Tibetan
མཐུན་པའི་སེམས་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་ཁམས་གོང་མའི་གཉེན་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་དམིགས་པ་ནི་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ཤེས་པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་བྱས་ན། ཉན་ཐོས་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་གཉིས། །རིག་སྟེ་བསེ་རུ་ལྟ་བུས་གསུམ། །སངས་རྒྱས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ཀུན། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཤེས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་སྲིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་དེ་སྲིད་གྱིས་དེས་སེམས་བཅུ་དྲུག་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་བར་དུ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དང་པོ་གཉིས་དང་བརྒྱད་པ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། གསུམ་ཤེས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་བཅོ་ལྔ་པ་རྣམས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏོ། །ཡང་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཟད་པ་ཤེས་པ་བདེན་རྣམས་ལ། །ཡོངས་ཤེས་ལ་སོགས་ངེས་པའོ། །ཡོངས་ཤེས་བྱར་མེད་ཅེས་ལ་སོགས། །མི་སྐྱེ་བ་ཡི་བློར་འདོད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། ཟད་པ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤངས་སོ། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ལམ་བསྒོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་རིག་བ་དང་བློ་དང་རྟོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་སྣང་བ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། བདག་གིས་ སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་ནས་བདག་གིས་ལམ་བསྒོམས་ཏེ་ཡང་བསྒོམ་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཤེས་པ་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ན་རེ་བསྟན་བཅོས་ལས། དེའི་རྗེས་ལ་ལངས་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཟག་པ་མེད་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་ཏེ། མཐོང་བ་སྨོས་པ་ནི་བཤད་པ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་མངོན་སུམ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཤེས་པ་བཅུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་གཅིག་གི་ཆ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་བདུན་གྱི་ཆ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་བཞིའི་ཆ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་ཤེས་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །ལམ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་ལྔའི་ཆ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ་བཞིའི་ཆ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཟད་པ་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ལ། དྲུག་གི་ཆ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གསུམ་ཡོད་ལ་བཅུར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། རང་བཞིན་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །རྣམ་པ་རྣམ་པ་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །སྦྱོར་དང་བྱ་བ་བྱས་ཉིད་དང༌། །རྒྱུ་རྒྱས་པ་ལས་བཅུ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་བདུན་གྱིས་ཤེས་པ་བཅུར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གྲག་སྟེ། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་ལས་ནི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་དང་ཁམས་གོང་མའི་ གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དག་སྟེ། དམིགས་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དང་དམིགས་པ་ལས་ནི་འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་དག་སྟེ། རྣམ་པ་དང་དམིགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལས་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སེམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བྱ་བ་བྱས་པ་ལས་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་སྟེ། བྱ་བ་བྱས་པའི་རྒྱུད་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་རྒྱས་པ་ལས་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཤེས་པ་འདོད
Chinese
因为不了解一致的心，那两者是针对欲界和上界的对治。在见道上没有他心通。它的对境是存在的。如果因为他心通想要了解见道而进行加行，那么声闻通过他心通能了解见道中的两个刹那，如犀牛角般了解三个刹那。佛陀无需加行就能了解一切。声闻通过他心通能了解见道中的两个刹那，即苦法智忍和苦法智。与随顺解脱分相应的对境，因为需要通过其他加行来成就，所以只要他进行加行，就能依次获得十六个心，中间则无法了解。独觉能了解最初的两个和第八个集法智，以及第三个，因为加行较少。其他人说能了解第一、第二和第十五个。佛陀无需加行就能了知见道的所有刹那。那么，什么是尽智和无生智的区别呢？尽智是对真谛的，完全了解等是确定的。无生智则认为没有必要完全了解等。经中说：什么是尽智？即我已完全了解痛苦，我已断除集，我已现证灭，我已修道，由这些所产生的智慧、见、明、智、证悟、智慧、光明和现观，这被称为尽智。什么是无生智？即我已完全了解痛苦，不再需要完全了解，乃至我已修道，不再需要修道，由这些所产生的智慧等，广说如前。那么，如何以无漏智来了解这些呢？克什米尔人说，经中说，因为随其之后而起，所以能了解，因此通过它们的差别来显示两者的差别。其他人说，即使是无漏智也能如此了
English
Because they do not understand the concordant mind, those two are directed towards the antidotes of the desire realm and the higher realms. There is no telepathy on the path of seeing. Its object is existent. If, because of telepathy, one wants to understand the path of seeing and engages in effort, then the Hearer knows two moments of the path of seeing through telepathy, and knows three moments like a rhinoceros horn. The Buddha knows all without effort. The Hearer knows two moments from the path of seeing through telepathy, namely the forbearance of the Dharma-knowledge of suffering and the Dharma-knowledge. The object corresponding to the aspect of subsequent knowledge is to be accomplished by other efforts, so as long as he makes effort, he will successively attain sixteen minds, but he will not know in between. The Solitary Buddha knows the first two and the eighth, the subsequent knowledge of the origin, and the third, because the effort is small. Others say that they know the first, second, and fifteenth. The Buddha knows all the moments of the path of seeing without effort. Furthermore, what is the difference between the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising? The knowledge of exhaustion is certain for all truths, such as complete knowledge. The knowledge of non-arising considers that there is no need for complete knowledge, etc. The scripture says: What is the knowledge of exhaustion? It is the knowledge that arises from the cause of knowing, "I have completely known suffering," "I have abandoned the origin," "I have realized cessation," "I have cultivated the path," and the knowledge, seeing, clarity, wisdom, realization, intelligence, light, and manifestation that arise from that. This is called the knowledge of exhaustion. What is the knowledge of non-arising? It is the knowledge from "I have completely known suffering, and there is no need to completely know it again," up to "I have cultivated the path, and there is no need to cultivate it again," and the knowledge that arises from that cause is explained in detail. How does one know in this way with uncontaminated knowledge? The Kashmiris say that the scriptures say that one knows in this way because it arises after that, and therefore the difference between the two is shown by their distinction. Others say that even uncontaminated knowledge knows in this way.
