Tibetan
་བ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དབྱེ་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ཚེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དུ་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ན་ནི་མཐའ་དག་བརྗོད་པ་དང་མཁྱེན་པར་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུ་དང་ཕན་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ཤིང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྱིས་པ་རང་གི་ཡོན་ཏན་དབུལ་བས་མོས་པ་བཅོམ་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། མཁས་པ་རྣམས་ནི་རྐང་ཡན་ཆད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེ་ལ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མ་ངེས་པའི་སྡིག་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ། ལྷ་དང་མིའི་ལེགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང༌། མཐའ་བཟང་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་དག་རྒྱལ་བ་རྣམས་འདྲེན་ལ། །ཅུང་ཟད་བྱ་བ་བྱེད་པ་འགྱུར་བའང༌། །མཐོ་རིས་སྣ་ཚོགས་བགྲོད་ནས་ནི། །བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རེ་ཞིག་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་གཞན་སློབ་མ་དང་ཐུན་མོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་རྣམས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན་ཅི་རིགས་པར། ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་ནས་ཤེས། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་མངོན་སོགས། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ལ་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡོན་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་ནས་གཞན་དག་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་འདོད་དེ། ཅི་ནས་གང་གིས་གཞན་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་ཅིང༌། འགའ་ཡང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་འདོད་ཆགས་སམ། ཞེ་སྡང་ངམ། ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་མི་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས། །དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་ཐ་མའི། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་ཆོས་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་ནི་རེས་འགའ་བདག་གི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །མི་སྐྱེད། མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ཉིད་དང༌། གླིང་གསུམ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་འདོད་གཏོགས་པ། །མ་སྐྱེས་གཞིར་བཅས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེའི་དམིགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་པར་གཏོགས་ པ་མ་འོངས་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཞི་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཐ་མ་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དང༌། མིའི་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་དམིགས་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། །སྨོན་ནས་ཤེས་པ་གཟུགས་མེད་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་ཤེས་ཀྱི། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་ཤེས་ཏེ། འདིར་དཔེ་ནི་ཞིང་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྨོན་པ་སྔར་བཏང་ནས་ཤེས་པ་ནི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་སྟེ་གང་ཞིག་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ནས་རབ་ཀྱི་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཇི་ཙམ་ཞིག་གྱུར་པ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་དོན་ངེས་ཚིག་དང༌། །སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་བཞི་སྟེ། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རི
Chinese
是圆满具足的。这些是诸佛世尊功德的简要概括。如果详细划分，则可以有无尽的类别。如果世尊以无数劫的寿命来加持，那么一切都可以被言说和知晓。因此，如来是智慧、能力和利益的无尽源泉，是奇妙而伟大的珍宝之源。然而，那些因自身功德匮乏而丧失信心的人，即使获得了这样的功德财富，也不会对佛陀及其教法表示敬意。智者则会从脚下开始，对世尊及其教法产生信心。他们仅仅通过对他的信仰，就能完全融入其中，从而压倒那些尚未成熟的罪业，体验天人和人类的福祉，并倾向于涅槃。因此，由于没有无果的，果实令人满意，变得殊胜，以及结局美好，因此如来被称为无上福田。世尊也说：‘凡是引导诸佛者，即使是做一点点事情，也能经历各种天界，最终获得甘露的果位。’总之，这些被称为佛陀的十八不共法。其他与弟子共同的佛陀功德，也与声闻共同，有些则与凡夫共同。这些是什么呢？根据情况，如：无烦恼，随愿知，各别正知，神通等。无烦恼，随愿知，各别正知，神通，禅定，无色定，无量定，解脱，胜处和遍处等。其中，无烦恼是指，一些阿罗汉意识到众生的痛苦源于烦恼，并且自己也是功德的特殊来源，因此其他人以他为目标而没有烦恼。
English
is perfectly complete. These are a brief summary of the greatness of the Buddhas, the Bhagavat. If divided, there will be endless categories. If the Bhagavat himself blesses with a life of countless kalpas, then everything can be spoken and known. Thus, the Tathagatas are an inexhaustible source of wisdom, power, and benefit, and are the source of wonderful and great jewels. However, those who have lost faith due to their own lack of merit, even if they obtain such wealth of merit, will not show respect to the Buddha and his teachings. The wise, however, will begin from the feet and have faith in the Bhagavat and his teachings. They, merely through faith in him, can completely merge into it, thereby overwhelming the accumulations of sins that have not yet matured, experiencing the well-being of gods and humans, and tending towards Nirvana. Therefore, because there is no fruitless, the fruit is pleasing, it becomes supreme, and the end is good, the Tathagata is called the supreme field of merit. The Bhagavat also said: 'Whoever guides the Buddhas, even doing a little thing, will experience various heavens and eventually attain the state of nectar.' In short, these are called the eighteen unshared dharmas of the Buddha. Other Buddha qualities shared with disciples are also shared with Shravakas, and some are shared with ordinary people. What are these? According to the situation, such as: no afflictions, knowing by aspiration, individual correct knowledge, supernormal powers, etc. No afflictions, knowing by aspiration, individual correct knowledge, supernormal powers, meditation, formless states, immeasurable states, liberation, overcoming abodes, and exhaustive abodes, etc. Among them, no afflictions means that some Arhats realize that the suffering of sentient beings arises from afflictions, and that they themselves are also a special source of merit, so others take him as an object and have no afflictions.
