Tibetan
་དག་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་རྣམས་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཞིག་བཤད་པ་དེ་དག་མདོར་བསྡུ་ན་ལམ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མདོར་ན་ལམ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྣམ་གྲོལ་དང༌། །བར་ཆད་མེད་དང་སྦྱོར་ཞེས་བྱ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་གང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྐྱེ་བའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི་གང་གིས་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་བའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་པ་དང་པོ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནས་དེར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རམ། འདིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་དག་ཇི་ལྟར་ན་ལམ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཆེས་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ལམ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལམ་ནི་བཞི་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་ལ་དཀའ་བའི་ ལམ་ཡང་ཡོད། མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་ལ་དཀའ་བའི་ལམ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སླ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ། བསམ་གཏན་དག་གི་ལམ་རྣམས་སླ། །བསམ་གཏན་བཞིའི་ལམ་ནི་སླ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་གིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མཉམ་པ་དག་གིས་འབད་མི་དགོས་པར་རང་གི་དང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གཞན་དག་གི་དཀའ་བ་ཡིན། །མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི། ཡན་ལག་གིས་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ལམ་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ན་ནི་ཞི་གནས་ཆུང་ངོ༌། །གཟུགས་མེད་པ་དག་ན་ནི་ལྷག་མཐོང་ཆུང་ངོ༌། །ལམ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བློ་རྟུལ་མངོན་ཤེས་བུལ་བ་སྟེ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་མངོན་ཤེས་མྱུར། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་ལམ་སླ་བ་འམ་དཀའ་བ་ཡང་རུང་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཉིད་ལ་མངོན་
Chinese
那些之中。世间和出世间，见道、修道和无学道，以及加行道，无间道和解脱道以及殊胜道，被称为道的众多差别，如果将这些简要归纳，道有多少种呢？简而言之，道有四种，即殊胜道和解脱道，无间道和加行道。加行道是指紧随其后产生无间道的道。无间道是指彻底断除障碍的道。解脱道是指首次产生，由此必定从所断除的障碍中解脱的道。殊胜道是指与这些不同的任何道。为什么称为道呢？因为从那里到达那里吗？或者因为由此寻求涅槃，所以这是涅槃之道。解脱道和殊胜道如何是道呢？因为与此相似并且最为殊胜，或者因为使之从高到高，或者因为无余地进入蕴的剩余。又，道本身成就涅槃，因此被称为成就。道有四种：有证悟迟缓且艰难的道，也有证悟迅速且艰难的道，同样，容易的也有两种。其中，禅定的道容易。四禅的道是容易的，因为以支分完全摄持，并且以止观平等，无需努力自然而然产生。其他地的道是艰难的。无想和殊胜禅定以及无色定的道，因为没有以支分完全摄持，并且止观微弱，所以道是艰难的。无想和殊胜禅定中，止微弱。无色定中，观微弱。道也有两种，即根器迟钝者证悟迟缓，另一种是证悟迅速。根器迟钝者，无论是容易还是艰难的道，证悟都是迟缓的。根器敏锐者，证悟是迅速的。道本身具有证
English
Among those. The paths of the mundane and the supramundane, the paths of seeing, meditation, and no-more-learning, as well as the path of joining, the path of no interruption, the path of liberation, and the path of distinction, these are called many distinctions of the path. If these are briefly summarized, how many kinds of paths are there? In short, there are four kinds of paths: the path of distinction and the path of liberation, the path of no interruption and the path of joining. The path of joining is the path that gives rise to the path of no interruption immediately following it. The path of no interruption is the path that thoroughly abandons obscurations. The path of liberation is the path that is the first to arise, by which one is necessarily liberated from the obscurations to be abandoned. The path of distinction is any path that is different from these. Why is it called a path? Because one goes from there to there? Or because one seeks nirvana by this, this is the path to nirvana. How are the path of liberation and the path of distinction themselves paths? Because they are similar to this and are the most excellent, or because they cause one to go from higher to higher, or because they enter without remainder into the remainder of the aggregates. Again, the path itself accomplishes nirvana, therefore it is called accomplishment. There are four paths: there is also a path of slow and difficult direct knowledge. There is also a path of quick and difficult direct knowledge. Similarly, there are two kinds of easy paths. Among them, the paths of the dhyanas are easy. The path of the four dhyanas is easy, because it is completely grasped by the limbs, and because of the equality of shamatha and vipashyana, it arises naturally without effort. The paths of other grounds are difficult. The paths of non-discrimination, special dhyana, and the formless ones are difficult because they are not completely grasped by the limbs, and because shamatha and vipashyana are weak. In non-discrimination and special dhyana, shamatha is weak. In the formless ones, vipashyana is weak. There are also two kinds of paths: the dull-witted have slow direct knowledge. The other has quick direct knowledge. The dull-witted, whether the path is easy or difficult, have slow direct knowledge. The sharp-witted have quick direct knowledge. The path itself has direct