Chinese
因此，提到“见”是为了舍弃解释，或者为了使之显现。因此，有人说：“暂时来说，凡是‘知’，也就是‘见’。” 这样说来，这些就是十种“知”，即：法知、随知、世俗知、他心知、苦知、集知、灭知、道知、尽知、无生知。其中，世俗知是一种知，也是一种知的一部分。法知是一种知，也是七种知的一部分，随知也与之相同。苦知是一种知，也是四种知的一部分，集知和灭知也与之相同。道知是一种知，也是五种知的一部分。他心知是一种知，也是四种知的一部分。尽知是一种知，也是六种知的一部分，无生知也与之相同。为什么这三种知被分为十种呢？因为自性与对治，相与相的行境，加行与作业已成，以及因与因的广大，由此而有十种知。据说，通过七种因，知被分为十种：从自性来说，是世俗知，因为不了解胜义谛。从对治来说，是法知和随知，因为是对治欲界和上界的。从相来说，是苦知和集知，因为所缘没有差别。从相和所缘来说，是灭知和道知，因为相和所缘不同。从加行来说，是他心知，虽然它并非不了解心所，但为了了解心，通过加行而成就，因此被称为他心知。从作业已成来说，是尽知，因为在作业已成的相续中，最初生起。从因的广大来说，是无生知，因为是所有无漏智的因。因为是所有一切的对治，所以需要法知。
English
Therefore, mentioning "seeing" is either to abandon explanation or to make it manifest. Therefore, some say, "For the time being, whatever is 'knowing' is also 'seeing.'" Thus, these are the ten knowledges: knowledge of the Dharma, subsequent knowledge, conventional knowledge, knowledge of others' minds, knowledge of suffering, knowledge of the origin, knowledge of cessation, knowledge of the path, knowledge of exhaustion, and knowledge of non-arising. Among these, conventional knowledge is one knowledge and also a part of one knowledge. Knowledge of the Dharma is one knowledge and also a part of seven knowledges, and subsequent knowledge is the same. Knowledge of suffering is one knowledge and also a part of four knowledges, and knowledge of the origin and knowledge of cessation are the same. Knowledge of the path is one knowledge and also a part of five knowledges. Knowledge of others' minds is one knowledge and also a part of four knowledges. Knowledge of exhaustion is one knowledge and also a part of six knowledges, and knowledge of non-arising is the same. Why are these three knowledges divided into ten? Because of nature and antidote, aspect and aspect's object, application and action accomplished, and cause and the expansion of cause, there are ten knowledges. It is said that through seven causes, knowledge is divided into ten: from nature, it is conventional knowledge, because it does not understand the ultimate truth. From antidote, it is knowledge of the Dharma and subsequent knowledge, because they are the antidotes to the desire realm and the higher realms. From aspect, it is knowledge of suffering and knowledge of the origin, because the objects of focus are not different. From aspect and object of focus, it is knowledge of cessation and knowledge of the path, because the aspect and object of focus are different. From application, it is knowledge of others' minds, although it is not that it does not understand mental factors, but in order to understand the mind, it is accomplished through application, therefore it is called knowledge of others' minds. From action accomplished, it is knowledge of exhaustion, because it arises first in the continuum where action has been accomplished. From the expansion of cause, it is knowledge of non-arising, because it is the cause of all uncontaminated wisdom. Because it is the antidote to all, knowledge of the Dharma is needed.