Tibetan
ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་བྱ་བ་བྱེད་དེ། རེ་ཞིག་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་ དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྐྱེན་དག་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། དམིགས་པའི་རྐྱེན་དག་ནི་བྱེད་པའི་ཚུལ་གང་གིས་རྒྱུའི་རྐྱེན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་དེ་ལས་བཟློག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་སྐབས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་དོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྒྲིབ་པའི་ངོ་པོར་གནས་པས་འདིའི་བྱ་བ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་རྣམས་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ཆོས་གང་ཞིག་རྐྱེན་དུ་ཞིག་གིས་སྐྱེད་ཅེ་ན། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །དེ་ལ་འདི་དག་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱུ་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་དོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྔ་མ་གཞན་དག་གི་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་རྣམས་སོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཅི་རིགས་པར་ཡུལ་ལྔ་པོ་དག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས། །འགོག་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་ལ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ནི་ས་མཚུངས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་སྔར་བྱུང་བ་རྣམས་སོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་ཅན་དག་ནི་ཡིན་གྱི་སེམས་སྐྱེ་པ་ལ་བགེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཆོས་གཞན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་རྒྱུ་དང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དག་ལས་སྐྱེའོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེའི་འགྲོ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་གཅིག་པུ་དབང་ཕྱུག་དང་སྐྱེས་བུ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གཏན
Chinese
而行，令异熟之因作事，略说因缘如是。余缘与此相违。等无间缘与所缘缘，应知与以何等行相说因缘之二种相违。等无间缘为断绝故，于生作事。所缘缘为现今之心及心所执持故，于灭作事。增上缘于一切时处，以无障之自性而住，故此之作用即是此。已说诸缘与作用。复有何法为几缘所生耶？四缘生心及心所。其中此等之因缘，即五种因皆是。等无间缘者，谓心及心所，前念与余念无间断者。所缘缘者，谓随其所应之五境及一切法。增上缘者，谓除自性外之一切法。三缘生二等至。谓灭尽定与无想定，此等无所缘缘，以彼等非所缘故。彼二之因缘有二种，谓俱生因，如生等。等分因，谓同地之先起善法。等无间缘者，谓与等至之心，同一类而具有者。增上缘如前。此等等至，由心之现行而生，故是心之等无间缘，然以障碍心之生起故，非等无间缘。余者二缘生。谓非相应法及有色法，由因缘及增上缘而生。如是已说诸事物，唯由因及缘而生，谓一切有情之唯一因，自在天及士夫与自性等，是无有，是为决定。
English
And act, causing the causes of maturation to function. Briefly, the cause and condition are like this. Other conditions are contrary to this. The immediately preceding condition and the objective condition should be understood as contrary to the two aspects of the causal condition as explained by whatever mode of action. The immediately preceding condition acts on arising in order to sever. The objective condition acts on cessation because it is apprehended by the present mind and mental factors. The dominant condition abides in the nature of non-obstruction at all times, so its function is just this. The conditions have been explained together with their functions. Furthermore, what phenomena are produced by how many conditions? Mind and mental factors are produced by four conditions. Among these, the causal condition is all five causes. The immediately preceding condition is the mind and mental factors that are not interrupted between the previous moment and other moments. The objective condition is the five objects and all phenomena as appropriate. The dominant condition is all phenomena except for its own nature. Two attainments are produced by three conditions. The cessation and non-conceptual attainments do not have an objective condition, because they are not objects. The causal condition for these two is of two kinds: the co-emergent cause, such as arising, and the similar cause, which is the previously arisen virtuous dharma of the same ground. The immediately preceding condition is that which is of the same kind and possessed by the mind of attainment. The dominant condition is as before. These attainments arise from the manifestation of mind, so they are the immediately preceding condition of mind, but they are not the immediately preceding condition because they obstruct the arising of mind. Others are produced from two conditions. Non-associated phenomena and form are produced from the causal condition and the dominant condition. Things are only produced from the causes and conditions as described above. The single cause of all beings, such as Ishvara, Purusha, and Prakriti, does not exist. This is the determination.
