Tibetan
ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། འཕགས་པས་བདེ་བར་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་རིག །གཞན་གྱིས་བདེ་བར་གང་སྨྲས་པ། །དེ་ནི་འཕགས་པས་སྡུག་བསྔལ་རིག །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རེ་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་ནི་འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཚོར་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། ཡིད་འོང་ཡིད་དུ་མི་འོང་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ཟག་བཅས་རྣམས་ཉིད། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཅི་རིགས་མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དང༌། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཅི་རིགས་པར་འདུ་བྱེད་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྣམས་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་གང་དག་ཡིན། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་གང་དག་ཡིན། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། ཚོར་བ་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་འཐོབ་པོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་བདེ། གནས་པ་ན་ཡང་བདེ་ལ། འགྱུར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དེ། མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ། གནས་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ ཡིན། སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བའི་ཚོར་བ་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དེ། གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ཚོར་བ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འགྱུར་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ལ་དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་གཟིགས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ལག་མཐིལ་སྦུ་ཉག་གཅིག་འདུག་པ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་རྟོགས་ལ། །དེ་ཉིད་མིག་ཏུ་སོང་ན་ནི། །མི་བདེ་བ་དང་གནོད་སྐྱེད་ལྟར། །བྱིས་པ་ལག་མཐིལ་འདབ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤུ་མི་རྟོགས། །འཕགས་པ་མིག་དང་འདྲ་བ་ནི། །དེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཀྱང་འབྱུང༌། །ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་པ་དག་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་འཇུག་པ་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མནར་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་མི་འཇུག་གོ ། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ལམ་ཡང་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་འདྲེན་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ།། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞི་བར་ལྟ་བ་དེའི་ཚེ་ཡང༌། སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ནའི་འགོག་པ་ལ་ཞི་བར་ལྟའོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་དག་ལ་བདེ་བ་ཡང་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མོན་སྲན་སྡེའུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མོན་སྲན་གྲེའུའི་ཕུང་བོ་ཞེས་སྟོན་པ་བཞིན་ཏེ། མཁས་པ་སུ་ཞིག་ཆུས་བཏབ་པའི་བདེ་བ་ཆུང་དུས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར། ཡང་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནི་རྒྱུ་ཕྱིར་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་བསྐྱེད་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ ཡོད་ན་བདེ་འདོད་ཕྱིར། །བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་རྟོག་གོ །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་རོ་གཅིག་བའི་འཕགས་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དུ་གཟིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འཕགས་པའི་བདེན་བར་རྣམ་པར་གཞག་གི་བདེན་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་བདེ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ལྟ་ཞེ་ན། མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུ
Chinese
由于颠倒的见解，所以不是圣者的见解。如偈颂所说：圣者所说的快乐，他人认为是痛苦；他人所说的快乐，圣者认为是痛苦。有些其他的人说，两种是圣者的真谛，两种既是圣者也是圣者的真谛。当感受的一方面是痛苦的自性时，那么怎么说一切有漏的行都是痛苦呢？令人喜爱的、令人不喜爱的，以及除此之外的有漏之物，都因为具有三种痛苦的自性，所以一切都无余地是痛苦。痛苦的自性有三种：痛苦的痛苦自性，行苦的痛苦自性，变苦的痛苦自性。由于这些，一切有漏的行都无余地是痛苦的。其中，令人喜爱的，是由于变苦而痛苦；令人不喜爱的，是由于痛苦而痛苦；除此之外的，是由于行苦而痛苦。哪些是令人喜爱的？哪些是令人不喜爱的？哪些既不是两者？答：与三种感受及其顺序相同。由于它的影响，体验快乐等行也获得令人喜爱的等名称。快乐的感受是变苦的自性。经中说：快乐的感受，生起时也快乐，住留时也快乐，变异时则痛苦。痛苦是痛苦的自性本身就是痛苦。经中说：痛苦的感受，生起时也痛苦，住留时也痛苦。既不是快乐也不是痛苦的感受，由于因缘而显现，所以仅仅是行苦。经中说：凡是无常的，就是痛苦的。体验它的行也像感受一样被说。另一些人说，痛苦的自性就是痛苦的自性，所以痛苦……
English
