Tibetan
སམ། འོན་ཏེ་གང་ཟག་དམིགས་ནས་འདོགས། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ན་ནི་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་གང་ཟག་འདོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གང་ཟག་ན་ནི་འདི་ཇི་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་ནས་འདོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་ཁོ་ན་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་ན་གང་ཟག་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་ནས་འདི་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ་ཞེན་ནི། དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་ཀྱང་དམིགས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་སྣང་བ་རྣམས་ཡོང་ན་དམིགས་པས་དེ་དག་རྒྱུར་བྱས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་རྣམས་ལས་གང་ཟག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། དྲུག་ཅར་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། གང་ཟག་དམིགས་པར་བྱེད་ན་ནི་གང་ཟག་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། གཟུགས་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། གཟུགས་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་བརྟེན་ནས། གང་ཟག་དམིགས་བར་བྱེད་ན་ནི། གང་ཟག་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། ཆོས་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ལ། ཆོས་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འོ་མ་འམ། ཆུ་དམིགས་པར་བྱེད་ན་ནི་འོ་མ་འམ་ཆུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། གཟུགས་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། རེག་བྱ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། རེག་བྱ་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འོ་མ་དང་ཆུ་གཉིས་བཞི་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཁོ་ན་ལ། འོ་མ་འམ། ཆུ་ཞེས་འདོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་བོ་རྣམས་ལ་གང་ཟག་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །གང་ཡང་མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེ
Chinese
萨！然而，是针对补特伽罗而安立。暂时假设在蕴中，则仅仅在那些蕴上安立补特伽罗，因为没有指定补特伽罗。然而，在补特伽罗上，这如何能以蕴作为因来安立呢？因为仅仅补特伽罗是它的因。然而，如果蕴存在，则指定补特伽罗，因此，如果认为是以蕴作为因来安立这个，那么，如果色也指定，并且作意和显现都出现，则应当说指定是以那些作为因而安立的。暂时也应当说这个：六种识中，以哪种识来了知补特伽罗？也应当说六种识都能了知。如果问如何了知？如果依靠眼所识之色，而指定补特伽罗，则应当说补特伽罗是眼所识，也不应当说色，也不应当说不是色。 同样，依靠意所识之法，而指定补特伽罗，则应当说补特伽罗是意所识，也不应当说法，也不应当说不是法。如果是这样，那么就变得像牛奶等一样，如果依靠眼所识之色，而指定牛奶或水，则应当说牛奶或水是眼所识，也不应当说色，也不应当说不是色。同样，如果说鼻、舌、身所识不是这样，也不应当说所触，也不应当说不是所触，因为牛奶和水二者会变成四种。因此，就像仅仅在色等总相上，安立牛奶或水一样，在蕴上安立补特伽罗就成立了。任何依靠眼所识之色
English
Sa! However, it is established by designating the person. For the time being, if it is the case that in the aggregates, the person is designated only on those aggregates, because the person is not specified. However, in the case of a person, how can this be designated by taking the aggregates as the cause? Because only the person becomes its cause. However, if the aggregates exist, then the person is specified. Therefore, if it is thought that this is designated by taking the aggregates as the cause, then if form is also specified, and attention and appearances arise, then it should be said that the designation is made by taking those as the cause. For the time being, this should also be said: Among the six consciousnesses, by which consciousness is the person known? It should also be said that all six consciousnesses can know. If asked how it is known? If, relying on the forms that are known by the eye, the person is specified, then it should be said that the person is known by the eye, and it should not be said that it is form, nor should it be said that it is not form. Similarly, relying on the dharmas that are known by the mind, if the person is specified, then it should be said that the person is known by the mind, and it should not be said that it is dharma, nor should it be said that it is not dharma. If that is the case, then it becomes like milk and so on. If, relying on the forms that are known by the eye, milk or water is specified, then it should be said that milk or water is known by the eye, and it should not be said that it is form, nor should it be said that it is not form. Similarly, if it is said that what is known by the nose, tongue, and body is not like that, it should not be said that it is touch, nor should it be said that it is not touch, because milk and water would become four. Therefore, just as milk or water is designated only on the general characteristics of form and so on, it is established that the person is designated on the aggregates. Whatever relies on the forms that are known by the eye
