Tibetan
གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་བ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་བྱའོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ལ་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་བ་གཉིས་སུ་བྱའོ། །ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བར་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་གང་གིས་དམིགས་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། གཞི་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བདུན་ཏེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། དྲུག་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དག་གི་ནི་དྲུག་སྟེ། འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ཤེས་པའི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པའི་ནི་གཉིས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་ནི་གསུམ་སྟེ། འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་དགུ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་སོ། །ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མེད་དོ། འོན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུས་རང་ཚོགས་ལས། །གཞན་ནི་བདག་མེད་ཉིད་རིགས་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་ནི་རང་གི་ཚོགས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་བའི་ཞེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་རང་གི་ཚོགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཧ་ཅང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ས་རྣམ་པ་ཆད་པ་ལས་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་ལས་ཅིག་ཅར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རྫོགས་སོ།། །།གང་ཞིག་ཤེས་པ་དུ་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་བར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཅིག་བུ་དང་ལྡན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག
Chinese
色界和无色界中的行，以及无漏法，以相同具有和不具有的差别，分为八种。有为法以善和未说明的差别，分为两种。这十种法应该如何结合呢？应该这样结合：以哪个识，缘的是多少？对此，世俗识所缘的是这全部十种法。法智是五种，即欲界中的行，以及无漏法，地，有为善法。类智是七种，即色界和无色界中的行，以及无漏法，六，有为善法。苦和集智是六种，即欲界，色界，和无色界中的行。灭智是一种，即有为善法。道智是两种，即无漏法。他心智是三种，即欲界和色界中的行，以及与无漏法相应者。尽智和无生智所缘的是九种法，除了有为未说明法。一个识能了知一切法吗？不能。然而，唯有世俗，从自聚中，其他则可变为无我之理。世俗识能从自己的聚之外，了知一切法为无我，即能知其为无我。其自聚，即是其自性以及与其同时生起的法，因为彼等是境和有境的差别，以及所缘相同，以及非常接近，所以不执著。其中，欲界中的行是听闻和思惟所生。色界中的行是听闻所生。不是由修所生，因为那是从地差别而缘的缘故。如果不是这样，则会从一切法中同时离贪。此已完毕。当说“谁具有多少识”时，暂时，异生唯有世俗识。
English
The practices in the form and formless realms, and the uncontaminated dharmas, are divided into eight types by the distinction of being equally possessed and not possessed. Conditioned phenomena are divided into two types by the distinction of virtue and the unstated. How should these ten dharmas be combined? They should be combined by asking: with which consciousness, how many are the objects? For that, the object of conventional consciousness is all ten of these dharmas. Dharma-knowing is five: practices in the desire realm, and uncontaminated dharmas, the base, and conditioned virtue. Subsequent knowing is seven: practices in the form and formless realms, and uncontaminated dharmas, six, and conditioned virtue. The knowing of suffering and origin is six: the practices in the desire, form, and formless realms. The knowing of cessation is one: only conditioned virtue. The knowing of the path is two: the uncontaminated dharmas. The knowing of others' minds is three: the practices in the desire and form realms, and those that are equally associated with the uncontaminated. The objects of the knowing of exhaustion and non-arising are nine dharmas, except for the unstated conditioned. Is it possible for one consciousness to know all dharmas? No. However, only the conventional, from its own aggregate, others can be transformed into the nature of selflessness. Conventional consciousness can know all dharmas other than its own aggregate as selfless, that is, it can know them as selfless. Its own aggregate is its own nature and the dharmas that arise simultaneously with it, because they are different in terms of object and subject, and because the object is the same, and because they are very close, they are not grasped. Among these, the practices in the desire realm arise from hearing and thinking. The practices in the form realm arise from hearing. They do not arise from meditation, because that is because they are objectified from the differentiation of the ground. If it were not so, one would simultaneously be free from attachment to all things. This is completed. When it is said, "Who possesses how many consciousnesses?" For the time being, ordinary beings possess only conventional consciousness.
