Tibetan
་ཀྱང༌། ཡུལ་ཡོད་ཕྱིར། ཡུལ་ཡོད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མེད་ན་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲས་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདས་པ་ཞག་མེད་ན་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད། །ཡོད་པར་སྨྲ་བར་འདོད། གང་དག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་གྱི། གང་དག་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པའི་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཡོད། མ་འོངས་པ་དང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཟིན་པའི་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་དག །རྣམ་བཞི་དངོས་དང་མཚན་ཉིད་དང༌། །གནས་སྐབས་གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་པ་ནི། བཙུན་པ་ཆོས་སྐྱོབ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་བཅོམ་ནས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ན། དབྱིབས་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཁ་དོག་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་དཔེར་ན་འོ་མ་ཞོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ན་རོ་དང་མཐུ་དང་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དག །ཡོངས་སུ་འདོར་གྱི་ཁ་དོག་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་སུ་འོངས་པ་ན་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འདོར་གྱི་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནས་འདས་པའི་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདོར་གྱི། རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་གྲག་གོ །མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་པ་ནི་བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་འདས་པ་ན་ འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་ལ་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཚན
Chinese
也一样。因为有处所的缘故。如果有了处所，识的生起就不会没有。如果过去和未来没有的话，就会变成没有所缘的行相。因此，因为没有所缘的缘故，也不会变成识。因为果的缘故。如果过去没有的话，来世的善业和不善业的果又会变成什么呢？在产生果的时候，就没有现在的异熟因了。因此，分别说者们说，过去和未来是肯定有的。凡是说一切有部，就必须无疑地承认这一点，这是有名的。就像这样：因为说它有，所以一切，都想说是有的。凡是说过去、未来和现在发生的一切都是有的，那些就是说一切有部。凡是说现在发生的和没有产生果的过去业，其中少许是有的；未来和已经产生果的过去，其中少许是没有的，这样分别地说，那些就是分别说者。那么，说一切有部的那些是什么呢？回答说：那些，有四种，即事物、自性、状态，各自转变。事物转变者，是尊者法救。他说，法在进入各个时间时，事物会转变，但体不是转变。例如，把金器毁坏而做成其他东西时，形状会转变，但颜色不会转变。又例如，牛奶变成酸奶时，味道、力量和成熟作用都会完全消失，但颜色不会消失。同样，法从未来时来到现在时，会舍弃未来的事物，但不会舍弃体的实物。同样，从现在到过去时，会舍弃现在的事物，但不会舍弃体的实物，他是这么说的。自性转变者，是尊者妙音。他说，法在进入各个时间时，在过去时，具有过去的自性，而未来和现在的自
English
Likewise. Because there is a place. If there is a place, the arising of consciousness will not be without. If the past and future do not exist, it will become an aspect without an object. Therefore, because there is no object, it will not become consciousness itself. Because of the result. If the past does not exist, what will the result of good and bad deeds in the next life become? When the result is produced, there is no cause for the present ripening. Therefore, the Vaibhashikas say that the past and future certainly exist. Whoever is a Sarvastivadin must undoubtedly acknowledge this, which is famous. Like this: Because it says it exists, everything, wants to say exists. Those who say that everything that happened in the past, future, and present exists are the Sarvastivadins. Those who say that the present and the past deeds that have not produced results, a little of which exists; the future and the past that have already produced results, a little of which does not exist, those who speak separately are the separate speakers. So, what are those Sarvastivadins? The answer is: Those, there are four kinds, namely things, nature, state, each transforms. The one who transforms things is the Venerable Dharmatrata. He said that when the Dharma enters into various times, things will transform, but the substance does not transform. For example, when a gold vessel is destroyed and made into something else, the shape will transform, but the color will not transform. Also, for example, when milk turns into yogurt, the taste, power, and ripening effect will completely disappear, but the color will not disappear. Similarly, when the Dharma comes from the future to the present, it will abandon the future things, but will not abandon the real things of the substance. Similarly, when going from the present to the past, it will abandon the present things, but will not abandon the real things of the substance, he said. The one who transforms nature is the Venerable Ghosaka. He said that when the Dharma enters into various times, in the past, it has the nature of the past, while the future and present
Tibetan
