Tibetan
་དང་སྐོམ་པ་དང་གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང་ངལ་བ་དང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་གཙེས་པར་མ་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་བདེ་བའོ་སྙམ་དུ་ཚོར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་བདེ་བའི་བློ་འཇུག་གི་བདེ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཡང་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཕྲག་པ་ནས་ཕྲག་པར་ཁུར་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་ན་རེ། ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། རེ་ཞིག་བདེ་བ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དེ་ལ་འདི་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་གནོད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་འདོད་པ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་དེ་ཉིད་འཕགས་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཚེ་མི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདོད་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་འདོད་པ་ནི་གཞན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་གང་ཞིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་དེ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་ཁོ་ནས་མི་འདོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་གང་གིས་ན་མི་བཞེད་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། འདི་ལ་བག་མེད་པའི་གནས་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དང༌། མི་རྟག་པར་ལྟའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་འདོད་པ་ ཞིག་ཡིན་བར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ལ་སུ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། །གང་གི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱོན་ཅན་དུ་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངས་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌
Chinese
以及口渴和寒冷和炎热和疲劳以及由欲望的贪著所生的痛苦，在没有被其他痛苦所折磨之前，连少许觉得是快乐的感受也没有。因此，不聪明的人们只是对治品才认为是快乐，而对快乐本身则不这样认为。孩子们甚至对痛苦的个别情况也产生快乐的想法，例如从肩膀到肩膀扛东西一样。因此说，快乐完全是不存在的。论师们说：是存在的。这才是正确的。怎么做到的呢？暂时对于诽谤快乐的人，应该这样问他：所谓的痛苦是什么？如果他说：是损害的自性，那么就应该问：是怎样的？如果他说：是损害，那么就成立了利益就是快乐。如果他说：是不想要的，那么就成立了想要的就是快乐。如果他说：想要本身，圣者们在远离贪著的时候是不喜欢的，因此想要本身完全不成立。那么就说：不是的，不喜欢是因为其他原因。任何感受以自己的体性想要，那它就永远不会仅仅因为那样而不想要。像这样，圣者们是通过其他方式来驳斥他们不喜欢的，并且认为这是放逸之处，是需要通过巨大的精勤来成就的，是会变化的，是不恒常的，但不是以自己的体性的方式。如果这以自己的体性是不喜欢的，那么就不会有人对它产生贪著了。因为为了远离贪著，也会通过其他方式来看待它的过患。因此，快乐的感受以自己的体性是存在的。世尊所说的无论感受到什么，那在这里就是痛苦，这是世尊仅仅对阿难所说的，无论感受到什么，那在这里就是痛苦，我指的是行是无常的。
English
and thirst, cold, heat, fatigue, and the suffering born from attachment to desire, there is not even a slight feeling of happiness until it is tormented by other sufferings. Therefore, the unwise only consider the antidote to be happiness, but not happiness itself. Children even generate the idea of happiness from particular instances of suffering, such as carrying something from shoulder to shoulder. Therefore, it is said that happiness is completely non-existent. The Abhidharma masters say: It does exist. This is the correct reasoning. How is it done? For the time being, to the one who slanders happiness, one should ask this: What is called suffering? If he says: It is the nature of harm, then one should say: How is it? If he says: It is harming, then it is established that benefiting is happiness. If he says: It is unwanted, then it is established that wanting is happiness. If he says: That very wanting is disliked by the noble ones when they are free from attachment, therefore wanting itself is not completely established. Then one says: No, disliking is for another reason. Whatever feeling is desired by its own nature, it will never become unwanted merely because of that. Like this, the noble ones refute what they dislike through other means, and they see it as a place of carelessness, something to be accomplished through great effort, something that changes, and something impermanent, but not in the manner of its own nature. If this were unwanted by its own nature, then no one would ever develop attachment to it. Because in order to be free from attachment, one would also view its faults through other means. Therefore, the feeling of happiness exists by its own nature. What the Blessed One said, 'Whatever is felt is suffering here,' that was said by the Blessed One only to Ananda, 'Whatever is felt is suffering here,' I mean that formations are impermanent.
