Tibetan
་ཡིན་ནོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྙོམས་འཇུག་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ། བྱེ་བྲག་མེད་པར་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་འབྲང་བཅས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ། །འཁོར་དང་བཅས་ན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་པ་དག་ཁོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་གྱི་ཆོས་གཞན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་རྣམས་ཁོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཡིན་གྱི་གང་གིས་དེ་དག་རྩེ་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཐམས་ཅད་རྩེ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་གཉིས་པ་དེ་ལས་རྣམ་པར་མི་གཡེང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཁོ་ན་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་སེམས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཏིང་ངེ་འཛིན་ས་ མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཐམས་ཅད་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དག་ཁོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མདོ་ལས། ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཙོ་བོ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། འདིས་སེམས་པར་བྱེད་པས་ན་བསམ་གཏན་ཏེ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། སྐད་ཀྱི་བྱིངས་འདི་ནི་སེམས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སེམས་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་བ་ལ་དེའི་མིང་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཉི་མ་བཞིན་ནོ། །ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང༌། ལམ་སླ་བ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ཡིན་ཞེ་ན། ལོག་པར་ངེས་པ་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་དེའི་མིང་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་བོན་རུལ་པ་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་གཏན་མི་དགེ་བ་དག་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཡང་དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། བཞི་པའི་བར་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དང་པོ་ནི། དཔྱོད་དང་དགའ་དང་བདེ་དང་ལྡན། །དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། དཔྱོད་པ་སྨོས་པས་རྟོག་པ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དུ་བ་དང་མེ་བཞིན་དུ། རྟོག་པ་མེད་པར་ནི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་དཔྱོད་པ་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་ལྷག་མ་གསུམ་ནི། ཡན་ལག་ལྔ་ལྔ་སྤངས་པ་ཡིན། །དགེ་བ་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་དཔྱོད་པ་སྤངས་ལ། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་དགའ་བ་སྤངས་ལ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་དཔྱོད་པ་དང༌། དགའ་བ་དང་བདེ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད། རྣམ་པ་གང་གིས་ཤེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བཞི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཡང་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་དགེ་བའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཁོར་དང་བཅས་ན་ནི། ཕུང་པོ་བཞི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོག་མའི་ས་དབེན་ལས་སྐྱེས་པ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དབེན་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དབེན་བ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། ལམ་གང་གིས་ནི་འོག་མ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། ཉེར་བསྡོགས་གསུམ་དང་བཅས་པར་ནི། །གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བཤིག་ཅེས་བྱ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ
Chinese
是。现在要讲述等持的禅定。因此说，等持的善法是心一境性。无有差别地，善的心一境性就是禅定，因为是等持的自性。如果具有随行，则是五蕴。如果具有眷属，应当了知是五蕴的自性。所谓“一境性”是什么呢？就是所缘唯一。如果是这样，那么是否只有心一境性才是等持，其他心所生的法就不是呢？并非只有心才是等持，而是以什么使它们成为一境性的法，那个就是等持，而且那个本身就是一境性。因为是刹那，难道不是一切心都是一境性吗？如果说不从第二个散乱，那么，对于具有相同者来说，等持就是无意义的。为什么不认为仅仅从等持就是心的所缘唯一呢？因为等持是 多地，所以一切心也都会成为一境性。不是的，因为等持的力量小。另一些人说，只有心一境性才是等持，就像经中说的那样：增上心学和心完全清净的主体就是四禅。禅定的含义是什么呢？因为由此而思虑，所以是禅定。如果心平等安住，就能如实了知，因此是如实了知，这是词语的同义词。这个词的词根是思虑的意思，而且思虑也是智慧，这是从宗义中产生的。如果是这样，那么是否一切等持都会成为禅定呢？不是的，因为对于具有殊胜者才安立这个名称，就像太阳一样。什么是具有殊胜者呢？就是具有支分的等持，那是因为止观双运而自然产生的，因此经中说“于现法乐住”和“道路平坦”，所以这是非常值得思虑的。烦恼者如何
English
