Tibetan
་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མིང་ཆེན་གལ་ཏེ་གཟུགས་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་བདེ་བ་ཡང་མེད། བདེ་བ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་ན་མདོ་ལས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གང་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བར་ཟད་དེ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་བདེ་བའི་རྒྱུ་འམ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གང་ཞིག་དང་ཕྲད་ན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ཕྲད་ན་མ་ཡིན་པ་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་པས་བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བཙོ་བར་བྱ་བའི་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་མེ་དེ་ཉིད་ཞིམ་པར་ཚོས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཉིད་མི་ཞིམ་པར་ཚོས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ་བཙོ་བར་བྱ་བའི་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་གང་དང་ཕྲད་ནས་ཞིམ་པར་ཚོས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་དང་ཕྲད་ནས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ཏེ་འདི་ནི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་དག་ན་ཡང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་ཡིན། གང་ཡང་ གཉེན་པོ་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་གང་གི་ཚེ་དྲིལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དེའི་ཚེ་གང་གིས་གཉེན་པོ་ལ་བདེ་བའི་བློར་འགྱུར། སྡུག་བསྔལ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འགགས་ནས་བདེ་བའི་བློ་ཤིན་ཏུ་ཆེས་སྐྱེ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཡང་གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཁུར་སྦེད་པ་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་གནས་སྐབས་གཞན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཁོན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིས་བདེ་བའི་བློ་རྗེ་མང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ངལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ནས་རྩོམ་པ་ཞིག་མེད་ན་མཇུག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེ་ན། ལུས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཏེ། ཆང་ལ་སོགས་པ་མངར་བ་ལ་མཇུག་ཏུ་སྐྱུར་པོར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གྲུབ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མདོ་ལས་ཐལ་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་ནི་སྲེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་བཤད་ཀྱི་གཞན་དག་ཀྱང་ཀུན་འབྱུང་ནི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཞན་ལས་གཞན་ཡང་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལས་དང་སྲིད་པ་དང་ནི་མ་རིག་པ། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་ལ་ཡང་ས་བོན་གྱི་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ། འདི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ། །སའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་བཞིའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མདོ་ལས་བསྟན་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཆོས་མངོན་པ་ལས་བསྟན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བཀའ་སྩོལ་པ་ན་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྲེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། སྐྱེ་བ་དང་མངོན་བར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བཀའ་སྩོལ་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། ལས་དང་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལས། ལས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། སྲིད་པ་ནི་མངོན་བར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མདོ་ལས་རྒྱུ་དང་བཅས། རྐྱེན་དང་བཅས། གཞི་དང་བཅས་ཞེས་འབྱུང་བའི་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་དང་ཞིང་གི་དངོས་པོར་སྟོན་པར་མཛད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི་གང་ཡིན། མངོན་པར་འགྲུབ་བ་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལུས་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཡང་སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལས་དང་སྲེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་སཱ་ལུ་དང་ནས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཆུ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མྱུ་གུ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདི་ནི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །མངོན་བར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ
Chinese
因此，对于微小的痛苦等等，快乐等等的感受是不能分别安立的。世尊也说，弥凝，如果在一个身体中只有痛苦，那么就没有快乐，也没有与快乐相关的任何事物。因此，还是存在一些快乐的。暂时来说，如果这样，经中说没有快乐的感受就不能成立。如果有人说，快乐的因是不安住的。这也是因为没有完全了解因，所以才这样说。依赖于所依的差别，境可以是快乐的因，也可以是痛苦的因，但仅仅是境本身不是。当它与身体的某种状态相遇时，是快乐的因，而与另一种状态相遇时就不是，所以快乐的因是安住的。例如，依赖于所煮之物的元素的差别，火既可以是煮熟美味食物的因，也可以是煮熟不美味食物的因，与所煮之物的元素的状态相遇而成为煮熟美味食物的因，与另一种状态相遇就不是因，就像这样，这是一个例子。在禅定中，快乐的因怎么会不安住呢？如果有人说，对治生起快乐的想法，那么当体验到由铃声等差别所生的快乐时，什么会变成对治的快乐想法呢？痛苦没有生起或已经止息，快乐的想法也会变得非常强烈。对于由禅定所生的快乐，什么是对治等等，这样的回答已经说过了。对于隐藏负担，只要身体没有变成那种状态，其他状态所生的快乐就会不断生起。如果不是这样，后来快乐的想法会越来越多。对于疲劳的行为方式，也应该这样理解。如果一开始就没有努力，最后怎么会变成痛苦的想法呢？这是由于身体完全改变的差别，就像酒等甜的东西最后会变成酸的一样。因此，快乐的感受是存在的。