Tibetan
། འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་དོན་ངེས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞིག་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ལགས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ལགས་བ་དང་ཚོར་བ་འདི་གསུམ་ཡང་གསུངས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ལས་དགོངས་ནས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་ཞུས་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ལས་དགོངས་ནས་ཚོར་བ་གསུམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་ཞུས་པར་འགྱུར་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་ཚོར་བ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངས་དགོངས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་སྐད་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཚོར་བ་གསུམ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ལ། གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངས་དགོངས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་འདི་ནི་དགོངས་པ་ཅན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལ་གཉི་ག་ཡོད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་ནི་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ བདེ་བར་མཐོང་ན་ནི་འདོད་ཆགས་ཅན་རྣམས་དེའི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཆིང་བར་འགྱུར་ལ། སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་ན་ནི་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཐར་བར་འགྱུར་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་ཐར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བཀའ་སྩལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རང་གི་ངོ་བོས་བདེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་མཁྱེན་གྱིས། །འདུ་བྱེད་མི་རྟག་ཉིད་དང་ནི། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་མཁྱེན་ནས། །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་བསྟན་བ་འདི་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་ཚོར་བ་དང༌
Chinese
因此，认定这是考虑到行（འདུ་བྱེད།，saṃskāra，saṃskāra，造作）的变异性而说的。因此，可以确定这并非是考虑到苦苦（སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ།）而说的。如果所有的感受本质上都是痛苦的，那么为什么圣者阿难陀要对世尊这样说：世尊您也说了乐受、苦受、非乐非苦受这三种感受，而且世尊您也说无论感受到什么，在这里都是痛苦。如果这样，世尊您是考虑到什么才说无论感受到什么，在这里都是痛苦呢？如果这样问，他也会这样问：世尊您是考虑到什么才说三种感受呢？世尊也会这样回答：这三种感受是我考虑到才说的。如果会这样回答，那么也会这样说。因此，三种感受是自性存在的，而无论感受到什么，在这里都是痛苦，这句话是我考虑到才说的，这句话是表明具有深意的。还有，说快乐的感受应该看作是痛苦，这其中也有两种情况。从自性上来说，由于令人满意，所以是快乐，但由于是变异和无常的性质，所以从类别上来说是痛苦。对此，如果认为是快乐，那么贪欲者会品尝它的滋味，因此会被束缚。如果认为是痛苦，那么就会脱离对它的贪欲，因此会获得解脱。因此，世尊是按照怎样看待才能获得解脱那样来教导看待的。那么，怎样才能理解这自性是快乐呢？就像这样：圆满的佛陀以最广大的智慧，知晓行（འདུ་བྱེད།，saṃskāra，saṃskāra，造作）的无常性和变异性，因此说感受是痛苦的。这样说了。还有，说对于痛苦认为是快乐，这是颠倒的认知，这个教义也是具有深意的，因为世间是感受和
English
Therefore, it is determined that this was said with the intention of referring to the changing nature of formations (འདུ་བྱེད།, saṃskāra, saṃskāra, formations). Therefore, it is established that this was not said with the intention of referring to the suffering of suffering (སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ།). If all feelings were inherently suffering, then why would the venerable Ānanda say to the Blessed One: "Blessed One, you have also spoken of these three feelings, namely, pleasant feeling, painful feeling, and neither-pleasant-nor-painful feeling. And Blessed One, you have also said that whatever is felt is suffering here." If so, what did the Blessed One have in mind when he said that whatever is felt is suffering here? If he asked this, he would also ask: "What did the Blessed One have in mind when he spoke of the three feelings?" And the Blessed One would answer: "These three feelings, I spoke of them with intention." If he were to answer in this way, then he would also say that. Therefore, the three feelings exist by their own nature, and this statement, "Whatever is felt is suffering here," I spoke of it with intention. This statement is made to show that it has a hidden meaning. Furthermore, when it is said that pleasant feeling should be regarded as suffering, there are two aspects to that. By its own nature, it is pleasant because it is agreeable, but because it is subject to change and impermanence, it is suffering in terms of its category. In this regard, if one sees it as pleasant, then those with desire will indulge in its taste, and therefore they will be bound. If one sees it as suffering, then one will be free from desire for it, and therefore one will be liberated. Therefore, the Blessed One taught to see it in the way that one would be liberated by seeing it. How then does one understand that this nature is pleasant? It is like this: The perfect Buddha, with the greatest wisdom, knowing the impermanence and changeability of formations (འདུ་བྱེད།, saṃskāra, saṃskāra, formations), therefore said that feeling is suffering. This is what was said. Furthermore, the teaching that says that perceiving suffering as pleasure is a reversed perception is also intentional, because the world is feeling and