Tibetan
ད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་དེ་གཉིས་ན་མེད་དེ། ཕ་རོལ་པོ་ལ་ཡང་གནོད་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དང༌། །མཐར་འཛིན་ལྷན་ཅིག་མ་རིག་པ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་བདེ་བར་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱིན་པར་བྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །ཆད་པར་ལྟ་བ་ཡང་ཐར་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་འདི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ལྟ་བ་འདི་གཉིས་ནི་རང་གི་རྫས་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕ་རོལ་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོ་རིས་ལ་སྲེད་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ན་རེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རི་དགས་དང་བྱ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བརྟག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་འདིར་མི་དགེ་བའོ། །ཕྲ་རྒྱས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མི་དགེ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དུ་ནི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་ཡིན། །དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདོད་ན་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་དང༌། །རྨོངས་རྣམས་མི་དགེའི་རྩ་བ་ཡིན། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། འཇིག་ཚོགས་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་གཏོགས་པའི་རྨོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་པ་ཆགས་ པ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། གཏི་མུག་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་མི་དགེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཕྲ་རྒྱས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །དུ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་
Chinese
因此，一切行为都是不可言说的。具有烦恼的法的异熟是痛苦，但那二者中也没有痛苦，因为也没有损害他者的原因。如果想要，坏聚见和俱生无明。在欲界中，坏聚见和边执见，以及与它们相应的无明是不可言说的。为什么呢？因为不违背布施等，并且为了自己来世安乐而行布施，守护戒律。断见也与解脱相顺应，因此，世尊说：在外道见中，像这样，愿我没有，愿我的没有，愿我不生，愿我的不生，这样的见是最好的。另外，这两种见因为对自己的自性完全愚昧，并且不是进入损害他者的状态。贪求高位和认为“我”的慢也同样会是那样。以前的论师们说：俱生的坏聚见，也就是鹿和鸟类也具有的，是不可言说的。分别则是恶的。其余的在这里是恶的。其余的细微部分在欲界是恶的。哪些是不善的根本呢？如果说不是，那么，欲界的贪欲、嗔恚和愚痴是不善的根本。欲界的一切贪欲，一切嗔恚，以及除了坏聚见和边执见以及与其相应的愚痴之外的一切愚痴，依次是三种不善的根本，即贪是不善的根本，嗔是不善的根本，痴是不善的根本，凡是既是不善的也是不善的根本，那才是被认为是不善的根本。其余的细微部分不是不善的根本，这样就成立了。哪些是不可言说的
English
Therefore, all actions are inexpressible. The maturation of dharmas with afflictions is suffering, but there is no suffering in those two, because there is no cause to harm others. If desired, the view of the perishable collection and the co-emergent ignorance. In the desire realm, the view of the perishable collection and the view of clinging to extremes, and the ignorance that corresponds to them are inexpressible. Why? Because they do not contradict generosity and so on, and one gives in order to be happy in the next world, and keeps the precepts. The view of annihilation is also in accordance with liberation, therefore, the Blessed One said: Among the views of the outsiders, like this, may I not be, may mine not be, may I not arise, may mine not arise, this view is the best. Furthermore, these two views are completely ignorant of their own nature, and are not in a state of harming others. Craving for high status and the pride of thinking "I" will also be the same. Former teachers said: The co-emergent view of the perishable collection, which deer and birds also have, is inexpressible. Discrimination is evil. The rest here are evil. The remaining subtle parts are evil in the desire realm. Which are the roots of unwholesomeness? If it is said that they are not, then the desire realm's desire, anger, and delusion are the roots of unwholesomeness. All desire in the desire realm, all anger, and all delusion except for the view of the perishable collection and the view of clinging to extremes and the delusion corresponding to them, are in order the three roots of unwholesomeness, namely, desire is the root of unwholesomeness, anger is the root of unwholesomeness, and delusion is the root of unwholesomeness, whatever is both unwholesome and the root of unwholesomeness, that is what is considered to be the root of unwholesomeness. The remaining subtle parts are not the roots of unwholesomeness, thus it is established. Which are inexpressible
