Tibetan
་ལ་རྒྱུན་གྱི་དབང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ནི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་པས་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་དགའ་བོའི་ཚོར་བ་ནི་རིག་བཞིན་དུ་སྐྱེའོ། །རིག་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །རིག་བཞིན་དུ་ནུབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྒྱུན་གྱི་དང་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཆད་པ་འཇིག་པ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཡང་འདིར་སྨྲས་པ། སྔོན་མེད་ལས་བྱུང་སྐྱེ་བ་སྟེ། །རྒྱུན་གནས་དེ་ཆད་འཇིག་པ་ཡིན། །རྒྱུན་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་ནི། །གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད། །སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཆོས་ལ་ནི། །གནས་པ་མེད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡང་འཇིག་འགྱུར་དེ་ ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེར་རྟོགས་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ན་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་སྐྱེ་བ་རྣམས་མི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདི་ཡང་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ནི་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་གཅིག་ལ་འབྱུང་བ་གང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྐྱེ་བའོ། །འཇིག་པ་གང་ཞེ་ན། འཆི་བའོ། །གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རྒ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེར་ཡང་རིས་མཐུན་པའི་སེམས་ལ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྫས་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དེ་དག་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །བྱུང་ནས་མེད་པ་ནི་འཇིག་པའོ། །སྔ་མ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་གནས་པའོ། །དེའི་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་འདྲ་བར་ཡང་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ཁྱད་པར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འཕངས་པ་དང་མ་འཕངས་པ་དང༌། སྟོབས་ཆེན་པོ་དང༌། སྟོབས་ཆུང་ངུས་འཕངས་པ་བུལ་བ་དང་མྱུར་བ་དང༌། ཆེས་དལ་བ་དང༌། ཆེས་མྱུར་བར་ལྟུང་བའི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་དེའི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བའི་བྱེ་བྲག་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་མཚར་ཅིག་མེད་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདྲ་བ
Chinese
那么，常有的自在力就是生。相反的就是灭。常有的那个持续就是住。它的前后差别就是住变。既然这样，种姓之子，善喜的感受是如实而生的。如实而住。如实而灭，完全耗尽，完全穷尽，如是说。这里说到，常有的最初是生。断绝是灭，住是。那个前后差别是，住变。又这里说到，从先前没有而产生是生。常住那个断绝是灭。常有的前后差别是，认为是住变。刹那的法，没有住就会灭。那也是因为灭变的缘故。对它的那个认识没有意义。因此，住只是常有。如果这样说，法句经里什么是住呢？所作的生是不灭的，这样显示也是合理的，因为所生的刹那没有灭。还有入智慧里说，一个心里产生的是什么呢？回答说，是生。什么是灭呢？是死。什么是住变呢？是老，这样说在那里也适合同类的心。就像每一个刹那也没有认识为其他事物一样，所作的那些也适合，怎么样呢？每一个刹那从没有产生的是生。产生后没有的是灭。先前先前和后来后来的刹那相连是住。它的不同就是住变。那么什么时候也同样产生呢？那些不是没有差别的。这怎么知道呢？金刚等抛掷的和没有抛掷的，大力气和小力气抛掷的，慢的和快的，最慢的和最快的坠落的时间差别，由此那些产生完全转变的差别成就的缘故。所作的那些是没有巨大奇特差别的，即使有变异
English
So, the power of the constant is birth. The opposite is cessation. The continuation of that constant is abiding. The difference between its before and after is change of abiding. Since it is so, son of good family, the feeling of Delight arises as it is. It abides as it is. It ceases as it is, is completely exhausted, is completely consumed, so it is said. Here it is said, the first of the constant is birth. Cessation is cessation, abiding is. That difference between before and after is, change of abiding. Again, here it is said, arising from what was not before is birth. The cessation of that constant abiding is cessation. The difference between before and after of the constant is, it is considered change of abiding. For the phenomena of the moment, if there is no abiding, there will be cessation. That is also because of the change of cessation. Recognizing it there is meaningless. Therefore, abiding is only constant. If it is said like that, what is abiding in the Abhidharma? The arising of what is made is not ceasing, showing like this is also reasonable, because there is no cessation in the moment of what is born. Also, in entering into wisdom it says, what arises in one mind? It is said, it is birth. What is cessation? It is death. What is change of abiding? It is aging, saying like that is also suitable for the mind of the same kind there. Just as there is no recognition of other things in each moment, those that are made are also suitable, how is it? In each moment, what arises from what was not is birth. What is gone after arising is cessation. The connection of the previous previous and the later later moments is abiding. Its difference is change of abiding. Then when does it also arise the same? Those are not without difference. How is this known? Vajra etc. thrown and not thrown, thrown with great strength and small strength, slow and fast, the difference in the time of falling most slowly and most quickly, because of the accomplishment of the difference of those arising completely transformed. Those that are made are without great and peculiar differences, even if there is change
Tibetan
