. The fourth does not have completely pure mindfulness, because it is defiled by defilements. For the moment, some say this: Some say there is excellent practice of equanimity. Some say that the first and second defiled dhyanas do not have excellent practice. The third and fourth do not have equanimity, because they are grounds of much virtue. The Blessed One said that the three dhyanas are unstable because they are flawed. Because the fourth is freed from eight faults, it is unwavering. What are those faults? Conceptualization, analysis, breath, and the four beginning with pleasure. Conceptualization, analysis, pleasure, suffering, mental ease, mental unease, inhalation, and exhalation. The fourth dhyana does not have any of these eight faults, therefore it is called unwavering. The second dhyana is called mental ease because joy is mentioned. The third is called pleasure. The fourth is called equanimity. Are the feelings of the meditative absorptions the same as those of the arising meditations? No. How so? In the arising meditations, there are mental ease and equanimity, equanimity-mental unease, and equanimity-equanimity feelings. In the arising first dhyana, there are three feelings: the pleasure of the three consciousnesses, the mental ease of the mental realm, and