Tibetan
་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་འདི་ནི་མཚུངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡང་ཡིན་པས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་མཉམ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རེས་འགའ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་འབྱུང་ངོ༌། །རེས་འགའ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་འབྱུང་བས་གཟུགས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་འཆོལ་པ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐེག་པའི་རྐྱེན་ནི་འཆོལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ན་རེ་རྒྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་མ་འགགས་པ་ཁོ་ནར་གཉིས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་བ་ན་རེ་ཆེས་མང་བ་དང་ཉུང་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རེས་འགའ་ནི་གཟུགས་མང་པོ་ལས་ཉུང་དུ་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་སོག་མའི་ཐལ་བ་ལྟ་བུའོ། །རེས་འགའ་ནི་ཉུང་དུ་ལས་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་པ་ཏའི་ས་བོན་ཆུང་དུ་ལས་རིམ་གྱིས་ཡལ་ག་དུ་མ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་བར་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་དག་དང༌། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་ཆོས་མང་བ་དང་ཉུང་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རིགས་གཞན་ལ་ནི་ཡོད་ཀྱི་རང་གི་རིགས་ལ་ནི་མེད་དེ། ནམ་ཡང་ཚོར་བའམ་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཆེས་མང་དུ་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ཡང་ཅི་རང་གི་རིགས་ཁོ་ནའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་ཚོགས་མཐའ་དག་ཁོ་ན་ཚོགས་མཐའ་དག་གཞན་གྱི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི། འདིར་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཉུང་ངུ་ལས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་མང་པོ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་བཤད་པར་ཟད་དོ། །རྒྱུད་འདྲ་བ་དག་ནི་རང་གི་རིགས་ཁོ་ནའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱང་སེམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་ལ། ཚོར་བ་ཡང་ཚོར་བ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྒྱས་པར་སེམས་ཤིང་གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་འབྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་སྔོན་འགགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྡང་བའི་སེམས་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། །དེ་སྐད་དུ་ནི་མི་བརྗོད་དོ། །ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འཆོལ་བར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་འདོད་ཅེ་ན། མ་འོངས་བའི་དུས་ནི་འཆོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་ཕྱི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འོངས་པ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་མཇུག་ཏུ་མ་འོངས་པ་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་མཁྱེན་ཅེ་ན། འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་འམ་ཆོས་ལས་ཆོས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདས་པའི་དུས་གཟིགས་ལ། ད་ལྟའི་ལས་འདི་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུའམ། ཆོས་ལས་ཆོས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་མཁྱེན་ལ། དེའི་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ནས་མ་འོངས་པའི་རྫས་འཆོལ་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བརྟགས་ཏེ། གང་ཟག་འདིས་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པས་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་འདི་ཡོངས་སུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་ལྟ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་མཐའ་མ་གཟིགས་པར་ཕྱི་མའི་མཐའ་མི་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འབྲས་བུའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཟིགས་ནས་བསམ་གཏན་ནམ་མངོན་པར་མཁྱེན་པ་མངོན་དུ་མཛད་བཞིན་དུ་ཡང་མ་འོངས་པ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་དི་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཚན་མཁན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མ་འོངས་པའི་གོ་རིམས་ངེས་པར་གནས་པ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེའི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་སྐྱེའི་གཞན་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཡིན་ཞེ་ན།
Chinese
是紧随因，此因既是同类因，又是紧随因，故是同类紧随因。因此，由于不平等地产生，色不是同类紧随因。如果这样认为，欲界所摄之色的相续中，有时产生欲界所摄和色界所摄的无表色。有时产生欲界所摄和无漏法，因此色的显现是杂乱的。同类紧随因不是杂乱的。尊者世友说，由增长产生的色的相续，唯有不间断，才会产生第二个。尊者说，因为产生极多和极少。有时从众多的色产生少数的色，例如草木灰。有时从少数产生众多，例如从小的榕树种子逐渐生长出具有众多枝条的榕树。对于心和心所，善、不善和无记的心，以及有寻有伺等的三摩地，难道不是有法产生或多或少吗？对于其他种类是有，对于自己的种类则没有。任何时候，受或想等都不会产生极多。又，难道仅仅是自己种类的同类紧随因吗？不是的。这里是说，一切的聚合才是一切其他聚合的同类紧随因。这里仅仅是说，从受等少量法产生受等众多法是不可能的。相似的相续是自己种类的同类紧随因，心是心的，受是受的。这样广泛地思考，当无烦恼的相续中产生烦恼时，该烦恼的同类紧随因是先前灭尽的烦恼。例如，从生起心的灭尽中产生入定心。
English
