Tibetan
་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་དེ་ཕན་ཆད། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོང་ཚུན་ཆད་དོ། །མཚམས་སྦྱོར་བའི་སེམས་ཕན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་དོད་ཀྱི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་དོད་ཚུན་ཆད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གསུམ་འདུས་ཚུན་ཆད་དོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དོང་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་གསུམ་མ་འདུས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་རེག་པ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཤེས་ནུས་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །རེག་པ་ནི་གསུམ་འདུས་ཏེ་དེས་ཇི་སྲིད་དུ་ཚོར་བ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མ་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་རེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་ནུས་ནས་ནི། ཚོར་འཁྲིག་ཚུན་ཆད། ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པའི་བར་རོ། །སྲེད་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་འཁྲིག་པའི་ཆགས་ཅན་གྱི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་མ་ ཞུགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཐོབ་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་རྒྱུག་པའི། །གནས་སྐབས་གང་དུ་ཡུལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུག་པ་དེ་ནི་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པ་ན། །དེ་སྲིད་འབྲས་བུ་འབྱུང་འགྱུར་བའི། །ལས་བྱེད་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །དེ་ཡུལ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པ་ན་ཡང་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་དེའི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་དེས་ཡང་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཚེ་ཕྱི་མར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། འདི་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚེ་གཞན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕན་ཆད་ཚོར་བའི་བར་ནི་རྒ་ཤི་ཡིན། སྐྱེ་བ་ཕན་ཆད་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བར་ནི་རྒ་ཤི་སྟེ། འདི་ལ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་མིང་དང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་གཞན་དག་ཏུ་རྒ་ཤི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་བརྗོད་དོ། །སྐད་ཅིག་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་དང། གནས་སྐབས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆགས་པའི་དབང་གིས་སྲོག་གཅོད་པའི་རྨོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རིག་པའོ། །སེམས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འདུས་པ་ནི་རིག་པའོ། །རེག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའོ། །ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲེད་པའོ། །དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་ནི་ལེན་པའོ། །དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང༌། ངག་གི་ལས་ནི་སྲིད་པའོ། །ལས་དེ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་ རྒ་བའོ། །ཞིག་པ་ནི་ཤི་བའོ། །ཡང་སྨྲས་པ། སྐད་ཅིག་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དག་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དག་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་ཞེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གནས་སྐབས་པ་ནི་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་གནས་སྐབས་ཚེ་གསུམ་བར་ཆད་མེད་པར་འབྲེལ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་གང་ལས་དགོངས་ཤེ་ན། འདི་ནི་གནས་སྐབས་པར་འདོད་ལོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ནར་བསྒྲགས་ཤེ་ན། གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཡན་ལག་བསྒྲགས། །མ་རིག་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མ་རིག་པར་བཤད་ལ། འདུ་བྱེད་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་ནི་འདུ་བྱེད་ནས་རྒ་ཤི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ནི་རྒ་ཤི་ཁོ་ན་བཤད་པས་ཉིས་པ་མེད་དོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ལས་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་གསུངས་ལ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དག་ལས་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་གཞན་དུ་འབྱུང་ཞེ་ན། མདོ་ལས་གསུངས་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཅན་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ
Chinese
是这样的。名和色是从那以后，直到六处为止。从连接的心识之后，直到六处没有生起之间的状态，那叫做名和色。说“四处生起为止”是可以说的，但说“六处”是为了那时确定它的缘故。那是三合为止。从六处生起，直到根、境和识三者没有聚合，那之前的状态叫做六处，直到触能知苦乐等的原因。触是三合，由此直到不能完全断绝三种受的原因的状态，那叫做触。能够完全断绝之后，直到受与性爱为止。受的状态是直到没有完全行使性爱的贪欲为止。渴爱是，具有享受性爱的贪欲的，欲妙和，行使性爱的贪欲的状态，直到没有进入完全寻求对境，叫做有。取是享受诸欲，为了获得而完全奔走的，状态，在任何为了获得对境而进入完全寻求，并且到处奔走，那叫做取。那样完全奔走时，直到产生结果的，业，那是有。那为了获得对境而完全奔走时，也是有等等，那是它的有。那业又从这里死后转移，在来世连接，连接那就是生。这里面哪个是识的支分，那就是来世的生。从那以后直到受之间是老死。从生之后直到受的状态之间是老死，这里面的四个支分，名和色、六处和，触和，受哪些是，那些自身在其他中是老死。那样的话，那些就是十二支。缘起分为四种。刹那的，相续的，相关的，和状态的。
English
