Tibetan
་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གང་གིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གཏན་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གཉེན་པོ་ཞིག་སྐྱེས་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་ས་བོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་གཏན་དུ་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཟག་པ་ཟད་པ་ཡིན། ཟག་པ་མ་ཟད་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ལས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་གང་ལས་འདི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་བརྒྱ་ལ་རེས་འགའ་ཞིག་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་སོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའི་མདོའི་ལན་གདབ་དགོས་སོ། །དེ་ནི་དེ་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་དབེན་བ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་ལ། ཟག་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཅིང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཇི་སྲིད་དུ་སྤྱོད་པ་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སློབ་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་ཡོད་པས་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་བརྗོད་དོ། །ཅི་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་རིགས་དྲུག་དང་ལྡན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་དག་ཀྱང་རིགས་དྲུག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། སློབ་དང་འཕགས་མིན་རིགས་དྲུག་ལྡན། །སློབ་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་དྲུག་དང་ལྡན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་རིགས་རྣམས་ནི་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། མཐོང་བ་ལ་ནི་འཕོ་བ་མེད། །མཐོང་བའི་ལམ་ལས་གཞན་པ་ལ་དབང་པོ་འཕོ་བ་ཡོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ན་དབང་པོ་རྣམས་འཕོའོ། །ལ་ལ་ནི་དད་པས་མོས་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །མདོ་ལས་འདི་སྐད་དུ། འདིས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞི་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལས་འདི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ནི་ང་སྨྲའི་འདི་གཅིག་པུས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་གཡོ་བའི་བར་དུ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་འདིའི་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ན་མི་སྨྲའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མ་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་ཉེར་སྤྱད་ལས། །ཡོངས་ཉམས་རྣམ་པ་གསུམ་ཤེས་བྱ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་ན་མ་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ན་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་འདི་རྣམས་ལས། །སྟོན་པ་ཐ་མ་མི་གཡོ་ལ། །བར་མ་འང་གཞན་ལ་རྣམ་གསུམ་མོ། །སངས་རྒྱས་ལན་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཁོ་ན་མངའི་གཞན་ནི་མི་མངའོ། །མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་དེ་དང་མ་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་གཞན་ལ་ནི་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མདོ་དང་མི་འགལ་ལོ། །ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་སྨྲ་བ་ན་རེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ལ། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཀླན་ཀར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་གང་ཞིག་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་ཅི་དེ་ཡང་སྐྱེ་འམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ནི་མེད་དེ། འདི་ལྟར། འབྲས་ལས་ཉམས་པ་འཆི་བ་མེད། །འབྲས་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་འགའ་ཡང་འཆི་བ་མེད་དེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཆུང་དུ་འབྱུང་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཡང་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ནུབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་གནས་པས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའི། བྱ་བ་མ་ཡིན་དེ་མི་བྱེད། །ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་དང་འགལ་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། རྩལ་པོ་ཆེ་བྲེད་པ་རྡེག་མི་འཆའ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དབང་པོ་རྣམས་འཕོ་བ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི
Chinese
如果像这样提问，假设阿罗汉生起了某种对治法，使得烦恼永远不会产生，那么无论如何都会完全退失。然而，如果没有生起，并且没有彻底根除烦恼种子的自性，那么如何能说漏尽呢？如果漏未尽，又怎么能说是阿罗汉呢？从理证上来说就是这样。那么，对于经中说“具有圣者声闻弟子，如此行持，如此安住，百中偶有一二因失念而生起罪恶不善的分别念”，应该如何回答像炭堆一样的经的提问呢？那是因为经中显示了只有阿罗汉才会如此，从“长久以来专注于寂静的心”到“已趋入涅槃”之间都有说明。此外，经中也说这是阿罗汉的力量，并且说从所有如漏之处的法中已经清凉，并且已经清凉。虽然有这样的说法，但是在尚未完全领悟行持之前，学习者在如此行持时，也有可能生起烦恼，因此是就学习者的阶段而言，这样说并没有过失。分别说者认为，甚至阿罗汉也会退失。难道只有那些阿罗汉才具有六种姓吗？或者其他人也具有六种姓呢？学习者和非圣者具有六种姓。学习者和凡夫同样具有六种姓，阿罗汉的种姓是那些的前导。此外，见道没有退转。见道之外有根器的退转，因为不可能有结合，所以在见道上没有。有些人是在凡夫的阶段退转根器，有些人是在信解的阶段。经中这样说：“我说此人从证得现法安乐住的四种殊胜心所生起的任何一种退失，这是不可能的。
English