་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ༌། །འོ་ན་ནི་སྒྲ་དང་མེ་ལྕེའི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་མ་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚེའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཁྱབ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་གནས་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ལ་གནས་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །མདོར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་མདོ་འདི་ལས་འདུས་ བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། བྱུང་ནས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བ་འདི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། འདིའི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འདིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་གཞན་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞིའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་རྣམས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ལས་མི་གཞན་པ་ཡིན། བ་ལང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྐོག་ཤལ་དང༌། མཇུག་མ་དང༌། ནོག་དང༌། རྨིག་པ་དང༌། རྭ་རྣམས་ཀྱང་བ་ལང་ལས་མི་གཞན་པ་ཡིན། སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དག་ལས་མི་གཞན་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་གྱེན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ནི་ཐག་རིང་པོ་ནས་དུ་བ་ལ་དུ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་མི་གཞན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བཟུང་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཕྱིས་མེད་པ་དང་རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་མི་ཤེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཚོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་གཞན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་གཞན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་དང་གནས་པ་དང་རྒས་པ་དང་ཞིག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བའི་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་མ་འོངས་པ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་དོ། །བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ཆོས་ལ་ནི་ད་ལྟར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་བྱེད་པས་གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བ་དེ་ཚེ་གནས་པའམ། རྒ་བ་འམ། འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་འདིར་ཅི་མ
Chinese
也仍然显现。 那么，声音和火焰的最后一刹那，以及完全从痛苦中解脱的生命的六种感官领域，由于没有后来的刹那，存在不会转变为其他，因此特征的区分将变得不普遍。有为法的特征不仅是存在，而且是存在转变为其他。因此，凡是有存在的，必然也有转变为其他，因此区分没有缺失。总之，世尊在此经中说，有为法是指从无到有，以及有之后不再有，这是有为法的特征。这里的存在，也就是延续，也会转变为其他，那么，这里生等其他事物有什么用呢？这怎么能成为特征的基础之法的特征呢？暂时来说，伟人的特征怎么会与伟人不同呢？牛的特征，如垂皮、尾巴、驼峰、蹄子和角，也与牛不同。地界等的特征，如坚硬等，也与它们不同。此外，就像从远处看到向上升起的烟是烟一样，它也与烟不同，这里也是同样的道理。有为的色等，即使保持其自身本质，只要不了解先前没有、之后没有以及延续的差别，就不会了解其为有为法。因此，它本身也不能代表它，而且从它们那里生等也不是其他事物。然而，如果生等变成了其他事物，那又会怎样呢？它们会同时产生，因此一个事物会在同一时间生、住、老、坏。不是的，因为作用的时间不同。生是未来的作用，就像生出未生之物一样。对于已经生出的法，现在存在等起作用，因此当生的时候，不会存在，也不会老，也不会坏。暂时在这里什么
English
also still appear. Then, the last moment of sound and flame, and the six sense fields of life that are completely liberated from suffering, since there is no later moment, existence does not transform into other, so the distinction of characteristics will become non-universal. The characteristic of conditioned phenomena is not only existence, but also existence transforming into other. Therefore, wherever there is existence, there is necessarily also transformation into other, so the distinction is not lost. In short, the Blessed One said in this sutra that conditioned phenomena refer to arising from non-existence, and also ceasing to exist after arising, this is the characteristic of conditioned phenomena. The existence here, which is the continuity, will also transform into other, so what is the use of other things like birth here? How can that become the characteristic of the basis of characteristics? For the time being, how can the characteristics of a great person be different from a great person? The characteristics of a cow, such as dewlap, tail, hump, hooves, and horns, are also not different from a cow. The characteristics of earth element etc., such as hardness etc., are also not different from them. Furthermore, just as seeing smoke rising upwards from a distance is known as smoke, it is also not different from smoke, here too the same principle applies. Conditioned form etc., even if they retain their own essence, as long as one does not understand the difference between previously non-existent, later non-existent, and continuity, one will not understand it as conditioned phenomena. Therefore, it itself cannot represent it, and arising etc. from them are also not other things. However, if arising etc. become other things, then what will happen? They will arise simultaneously, so one thing will be born, abide, age, and decay at the same time. No, because the time of action is different. Birth is a future action, like giving rise to what has not yet arisen. For the dharma that has already arisen, existence etc. now take effect, so when it is born, it will not exist, nor will it age, nor will it decay. For the time being, what is here