Tibetan
འཇིག་རྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བ་དང༌། རང་གི་ས་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ས་དེ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་གང་གིས་དངོས་པོ་ག་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དེས་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྒྱས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ལས་རྣམ་པ་གཉིས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གཞན་པའི་ས་དག་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་ཆགས་བྲལ་བའི། །འཕགས་པ་བྲལ་བའི་ཐོབ་རྣམ་གཉིས། །འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འགྲོ་བ་ དག་ནི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྐྱེའོ། །ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །གཞན་དག་ན་རེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཏང་ལ་ཉོན་མོངས་མི་ལྡན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་མི་སྐྱེ་ན། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསམ་གཏན་ལ་རྟེན་ཏེ། དབང་པོ་འཕོ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལམ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་ནི་བཏང་ལ་འབྲས་བུའི་ལམ་འབའ་ཞིག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྲལ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་བཏང་བ་དེ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྲིད་རྩེའི་ཕྱེད་ལས་རྣམ་གྲོལ་དང༌། །གོང་མར་སྐྱེས་པ་བཞིན་མི་ལྡན། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་རྣམ་པ་ཕྱེད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ། དེའི་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དབང་པོ་འཕོ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་བཏང་ཡང༌། ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་གང་ཡན་ཆད་དུ་སྐྱེས་པ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་བཏང་ཡང༌། ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དང་ལྡན་པར་མ་འགྱུར་བ་བཞིན་པས་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །ས་གང་ཞིག་གིས་ས་གང་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཟག་མེད་མི་ལྕོགས
Chinese
因为没有世间道，以及不是自己地的对治之故。为何不是对治呢？因为那个地的烦恼增长的缘故。哪个烦恼使事物增长，那个事物就不会被它所断除。哪个是对治，那个烦恼也不会增长。从其他有两种。从有顶之外的其他地，也可以通过世间道而离欲，也可以通过出世间道而离欲。对此也有：以世间道离贪欲，圣者离欲得两种。圣者以世间道离欲，众生获得离欲之得，世间和出世间两种产生。有些人认为也可以通过出世间道。另一些人说，也可以通过出世间道那样。为什么呢？因为舍弃后不具烦恼之故。如果通过无间道获得离欲，而不产生世间道的离欲之得，那么，圣道以无所有处离欲，依赖于禅定，转变根器，所有之前的道都舍弃，仅仅获得果道，因此不具上地的烦恼之离，并且舍弃的那个也还会具有那些烦恼。从有顶的一半解脱，如同生于上地一样不具。对此，即使没有获得世间道的离欲之得，也不会具有那些烦恼。例如，从有顶的一半解脱，虽然没有获得世间道的离欲之得，但通过转变根器，即使舍弃了出世间道的离欲之得，也不会再具有那些烦恼。例如，凡夫生于初禅及以上，即使舍弃了欲界烦恼的离欲之得，也不会再具有那个烦恼一样，因此这不是正当的理由。哪个地通过哪个地离欲呢？无漏不能胜过。
English
Because there is no mundane path, and because it is not an antidote to one's own ground. Why is it not an antidote? Because the afflictions of that ground increase. Whichever affliction causes a thing to increase, that thing will not be abandoned by it. Whichever is the antidote, that affliction will not increase either. From others, there are two kinds. From grounds other than the peak of existence, one can also be free from desire through the mundane path, and one can also be free from desire through the supramundane path. Regarding this, there are also: "By the mundane, freedom from attachment, the noble ones' freedom has two attainments." When noble ones are freed from desire by the mundane path, beings obtain the attainment of freedom from desire, and two kinds of mundane and supramundane arise. Some say that it can also be done through the supramundane. Others say that it is the same through the supramundane path. Why? Because upon abandoning, one does not possess afflictions. If one obtains freedom from desire through the path of immediate result, and the attainment of mundane freedom from desire does not arise, then the noble path relies on meditation to be free from desire from the sphere of nothingness, and whatever transforms the faculties, all the previous paths are abandoned, and only the path of fruition is obtained. Therefore, one will not possess the freedom from the afflictions of the higher ground, and even that which is abandoned will still possess those afflictions. Liberation from half of the peak of existence, like being born in a higher realm, does not possess it. In this case, even if one does not obtain the attainment of mundane freedom from desire, one will not possess those afflictions. For example, in liberation from half of the peak of existence, although one does not obtain the attainment of mundane freedom from desire, through the transformation of faculties, even if one abandons the attainment of supramundane freedom from desire, one will not possess those afflictions again. For example, when an ordinary person is born in the first dhyana or higher, even if one abandons the attainment of freedom from desire from the afflictions of the desire realm, one will not possess that affliction again. Therefore, this is not a valid reason. Which ground is freed from desire through which ground? The unpolluted cannot overcome.