Chinese
想要完全断除产生烦恼，务必以某种方式使其他一切都不会产生任何烦恼，并且没有任何事物能让其生起贪欲、嗔恨或傲慢，从而生起那样的智慧。这条道路丝毫不会产生烦恼，因此被称为无烦恼。此外，无烦恼是世俗智，那是它的自性。属于最高的禅定，是第四禅的境界，因为它是成就安乐的极致。不动的法是阿罗汉所证得的，不是其他人，因为其他人有时甚至无法完全断除自身相续中的烦恼。不生，使众生在人道以及三界中投生。烦恼属于欲界，未生且具有根本是其行境。它的对境是属于欲界的未生且具有根本的烦恼，因为它以某种方式进入，从而使其他烦恼不会产生。一切行者由于专注于自身的一切，因此无法断除无根本的烦恼。如前所述的无烦恼，与愿智相同。世俗智也是最高的禅定者、具有不动法者以及依赖人身者所具有的。它的对境是一切。愿智的对境是一切法，因此它是特殊的。分别说者说：属于无色界的愿智无法直接了知，那么如何了知呢？通过相似的因和行境的差别来了知，这里以农夫为例。先发愿然后了知，即愿智，即发愿“我应当了知这个”，然后安住于最高的第四禅，并如实了知该禅定所及的范围。同样，对于法、义、词和辩才，也要分别正确地认识。分别正确地认识有四种：分别正确地认识法，分别正确地认识义，分别正确地认识词
English
Wishing to completely abandon the arising of afflictions, it is necessary to cultivate such wisdom that prevents the arising of any afflictions in all others, and that no object causes the arising of desire, hatred, or pride. This path does not cause any affliction, therefore it is called "without affliction." Furthermore, "without affliction" is mundane knowledge; that is its nature. It belongs to the highest meditation, the realm of the fourth dhyana, because it is the ultimate in accomplishing bliss. The immovable dharma is attained by arhats, not by others, because others sometimes cannot even completely abandon afflictions from their own continuum. "Does not generate" means it causes beings to be born in the human realm and in the three realms. "Afflictions belonging to desire" means the unarisen with their basis are its sphere of activity. Its object is the unarisen afflictions belonging to desire that have a basis, because it enters in such a way that other afflictions will not arise. Those who go to all places cannot abandon rootless afflictions because they focus on all their own extremes. As explained, "without affliction" is the same as knowing by aspiration. Mundane knowledge also belongs to those who are in the highest meditation, those who possess immovable dharma, and those who rely on a human body. Its object is everything. The object of knowing by aspiration is all dharmas, therefore it is distinct. The Vaibhashikas say: Knowing by aspiration that belongs to the formless realms does not know directly. How then does it know? It knows through similar causes and differences in the sphere of activity, and here the example is like a farmer. Knowing after having made an aspiration is knowing by aspiration, that is, aspiring, "I should know this," and then abiding in the highest fourth dhyana, and knowing exactly as it is the extent that that samadhi reaches. Likewise, one should also correctly understand each of the dharma, meaning, words, and eloquence. Correctly understanding each is fourfold: correctly understanding each of the dharma, correctly understanding each of the meaning, correctly understanding each of the words.