Tibetan
ཡོད་ན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། འོན་ཏེ་གཟུགས་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། གཟུགས་ལ་ཡང་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་ན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ཚིག་ཀྱལ་པ་ལས་སྤོང་བའི་བར་དུ་རྣམ་པ་བདུན་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་སྤོང་བ་སྨྲོས་ཤིག་ཟེར་ན། དེ་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་ལ་མ་ཆགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཡོན་ཅན་གྱི་འདྲི་བ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་ཆོས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། ཅང་མི་སྨྲ་བའམ། བདག་ཉིད་ལུང་སྟོན་དུ་གཞུག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་ གསོལ་བ་འདེབས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ལ། དེ་གཉིས་ལ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལུང་མི་སྟོན་གྱི་འདྲི་བ་འབའ་ཞིག་ཟད་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་འདྲི་བ་ཡིན། ཇི་ལྟར་ན་ལུང་དུ་སྟོན་པ་ཡིན། གང་ཞིག་ལམ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། ཅི་དེས་ལམ་མ་དྲིས་པ་ཡིན་ནམ། དྲི་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པ་མ་ཡིན། གཞག་པར་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་འདི་ནི་མདོ་ཁོ་ན་ལས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བཙུན་པ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་རྣམས་དགེ་སློང་དག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། དྲི་བ་ལུང་དུ་བསྟན་པ་དག་ཡིན་ཏེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དྲི་བ་ཡང་ཡོད། གཞག་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡང་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་འདྲི་བ་འདི་ནི། དགེ་སློང་དག་མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དྲི་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་གང་ཞེ་ན། ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱས་ནས་ཅི་ཞིག་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདྲི་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་དག་མགོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ།
Chinese
应当说有。如果说请说色，应当说色也有善、非善、无记三种。如果说请说善，应当说其中也有从断杀生到断绮语之间七种。如果说请说断杀生，其中也有从无贪、无嗔、无痴所生三种，从无贪所生也有表色和非表色的差别而有两种，应当像这样分别解说。对狡诈者的提问作回答也是如此，对他说有许多法，但不要作分别，或者什么也不说，或者说这是让你自己作预言的最后通牒。什么时候这两者稍微也没有不同的
English
It should be said that there is. If it is said, 'Please speak of form,' it should be said that form also has three types: virtuous, non-virtuous, and neutral. If it is said, 'Please speak of virtue,' it should be said that there are seven types, from abstaining from killing to abstaining from frivolous talk. If it is said, 'Please speak of abstaining from killing,' it also has three types: born from non-attachment, non-hatred, and non-ignorance. And that which is born from non-attachment also has two types by the distinction of revealing and non-revealing. It should be explained by distinguishing in such a way. Answering the question of a deceitful person is also the same. One should say that there are many dharmas, but one should not make distinctions. Either say nothing, or say, 'This is the final ultimatum to let yourself make a prophecy.' When are these two not even slightly different?
Tibetan
ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དྲི་བ་གང་ཞེ་ན། འདུ་ཤེས་སྐྱེས་བུ་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་གཞན་ཞིག་ལ། བདག་ཀྱང་གཞན་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདག་གང་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་ཞེས་འདྲི་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདག་གིས་ནི་རིག་པ་བདག་ཡིན་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདི་སྐད་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་གཞན་ལ་བདག་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་སློང་དག་དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དྲི་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་གཞག་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་གང་ཞེ་ན། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ཞིག་གམ། མི་རྟག་པ་ཞིག་གམ། རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཞིག་གམ། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་ པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གམ། མཐའ་ཡོད་པ་ཞིག་གམ། མཐའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གམ། མཐའ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་མཐའ་མེད་ཀྱང་མེད་པ་ཞིག་གམ། མཐའ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞིག་གམ། དེ་བཞིན་འོངས་པ་ཤི་ནས་ཡོད་པ་ཞིག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ཞིག་གམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འདྲི་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་དགེ་སློང་དག་གཞག་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོན་ཏོ། གང་ཟག་གང་གི་ཕྲ་རྒྱས་གང་ཞིག་དམིགས་པ་གང་ལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་དེས་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། འདས་པས་ནི་གང་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བས་ནི་གང་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་རྣམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་པ་ནི་ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་མ་རིག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །འདས་དང་ཉེར་གནས་འདོད་ཆགས་དང༌། །ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་དག་གིས་ནི། །གང་ལ་དེ་སྐྱེས་མ་སྤངས་པའི། །དངོས་པོ་ད་དང་ལྡན་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་གང་ལ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་རྣམས་སྐྱེས་ལ་མ་སྤངས་པ་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་དེ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་མ་འོངས་པས། །ཀུན་དང༌། གང་ལ་མ་སྤངས་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་མ་འོངས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ཏེ། ཡིད་དག་གི་ཡུལ་ནི་དུས་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་རང་དུས་པ། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་གཞན་དག་གིས་ནི་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་དག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་པོའི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད། མི་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང༌། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ ལྔ་པོ་དག་གིས་ཀྱང་དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ནོ། །ལྷག་མ་ཀུན་གྱི་ཀུན་དང་ལྡན། །ལྷག་མ་ཡང་གང་དག་ཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། མ་རིག་པ་རྣམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྡན་ནོ། ཇི་སྲིད་དུ་མ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རྫས་སུ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མེད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དང་ངམ། དེས་ལྡན་པའམ་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་མི་འཆའོ། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཡོད་པར་ནི་གསལ་བར་དམ་འཆའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུངས་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་འདས་པའི་གཟུགས་ཤིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཤིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ། གཉིས་གང་ཞེ་ན། མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མེད་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་ལུང་ལས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། རིགས་པས
Chinese
这是应该被预言的问题。比丘们，询问后应该被预言的问题是什么呢？意识是补特伽罗（梵文：Pudgala，人）本身吗？或者意识是另外的，我是另外的吗？如果这样问，应该问有寿命者相信我是什么。如果他这样说：“有寿命者，我知道识是我。”那么，就应该这样说：“意识也是另外的，我也是另外的。”这是比丘们，询问后应该被预言的问题。比丘们，什么是应该被搁置的问题呢？例如，世界是常恒的吗？或者无常的吗？既是常恒的也是无常的吗？既不是常恒的也不是无常的吗？有边际的吗？没有边际的吗？既有边际也有没有边际的吗？既不是有边际也不是没有边际的吗？同样，如来死后存在吗？乃至生命是另外的，身体也是另外的吗？像这样的问题，这就是比丘们应该被搁置的问题。任何人的任何微细增长，在任何对境上增长，这个人就与那个对境相应。过去与什么相应？乃至现在发生与什么相应？应该这样说。简而言之，烦恼有两种：自性烦恼是贪欲、嗔恚和傲慢。普遍烦恼是见、怀疑和无明。其中，过去和现在发生的贪欲、嗔恚和傲慢，对于谁来说，它们生起而没有被舍弃，那么这个事物就与现在相应。因为它们是自性烦恼，所以并非必然在一切事物中普遍发生。自己，那些未来的，一切，对于谁没有舍弃那些，应该这样连接。意地的贪欲、嗔恚和傲慢，那些未来的
English
This is the question that should be prophesied. Monks, what is the question that should be prophesied after being asked? Is consciousness the self of the person (Sanskrit: Pudgala, person)? Or is consciousness something else, and am I something else? If asked in this way, one should ask what the long-lived one believes himself to be. If he says, "Long-lived one, I know that consciousness is me," then it should be said, "Consciousness is also something else, and I am also something else." This, monks, is the question that should be prophesied after being asked. Monks, what is the question that should be set aside? For example, is the world permanent? Or is it impermanent? Is it both permanent and impermanent? Is it neither permanent nor impermanent? Is it finite? Is it infinite? Is it both finite and infinite? Is it neither finite nor infinite? Similarly, does the Tathagata exist after death? Up to the question of whether life is something else and the body is something else? Questions like these, this is the question that should be set aside, monks. Whatever subtle increase of any person increases in any object, that person is in accordance with that object. With what is the past in accordance? Up to what is the present in accordance? This should be said. In short, there are two kinds of afflictions: self-nature afflictions are desire, anger, and pride. Universal afflictions are views, doubt, and ignorance. Among them, past and present desire, anger, and pride, for whom they arise and are not abandoned, then that thing is in accordance with the present. Because they are self-nature afflictions, they do not necessarily occur universally in all things. Oneself, those future, all, for whom those not abandoned, should be connected in this way. The desire, anger, and pride of the mind-ground, those future
Chinese
心具有三时的一切事物，因为意的对境是三时。其他的是自己的时，贪欲和嗔恨等其他的则只具有未来的事物。其他又有哪些呢？就是五种识蕴的贪欲和嗔恨，对于具有生法者来说就是这样。那些，不生者具有一切，不生法者，五种识蕴也具有三时的一切事物。其余的都具有一切。其余的又有哪些呢？就是见、怀疑和无明等，因为具有总的烦恼，所以具有没有三时事物的全部事物。这仅仅是从没有断除的角度来说的。过去和未来的事物是实有吗？还是没有？如果是有，那么因为在一切时都有，所以有为法就变成常恒了。如果是没有，那么怎么能说与它有关系呢？或者说具有或不具有呢？分别说者认为，因为具有有为法的特征，所以不会断言有为法是常恒的。但会明确断言在一切时都有。为什么呢？因为佛陀曾说，比丘们，如果过去之色不存在，那么圣声闻具有听闻，也不会不观察过去之色。因为过去之色存在，所以圣声闻具有听闻，才不观察过去之色。如果未来之色不存在，那么圣声闻具有听闻，也不会对未来之色没有显现的欢喜。因为未来之色存在，所以才会有等等详细的说法。二是，识是依赖二者而生的，这二者是什么呢？从眼和色等直到意和法，如果过去和未来不存在，那么缘于它们的识就不会依赖二者而生。暂且从经教来说，过去和未来存在就是这样。从理证上说，
English
The mind possesses all things of the three times, because the object of the mind is the three times. Others possess their own time. Other desires and angers possess only future things. What else is there? It is the desire and anger of the five aggregates of consciousness, which is the case for those who have the nature of birth. Those who are unborn possess everything. Those who do not have the nature of birth, the five aggregates of consciousness also possess all things of the three times. The rest possess everything. What else is there? It is views, doubts, and ignorance, etc., because they possess general afflictions, so they possess all things that do not have the three times. This is only from the perspective of not having abandoned them. Do past and future things exist as substances? Or do they not exist? If they exist, then because they exist in all times, conditioned things would become permanent. If they do not exist, then how can one say that they are related to it? Or that they possess or do not possess it? The Vaibhashikas believe that because they possess the characteristics of conditioned things, they will not assert that conditioned things are permanent. But they will clearly assert that they exist in all times. Why? Because the Buddha said, "Monks, if a past form did not exist, then a noble hearer who possesses hearing would not fail to observe the past form. Because the past form exists, the noble hearer who possesses hearing does not observe the past form. If a future form did not exist, then a noble hearer who possesses hearing would not fail to have manifest joy in the future form. Because the future form exists," and so on in detail. Secondly, consciousness arises in dependence on two things. What are these two? From the eye and forms, etc., up to the mind and dharmas. If the past and future did not exist, then the consciousness that arises in dependence on them would not arise in dependence on two things. For the time being, from the scriptures, the existence of the past and future is like this. From reasoning,