If asked in this way, suppose an Arhat has generated an antidote that makes it so that afflictions will never arise, then in any case, it will completely degenerate. However, if it has not arisen, and the nature of the seed of affliction has not been completely eradicated, then how can one say that defilements are exhausted? If defilements are not exhausted, how can one be an Arhat? This is how it is from the perspective of reasoning. Then, how should one answer the question from the sutra that says, "A noble disciple who possesses the qualities of a Hearer, who conducts himself in such a way, who abides in such a way, occasionally, one or two out of a hundred, due to loss of mindfulness, will generate sinful, unwholesome thoughts," like the sutra of the charcoal pile? That is because the sutra shows that only Arhats are like that, from "having long been devoted to a solitary mind" to "having entered into Nirvana" is explained. Furthermore, it is also said in the sutra that this is the power of the Arhat, and it is said that from all the dharmas that are like places of defilement, it has become cool and has become cool. Although there are such statements, as long as the conduct is not fully understood, it is possible for afflictions to arise in the learner who conducts himself in such a way, so it is in terms of the stage of the learner, and there is no fault in saying it that way. The Vaibhashikas assert that even Arhats can degenerate. Do only those Arhats possess the six lineages? Or do others also possess the six lineages? Learners and non-Aryas possess the six lineages. Learners and ordinary beings likewise possess the six lineages, and the lineages of Arhats are the precursors to those. Furthermore, there is no regression on the path of seeing. There is a regression of faculties other than the path of seeing, because combination is impossible, so it is not on the path of seeing. Some regress their faculties in the stage of ordinary beings, and some in the stage of faith-inclination. The sutra says this: "I say that it is impossible for this person to degenerate from any of the four superior mental states arising from the attainment of dwelling happily in the present dharma."
Chinese
如是，心的解脱，于不动之间，以身现证者，从彼，此之任何名相亦不容有退失，如是所说，又如何不动之法性，安住于见法者，有退失耶？从获得与未获得，亲近事中，当知退失有三种。若从功德已获得而退失，是为从获得而退失。若应获得之功德未获得，是为从未获得而退失。若已获得之功德不现证，是为从亲近事而退失。此等退失中，最后导师无动转，中间者于他亦有三。佛陀唯有从亲近事而退失，余者则无。于不动之法性者，彼与从未获得而退失亦有，以未获得殊胜士夫之法故。于其他阿罗汉则亦有从获得而退失。是故，不动之法性，以从亲近事而退失之故，与经不相违。说不退失者云：一切之解脱，无漏者是不动，如何于不动之法性中安立者，如是已说讫，是故此不应争论。又若有从阿罗汉果退失者，岂彼亦复生耶？非有如是事，如云：从果退失无有死。从果退失者，任何亦无有死，经云：诸比丘，于多闻之圣声闻，虽有忆念退失稍有减少，然亦唯速疾而没灭，及永尽，及永至。若不如是，则梵行不应可信。从何果退失者，谓安住于彼果，有何非应作事，彼非应作。虽退失，然不作与彼果相违之事，如大力士虽惊恐，然不失击刺之姿势。又诸根转变无有障碍及解脱之
English
Thus, the liberation of the mind, in the state of immovability, which is directly realized by the body, from that, no aspect of this can be diminished. How can those who abide in the Dharma of immovability, who abide happily in the visible Dharma, be diminished? From attainment and non-attainment, and from close practice, one should understand that there are three types of diminution. If one diminishes from having attained qualities, then it is diminishing from attainment. If one does not attain the qualities that should be attained, then it is diminishing from non-attainment. If one does not directly realize the qualities that have been attained, then it is diminishing from close practice. Among these diminutions, the final teacher is immovable, while the intermediate one has three aspects for others. Buddhas only have diminution from close practice, and nothing else. For the Dharma of immovability, there is also diminution from non-attainment, because the Dharma of distinguished individuals has not been attained. For other Arhats, there is also diminution from attainment. Therefore, the Dharma of immovability does not contradict the Sutra because of diminution from close practice. Those who say that there is no diminution say that the liberation of all, the unpolluted, is immovable. How is it established in the Dharma of immovability? It has already been explained in that way, so this should not be disputed. Furthermore, if someone diminishes from the fruit of Arhatship, will they be reborn? There is no such thing, as it is said: 'There is no death from diminishing from the fruit.' There is no death for anyone who diminishes from the fruit. The Sutra says: 'Monks, for noble disciples who are learned, there may be a slight decrease in mindfulness, but it will quickly disappear, be completely exhausted, and completely reach its end.' If it were not so, then the pure conduct would not be credible. Whoever diminishes from a certain fruit, while abiding in that fruit, whatever is not to be done, they do not do. Even though they diminish, they do not do anything that contradicts that fruit, just as a great warrior, even when frightened, does not lose his posture of striking. Furthermore, the unimpeded transformation of the faculties and the liberation of