Tibetan
་ཡིན་ན་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ཡང་ལྡན་ནོ། །འཕགས་པ་ནི། ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ཆགས་ཅན་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ལྡན། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་སྟེ། གསུམ་དང་ལྡན་ནོ། །ཡན་ཆད་ནི། བཞི་ལ་རེ་རེ་འཕེལ་དང་ལྡན། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་ལ་ནི། དེ་ལ་ཤེས་པ་རེ་རེ། འཕེལ་བར་ཤེས་བར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་བ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་འཕེལ་ལ། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་རྣམས་འཕེལ་བས་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་པ་བདུན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལྷག་པར་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཤེས་པ་དུ་དག་ཅིག་འཐོབ་ཅེ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་རྣམས། །མ་འོངས་པ་འཐོབ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པའམ། ཤེས་པ་གང་དང་གང་སྐྱེས་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་མ་འོངས་པ་དེའི་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ན་འཐོབ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཤེས་པ་དང༌། །རྣམ་བ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་འཐོབ་ཅེ་ན། རིགས་རྣམས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། རྗེས་གསུམ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང༌། །མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་བ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡང་འཐོབ་བོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་ཟད་པར་མངོན་པར་མ་རྟོགས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་རྟོགས་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་རེ་རེ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ལ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ན་འཐོབ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ལམ་གྱི་བདེན་བ་ནི་སྔོན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཟད་པར་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་བ་དང། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བར་ནི་ནུས་ཀྱི། ལམ་ནི་ཟད་པར་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་མངོན་པ
Chinese
如果是，那么也具有了知他心的能力。圣者是：在无漏的第一刹那，具有一个有染污的智慧。如果是不离欲望者，那么在苦法智忍时，只具有一个世俗智。第二刹那有三种：在苦法智时，具有世俗智、法智和苦智，共有三种。以上是：四个刹那各增长一个。在之后的四个刹那，要知道每个刹那都增长一个智慧。在苦类智时，增长类智。在集、灭、道法智时，集、灭、道智增长，因此在道法智时，具有七种智慧。如果是离欲者，那么要知道他完全具有了知他心的能力。或者，在什么情况下能获得多少智慧呢？在见道时，忍和智慧是如何产生的？未来能获得。在见道时，忍或者智慧产生，未来就能获得与此相同的四种相。为什么？在见道时，只能获得智慧和相同的相？因为没有获得种姓。其中说到：在后三者中也有世俗智。在见道时，对于苦、集、灭三者的类智，也能获得世俗智。对于法智则不然，因为没有现证真谛的灭尽。因此称为现观边。因此，世俗智是从现观边产生的，因为在现证每个真谛之后才能获得。为什么在道类智时不能获得呢？因为道的真谛之前没有被世间道所现证，也没有现证灭尽。能够完全了知苦的灭尽，能够断除集，能够现证灭，但不能修道至灭尽，因此没有现观边。那是现观
English
If so, then it also possesses the ability to know the minds of others. The noble one is: In the first moment of the uncontaminated, it possesses one contaminated wisdom. If one is not separated from desire, then at the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering, it possesses only one conventional wisdom. The second moment has three: At the Dharma-knowledge of suffering, it possesses conventional wisdom, Dharma-knowledge, and suffering-knowledge, totaling three. Above that: Each of the four moments increases by one. In the four moments after that, it should be known that each moment increases by one wisdom. At the subsequent knowledge of suffering, the subsequent knowledge increases. At the Dharma-knowledge of origin, cessation, and path, the knowledge of origin, cessation, and path increases, so at the Dharma-knowledge of the path, it possesses seven wisdoms. If one is separated from desire, then it should be known that he completely possesses the ability to know the minds of others. Or, in what situation can one obtain how many wisdoms? At the path of seeing, how are forbearance and wisdom produced? The future can be obtained. At the path of seeing, forbearance or wisdom arises, and the future can obtain the same four aspects as that. Why? At the path of seeing, can only wisdom and the same aspect be obtained? Because the lineages have not been obtained. It says there: In the latter three, there is also conventional wisdom. At the path of seeing itself, for the subsequent knowledge of suffering, origin, and cessation, one can also obtain conventional wisdom. It is not the case for Dharma-knowledge, because the cessation of truth has not been directly realized. Therefore, it is called the edge of direct realization. Therefore, that conventional wisdom is said to arise from the edge of direct realization, because it is obtained after directly realizing each truth. Why is it not obtained at the subsequent knowledge of the path? Because the truth of the path has not been directly realized by the worldly path before, nor has it directly realized cessation. One can completely know the cessation of suffering, one can abandon the origin, and one can realize cessation, but one cannot cultivate the path to cessation, so there is no edge of direct realization. That is direct realization