Tibetan
ཙོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ན་དགེ་སློང་འདོད་ཆགས་ལས་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན། ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལས་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་འམ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཡིན་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་གང་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་མོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་མ་ཟད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ནས་སེམས་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཇི་སྐད་བཤད་ཤེས་པ། སྔར་བྱང་ཆུབ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །སེམས་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། ཅི་འདས་པ་འམ་མ་འོངས་པ་འམ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་སློབ་སེམས་ནི་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། ། བསྟན་བཅོས་ལས་མི་སློབ་པའི་སེམས་མ་འོངས་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་བགེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚེ་དེ་ཡང་སློང་བར་འགྱུར་ལ་མི་སློབ་པའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤངས་ནས་ནི་མི་སློབ་པའི་སེམས་དེ་ཡང་སྐྱེས་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་གང་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི་སྐྱེ་བར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཤད་དོ། །གང་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་དེ་ཉིད་ལས་སོ། །མ་གྲོལ་བ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའི་ལམ་གྱིས་དེ་སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཞེ་ན། འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང༌། །དེ་ལྟར་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པར
Chinese
什么是“主”呢？在此，比丘的心远离贪欲，从贪欲中解脱出来。心远离嗔恨和愚痴，从中解脱出来。像这样，对于尚未圆满的解脱蕴使之圆满，或者对于已经圆满的，随之而行，精进和意愿是怎样的呢？就像广泛讲述的那样。因此，解脱不仅仅是信仰。那么是什么呢？仅仅通过了解它，舍弃贪欲等，心变得无垢，这就是解脱，他们这样说。已经讲述了真实的解脱。除了真实的见解之外，什么是真实的智慧呢？知道如所说的菩提。先前所说的菩提是什么，那就在这里被理解为真实的智慧。例如，知道灭尽和知道不生。什么心会解脱？是过去、未来还是现在产生的呢？不学之心将生起，从障碍中获得解脱。 经书中说，不学之心未来将从各种障碍中解脱出来。那障碍又是什么呢？是烦恼的获得，因为它阻碍生起。在金刚喻定的时候，它也会被唤起，不学之心生起，那也会解脱。舍弃它之后，不学之心也就生起和解脱了。那么，什么是不生起，以及什么是世间法呢？虽然它们也会解脱，但只说了什么是确定会生起的。从什么中世间法会解脱呢？就是从生起的障碍中。对于未解脱的，难道不会有世间法的生起吗？那和这个不一样。那是什么样的呢？是和烦恼的获得在一起的。通过什么状态的道，它会舍弃生起的障碍呢？通过灭尽的道，彻底舍弃它的障碍。像这样，是“如是”这个词的意义。完全
English
What is the "Lord"? Here, a monk whose mind is detached from desire, and is liberated from desire. Whose mind is detached from hatred and ignorance, and is liberated from them. Like this, to perfect the aggregates of liberation that are not yet complete, or to follow after those that are already complete, what is the aspiration and diligence? Just as it is extensively taught. Therefore, liberation is not just faith alone. Then what is it? It is said that merely by knowing it, abandoning desire and so on, the mind becomes stainless, and that is liberation. The true liberation has been explained. Apart from the true view, what is the true wisdom? Knowing the Bodhi as it is said. What was said earlier about Bodhi, that is what should be understood here as true wisdom. For example, knowing the cessation and knowing the non-arising. Which mind will be liberated? Is it the past, the future, or the present that arises? The mind of no more learning will arise, and will be liberated from the obscurations. It is said in the scriptures that the mind of no more learning will be liberated from various obscurations in the future. What are those obscurations? They are the attainment of afflictions, because they hinder arising. At the time of the Vajra-like Samadhi, it will also be aroused, and the mind of no more learning will arise, and that will also be liberated. Having abandoned it, the mind of no more learning will also arise and be liberated. Then, what is it that does not arise, and what is mundane? Although they will also be liberated, only what is certain to arise is spoken of. From what will the mundane be liberated? It is from the obscuration of arising itself. For the unliberated, will there not also be the arising of the mundane? That is not the same as this. What is that like? It is together with the attainment of afflictions. By what state of the path does it abandon the obscuration of arising? By the path of cessation, it completely abandons its obscuration. Like this, is the meaning of the word "thus". Completely
Tibetan
