Tibetan
དིར་བཤད་པ། ཇི་ལྟར་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། །མེད་པ་ཕྲད་པའང་དེ་དང་འདྲ། །སྐྱེས་པ་སྐྱེ་ན་མཐར་ཐུག་མེད། །འོན་ཏེ་སྔ་ན་ཡོད་ན་འང་རུང༌། ལྷན་ཅིག་པ་ལ་འང་དེ་ཡོད་དེ། །མར་མེ་བྱུང་ནས་མུན་པ་མེད། །ཁ་གདངས་ཉལ་བཞིན་གལ་ཏེ་ཕྱིས། །བཙུམས་པ་ལ་ཡང་ཅི་ཕྱིར་མིན། །གཞན་དག་ནི་ཀླན་ཀ་འདི་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲལ་པ་ནི་ཟློས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །སམ་ནི་འདུ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཨཱིཏྱ་ནི་འགྲོ་བར་རུང་བ་སྟེ་མི་སྡོད་པའོ། །ཨུང་གོང་ན་ཡོད་པའི་པད་ནི་འབྱུང་བའི་དོན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ཚོགས་པ་དེ་དང་དེ་ན་འགྲོ་བར་རུང་བ་རྣམས་འདུས་ནས་སྐྱེ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་འདི་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་བརྟག་ཏུ་རུང་གི་མིག་དང་ གཟུགས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་རུང༌། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེ་བས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྣམ་གྲངས་གཉིས་གསུངས་ཤེ་ན། ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཏེ། དཔེར་ན་གཞན་ལས་མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་གི །མ་རིག་པའི་རྐྱེན་མེད་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་ཡན་ལག་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ༌། །ཡན་ལག་འདི་སྐྱེས་པས་ཡན་ལག་གཞན་སྐྱེའོ་ཞེས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཡོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་འབྱུང་ངོ༌། །ད་ལྟར་གྱི་མཐའ་སྐྱེས་པས་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཚེ་བརྒྱུད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རེས་འགའ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་མ་རིག་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །རེས་འགའ་ནི་བརྒྱུད་ནས་སོ་ཞེས་མངོན་སུམ་དང་བརྒྱུད་ནས་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྒྱུ་མེད་ན་དངོས་པོ་མི་འབྱུང་ལ། རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། རྒྱུ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྟོག་པ་འདི་ལ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་སྨོས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁོ་ནས་སྨྲས་པ་གཉི་ག་དགག་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་གང་ལགས་བདག་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། །མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པས་དེ་དག་སྐྱེ་བར་རྟོག་པར
Chinese
此处说，犹如无有生起一样，无有相遇也与之相同。生者若再生，则永无止境。然而，若先前存在也可以。同时存在也是如此，灯亮了就没有黑暗。如果张着嘴睡觉时擦拭，闭上嘴时为何不可？其他一些人为了完全避免这个责难，而完全臆测其他的意义。缘起是重复的意思。sam（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是聚集的意思。ītya（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是适于行走，即不停留的意思。ung（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）上面存在的pad（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是出现的意思。如此说，那些聚集在那个集会中适于行走的人们聚集而生起，就是缘起。这个理解只能对这个进行彻底的观察，依靠眼睛和 色等，眼识生起，这个怎么可以？又为何世尊说“此有故彼生，此生故彼生”这两种说法呢？是为了确定的意思。例如，因为无明存在，所以行等生起。没有无明的因缘，行等就不会有，就像这样说的一样。或者，这个支分存在，所以这个生起。这个支分生起，所以其他的支分生起，是为了显示八支分。或者，如果先前的边存在，那么现在的边就会生起。现在的边生起，所以未来的边生起，是为了显示生命的延续。或者，有时行等是无明的后续。有时是经过传递的，是为了显示显现和经过传递的因的体性。其他人说，没有因，事物就不会产生。从自性和士夫等不生不灭的常法中，也不会产生丝毫，是为了驳斥无因和常因论者。对于这个臆测，前面所说的词语就变得没有意义了，因为仅仅用“此生故彼生”这句话，就能成立对两种观点的驳斥。那么，什么才是作为所依而存在的，行等才会生起呢？因为无明等生起，所以认为它们会生起。
English
Here it is said that just as non-existence arises, so does non-encountering resemble it. If the born is born again, there is no end. However, it is also acceptable if it existed before. It is also the same with being together, there is no darkness when the lamp is lit. If you wipe while sleeping with your mouth open, why not when your mouth is closed? Others, in order to completely avoid this accusation, completely speculate on other meanings. Dependent arising means repetition. Sam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) means gathering. Itya (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) means being suitable for walking, that is, not staying. Ung (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) the pad (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) that exists above means appearance. It is said that those who are suitable to walk gathered in that assembly gather and arise, which is dependent arising. This understanding can only be thoroughly examined on this, relying on the eyes and forms, eye consciousness arises, how can this be? And why did the Blessed One say the two statements "When this exists, this arises; when this arises, this arises"? It is for the meaning of certainty. For example, because ignorance exists, actions and so on arise. Without the cause of ignorance, actions and so on will not exist, just as it is said. Or, if this limb exists, then this arises. When this limb arises, the other limb arises, in order to show the eight limbs. Or, if the previous end exists, then the present end will arise. When the present end arises, the future end arises, in order to show the continuation of life. Or, sometimes actions and so on are the aftermath of ignorance. Sometimes it is transmitted, in order to show the nature of the cause that is manifested and transmitted. Others say that without a cause, things will not arise. From the eternal Dharma of self-nature and Purusha, etc., which is neither born nor destroyed, not even a little will arise, in order to refute the proponents of causelessness and eternal cause. For this speculation, the words spoken earlier become meaningless, because the refutation of the two views can be established simply by saying "When this arises, this arises." Then, what is it that exists as the basis, so that actions and so on will arise? Because ignorance and so on arise, it is thought that they will arise.