Tibetan
ན་ནས་གང་ཟག་དམིགས་པར་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པའི་ཚིག་དེའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཅི་རེ་ཞིག་གཟུགས་རྣམས་གང་ཟག་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་རྣམས་དམིགས་ན་གང་ཟག་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་རྣམས་གང་ཟག་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་བར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་གཟུགས་ཀྱང་སྣང་བ་དང་མིག་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ལས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་རྣམས་དམིགས་ན་གང་ཟག་དམིགས་སོ་ཞེ་ན་ནི་ཅི་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ནས་དམིགས་སམ། འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ནས་སོ་ཞེ་ན་ནི་གང་ཟག་གཟུགས་ལས་རང་བཞིན་ཐ་མི་དད་པའམ་གཟུགས་ཁོ་ན་ལ་དེ་འདོགས་ པར་འགྱུར་ན། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གཅོད། འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་ན་ནི་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གང་ཟག་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་དམ་འཆའ་སྟེ། དམིགས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཡོད་པར་དམ་འཆའ་བར་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱིས་སོ་ཞེ་ན་ནི། དུས་ཐ་དད་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལས་སེར་པོ་ལྟ་བུ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་དང་གང་ཟག་བཞིན་དུ་དེ་དག་དམིགས་པ་དག་ཀྱང་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་མེ་བྱའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པས། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ཡོད་ལ་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། གཟུགས་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ན། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་པ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གསུངས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གིས་གང་ཟག་འདི་དམིགས་པ་དེ་ཅི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའམ། འོན་ཏེ་གང་ཟག་གམ། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་ན་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དམ་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཡུལ་གང་ཁོ་ན་ན་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་དེའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གང་ཟག་གམ། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མདོ་ལས་ཐལ་བ་ཡིན་
Chinese
那么，说“对补特伽罗进行辨识”这句话是什么意思呢？难道色等是辨识补特伽罗的因吗？或者说，辨识色等就是辨识补特伽罗呢？如果说色等是辨识补特伽罗的因，并且也不能说它与这些不同，那么，这样一来，色等也不能说与显现、眼和作意等不同了，因为它们是辨识它的因。或者说，辨识色等就是辨识补特伽罗，那么，是仅仅通过所辨识的那个来辨识吗？还是通过其他的？如果说是仅仅通过那个，那么补特伽罗与色等自性无别，或者仅仅将它安立为色等，那么，这即是色等，这即是补特伽罗，这样的区分又如何能完全断绝呢？如果不能那样完全断绝，那么，色等也存在，补特伽罗也存在，这又如何能立宗呢？仅仅凭借辨识的力量就立宗说它存在罢了。同样，对于诸法之间的间隔也应当这样说。或者说是通过其他的，因为辨识的时间不同，所以会与色等不同，就像蓝色与黄色一样，也像刹那与其他的刹那一样。同样，对于诸法之间的间隔也应当这样说。或者说，就像色等和补特伽罗一样，对于那些被辨识的事物，也不能说它们不是其他和他者，那么，这样一来，无为法也不能被说了，这样就丧失了宗义。如果又说这个存在，并且也不能说“是色等”，也不能说“不是色等”，那么，为什么世尊要说“色不是我”乃至“识不是我”呢？眼识凭借什么来辨识这个补特伽罗呢？它是依赖于色等而生起吗？还是依赖于补特伽罗？还是依赖于二者而生起？如果说是依赖于色等而生起，那么就像声音等一样，不能完全了解补特伽罗，因为凡是依赖于某个境而生起的识，那个境就是它的所缘缘。或者说是依赖于补特伽罗，还是依赖于二者而生起呢？这与经部相违背。
English