English
Therefore, feelings such as happiness cannot be distinctly established for minor sufferings, etc. The Blessed One also said, "Maitreya, if there is only suffering in one body, then there is no happiness, nor anything related to happiness." Therefore, there is still some happiness. For the time being, if that is the case, it cannot be established that there is no feeling of happiness in the sutras. If someone says that the cause of happiness is impermanent, that is only because they do not fully understand the cause. Depending on the difference of the basis, the object can be the cause of happiness or the cause of suffering, but not the object alone. When it meets a certain state of the body, it is the cause of happiness, and when it meets another state, it is not, so the cause of happiness is permanent. For example, depending on the difference of the elements to be cooked, fire can be the cause of cooking delicious food, and it can also be the cause of cooking unpalatable food. Meeting the state of the elements to be cooked and becoming the cause of cooking delicious food, meeting another state is not the cause, just like that, this is an example. In meditation, how can the cause of happiness be impermanent? If someone says that the thought of happiness arises for the antidote, then when experiencing the happiness arising from the difference of bells, etc., what will become the thought of happiness for the antidote? The suffering has not arisen or has ceased, and the thought of happiness will become very strong. For the happiness arising from meditation, what is the antidote, etc., such answers have already been given. For hiding a burden, as long as the body has not become that state, the happiness arising from other states will continue to arise. If it is not like that, later the thought of happiness will increase more and more. For the ways of acting of fatigue, it should also be understood in the same way. If there is no effort from the beginning, how will it become a thought of suffering in the end? This is due to the difference of the body completely changing, just like sweet things such as wine will eventually become sour. Therefore, the feeling of happiness exists.
Chinese
哦那哦之名亦成立，以具足三苦之故，一切有漏皆是苦，此名亦成立。何者是集谛，彼即是苦谛，此说出自经部，经部中说唯是贪爱。彼是主要故经中说，然其他亦是集。此应如何理解？谓从他生他亦成立故。如薄伽梵云：业与有及无明，后有之诸行之因。又说种子之五相，此是与近取相连之识之别名。又说地界是识住之四者之别名。如是故，经中所说乃是意趣，论中所说乃是自性。又于宣说现证之因时，说集谛唯是贪爱。于宣说生与现证之因，以因与俱之方式宣说时，于偈颂中说业、贪爱与无明。经中说，业是生之因，有是现证之因故。又或经中说以因俱、缘俱、基俱之次第宣说。以种子与田之体性显示，故于识等亦宣说。生为何？现证为何？谓以界、趣、生处等之差别，身之生起是生。无有差别，于有中相续连接是现证。彼二之因依次是业与贪爱。譬如，种子，稻麦等之种类差别是苗芽生起之因，水是无有差别，一切苗芽生起之因，如是，此是譬喻。说现证之因是贪爱，此有何道理耶？谓离贪爱则无生故。
English
The name "Onao" is also established, and because it possesses the three sufferings, the name "all that is tainted is suffering" is also established. That which is the truth of origination is the truth of suffering, which is a fault of the Sutra school, because the Sutra school says that it is only craving. It is said in the Sutra because it is the main thing, but others are also origination. How should this be understood? Because it is said that others are also established from others. As the Blessed One said: "Action, existence, and ignorance are the causes of actions in future lives." Also, the five aspects of seeds are said to be the synonyms of consciousness associated with grasping. It is also said that the earth element is a synonym for the four abodes of consciousness. Therefore, what is taught in the Sutra is intentional, and what is taught in the Abhidharma is characteristic. Furthermore, when teaching the cause of manifestation, it is said that the truth of origination is only craving. When teaching the cause of birth and manifestation, it is said in verses that it is action, craving, and ignorance. The Sutra says that action is the cause of birth, and existence is the cause of manifestation. Alternatively, the Sutra teaches the order of cause, condition, and basis. By showing the nature of seeds and fields, it is also taught to consciousness and so on. What is birth? What is manifestation? It is said that the birth of the body is birth, with the distinction of realms, destinies, birthplaces, and so on. Without distinction, the connection of continuity in existence is manifestation. The causes of these two are action and craving, respectively. For example, the difference in the types of seeds, such as rice and barley, is the cause of the sprouting of seedlings, and water is the cause of the sprouting of all seedlings without distinction. This is an example. What is the reason for saying that the cause of manifestation is craving? Because without craving, there is no birth.