English
It is also realized by it, just as it is the sphere of the mind. Moreover, since it is said from "seeing" to "touching," it is indeed not objectionable. Whatever wanders from not seeing to not touching is also the wandering of the mind. Otherwise, those in the desire realm that focus on the form realm would not become the sphere of form, etc., and those in the form realm that focus on the desire realm would not become the sphere of smell, taste, and touch. As it is said most clearly, those who wander from seeing forms to sounds are also the wandering of the mind, but it is said in such a way that they are not confused from the perspective of the complete separation of the senses and objects. Is color only a place of mental pleasure, or even only a place of equanimity? If you ask this, it is so in terms of the continuity of the stream of consciousness, but not in terms of the object. Again, how many of these spheres of mind are associated with the desire realm? And what are the objects of how many of them? Similarly, should we speak of those associated with the formless realm? It is said: All desires are self-objective. In the desire realm, there are all eighteen, and the object of all of them is also that. Of those themselves: The sphere of activity is twelve forms. The form realm is the object of twelve. Except for the six that wander on smell and taste, because if that were the case, those two would not exist.
Tibetan
་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དྲི་དང་རོ་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཞི་མ་གཏོགས་སོ། །གཟུགས་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟེ། ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དག་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་ན་དྲུག །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ན་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དག་ནི་མེད་དོ། །དེ་དག་དྲུག་གི །དམིགས་པ་ནི་འདོད་པའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ནི་དྲུག་ཅར་ཀྱི་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བཞིའི། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་དྲི་དང་རོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མ་གཅིག་གི་དམིགས་པ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནི་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་གཅིག་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་ལྡན་པ་དག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་མེད་ཉེ་བར་བསྡོགས་ན་བཞི། །གཟུགས་མེད་པའི་ཉི་བར་བསྡོགས་ནི་འདིར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྡོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རེག་བྱ་དང་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། གཟུགས་སྒྲའོ། །དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གི་ལྟར་ན་དེ་རྣམ་པར་ཆད་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་དེ་དག་བཟླུམས་ཏེ་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ ན་ནི་དེ་ན་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡོད་དོ། །གོང་མར་འགྲོ་བ་གཅིག །དེ་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བའོ། །དངོས་གཞི་ན་གཅིག །གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་ན་ནེ་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཡང༌། རང་ཡུལ་ཅན། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་དག་ཀྱང། བཅོ་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་ཟག་དང་བཅས། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ཞིག་དུ་དག་དང་ལྡན་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་སེམས་མ་ཐོབ་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ནོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ས་པ་ནི་དྲི་དང་རོ་ལ་དམིགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཉོན་མོངས་བ་ཅན་བརྒྱད་བརྒྱད་དང་ལྡན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་ས་པ་ནི་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས
Chinese
那些的自性是，那是意的近行八者的所缘，除了香和味上的近行四者。两个无色的是，是法上的近行等的所缘。第二禅中有六。第三禅和第四禅中只有舍的近行六者，其他的没有。那六者的所缘是欲。欲界也是六者的所缘。自己的四者的，色界是四，因为那里没有香和味。是上方一者的所缘。无色界是法上的近行一者的所缘。有色的已经说完了。现在要说与无色相应的，若近取无色则有四。无色的近取是指此处无边虚空处的近取，那里有色、声、触和法上的近行四者。那些也是，色声。那些的所缘是第四禅，在某些观点看来，那是缘于断灭的。在某些观点看来，那些是聚合的，按照那些所缘的观点来看，那里只有缘于混合的法的近行一个。往上走一个。那里缘于无色界的只有一个，是法上的近行。本体中一个。在无色界的本体中，只有法上的近行一个，其他的没有。那也是，自境者。是只缘于无色界的，无色界的本体等的所缘不是某些，将在下面说。那些意的近行也是，十八个全部是有漏的。没有无漏的。谁与哪些相应呢？生于欲界，未获得色界中的善心者，与所有在欲界中行持者相应。第一禅和第二禅的地是，除了缘于香和味的，与八个八个烦恼者相应。第三禅和第四禅的地是与四个四个相应。在无色中行持者是烦恼
English
Those are their nature. That is the object of the eight mental proximities, except for the four proximities on smell and taste. The two formless ones are the objects of the proximities on Dharma, etc. There are six in the second dhyana. In the third and fourth dhyanas, there are only six proximities of equanimity; there are no others. The object of those six is desire. The desire realm is also the object of all six. Of one's own four, the form realm is four, because there is no smell or taste there. It is the object of the one above. The formless realm is the object of only one proximity on Dharma. Those with form have been explained. Now, those associated with the formless will be discussed. If one approximates the formless, there are four. Approximating the formless refers to the approximation of the sphere of infinite space here. There, there are the four proximities on form, sound, touch, and Dharma. Those are also form and sound. The object of those is the fourth dhyana. According to some views, that is focused on cessation. According to some views, those are aggregates, and according to those views of the objects, there is only one proximity on Dharma that is focused on mixture. Going up one. There, the object of the formless realm is only one, which is the proximity on Dharma. One in the main body. In the main body of the formless realm, there is only one proximity on Dharma; there are no others. That is also, the self-object. It is only focused on the formless realm. The objects of the main bodies of the formless realm, etc., are not some, as will be explained below. Those mental proximities are also all eighteen are with outflows. There are none without outflows. Who is associated with which? One born in the desire realm who has not obtained the virtuous mind that practices in the form realm is associated with all those who practice in the desire realm. The grounds of the first and second dhyanas are associated with eight defilements each, except for those focused on smell and taste. The grounds of the third and fourth dhyanas are associated with four each. Those who practice in the formless are defilements.