Because of distorted views, they are not the views of the noble ones. As the verse says: What the noble ones say is happiness, others perceive as suffering; what others say is happiness, the noble ones perceive as suffering. Some others say that two are the truths of the noble ones, and two are both noble and the truths of the noble ones. When one aspect of feeling is the nature of suffering, how can it be said that all contaminated formations are suffering? The agreeable, the disagreeable, and those other contaminated things, because they possess the three natures of suffering, are all without exception suffering. There are three natures of suffering: the suffering of suffering, the suffering of formation, and the suffering of change. Because of these, all contaminated formations are without exception suffering. Among them, the agreeable are suffering because of the suffering of change; the disagreeable are suffering because of suffering; and those other than these are suffering because of the suffering of formation. What are the agreeable? What are the disagreeable? What are those that are neither? The answer is: the same as the three feelings and their order. Because of its influence, the formations that experience happiness, etc., also obtain the names of agreeable, etc. The feeling of happiness is the nature of the suffering of change. The sutra says: The feeling of happiness is happy when it arises, happy when it remains, and suffering when it changes. Suffering is suffering by its own nature. The sutra says: The feeling of suffering is suffering when it arises, and suffering when it remains. The feeling that is neither happiness nor suffering is suffering only because of formation, because it manifests due to conditions. It is said: Whatever is impermanent is suffering. The formations that experience it are also spoken of in the same way as feelings. Others say that the nature of suffering is the nature of suffering, so suffering...
Chinese
是苦苦本身。乃至行本身是苦，也如是说。变苦也是苦苦，说是可爱与不可爱者的不共之故。一切行都是行苦本身所苦，那些也唯有圣者才能见到。此处说：手掌中有一毛发，人们不能觉察到，那毛发到了眼中，就像不适和造成损害一样。孩童用手掌抚摸，不能觉察到行苦之毛，圣者如眼，因此他会非常厌恶。如同圣者们对有顶天者也生起痛苦之想一样，孩童们对无间地狱的蕴身也不生起痛苦之想。若是那样，那么道也是有为法，因此应成行苦本身，若问？答：因为苦的体相是不相符的，所以道不是苦，因为它的生起与引导一切苦灭尽的圣者们没有不相符之处。何时他们视涅槃为寂静，那时也视所见之苦的灭尽为寂静。何时这些有安乐，为何唯独称苦为圣谛呢？有些人说，因为感受安乐，就像有豌豆荚等，却显示为豌豆堆一样。哪位智者会认为被水浸泡的微小时期的安乐是果实安乐呢？又说：因为是痛苦之因，因为生出众多痛苦，有痛苦时欲求安乐，安乐被认为是痛苦。一切有，连同安乐，都被视为行苦一味的圣者们视为痛苦。因此，唯独安立苦为圣谛，而不是安乐。现在，如何视安乐自性的感受为痛苦呢？以无常的体性不符。
English
It is suffering itself. It is also said that even the activity itself is suffering. The suffering of change is also suffering, which is said to be uncommon to both the lovable and the unlovable. All activities are suffering because of the suffering of activity itself, and only the noble ones can see them. Here it is said: There is a single hair in the palm of the hand, which people cannot perceive, but when that hair gets into the eye, it is like discomfort and causes harm. A child strokes the palm of his hand and does not perceive the hair of the suffering of action. The noble one is like an eye, so he is very disgusted by it. Just as the noble ones have the thought of suffering even for those at the peak of existence, so the children do not have the thought of suffering even for the aggregates of the uninterrupted hell. If that is the case, then the path is also a conditioned phenomenon, so it should become the suffering of action itself, if you ask? Answer: Because the characteristic of suffering is incompatible, the path is not suffering, because its arising is not incompatible with the noble ones who lead to the exhaustion of all suffering. When they see Nirvana as peace, they also see the cessation of suffering as peace. When there is also happiness in these, why is only suffering called the noble truth? Some say that it is because of experiencing happiness, just as there are pea pods, etc., but it is shown as a pile of peas. Which wise person would think that the happiness of the small period of time when it is soaked in water is the happiness of the fruit? It is also said: Because it is the cause of suffering, because it produces many sufferings, when there is suffering, one desires happiness, and happiness is considered suffering. All existence, together with happiness, is seen as suffering by the noble ones who regard the suffering of action as one taste. Therefore, only suffering is established as the noble truth, not happiness. Now, how do you see the feeling of the nature of happiness as suffering? It is incompatible with the nature of impermanence.