It is like this. Name and form are from then on, up to the six sense spheres. From the connecting consciousness onwards, the state until the six sense spheres have not arisen is called name and form. Saying "up to the arising of the four sense spheres" is acceptable, but saying "six sense spheres" is for the sake of determining it at that time. That is up to the union of the three. From the arising of the six sense spheres, until the three—faculty, object, and consciousness—have not come together, that state is called the six sense spheres, up to the point where touch can know the cause of pleasure and pain, etc. Touch is the union of the three, and from that, until the state where one cannot completely cut off the cause of the three feelings, that is called touch. After being able to completely cut it off, up to feeling and sexual desire. The state of feeling is up to the point where one does not fully engage in sexual desire. Craving is: having desire for enjoyment and sexual activity, the state of the qualities of desire and engaging in sexual desire, until one has not entered into completely seeking an object, is called existence. Grasping is the state of enjoying desires, completely running around in order to obtain them, the state where one enters into completely seeking in order to obtain an object, and running around everywhere, that is called grasping. When running around completely like that, until the karma that will produce a result, that is existence. When running around completely in order to obtain those objects, even existence and so on, that is its existence. That karma again, after dying and transmigrating from here, will connect in the next life, that connection is birth. Whichever of the limbs is consciousness here, that is birth in another life. From then until feeling is old age and death. From after birth until the state of feeling is old age and death, the four limbs here—name and form, the six sense spheres, and touch, and feeling—whichever they are, those themselves are old age and death in others. In that way, those are the twelve limbs. Dependent origination is spoken of in four ways: momentary, continuous, relational, and conditional.
Chinese
怎么样才算是刹那呢？一个刹那有十二个支分，即是说：由贪著的势力而产生的杀生的愚昧，就是无明。所有心识就是行。对事物个别地辨识就是识。识与之一同产生的四蕴就是名色。在名色上如实安住的诸根就是六处。六处聚合就是触。领纳触就是受。所有贪著就是爱。与此相应而具有的种种缠缚就是取。由此所引发的身语之业就是有。这些业的产生就是生。完全成熟就是老。坏灭就是死。又说，刹那和相关联是如论典中所说的那样。论典中如何说呢？什么是缘起呢？一切有为法。什么是缘起的法呢？就是一切有为法。暂时性是指具有十二支的五蕴在三世中无间断地相续。它本身也是常续的。从这些之中，世尊是从什么方面考虑的呢？这被认为是暂时性的。如果每个支分都具有全部的五蕴，那么为什么只宣说了无明等等的法呢？因为主要，所以宣说支分。在无明是主要的情况下，就说是无明，在行是主要的情况下，就说是行，从行到老死是主要的情况下，就只说老死，没有矛盾。又为什么经部中说是十二支，而论典中什么是缘起呢？一切有为法，这样不同地说呢？经中所说是具有密意的。法相论中是具有自性的。同样，暂时性的、刹那性的、常续性的、相关联的、显示为有情和显示为非有情等等是不同的。
English
What is a moment like? A moment has twelve branches, that is to say: the ignorance of killing due to the power of attachment is ignorance. All consciousness is formations. Discriminating things individually is consciousness. The four aggregates that arise together with consciousness are name and form. The faculties that truly abide in name and form are the six senses. The gathering of the six senses is contact. Experiencing contact is feeling. All attachment is craving. All the entanglements that are correspondingly possessed are grasping. The actions of body and speech that are aroused by this are existence. The arising of these actions is birth. Complete maturation is aging. Destruction is death. Again, it is said that momentariness and relatedness are as stated in the treatises. What does it say in the treatises? What is dependent origination? All conditioned phenomena. What are the phenomena of dependent origination? It is said that it is all conditioned phenomena. Temporality refers to the uninterrupted continuity of the five aggregates with twelve branches in the three times. It itself is also continuous. Among these, from what aspect did the Bhagavan consider this? This is considered to be temporary. If each branch has all five aggregates, then why are only the dharmas of ignorance, etc., proclaimed? Because it is the main thing, the branch is proclaimed. In the case where ignorance is the main thing, it is said to be ignorance, in the case where formations are the main thing, it is said to be formations, from formations to old age and death is the main thing, only old age and death are said, there is no contradiction. Also, why are the twelve branches mentioned in the sutras, and what is dependent origination in the treatises? All conditioned phenomena, why is it said differently like this? What is said in the sutras has a hidden meaning. What is in the Abhidharma is characterized by its own nature. Similarly, temporality, momentariness, continuity, relatedness, showing as sentient beings and showing as non-sentient beings, etc., are different.