Tibetan
་བྱེད་པ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་དེ་བསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྐྱེས་པས་གང་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཡོད་པས་དེ་འབྱུང་གི །གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ངེས་པར་གཟུང་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དག་ན་རེ། མ་རིག་པ་མ་སྤངས་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་སྤོང་ལ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མ་སྤངས་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྒྱུའི་ རྒྱུན་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྲས་བུའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ན་གནས་པའི་ཚིག་ཏུ་ཐལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་རིམ་པ་མི་མཐུན་པར་སྔར་ནི་གནས་པ་དང་ཕྱིས་ནི་སྐྱེ་བ་གསུངས་པར་འགྱུར། ཡང་སྨྲས་པ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་རྒྱུ་འཇིག་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བས་སྨྲས་པ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ན་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གལ་ཏེ་མདོའི་དོན་དེ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་འདི་ཡོད་པས་འདི་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་བཀའ་སྩལ་པར་འགྱུར་ལ། རེ་ཞིག་སྔར་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་འདི་ཡོད་ན་འདི་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པ་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་མདོའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡིན་པ་ནས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤིའི་བར་དག་ཡིན་ཞེ་ན། འབྲེལ་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བྱིས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འདུ་བྱེད་ཙམ་འདི་མི་ཤེས་པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་བདག་ཉིད་བདེ་བའི་དོན་ཏམ། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་ལུས་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་རྩོམ་སྟེ
Chinese
因为有作用，所以为了消除那个分别念，因为某事物已生，所以某事物生起，因为彼事物存在，所以彼事物产生。不是从其他事物产生，所以这是必须确定的。例如，无明的缘故产生诸行，乃至这个巨大的痛苦之蕴完全产生。有些论师说，如果未舍弃无明，则不会舍弃诸行，因为彼事物已生，所以会生起，这是为了详细显示未舍弃和将生起。另一些人说，只要因的相续存在，果的相续就会产生。因为因本身已生，所以果会生起，这是为了正确显示存在和生起。如果是在产生的情况下，那么在存在之词中有什么过失呢？世尊为什么会以不一致的顺序，先说存在，后说生起呢？又说，如果此有则此生，这意味着如果果存在，则因会坏灭。如果那样，就会认为果是从无因产生的，所以说，因此不是从无因产生，而是这样说：因为此已生，所以此生。如果经的意义是那样，那么就只会说此有则此不生。暂时先是果的生起，然后是此有则此不生，如果那样，顺序就很好。否则，在“什么是缘起”的情况下，什么是坏灭的理智？因此，那不是经的意义。又，无明的缘故是诸行，乃至生为缘故是老死，这又如何呢？将只显示一个关联，因为孩童不了解缘起仅仅是诸行，所以执着于我见和“我是”的慢心，为了自身快乐的目的，或者为了非乐非苦的目的，以身等造作三种业。
English
Because there is function, therefore, in order to eliminate that conceptual thought, because something has arisen, therefore something arises, because that thing exists, therefore that thing occurs. It does not arise from other things, so this must be ascertained. For example, due to ignorance, actions arise, and up to the point where this great mass of suffering completely arises. Some teachers say that if ignorance is not abandoned, actions will not be abandoned, and because that thing has arisen, it will arise, this is to show in detail the unabandoned and what will arise. Others say that as long as the continuum of the cause exists, the continuum of the effect will arise. Because the cause itself has arisen, the effect will arise, this is to correctly show existence and arising. If it is in the case of arising, then what fault is there in the word of existence? Why would the Blessed One speak of existence first and arising later in a non-consistent order? Again, it is said that if this exists, then this arises, which means that if the effect exists, then the cause will perish. If that were the case, it would be thought that the effect arises from a causelessness, so it is said, therefore it does not arise from a causelessness, but it is said like this: because this has arisen, therefore this arises. If the meaning of the sutra were that, then it would only be said that if this exists, then this does not arise. For a while, first there is only the arising of the effect, and then it would be said that if this exists, then this does not arise, if that were the case, the order would be good. Otherwise, in the case of "What is dependent arising?", what is the intellect of destruction? Therefore, that is not the meaning of the sutra. Also, how is it that ignorance is the cause of actions, and birth is the cause of old age and death? Only a connection will be shown, because children do not understand that dependent arising is merely actions, so they cling to the view of self and the pride of "I am", and for the purpose of their own happiness, or for the purpose of neither happiness nor suffering, they perform three kinds of actions with the body and so on.