Tibetan
བུར་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ལྔ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རྒྱུར་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡང་ ཅིའི་ཕྱིར་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དབུས་སུ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་རྒྱ་ཆེར་བསྐྱེད་ལ། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མདོར་བསྡུས། འདས་པའི་དུས་སུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྒོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མདོར་བསྡུས་ཤེ་ན། གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མདོར་བསྡུས་པ། །བར་མའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས། །བར་མ་ཁོ་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་པས་མ་བཤད་དེ། ཡང་དོན་མེད་པའི་འབད་པ་མ་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་གོ །མ་རིག་པའི་རྒྱུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཐོག་མ་ཅན་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ། རྒ་ཤིའི་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ནི་ཡན་ལག་གཞན་གྱིས་ཁ་བསྐང་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁ་བསྐང་བར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་དང༌། །བྱ་བ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་གཞི། །དེ་ལས་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་སྐྱེས།། འདི་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ལུགས། །ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་སྟེ། སྲེད་པ་ལས་ལེན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་ཏེ། ལེན་པ་ལས་ནི་སྲིད་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ལས་ལས་གཞི་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྲིད་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །གཞི་ལས་གཞི་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མིང་དང་གཟུགས་ནས་རེག་པ་ལས་ཚོར་བའི་བར་དང༌། སྐྱེ་བ་ལས་རྒ་ཤིའོ། །གཞི་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ཚོར་བ་ལས་སྲིད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་གཞི་འམ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྒ་ཤི་ནི་ཚོར་བ་ལ་ཐུག་པའི་གཞི་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཡང་འདི་ལ་ཁ་བསྐང་བར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདིའི་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། གཞན་དག་ན་རེ་མདོ
Chinese
是成为果的那些。其余五者，因为是业和烦恼的自性，所以是成为因的那些。又， 为什么五种地基和两种烦恼是各别的呢？中间是广生因和果，未来时是两种各别的缘故，果被简略。过去时是烦恼从一个门显示的缘故，因被简略呢？二者的因果被简略，从中间的推断，仅仅通过中间就能推断出先前和后来的边际的一切因和果广大，所以没有说，也没有做无意义的努力。如果又是十二缘起支仅仅是那些，那样的话，因为没有显示无明的因，也会变成轮回有始，因为没有显示老死的果，也会变成有终，或者需要用其他的支来补充。如果那里面还有其他的，就会变成没有边际了，如果这样问，不需要补充，这样，这里世尊说：烦恼生烦恼，行为即彼生于基，彼生基与烦恼，此乃有支之次第。这样已经显示了。烦恼生烦恼，即贪爱生执取。烦恼生业，即执取生有，无明生诸行。业生基，即诸行生识，有生生。基生基，即识生名色乃至触生受，生生老死。基生烦恼，即受生爱。因为有支的次第那样安立，所以无明烦恼的自性也说是从基或者烦恼生的，老死是从触及的基也生烦恼，因为已经显示了，所以又不需要对这个作任何补充，那样的话，这个大苦蕴才会完全产生，因为这样说了。如果不是那样，这个有什么作用呢？其他人说，经
English
Those are the ones that have become the fruit. The remaining five, because they are of the nature of karma and afflictions, are the ones that have become the cause. Also, Why are the five bases and the two afflictions separate? In the middle, the cause and effect are widely generated, and in the future, because the two are separate, the fruit is abbreviated. In the past, because the afflictions are shown from one door, is the cause abbreviated? The cause and effect of the two are abbreviated, and from the inference of the middle, it is not said that only through the middle can the cause and effect of all the previous and later limits be widely inferred, and no meaningless effort is made. If the twelve links of dependent origination are only those, then, because the cause of ignorance is not shown, it will also become a cycle with a beginning, and because the fruit of old age and death is not shown, it will also become finite, or it will be necessary to supplement with other links. If there is another one in that, it will become endless, if you ask like this, there is no need to supplement, like this, here the Blessed One said: Affliction arises from affliction, action itself arises from the base, from that the base and affliction arise, this is the order of the limbs of existence. This has already been shown. Affliction arises from affliction, that is, grasping arises from craving. Affliction arises from karma, that is, existence arises from grasping, and formations arise from ignorance. Karma arises from the base, that is, consciousness arises from formations, and birth arises from existence. The base arises from the base, that is, from consciousness to name and form, up to contact arising from feeling, and from birth to old age and death. The base arises from affliction, that is, love arises from feeling. Because the order of the limbs of existence is established in that way, it is also said that the nature of ignorance and affliction arises from the base or affliction, and it has been shown that old age and death also arise from the base that touches feeling, so there is no need to add anything to this, in that case, this great mass of suffering will be completely produced, because it is said like this. If it is not like that, what is the use of this? Others say, sutra