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་གསུངས་ཤེ་ན། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་དག་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པ་ལ་ནེ་འདི་ཇི་ལྟར་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཏམ། འོན་ཏེ་བྱུང་བར་མ་གྱུར་བདག་ཅི་ཞིག་ཏུ་ནི་བྱུང་བར་གྱུར། བདག་ཇི་ལྟར་ན་ནི་བྱུང་བར་གྱུར་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་འདི་སྐྱེའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ ལ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་འདི་ལྟར་ཅི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་རྒྱས་པར་ཐེ་ཚོམ་འདི་སྐྱེའོ། །བར་དུ་རྨོངས་པ་ལ་ནི་འདི་ལྟར་ཅི་ཞིག་ཡིན། འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཡོད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། འགྱུར་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་འདི་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྨོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཆ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤི་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་སྲིད་པའི་བར་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མདོ་ཉིད་ལས་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་གིས་གང་ཕན་ཆད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཅི་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཏམ་སྙམ་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་འབྲང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པ་དག་ཀྱང་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་དང་བཞི་ངག་དང༌། གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་གསུམ་མོ། །ཡན་ལག་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལེན་པ་རྣམས་སོ། །ལས་གཉིས་སོ། །ཡན་ལག་གཉིས་ནེ་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་དང༌། སྲིད་པའོ། །གཞི་བདུན། ཡན་ལག་བདུན་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མིང་དང༌། གཟུགས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་ཤི་རྣམས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞིའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཡིན། ཡན་ལག་བདུན་པོ་ཉིད་འབྲས་
Chinese
是也。又为何经中只说在有情中显示（十二缘起）呢？是为了遣除对过去、未来、现在的无明。因此是三部分。其中，对过去际的无明是，我过去世是怎样产生的呢？或者没有产生？我变成了什么？我是怎样产生的呢？生起这样的怀疑。对未来际的无明是，未来世会怎样产生呢？生起这样的广大的怀疑。对现在的无明是，这是什么？这是怎样？存在的是什么？变化的是什么？生起这样的怀疑。这样，为了遣除这三种无明，经中才将缘起只显示为有情的三部分：无明、行、生、老死、从识到有，依次显示。如同经中所说：比丘们，比丘以正慧如实见缘起和缘起之法，就不会随逐于过去际，心想我过去世是怎样产生的呢？广说了这些。另一些人说，为了遣除对未来际的无明，也显示了爱、取、有，说这些是它们的因。又，十二缘起应知为烦恼、业和四、三的自性。其中，三种是烦恼。三种支是烦恼的自性，即无明、爱、取。两种是业。两种支是业的自性，即行和有。七个是基。七支，即识、名色、六处、触、受、生、老死，是业和烦恼的所依，因此是基的支分。如七支是基一样，也是果。七支本身就是果。
English
It is so. Furthermore, why does the sutra only teach the manifestation in sentient beings? It is to eliminate ignorance about the past, future, and present. Therefore, it is in three parts. Among them, ignorance about the past extreme is like this: How did I come to be in the past? Or did I not come to be? What did I become? How did I come to be? Such doubts arise. Ignorance about the future extreme is like this: How will it come to be in the future? Such extensive doubts arise. Ignorance in the present is like this: What is this? How is this? What exists? What changes? Such doubts arise. Thus, in order to eliminate these three kinds of ignorance, the sutra only shows dependent origination as three parts in sentient beings: ignorance, formations, birth, old age and death, from consciousness to existence, in order. As it is said in the sutra itself: Monks, when a monk sees dependent origination and the laws of dependent origination with correct wisdom, as it is, he will not follow the past extreme, thinking, 'How did I come to be in the past?' This is extensively explained. Others say that in order to eliminate ignorance about the future extreme, craving, grasping, and existence are also shown, saying that these are the causes of those. Furthermore, the twelve links of dependent origination should be understood as the nature of afflictions, karma, and four and three. Among them, three are afflictions. Three links are of the nature of afflictions, namely ignorance, craving, and grasping. Two are karma. Two links are of the nature of karma, namely formations and existence. Seven are the base. The seven links, namely consciousness, name and form, the six sense sources, contact, feeling, birth, old age and death, are the basis of karma and afflictions, therefore they are the links of the base. Just as the seven links are the base, so they are also the result. The seven links themselves are the result.