It is the immediately preceding cause, and this cause is both a similar cause and an immediately preceding cause, so it is a similar immediately preceding cause. Therefore, because of unequal arising, form is not a similar immediately preceding cause. If it is thought in this way, in the continuum of form included in the desire realm, sometimes form that is included in the desire realm and form included in the form realm, which are non-manifest forms, arise. Sometimes form included in the desire realm and uncontaminated dharmas arise, therefore the manifestation of form is mixed up. The similar immediately preceding cause is not mixed up. The venerable Vasumitra says that the continuum of form arising from growth, only when it is uninterrupted, will the second arise. The venerable one says that it is because of arising very much and very little. Sometimes few forms arise from many forms, for example, ashes of grass and trees. Sometimes many arise from few, for example, from a small banyan seed, gradually a banyan tree with many branches grows. For mind and mental factors, are there not many or few dharmas arising from virtuous, non-virtuous, and unspecified minds, and the three samadhis such as those with investigation and analysis? For other kinds there are, but for their own kinds there are not. At no time do feelings or perceptions, etc., arise very much. Again, is it only the similar immediately preceding cause of one's own kind? It is not. Here it is said that all aggregates are the similar immediately preceding cause of all other aggregates. Here it is only said that it is impossible for many feelings, etc., to arise from few feelings, etc. Similar continuums are the similar immediately preceding cause of their own kind, mind is of mind, and feeling is of feeling. Thinking extensively in this way, when afflictions arise in the continuum of non-afflictions, the similar immediately preceding cause of that affliction is the previously ceased affliction. For example, from the cessation of the arising mind arises the mind of absorption.
Chinese
如是则不应说。与不相应行蕴也显现为散乱，正因为如此，相似的彼者并非无间缘，因为三界和不相应者同时显现的缘故。为何不认为未来的相似者是无间缘呢？因为未来的时间是散乱的，因为没有先后。那么，世尊如何知道在某个未来之后会发生这个未来呢？因为是追随过去和现在的业来推测的。世尊观察过去的时节说，如此这般的业的异熟是如此这般，或者法生于法，现在的业也是如此这般，因此，由此业也将产生如此这般的异熟，或者法生于法。他的了知也不是从推测中产生的，像这样，世尊追随过去和现在的业来推测，从而现量地确定未来的散乱之事物，并知道这个人做了如此这般的业，所以将获得这个未来的果报。据说如此。如果是这样，世尊如果没有见到先前的边际，就不会知道后来的边际了。其他人说，在众生的相续中，有一种作为果的征兆的、与心不相应的行蕴的差别，世尊见到它，并在显现禅定或现观的同时，也知道未来。经部师们说，如果是这样，世尊就仅仅是相师而已，而不是现量地证知。因此，世尊仅仅凭着意愿就能知晓一切，世尊也说过，诸佛的境界是不可思议的。如果未来的次第没有确定，那么为何在法的殊胜之后，唯有苦法智忍生起，而不是其他的呢？同样，为何在金刚喻定之后，唯有尽智生起，而不是其他的呢？
English
It should not be said thus. Also, the non-associated compositional factors appear to be scattered, and precisely because of this, the similar one is not an immediately preceding condition, because the three realms and the non-associated ones appear simultaneously. Why is the future similar one not considered an immediately preceding condition? Because the future time is scattered, because there is no before or after. Then, how does the Bhagavan know that this future will occur after a certain future? Because it is inferred by following past and present actions. The Bhagavan observes the past time and says that the result of such and such an action is such and such, or dharma arises from dharma, and the present action is also such and such, therefore, from this action also such and such a result will arise, or dharma will arise from dharma. His knowledge is not derived from inference either, like this, the Bhagavan follows past and present actions to infer, thereby directly ascertaining the scattered phenomena of the future, and knows that this person has done such and such an action, so he will obtain this future result. It is said to be so. If that is the case, the Bhagavan, without seeing the previous limit, will not know the later limit. Others say that in the continuum of sentient beings, there is a distinction of non-associated compositional factors that has become a sign of the fruit, and the Bhagavan sees it and, while manifesting meditation or direct knowledge, also knows the future. The Sutra masters say that if that is the case, the Bhagavan would only be a diviner, not directly knowing. Therefore, the Bhagavan knows everything merely by intention, and the Bhagavan has also said that the realm of the Buddhas is inconceivable. If the order of the future is not fixed, then why is it that only the forbearance of knowing the dharma of suffering arises after the supreme dharma, and not others? Similarly, why is it that only the knowledge of exhaustion arises after the vajra-like samadhi, and not others?