Tibetan
་མེད་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་ལས་སོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ས་འོག་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་ན། ཅི་དེའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉེར་བསྡོགས་ལས་སྐྱེས་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ས་གསུམ་རྒྱལ་ལས་བསམ་གཏན་ནམ། །ཉེར་བསྡོགས་ལས་མཐའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ། །སྐྱེ་བའི་ས་ཐམས་ཅད་ནི་དགུ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་ལས་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བས་གསུམ་ལས་རྒྱལ་བ་དེ་ལ་ནི་ཐ་མ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་ལ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་ལས་ཀྱང་སྐྱེའོ། །གོང་མ་ཉེར་བསྡོགས་པ་ལས་མིན། །ས་གསུམ་ལས་རྒྱལ་བ་ཡན་ཆད་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་གཞི་ཉིད་ལས་སྐྱེའི། །ཉེར་བསྡོགས་ལས་ནི་མི་སྐྱེའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་དག་ལས་ནི་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་གཉིས་ཀྱི་དབང་པོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་ལ་འཇུག་མི་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་འཕོ་བ་ནི་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་ཀྱང་ཐ་མ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྐྱེའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་ས་ཐམས་ཅད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། གཞན་དག་གིས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བར་མ་བཤད་པས། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། འཕགས། བརྒྱད་ཀྱིས་རང་གོང་ས་ལས་རྒྱལ། །ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང་བརྒྱད་ཀྱིས་རང་གིས་དེ་གོང་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འོག་མ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྣམ་གྲོལ་དང༌། །བར་ཆད་མེད་ལམ་རིམ་བཞིན་དུ། །ཞི་དང་རགས་སོགས་རྣམ་པ་རྣམས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ནི། །ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ནི་རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་བཞིན་དུ། གོང་དང་འོག་མ་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་རྣམས་ནི་ས་གོང་མ་ལ་ཅི་རིགས་པར་ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོ
Chinese
没有。从一切中解脱贪欲，直至有顶。又如果有人依靠近分定，从下地获得离欲，那么，是否所有解脱道也如其无间道一般，都从近分定中产生呢？答：不是的。为什么呢？从胜过三地而来的禅定，还是从近分定而来的最终解脱呢？出生的地共有九个，即欲界和禅定，以及八种等至。其中，从第二禅定之间离欲，从而胜过三地的那些，最终解脱道既可以从近分定中产生，也可以从根本定中产生。上地不是从近分定中产生。胜过三地以上，因为是舍受的共同作用，所以只从根本定中产生，而不是从近分定中产生。从第三禅定开始，因为近分定和根本定的作用不同，有些人不能进入根本定，因为转移作用是很困难的。因此，从胜过三地离欲，最终解脱道也可以从近分定中产生。因为无漏的无能胜，所以说从一切地中都能离欲。但其他人没有说能离欲，因此说：圣者，八者胜过自身上地。无漏的禅定和特殊的禅定，以及无色定等八者，自己能从其上地离欲，但因为已经离欲，所以不是从下地。对此，因为出世间的无间道和解脱道都是以真谛为对境，所以成立为进入真谛之相。世间者的解脱，和无间道次第，寂静和粗猛等相。解脱道是观寂静等相，而无间道是观粗猛等相，这些也依次是，上地和下地的行境。解脱道是以上地各自相应的寂静和殊妙
English
There is not. To be free from desire from everything, up to the peak of existence. Furthermore, if someone relies on the access concentration and obtains freedom from desire from a lower realm, then, just as with its uninterrupted path, do all paths of liberation also arise from the access concentration? The answer is no. Why is that? Is it meditation that comes from overcoming the three realms, or is it the final liberation that comes from the access concentration? There are nine realms of birth in all: the desire realm and the meditations, and the eight attainments. Among them, for those who overcome the three realms by being free from desire in between the second meditation, the final path of liberation can arise from both the access concentration and the actual meditation. The higher ones do not arise from the access concentration. Beyond overcoming the three realms, since it is the common function of equanimity, it arises only from the actual state, not from the access concentration. From the third meditation onwards, since the functions of the access concentration and the actual state are different, some people cannot enter the actual meditation, because it is difficult to transfer the function. Therefore, from overcoming desire from the three, the final path of liberation can also arise from the access concentration. Because of the unimpeded nature of the uncontaminated, it is said that one becomes free from desire from all realms. But others have not said that one becomes free from desire, therefore it is said: The noble ones, the eight, overcome their own higher realms. The uncontaminated meditation and the special meditation, and the formless ones, the eight, themselves become free from desire from their higher realms, but because they have already become free from desire, it is not from the lower realms. In this regard, since the uninterrupted path and the paths of liberation of the transcendent world are focused on the truth, it is established as entering the aspect of truth. The liberation of the worldly ones, and the uninterrupted path in sequence, the aspects of peace and roughness, etc. The paths of liberation are to view the aspects of peace, etc., while the uninterrupted paths are to view the aspects of roughness, etc., and these are also, in sequence, the objects of the higher and lower realms. The paths of liberation are the peace and excellence appropriate to the higher realms.