Tibetan
ལུས་དང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་དང༌། ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་གཅིག །བཟློག་དང་ལུས་དང་འདུ་ཤེས་གཅིག །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་གསུམ་པོ་དག །རྣམ་ཤེས་གནས་པ་བདུན་རིམ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མདོ་ལས་སེམས་ཅན་གཟུགས་ཅན་ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདི་ལ་སྟེ་མི་རྣམས་དང་ལྷ་ཁ་ཅིག་གོ །འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་དང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་ཁ་ཅིག་གང་ཞེ་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་པ་དང་པོར་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་ལུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རམ། དེ་དག་གི་ལུས་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ན་ལུས་ཐ་དད་པ་དག་སྟེ། ཁ་དོག་དང་རྟགས་དང་དབྱིབས་དུ་མའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་དུ་མའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་ཤེས་དུ་མའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པའོ། །དེ་འདི་དག་ལ་ཡོད་པས་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཏེ། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གཟུགས་ཅན་ལུས་ཐ་དད་ཅིང་འདུ་ཤེས་གཅིག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚངས་རིས་ཀྱི་ལྷ་གང་དག་དང་པོར་བྱུང་བ་དེ་དག་གོ །འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་གཉིས་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་བྱུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་ནི་ཚངས་པ་འདིས་ཕྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། ཚངས་པ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་འདི་དག་ནི་བདག་གིས་ཕྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་གཅིག་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ཞེང་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ལུས་དང༌། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང༌། གོས་གྱོན་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། དེའི་འཁོར་གྱི་ཡང་གཞན་ཡིན་པས་ན་ལུས་ཐ་དད་པ་དག་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་གནས་པར་མཐོང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སེམས་ཅན་འདི་ཡང་སེམས་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་བདག་དང་སྐྲལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོས་ལ། བདག་ཅག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་པས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ། དེ་དག་གིས་དེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འོད་གསལ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མ་ཐོབ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་དེའི་ས་པའི་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་འོན་ཏེ་ཐོབ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཞེན་པ་དག་ཡིན། གཞན་དག་ན་རེ་སྲིད་པ་བར་མ་ལ་གནས་པ་དག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ན་ཡང་བགེགས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་རིང་པོར་གནས་ པ་མི་སྲིད་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་གནས་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ན་གནས་པ་དེ་དག་ཁོ་ནས་དེའི་སྔོན་གྱི་ཚུལ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་དེ་ལྟར་དུས་རིང་པོར་གནས་པ་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཕྱིས་དེ་དག་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གཟུགས་ཅན་ལུས་གཅིག་ཅིང་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་གསུམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་མཐའ་སྨོས་པས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མཐའ་དག་སྨོས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འོད་ཆུང་རྣམས་དང༌། ཚད་མེད་འོད་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་གང་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་ཁ་དོག་དང༌། རྟགས་དང༌། དབྱིབས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ལུས་གཅིག་པ་དག་གོ །བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་ནི་དངོས་གཞིའི་ས་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་ནས་ཉེར་བསྡོགས་ལས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་ནས་ནི་ཡང་དངོས་གཞིའི་ས་ལ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་དག་འདོད་པའི་དགའ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་དགའ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་ནས་ནི་ཡང་འདོད་པའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གྲག་གོ །འདི་དགེ་རྒྱས་པ་དག་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདེ་བ་དེས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདེ་བ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་བདེ་བ་ནི་སེམས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མ་ཞི་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་མདོ་ལས་འོད་གསལ་བའི་ལྷའི་རིས་དེ་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་འཇིག་རྟེན་འདི་འཇིག་པ་ལ་མི་མཁས་ཤིང་འཆགས་པ་ལ་མི་མཁས་པ་དེ་དག་མེ་ལྕེ་དེ་མཐོང་ནས་མེ་ལྕེ་དེ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་བསྲེགས་ནས་འདིར་འོང་ བར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྐྲ་གནས་ཡི་ཆད་ཅིང་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །འོད་གསལ་བའི་ལྷའི
Chinese
身和意识各异，身各异而意识一。反之，身和意识一。无色之三者，应次第了知七识住。经中说，有情色身各异且意识各异，例如人和某些天神。这被称为第一识住。哪些是某些天神呢？即欲界中的行者，以及除了最初生于第一禅者之外的其他众生。他们为何身各异呢？因为他们的身体各异，具有多种颜色、标志和形状。为何意识各异呢？因为意识的多种性，所以意识各异。因为这些存在于他们之中，所以是各异的意识，因为有乐受、苦受以及非苦非乐受。有情色身各异且意识相同者也有，例如最初生于梵天界的诸神。这被称为第二识住。因为所有最初生者都认为“我们是由梵天所生”，而梵天也认为“这些是我所生”，因此意识的流动没有差异，所以他们的意识是相同的。大梵天的身体，包括其大小和形状，以及其言语和穿着，都与众不同，其眷属也各不相同，因此他们的身体是各异的。经中说，他们认为“我们看到这个有情长寿且久住”，乃至“这个有情也心想，愿其他有情也像我一样，不分离地生于此地”，并且知道“我们也生于此地”。他们是如何看到这些的呢？有些人说，是住在光明界者所见，他们是从那里死后转生而来的。如果未获得第二禅的等持，如何能忆起其先前之地的状态呢？如果获得了，又如何会执持以大梵天为目标的戒律和苦行为至上呢？