Tibetan
་ཚིགས་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་གྲུབ་པར་སེམས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ཅིག་ཅར་དུ་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྨྲ་བ་འདི་པ་སྩལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡང༌། དབང་ཕྱུག་སོགས་མིན་རིམ་སོགས་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གམ། གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡང་སྣང་ངོ༌། །དེ་ནི་འདི་ནི་ད་ལྟར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །འདི་ནི་འགག་པར་གྱུར་ཅིག །འདི་ནི་ཕྱིས་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དབང་ཕྱུག་གི་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་འདོད་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དུ་མར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་པ་ཐ་དད་པ་དེ་ཡང་དེའི་རྒྱུའི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ནི་དབང་ཕྱུག་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རྒྱུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱུར་མོས་པ་འདི་ནི་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོའི་ལུས་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་གི་འདོད་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགྲོ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཕྱིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དབང་ཕྱུག་གི་འབྱིན་པའི་ཚེགས་འདི་རྙེད་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཐབས་མེད་པར་དེ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པས་དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་དང་འདྲའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དབང་ཕག་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་དགུ་གནོད་པ་མང་པོ་དང་འབོལ་པ་དག་ཕྱུང་ནས་དེས་དགའ་བར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་ཕྱུག་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལས་བརྩམས་ནས། གང་ཕྱིར་ མ་ལུས་སྲེག་པ་དང༌། །གང་ཕྱིར་རྣ་དང་གང་ཕྱིར་གཏུམ། །གང་ཕྱིར་གདུང་ལྡན་གང་གི་ཕྱིར། །ཤ་དང་ཁྲག་དང་རྐང་ཟ་བ། །དེ་ཕྱིར་དྲག་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དོན་གཞན་དག་གི་སྐྱེས་བུའི་ཕྱེད་པ་མངོན་སུམ་ནི་བསྙོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་རྣམས་དང་བཅས་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཡང་
Chinese
有何意义？如果认为以理证成立，那么难道不是他宣说了“一切的因是自在天等同时存在”的说法吗？此外， 自在等非次第等故。 如果自在天或者其他什么，是唯一的因，那么一切众生应该同时产生。然而，事物却呈现出次第产生的现象。这是因为自在天的意愿，即“这个现在产生，这个现在灭亡，这个以后产生”。如果是这样，那么因为意愿不同，就会成立多个因。而意愿的不同，又因为其因——自在天没有不同，所以应该同时产生。如果依赖于其他因，那么自在天就根本不是因。而且，这些次第产生的事物，因为依赖于其他因的差别，就会陷入无穷的过失，因为承认了从一个因到另一个因的传递的无尽差别是无始的。因此，这种认为自在天是因的观点，并没有超出释迦子（佛陀）的身体。如果自在天的意愿即使是同时的，众生也不是同时的，因为意愿是按照次第产生的，那么就不是这样，因为对于这些来说，后来没有差别。暂且不论，找到自在天的施与的辛劳有什么意义？如果说是为了快乐，那么就无法避免地不能做，因此他就不是自在天，对于其他人来说也是如此。如果自在天从地狱等处取出许多伤害众生和愚昧的东西，并因此感到快乐，那么就向这样的自在天顶礼。由此开始， 何故焚烧一切， 何故残忍何故暴， 何故具苦何之故， 食肉饮血啖骨髓。 是故名为暴恶者。 这句偈颂也说得很好。而且，如果将众生的因完全执着于一个，那么其他事物的士夫（补特伽罗）的显现就会被否定。对于具有诸因的自在天来说，也
English
What is the meaning of that? If you think it is established by reasoning, then didn't he utter the statement that "the cause of everything is Īśvara (自在天) and so on, all at once"? Furthermore, Because Īśvara (自在) and so on are not gradual, etc. If Īśvara (自在天) or anything else is the only cause, then all beings should arise simultaneously. However, things appear to arise gradually. This is because of Īśvara's (自在天) will, i.e., "this should arise now, this should cease now, this should arise later." If so, then because of different wills, multiple causes will be established. And the difference in wills, because its cause—Īśvara (自在天)—has no difference, should arise simultaneously. If it depends on other causes, then Īśvara (自在天) is not the cause at all. Moreover, these things that arise gradually, because they depend on the differences of other causes, will lead to the fault of being endless, because it is admitted that the endless differences of transmission from one cause to another are beginningless. Therefore, this belief that Īśvara (自在天) is the cause does not go beyond the body of the son of the Śākyas (Buddha). If Īśvara's (自在天) wills are simultaneous, beings are not simultaneous, because wills arise in sequence, then it is not so, because there is no difference later for them. For the time being, what is the meaning of finding the labor of Īśvara's (自在天) giving? If it is said to be for pleasure, then it is inevitably impossible to do, therefore he is not Īśvara (自在天), and it is the same for others. If Īśvara (自在天) takes out many things that harm beings and foolishness from hell and so on, and is happy because of it, then I prostrate to such an Īśvara (自在天). Starting from that, Because he burns everything, Because he is cruel, because he is violent, Because he has suffering, for what reason, He eats flesh, drinks blood, and devours marrow. Therefore he is called a violent one. This verse is also well spoken. Moreover, if the cause of beings is completely clung to as one, then the manifestation of the person (Pudgala) of other things will be denied. For Īśvara (自在天) who has all the causes, also