་ཉིད་དག་ནི་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་འདས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་ནི་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་དང་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་བུད་མེད་དག་ཅིག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་གྲག་གོ །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་པ་ནི་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་གནས་སྐབས་དང་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ནས་གནས་སྐབས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དང་གཞན་ཞེས་སྟོན་གྱི་རྫས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རི་ལུ་གཅིག་གཅིག་གི་ཤད་མིག་ཏུ་གཞག་ན་གཅིག་ཅེས་བྱ། བརྒྱའི་ཤོད་མིག་ཏུ་གཞག་ན་བརྒྱ། སྟོང་གི་ཤོད་མིག་ཏུ་གཞག་ན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་གྲག་གོ །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་དང་གཞན་ཞེས་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་བུད་མེད་གཅིག་ལ་མ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བུ་མོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་གྲག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་དང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བསླན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པའི་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུས་འཆོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཞིག་བུད་མེད་ལ་ལ་ལ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ལ། ལ་ལ་ལ་ནི་ལྡན་པ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཅི་ཞིག་མཚུངས། བཞི་པའི་ཡང་དུས་གཅིག་ལ་དུས་གསུམ་ཆར་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ལ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ། དབུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན། གསུམ་པ་བཟང་སྟེ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡིས་ནི། བྱ་བ་ཡིས། དུས་ རྣམས་རྣམ་གཞག་གང་གི་ཚེ་ཆོས་དེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན། གང་གི་ཚེ་བྱས་ནས་འགགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲག་གོ །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོངས་སུ་གོ་ན་གལ་ཏེ་འདས་པ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་ལ་མ་འོངས་པ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འདས་པའམ་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བྱ་བ་ཡིས། དུས
Chinese
本身不具有那些（过去、现在、未来）的性质。未来具有未来的性质，但过去和现在不具有这些性质。同样，现在也不具有过去和未来的性质。例如，一个人对某些女性有欲望，但对其他女性则没有欲望，情况就是这样。据说他们这样说。认为状态会改变的是尊者敌友。他说，法在时间中显现时，会经历不同的状态，并通过不同的状态来显示不同，但不是通过不同的实体。例如，如果将一个数字放在个位，它就是一；放在百位，它就是一百；放在千位，它就是一千。据说他们这样说。认为会变成不同的是尊者佛天。他说，法在时间中显现时，会根据先前和之后的情况来说不同。例如，同一个女人，有时被称为母亲，有时被称为女儿。据说他们这样说。因此，这四种观点都是一切有部的主张。其中，第一种观点因为主张完全变化，所以应该归入数论派。第二种观点因为一切都具有一切性质，所以会导致时间混乱。例如，一个人对某些女性产生欲望，而对另一些女性则只有欲望，这有什么相似之处呢？第四种观点会导致一个时间变成三个时间。对于过去的时间来说，前一个和后一个刹那都是过去和未来，而中间的刹那则变成现在。因此，在所有这些观点中，第三种观点最好，也就是认为状态会改变的观点。通过行为，时间被区分。当法不做某事时，那时是未来；当它做某事时，那时是现在；当它做完并停止时，那时是过去。据说他们这样说。如果完全理解所有这些，如果过去和未来都作为实体存在，那么为什么还需要说过去或未来呢？通过行为，时间。
English
Themselves do not lack those (past, present, future) characteristics. The future possesses the characteristics of the future, but the past and present do not lack these characteristics. Similarly, the present also does not lack the past and future. For example, a man is attached to some women, but not detached from desire for the remaining ones, it is said. It is said that they say so. The one who transforms into another state is the Venerable Vasumitra. He says that when Dharma enters into times, it goes from state to state and shows otherness through other states, but not through other substances. For example, if a single counter is placed in the ones place, it is called one; if placed in the hundreds place, it is called a hundred; if placed in the thousands place, it is called a thousand. It is said that they say so. The one who transforms into other and other is the Venerable Buddadeva. He says that when Dharma enters into times, it is called other and other in relation to the former and the latter. For example, the same woman is called mother and daughter. It is said that they say so. Thus, these four are all proponents of Sarvastivada. Among them, the first one, because it asserts complete transformation, should be refuted by the Samkhya school. The second one, because everything possesses all characteristics, will lead to confusion of time. For example, what is similar here to a man who has desire for some women, but only possesses it for others? The fourth one will transform one time into all three times. For the past time, the former and latter moments are past and future, and the middle moment becomes present. Therefore, among all of these, the third one is the best, which is the one that transforms into another state. By action, time is distinguished. When that Dharma does not do something, then it is the future; when it does something, then it is the present; when it has done and ceased, then it is the past. It is said that they say so. If all of these are fully understood, if the past also exists as a substance and the future also exists as a substance, then why is it necessary to say past or future? By action, time.