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དུ་ལྟ་མོད་ཀྱི། དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་དེ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་དག་གིས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་གྱུར། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ལྟ་ན་འོ་ན་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་ལྟ་ལ། མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་ལྟ་སྟེ། མི་རྟག་པར་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེ་ན། མདོ་དང༌། རིགས་པ་ལས་ཏེ། རེ་ཞིག་མདོ་ལས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རེ་ཞིག་མདོ་ལས་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །རིགས་པ་ལས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁ་ཅིག་བདེ་བའི་རྒྱུ་བཏུང་བ་དང་བཟའ་བ་དང་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ཧ་ཅང་སྤྱད་པ་དང༌། དུས་མ་ཡིན་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ། བདེ་བའི་རྒྱུ་འཕེལ་བའམ་མཉམ་པས་ནི་དུས་གཞན་ན་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ནི་དང་པོ་ཁོ་ན་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དག་ཡིན་ཞིང་བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ལ། མཇུག་ཏུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་བསལ་བར་འགྱུར་བར་ཟད་དེ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེ་བའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་བཀྲེས་པ
Chinese
是因为痛苦的缘故。例如，色和受等也视为痛苦，但它们并不像痛苦的感受那样痛苦。如果认为某物是痛苦的原因，那么它是集谛的行相，而不是苦谛的行相。对于生于色界和无色界的圣者们来说，如何产生痛苦的观念呢？因为他们的蕴不是痛苦感受的原因。经中为何说行苦呢？如果因为无常而视为痛苦，那么无常和痛苦的行相有什么区别呢？因为是生灭法而视为无常，因为不合意而视为痛苦。如果见到无常，就会变得不合意，因此无常的行相会引出痛苦的行相。有些人说，所谓的快乐感受是不存在的，一切都是痛苦。这该如何理解呢？从经和理来理解。首先，经中如何说呢？世尊说，无论感受到什么，那在这里就是痛苦。快乐的感受应当视为痛苦。在痛苦中产生快乐的想法是颠倒的。经中就是这样说的。从理上如何说呢？因为快乐的因是不稳定的。有些人认为快乐的因是饮料、食物、寒冷和温暖等，但如果过度使用或在不适当的时间使用，也会变成痛苦的原因。 快乐的因增长或相等，在其他时候产生痛苦是不合理的，因此它们从一开始就是痛苦的因，而不是快乐的因。最终，痛苦会增长并被消除。对于行为的差别也应如此说。因为对治痛苦和痛苦的差别会产生快乐的想法。只要饥饿
English
It is because of suffering. For example, form and perception, etc., are also regarded as suffering, but they are not as painful as the feeling of suffering itself. If one thinks that something is the cause of suffering, then it is the aspect of the origin of suffering (Samudaya), not the aspect of suffering (Dukkha). How can the perception of suffering arise in the noble ones who are born in the form realm and the formless realm? Because their aggregates are not the cause of the feeling of suffering. Why is the suffering of formations (samskara-dukkha) mentioned in the sutras? If it is regarded as suffering because of impermanence, then what is the difference between impermanence and the aspect of suffering? Because it is subject to arising and ceasing, it is regarded as impermanent, and because it is disagreeable, it is regarded as suffering. If one sees impermanence, it becomes disagreeable, therefore the aspect of impermanence leads to the aspect of suffering. Some say that the so-called feeling of happiness does not exist, and everything is only suffering. How should this be understood? It should be understood from the sutras and reasoning. First, how is it said in the sutras? The Blessed One said, "Whatever is felt, that is suffering here." And, "The feeling of happiness should be regarded as suffering." And, "The idea of happiness in suffering is a reversed perception." That is how it is in the sutras. How is it said from reasoning? Because the cause of happiness is unstable. Some think that the causes of happiness are drinks, food, cold, warmth, etc., but if they are used excessively or at inappropriate times, they also become causes of suffering. It is unreasonable for the cause of happiness to increase or be equal and cause suffering at other times, so they are the causes of suffering from the beginning and not the causes of happiness. In the end, the suffering will increase and be eliminated. The same should be said for the differences in behavior. Because the antidote to suffering and the difference of suffering give rise to the idea of happiness. As long as hunger