English
Bodies and consciousnesses are different, bodies are different and consciousness is one. Conversely, body and consciousness are one. The three formless ones, the seven abodes of consciousness should be understood in order. The sutra says that there are sentient beings with different forms and different consciousnesses, such as humans and some gods. This is called the first abode of consciousness. Who are some of the gods? Those who dwell in the desire realm, and those who are born in the first dhyana, except for the first born. Why are their bodies different? Because their bodies are different, with various colors, signs, and shapes. Why are their consciousnesses different? Because of the multiplicity of consciousness, consciousnesses are different. Because these exist in them, they are different consciousnesses, because there is pleasure, suffering, and neither suffering nor pleasure. There are also sentient beings with different forms and the same consciousness, such as the gods who are first born in the Brahma realm. This is called the second abode of consciousness. Because all those who are first born think, "We are created by Brahma," and Brahma also thinks, "These are created by me," therefore the flow of consciousness is not different, so their consciousness is the same. The body of the Great Brahma, including its size and shape, as well as its speech and clothing, are different, and its retinue is also different, so their bodies are different. The sutra says that they think, "We see this sentient being living long and abiding for a long time," and even "This sentient being also thinks, 'May other sentient beings also be born here with me, without separation,'" and knows "We are also born here." How do they see these? Some say that it is seen by those who dwell in the realm of light, who are reborn from there after death. If one has not attained the samadhi of the second dhyana, how can one remember the state of their previous place? If one has attained it, how can one hold the precepts and asceticism aimed at the Great Brahma as supreme?
Chinese
是执着于（常见）的观点。另一些人说，是由住在中有（中阴）的人们看见的。那么，因为没有障碍，长期存在是不可能的，那么那些人怎么会知道“我们看见这个有情长寿且长期存在”呢？因此，只有住在那里的人才能回忆起之前的状态，并看见那样长期存在。看见之后，才知道后来也看见了。也有有情是色身，身体相同而意识不同，例如光明的诸天。经中说这是第三个识住。这里，因为说了“边”，所以应当理解为包括了所有的第二禅。如果不是这样，那么少光天和无量光天，识住应当如何安立呢？因为它们的颜色、相状和形状没有差别，所以身体是相同的。因为感受快乐，以及感受非乐非苦，所以意识是不同的。那些（天人）是在根本地以意乐受厌倦之后，从近分定中生起舍受。从近分定的舍受厌倦之后，又在根本地生起意乐受。例如，有权势的人们对欲乐感到厌倦之后，便体验法乐；对法乐感到厌倦之后，又体验欲乐一样。据说如此。如果这样，那么对于善增长者来说，不也太过分了吗？不是的，因为他们不会对快乐感到厌倦。为什么呢？因为快乐是寂静的，而意乐是扰乱心识的，所以是不寂静的。经部师们说，经中说，在光明天众中，哪些有情出生后不久，不擅长于这个世界的坏灭，也不擅长于成立，那些人看见火焰，心想火焰会烧毁空虚的梵天宫殿而来到这里，会不好的，于是毛发竖立，感到厌恶和忧愁。光明天众的
English
are those who are attached to the view (of permanence). Others say that it is seen by those who dwell in the intermediate state (bardo). Then, since there is no obstruction, it is impossible to remain for a long time. How would those beings know, "We see this sentient being living long and remaining for a long time"? Therefore, only those who dwell there can recall their previous state and see that they have remained for such a long time. Having seen it, they know that they have seen it later as well. There are also sentient beings who have form, the same body, but different consciousness, such as the gods of clear light. It is said in the sutras that this is the third abode of consciousness. Here, because the "extreme" is mentioned, it should be understood that all of the second dhyana is included. If it were not so, then where would the gods of limited light and the gods of immeasurable light be established as abodes of consciousness? Because their color, signs, and shapes are not different, their bodies are the same. Because they perceive happiness, and because they perceive neither happiness nor suffering, their consciousnesses are different. Those (deities) on the main ground, having become weary of mental pleasure, manifest equanimity from the access concentration. Having become weary of the equanimity of the access concentration, they again manifest mental pleasure on the main ground. For example, powerful people become weary of the joy of desire and then experience the joy of dharma; having become weary of the joy of dharma, they again experience the joy of desire. So it is said. If this is the case, wouldn't it be too much for those who increase in virtue? No, because they do not become weary of that happiness. Why? Because happiness is peaceful, and mental pleasure agitates the mind, so it is not peaceful. The Sutra masters say that in the sutra it is said that among the gods of clear light, those sentient beings who are born not long ago, who are not skilled in the destruction of this world, nor skilled in its formation, see the flames and think that the flames will burn the empty Brahma palace and come here, which would be bad, so their hair stands on end, and they feel disgust and sorrow. The gods of clear light