Tibetan
སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྐུ་གདུང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་སྲ་བ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དབྱེན་ནི་མཐའ་ཡས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཁོ་ན་ནས་གལ་ཏེ་སྐུ་ཚེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དུ་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྱུར་ན་མཐའ་དག་མཁྱེན་པ་དང་བརྗོད་པར་སྤྱོད་དོ། །རེ་ཞིག་ དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུ་དང་ཕན་འདོགས་པ་མཐའ་ཡས་ཤིང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྱིས་པ་རང་ཉིད་ཡོན་ཏན་དབུལ་བས་མོས་པ་བཅོམ་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། མཁས་པ་རྣམས་ནི་རྐང་ཡན་ཆད་ནས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བ་དེ་དག་ནི་དང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མ་ངེས་པའི་སྡིག་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ་ལྷ་དང་མིའི་ལེགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་མཆོག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། མྱུར་བ་དང༌། མཐའ་བཟང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་དག་རྒྱལ་བ་རྣམ་འདྲེན་ལ། །བྱ་བ་ཆུང་ངུ་བྱེད་འགྱུར་བའང༌། །དེ་དག་མཐོ་རིས་སྣ་ཚོགས་དག །བགྲོད་ནས་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རེ་ཞིག་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་གཞན་སློབ་དང་ཐུན་མོང་མིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཅི་རིགས་པར། ཉོན་མོངས་མེད་དང་སྨོན་ནས་ཤེས། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་སྔོན་སོགས། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཉོན་མོང
Chinese
圆满，力量圆满，身躯如金刚般坚固亦是圆满。如是，这些是诸佛之伟大的自性之简要。其差别是无边无际的。又，仅仅是诸薄伽梵，如果寿命被加持为无数劫，则全部知晓并用于言说。暂且 如是，如来们是功德、智慧、力量和利益无边且奇妙的巨大宝藏之源。然而，孩童自身因功德贫乏而信心丧失者，即使听闻如此功德财富，也不会对佛陀及其教法恭敬。智者们甚至从脚下也对薄伽梵及其教法极为欢喜。唯一极为欢喜的那些人，仅仅是欢喜，也能压倒尚未成熟的罪恶之集合，体验天人的善妙，并趋向应行之至高涅槃。因此，如来们被称为无上之福田，因为非无果，悦意，殊胜，迅速，以及结尾美好。薄伽梵也说：何者于胜者导师，作微小之事，彼等行诸妙天，得甘露之位。如是，这些被称为佛陀的十八不共法。非与其他教法和弟子共同。诸佛的其他功德是与声闻共同的。一些是与异生共同的。那些又是什么呢？恰如其分地，无烦恼与随欲知，各别正智先等。无烦恼，随欲知，各别正智，神通，禅定，无色，无量，解脱，胜处，一切处等。其中，无烦恼是指阿罗汉对众生的痛苦是烦恼
English
Perfection, the perfection of power, and the perfection of the body being as solid as a vajra. Thus, these are the abbreviated essence of the greatness of the Buddhas. Their distinctions are endless. Moreover, only the Bhagavatas, if their lives were blessed for countless eons, would know everything and use it for speech. For the time being, Thus, the Tathagatas are the source of great treasures of limitless and wonderful qualities, wisdom, power, and benefit. However, children themselves, being poor in qualities and having lost faith, even if they hear of such wealth of qualities, do not respect the Buddha and his teachings. The wise, even from their feet, are exceedingly pleased with the Bhagavan and his teachings. Those who are singularly pleased, even by mere pleasure, can overcome the accumulation of sins that have not yet ripened, experience the goodness of gods and humans, and attain the supreme nirvana to be attained. Therefore, the Tathagatas are called the unsurpassed field of merit, because they are not without fruit, pleasing, excellent, swift, and have a good ending. The Bhagavan also said: "Those who do even a small deed for the victorious guide, will go to various heavens and attain the state of nectar." Thus, these are called the eighteen unshared qualities of the Buddha. Not shared with other teachings and disciples. Other qualities of the Buddhas are shared with the Shravakas. Some are shared with ordinary beings. What are those? Appropriately, freedom from afflictions and knowing as desired, individual perfect knowledge, etc. Freedom from afflictions, knowing as desired, individual perfect knowledge, supernormal knowledge, meditation, formlessness, immeasurables, liberation, the spheres of mastery, the spheres of totality, and so on. Among these, freedom from afflictions means that for an Arhat, the suffering of sentient beings is an affliction.