So, what is the meaning of the statement "to identify a person"? Are forms etc. a cause for identifying a person? Or is it that identifying forms etc. is identifying a person? If it is said that forms etc. are the cause for identifying a person, and also that it cannot be said to be different from these, then, in that case, forms also cannot be said to be different from appearances, the eye, and attention, because they are the cause for identifying it. Or, if identifying forms etc. is identifying a person, then is it identified only through that which is identified? Or through something else? If it is said that it is only through that, then the person is not different in nature from forms, or it is only established as forms, then, this is forms, this is a person, how can this distinction be completely cut off? If it cannot be completely cut off in that way, then forms also exist, and the person also exists, how can this be asserted? It is merely asserted that it exists by the power of identification. Similarly, this should also be said for the intervals between dharmas. Or if it is through something else, because the time of identification is different, it will be different from forms, like blue and yellow, and like one instant and another instant. Similarly, this should also be said for the intervals between dharmas. Or if, like forms and a person, those identified things also should not be said to be other and not other, then, in that case, the unconditioned also cannot be spoken of, thus the tenets are lost. If it is also said that this exists, and also that one should not say "it is forms", and also that one should not say "it is not forms", then why did the Blessed One say "form is not self" up to "consciousness is not self"? What does eye consciousness rely on to identify this person? Does it arise relying on forms etc.? Or relying on a person? Or does it arise relying on both? If it is said that it arises relying on forms etc., then like sounds etc., one cannot fully understand the person, because whatever consciousness arises relying on a certain object, that object is its objective condition. Or does it rely on a person, or does it arise relying on both? This contradicts the sutras.
Tibetan
ཏེ། མདོ་ལས་ནི། གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ། རྒྱུ་ནི་མིག་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་ནི་གཟུགས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གང་ཟག་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ ཏེ། མདོ་ལས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་གང་དག་ཡིན་བ་དང༌། རྐྱེན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེའི་དམིགས་པ་གང་ཟག་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་ནི་དེས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་གང་ཟག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དམ་འཆའ་ན་ནི་དེ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལས་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་བཞིན་ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་ཐ་དད་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔའོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་བོ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་འདི་དག་གི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་མདོའི་ཚིག་འདི་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་འཁྲུལ་པ་མེད་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲོག་ཆགས་དྲུག་པ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས། དབང་པོ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་བ་ཅན་ཡིན་ཞིང་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་འདོད་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་ནི་དབང་པོ་ཁོ་ན་ལ་དབང་པོ་ཡིན་པར་མ་གསུངས་ཀྱི་ལྔ་པོ་དང་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་དབང་གིས
Chinese
彼。经中说：依赖于二者而生起识，应如是确定。同样，比丘，生起眼识，因是眼，缘是诸色。为何如此？因为任何眼识，都是依赖于眼和诸色而生起的。如是，则补特伽罗将变为无常。 经中说：生起眼识的因和缘也是无常。如果其所缘不是补特伽罗，那么它将不是识所识知的对象。如果又主张补特伽罗是被六识所识知的对象，那么它将因为是被耳识所识知的对象而异于色，如声。因为它被眼识所识知，所以它将异于声，如色。同样，也应将其应用于其他。婆罗门，这五个根是行境各异且对境各异的，各自体验自己的行境和对境，而不是体验其他的行境和对境，即眼根、耳根、鼻根、舌根和身根这五个。意根是体验这五个根的行境和对境的，意根是这些的所依。这与经中的这段话相违背。或者，补特伽罗将不是境。如果不是境，那么它将不是识所识知的对象。如果是这样，那么意根也将不会是无误的。如《六生经》中说：这六个根是行境各异且对境各异的，各自欲求自己的行境和对境。那里并没有只说根是根，而是因为不可能想要看到五根和它们的识等，所以凭借它们的力量。