Tibetan
་པ་ཅན་གཅིག་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་སེམས་ཐོབ་པ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ནོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པ་ནི་བཅུ་དང་ལྡན་ཏེ། ཡིད་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲི་དང་རོ་ལ་དམིགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བཞི་དང༌། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་ནོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། སྲོལ་འདིས་ལྷག་མ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཆོས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་སྦྲུལ་པའི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཅིག་དང་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་འདི་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་མདོའི་དོན་ནི་གཞན་དུ་སྣང་ངོ༌། །གང་ཞིག་གང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཉེ་ བར་རྒྱུ་བར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཡིད་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་རྒྱུ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱེད། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པ་ཡང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། གང་དག་གི་གཉེན་པོར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་དྲུག་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཡིད་མི་བདེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཤེས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་དགག་པ་མ་ཡིན་པར་བདེ་བར་མངོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཞེན་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དག་གོ །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་དགེ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚོར་བ་དག་ཅེས་བྱ་
Chinese
只具有一个有分。在色界中行持，获得善心但未离贪欲者，则具有一切欲界中的行持。初禅之地具有十种：除了以香和味为对境的四种烦恼性的悦意近行之外，还具有六种无障碍之地的舍近行。二禅、三禅、四禅以及从无色界所生者，都如前一样。用这个方法，其余的也应理解。生于禅定者，应知其具有与欲界中行持的舍法近行，与蛇的心相似的一个。另一些人说，虽然也有像分别说者那样对心的近行进行分别，但经的意义却另有显现。谁从何处离贪，就不是认识到对境的近行。因此，悦意等有漏的，都不是近行。那么是什么呢？是一切烦恼，它们使心对境近行。如何近行呢？就是随之生起贪执。不分别也是舍，对于那些经常有对治存在的六种状态，即眼睛看到诸色后，既不变得悦意，也不变得不悦意，具有正念和正知地安住于舍，从这开始，直到心中了知诸法为止，就像这样说的那样。阿罗汉也有不以世间善法为对境的悦意，因此这显然不是为了否定一切烦恼的心的近行。又说，悦意等本身，由于依赖执着和依赖出离的差别，会变成三十六种，因为佛陀开示了它们的差别。其中，依赖执着的是烦恼性的，依赖出离的是善性的。这样就是诸受等。
English
It has only one aspect. Those who practice in the form realm and obtain a virtuous mind but are not free from desire possess all practices in the desire realm. The first dhyana ground has ten: four afflictive pleasant proximities, except those that focus on smell and taste, and six equanimous proximities of the unobstructed ground. The second, third, and fourth dhyanas, as well as those born from the formless realm, are the same as before. In this way, the rest should also be understood. Those born in dhyana should be known to have one that is similar to the mind of a snake, which is the equanimity dharma proximity of practice in the desire realm. Others say that although there are distinctions in the proximity of the mind, such as those made by the Vibhajyavādins, the meaning of the sutra appears to be different. Whoever is free from desire from something is not aware of the proximity to that object. Therefore, all those with outflows, such as pleasantness, are not proximities. What then? They are all afflictions, which cause the mind to approach objects. How do they approach? They become attached to them. Non-discrimination is also equanimity, and for those who always have six states in which antidotes are present, that is, when the eye sees forms, it does not become pleasant or unpleasant, but remains in equanimity with mindfulness and awareness, from this point until the mind knows all dharmas, as it is said. Even an arhat has pleasantness that does not take worldly virtuous dharmas as its object, so it is clear that this is not to negate the proximity of the mind of all afflictions. It is also said that pleasantness and so on themselves become thirty-six kinds due to the difference of relying on attachment and relying on renunciation, because the Buddha taught their differences. Among them, those that rely on attachment are afflictive, and those that rely on renunciation are virtuous. Thus, feelings and so on.