Tibetan
ས་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡོན་གནས་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་རིག་ནས་ཕ་རོལ་པོ་དག་དེ་ལ་དམིགས་ནས། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ པར་འདོད་དེ། གང་གིས་ན་ཕ་རོལ་པོ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་འགའ་ཡང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་འདོད་ཆགས་སམ། ཞེས་སྡང་ངམ། ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་དེ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཤེས། དེའི་རང་བཞིན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་མཐའ་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པ་ཡིན་ཏེ། ལམ་སླ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བའི་ཆོས། དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་རེས་འགའ་རང་གི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །མིས་སྐྱེད། གླིང་གསུམ་དུ་མི་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་འདོད་གཏོགས་པ། མ་སྐྱེད་གཞིར་བཅས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། འདིའི་དམིགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མ་འོངས་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོ་དག་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་གཞི་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནེ་རང་གིས་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ། སྨོན་ནས་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང༌། །བསམ་གཏན་མཐའ་ན་ཡོད་པ་དང༌། །མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཡིན་པ་དང༌། མིའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་བས་འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་མི་ཤེས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཤེས་ཏེ། འདིར་དཔེ་ནི་ཞིང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྨོན་པ་སྔར་བཏང་བའི་ཤེས་པ་ནི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་སྟེ། འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྨོན་ནས་རབ་ཀྱི་མཐའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ཙམ་ཞིག་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། ། དེ་བཞིན་ཆོས་དོན་དེས་ཚིག་དང༌། །སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་
Chinese
从地生起，并且自己也了知是功德处之差别，就缘于彼，想要完全断除烦恼生起。因为，彼等无论如何也不生起烦恼，并且任何也不缘于彼而生起贪欲，或者嗔恨，或者我慢，生起如此之智慧，此道任何也不生起烦恼，因此是无烦恼。无烦恼者，是世俗智。其自性是此。于禅定之边际是第四禅之地，因为是易行道中之最胜。是不动之法。非其他阿罗汉，因为其他有时间从自己的相续中也不能完全断除一切烦恼。由人产生。于三洲中唯于人等之中产生。烦恼欲所摄，不生具基行境者。此之所缘是烦恼欲之时所行未来具基者等，因为是如此趣入，为了彼等不生起烦恼。无基之烦恼等不能完全断除，因为一切行者等自己缘于一切。如是所说之无烦恼，如愿智也是如此。彼也是世俗智，并且存在于禅定之边际，并且是不动法之具有者，并且是具有人身者。其所缘是一切。如愿智之所缘是一切法，因此此是差别。分别说者等说，如愿智不能现量了知无色者等。那么如何呢？从同类因和行之差别而了知，此处譬如农夫。愿望先前发出之智慧是如愿智，心想应知此，就入于极顶之第四禅，并且如是了知彼禅定之境成为如何，如实了知。 同样，以法义彼等词句和无畏各自如实知，各自如实
English
Arising from the ground, and also knowing oneself to be a distinction of the place of merit, then focusing on that, wanting to completely abandon the arising of afflictions. Because, they do not cause afflictions to arise in any way, and no one, focusing on that, causes attachment, or hatred, or pride to arise, generating such wisdom. That path does not cause afflictions to arise at all, therefore it is without afflictions. The one without afflictions is mundane knowledge. Its nature is this. At the limit of meditation is the ground of the fourth dhyana, because it is the most excellent of the easy paths. It is the dharma of immovability. It is not by other Arhats, because others sometimes cannot completely abandon all afflictions even from their own continuum. It is produced by humans. In the three continents, it is produced only among humans. Afflictions are included in desire, those who do not arise have a basis and an object of practice. The object of this is the future with a basis, etc., which is practiced when afflictions are desired, because it is entered in such a way, so that those others do not generate afflictions. Afflictions without a basis cannot be completely abandoned, because all practitioners, etc., themselves focus on everything. As it is said, without afflictions, so is the knowledge of aspiration. That is also mundane knowledge, and it exists at the limit of meditation, and it is the possessor of the immovable dharma, and it is the possessor of a human body. Its object is everything. The object of the knowledge of aspiration is all dharmas, therefore this is a distinction. The Vaibhashikas say that the knowledge of aspiration cannot directly know the formless, etc. Then how is it? It is known from the difference of the homogeneous cause and the practice, here the example is like a farmer. The wisdom of sending forth aspiration beforehand is the wisdom of aspiration, thinking that this should be known, one enters into the fourth dhyana of the ultimate peak, and thus knows how the object of that samadhi becomes, knowing it as it is in reality. Similarly, with the meaning of the Dharma, those words and fearlessness, each truly knowing, each truly