་གྲོལ་བ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་པོ་སྤངས་པའི་ཁམས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་དང༌། འགོག་པའི་ཁམས་ཞེས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཁམས་ཞེས་བྱ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདུས་མ་བྱས་དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ། འདོད་ཆགས་ཀུན་ཟད་འདོད་ཆགས་བྲལ། །འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པའི་ཁམས་ནི་གཞན་དག་གོ །ཡང་དག་པར་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་གཞི། །ཡང་དག་པར་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་སྦྱར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་བཞི་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་གིས་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་ དེས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ཡང་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མུ་བཞིའོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་བཟོད་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས། །ཡིད་འབྱུང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་སྤོང་འགྱུར་བ། ཀུན་གྱིས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་གང་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མུ་བཞི་སྲིད། དེ་ལྟ་ན་མུ་བཞིར་གྲུབ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ན་ཡིད་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡིད་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤོང་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤོང་ན་གཉི་ག་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་བདག་མི་སྤོང་ན་གཉི་ག་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་ན་ཆོས་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྤོང་ངོ༌། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་བཤད་པ་ལས་ལམ་དང་གང་ཟག་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དྲུག་པའོ།། །།བཟོད་པ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་འབྱུ
Chinese
那么，什么是所说的解脱是无为法？以及，什么是所说的舍弃三界之界、离欲之界、灭尽之界？这些有什么区别呢？无为法本身就叫做界。解脱的无为法本身就是三界。其中，贪欲灭尽、离贪是离欲之界。舍弃之界是其他的。要与“完全灭尽”结合起来理解。舍弃贪欲之外的其他烦恼，是舍弃之界。灭尽之界，要与“完全灭尽”结合起来理解。舍弃烦恼之外的四种事物，是灭尽之界。通过什么事物会厌恶的事物，也会离欲吗？有四句。怎么做到的呢？通过痛苦、因的忍和智。只有对痛苦和集（因）的忍和智才会厌恶，其他的则不会。通过什么舍弃呢？一切都会离欲。对于痛苦、集、灭、道，任何通过忍和智来舍弃烦恼，一切都会离欲。如果是那样，就有四句的可能性。如果是那样，就成立四句：如果对痛苦和集（因）的忍和智不舍弃烦恼，那就只是厌恶，因为只是缘于厌恶的事物。如果对灭和道的忍和智舍弃烦恼，那就只是离欲，因为是缘于极度喜悦的事物。如果是前者舍弃烦恼，那就是两者都是。如果是后者不舍弃烦恼，那就是两者都不是。其中，如果一个离欲者观察真谛，那么法智和忍不会舍弃烦恼。智则不会舍弃与加行道、解脱道和殊胜道所包含的烦恼。《俱舍论释》中，关于道和补特伽罗的阐述，是《俱舍论》的第六品。也出现“忍”等字样。
English
So, what is said to be liberation as unconditioned? And, what are the realms of abandoning the three realms, the realm of detachment from desire, and the realm of cessation? What are the differences between these? The unconditioned itself is called a realm. The liberated unconditioned itself is the three realms. Among them, the exhaustion of desire and detachment from desire are the realm of detachment from desire. The realm of abandonment is different. It should be understood in conjunction with "complete exhaustion." Abandoning afflictions other than desire is the realm of abandonment. The realm of cessation should be understood in conjunction with "complete exhaustion." Abandoning the four things other than afflictions is the realm of cessation. Will the things that cause aversion also lead to detachment from desire? There are four possibilities. How is it done? Through the patience and wisdom of suffering and its cause. Only patience and wisdom regarding suffering and its origin cause aversion, not others. What is abandoned? Everything leads to detachment from desire. For suffering, origin, cessation, and path, whatever abandons afflictions through patience and wisdom, everything will also lead to detachment from desire. If that is the case, then there are four possibilities. If that is the case, then four possibilities are established: if patience and wisdom regarding suffering and its origin do not abandon afflictions, then it is only aversion, because it only focuses on things that cause aversion. If patience and wisdom regarding cessation and path abandon afflictions, then it is only detachment from desire, because it focuses on things of extreme joy. If the former abandon afflictions, then it is both. If the latter do not abandon afflictions, then it is neither. Among them, if a detached person observes the truths, then Dharma-wisdom and patience will not abandon afflictions. Wisdom will not abandon afflictions included in the path of application, the path of liberation, and the superior path. In the commentary on the Abhidharmakosha, the explanation of the path and the individual is the sixth chapter of the Kosha. The word "patience" also appears.