Yes. Now, let's discuss the meditation of equipoise. Therefore, it is said: The virtue of equipoise is one-pointedness. Without distinction, the one-pointedness of a virtuous mind is meditation, because it is the nature of samadhi. If it has attendants, it is the five aggregates. If it has retinue, it should be understood as the nature of the five aggregates. What is meant by "one-pointedness"? It is the singleness of the object. If that is the case, then is it only the mind with a single object that is samadhi, and other mind-born dharmas are not? It is not that only the mind is samadhi, but the dharma that makes them one-pointed is samadhi, and that itself is one-pointedness. Since it is momentary, is not every mind one-pointed? If it is said that it does not stray from the second, then for those who have the same, samadhi is meaningless. Why not consider that it is only from samadhi that the object of the mind is single? Because samadhi is many grounds, all minds will also become one-pointed. No, because the power of samadhi is small. Others say that only the one-pointed mind is samadhi, as it is said in the sutra: The higher mind training and the chief of complete purification of the mind are the four meditations. What is the meaning of meditation? Because it contemplates, it is meditation. If the mind abides equally, it knows reality as it is, therefore it is knowing reality, which is a synonym for the word. The root of this word means contemplation, and contemplation is also wisdom, which arises from the tenets. If that is the case, then will all samadhi become meditation? No, because that name is given to those who possess excellence, like the sun. What is it that possesses excellence? It is the samadhi that possesses limbs, which arises naturally from the union of tranquility and insight, therefore the sutra says "dwelling happily in the present dharma" and "the path is easy," so this is very worthy of contemplation. How do afflictions
Chinese
如果说是禅定，是因为心中错误地认定了。如果说太过分了，不是的。因为只有和它相似的才被赋予这个名称，就像腐烂的种子一样。世尊也说过不善的禅定。那么，善的专注一境的初禅是什么样的？直到四禅之间是什么样的呢？首先，初禅是：具有寻、喜、乐。善的专注一境的初禅是与寻、喜、乐相应而具有的。说了寻，也就说了伺，因为它们一起运行，就像烟和火一样。没有伺，就没有与喜和乐相应的寻。剩下的三个禅定是：舍弃五五支。与“善的专注一境”结合起来说，二禅是舍弃了寻，具有喜和乐。三禅是舍弃了寻和喜，具有乐。四禅是舍弃了寻、喜和乐。这些禅定就像它们一样是无色的，通过什么方式呢？它们也通过生和入定的方式，既可以是两种方式，也可以是四种方式。它们的生已经说过了。入定的无色界，没有差别，是善的心专注一境的自性，已经通过这种方式说过了。如果与眷属一起，因为四蕴跟随的无色界。生于下地远离之处。从四禅远离而生的是空无边处。从那里远离而生的是识无边处。从那里远离而生的是无所有处。从那里远离而生的是非想非非想处，这样就是四种无色界。什么是“远离”呢？通过什么道路才能与下地分离呢？是因为已经脱离了贪欲。那些无色界也：与三个近分一起，说是破坏了色想。空无边处的近分是四禅。
English
If it is said to be meditation, it is because it is wrongly identified in the mind. If it is said to be too extreme, it is not. Because only that which is similar to it is given this name, like a rotten seed. The Blessed One also spoke of unwholesome meditations. So, what is the first dhyana, which is wholesome and single-pointed? What are the ones up to the fourth dhyana like? For the time being, the first is: endowed with investigation, joy, and bliss. The first dhyana, which is wholesome and single-pointed, is one that is endowed with investigation, joy, and bliss. By mentioning investigation, reflection is also explained, because they operate together, like smoke and fire. Without reflection, there is no investigation that is associated with joy and bliss. The remaining three dhyanas are: abandoning five branches each. Combining it with "wholesome and single-pointed," the second dhyana is abandoning investigation and having joy and bliss. The third is abandoning investigation and joy and having bliss. The fourth is abandoning investigation, joy, and bliss. These dhyanas are formless just as they are, in what way? They are also two or four kinds by way of arising and entering into equipoise. Their arising has already been explained. The formless ones in equipoise, without distinction, are the nature of a wholesome mind that is single-pointed, and that has already been explained in that way. If with retinue, because the formless realm is followed by the four aggregates. Born from the isolation of the lower ground. What is born from isolation from the fourth dhyana is the sphere of infinite space. What is born from isolation from that is the sphere of infinite consciousness. What is born from isolation from that is the sphere of nothingness. What is born from isolation from that is the sphere of neither perception nor non-perception, thus there are four formless realms. What is this "isolation"? By what path is it distinguished from the lower ground? It is because it has become free from desire. Those formless realms also: together with the three access states, it is said to destroy the perception of form. The access state of the sphere of infinite space is the fourth dhyana.