Tibetan
པའི་རྩ་བ་དག་ཡིན། དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལུང་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་གསུམ། །གསུམ་པོ་གང་དག་ཅེ་ན། དེ་ནི་སྲེད་དང་མ་རིག་བློ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ན་རེ་སྲེད་པ་དང་མ་རིག་པ་དང་ཤེས་རབ་ཐ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་རུང་སྟེ། གང་ཅུང་ཟད་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་རྩ་བ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་གཉིས་མཐོར་འཇུག་ཕྱིར་དེ་ལས། །གཞན་མིན། ཐེ་ཚོམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྩ་བར་འོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་ནི་ཁེངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཐོན་པོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་རྩ་བ་རྣམས་ནི་བརྟན་པ་དང༌། འོག་ན་གནས་པ་དག་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་གྲག་གོ །བཞི་ཞེས་ཉི་འོག་པ། ཉི་འོག་པ་རྣམས་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཞིར་འདོད་དེ། དེ་དག་སྲེད་ལྟ་ང་རྒྱལ་རྨོངས། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏེ། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྲེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཁོ་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་རྣམས་སུ་འདོད་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་པ་གསུམ་མ་རིག་ལས། །འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། སྲེད་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་དག་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་འགྱུར་རོ། །མདོ་ལས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་གསུངས་པ་ཅི་དེ་དག་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནམ། སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞག་པར་བྱ་བའི་དྲི་བ་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདྲི་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ དང། དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་གཞག་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། མགོ་གཅིག་དང་ནི་རྣམ་ཕྱེ་དང༌། །དྲི་དང་གཞག་པར་ལུང་བསྟན་པ། །འཆི་དང་སྐྱེ་དང་ཁྱད་པར་འཕགས། །བདག་གཞན་ལ་སོགས་ལྟ་བུ་ཡིན། །བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཆི་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་འདྲི་ན། འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཅི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་འདྲི་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཅི་མི་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནམ་དམན་པ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། གང་ལས་ལྟོས་ཏེ་འདྲི་ཞེས་དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ཏེའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་དམན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ངན་སོང་རྣམས་ལས་ལྟོས་ཏེའོ་ཞེས་ཟེར་ན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཅི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་སེམས་ཅན་གཞན་ནམ་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། སེམས་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སྔོ་བསངས་སམ་དཀར་ཤམ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཇི་ལྟར་ན་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུར་ལུང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་ཞིག་ཅི་གང་དག་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེས་འདྲི་བ་དེ་ལ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་ལ་ཡང་དམན་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཉི་ག་ཡོད་དེ། ལྟོས་པ་ཡིན་པས་མགོ་གཅིག་ཏུ་གཉིས་ཀར་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་ཏུ་འདྲི་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་དུ་མི་རུང་བས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་རིགས་སོ། །ཕུང་པོ་དག་ལས་སེམས་ཅན་གཞན་ནམ་ཞེས་འདྲི་བ་འདི་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལུང་དུ་མ་ བསྟན་པ་ཁོ་ན་ནི་ལུང་བསྟན་པར་མི་རུང་བའོ། །གཞག་པར་བྱ་བའི་འདྲི་བ་གང་ཡིན་པ་གཞག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ལུང་སྟོན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན། ཆོས་མངོན་པ་རྣམས་ན་རེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང། དེའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གདགས་པ་ནས་ལམ་གདགས་པའི་བར་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཆོས་དག་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་འདས་པ་དག་དང༌། མ་འོངས་པ་དག་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དག་དང༌། ཆོས་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་གང་དག་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདས་པ་དག་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་མང་དུ་
Chinese
是（指未说明）的根本。如果问：什么不是（根本）呢？未说明的根本有三个。如果问：三个是什么呢？那就是贪欲、无明和愚痴。这个“那”字，显示是未说明的。喀什米尔人说：贪欲、无明和智慧，乃至从异熟所生的，任何稍微未说明的，所有那些未说明的，也是根本。犹豫是因为趋入二者，所以不是根本，因为动摇不定。我慢不是因为以骄傲的相状而高举，因为与根本的法不一致。世间上，人们认为根本是稳固的，并且位于下方。据说“四”是太阳下的人（指某些学派）。太阳下的人认为未说明的根本有四个，即贪欲、见、我慢和愚痴。这个“那些”显示是未说明的，即未说明的贪欲、见、我慢和无明。为什么唯独这些被认为是未说明的根本呢？因为有三种禅定者源于无明。如此，禅定者有三种，即贪欲、见和我慢占优势的禅定者，而这些也受无明的影响。经中说了十四种未说明的事物，难道因为那些是未说明的吗？回答说：不是。那么，是怎样的呢？说是对于应该搁置的问题是未说明的。问题有四种，即应该笼统地回答的，应该分别回答的，应该反问后回答的，以及应该搁置的。对于这些，按照顺序：笼统和分别，反问和搁置来回答。死亡和出生以及特殊超胜，我和他等等就是例子。中间需要理解，如果问：是否一切有情都会死亡？应该笼统地回答说：会死亡。如果问：是否一切有情都会出生？应该分别回答说：有烦恼的会出生，没有烦恼的则不会。
English
are the roots of the unstated. If asked, what is not (a root)? There are three unstated roots. If asked, what are the three? They are desire, ignorance, and delusion. The word "that" indicates that it is unstated. The Kashmiris say that desire, ignorance, and wisdom, even those born from vipāka, are all unstated, and all those unstated are also roots. Doubt is not a root because it enters into both, because it is wavering. Pride is not because it is elevated by the characteristic of arrogance, because it is inconsistent with the dharma of the root. In the world, people think that roots are stable and located below. It is said that "four" are those under the sun (referring to certain schools). Those under the sun consider the four unstated roots to be desire, view, pride, and ignorance. The word "those" indicates that they are unstated, namely unstated desire, view, pride, and ignorance. Why are only these considered to be unstated roots? Because there are three meditators who originate from ignorance. Thus, there are three types of meditators: those in whom desire, view, and pride are dominant, and these are also influenced by ignorance. The sutra speaks of fourteen unstated things, are they unstated because of that? The answer is no. So, what is it like? It is said that the questions that should be set aside are unstated. There are four types of questions: those that should be answered in general, those that should be answered separately, those that should be answered after questioning, and those that should be set aside. For these, in order: answering in general and separately, questioning and setting aside. Death and birth, as well as special excellence, I and others, etc., are examples. It is necessary to understand in between, if asked: will all sentient beings die? One should answer in general: they will die. If asked: will all sentient beings be born? One should answer separately: those with afflictions will be born, those without afflictions will not.
Chinese
呀！如果有人问，这个人是殊胜还是低劣呢？应该反问：依何而问？然后进行预言。如果他们说：依天人而问，那么就应该预言：低劣。然而，如果他们说：依恶趣而问，那么就应该预言：殊胜。如果有人问：有情是否异于蕴，或者非异于蕴？因为有情没有实体，所以应该搁置，就像问：石女的儿子是蓝色的还是白色的？如果问：这怎么是不可预言的呢？因为那是不可预言的，所以那样预言。有些人说：一切都不会出生，这也应该一概而论地预言。如果有人问：凡是会死去的，是否会出生？对于这个问题，应该分别地进行预言。人既有低劣之处，也有殊胜之处，因为是相对的，所以应该一概而论地预言两者。例如，识既是因，也是果。对于单一的提问，不能单一地预言，所以应该分别地进行预言。如果有人问：有情是否异于蕴？这完全是不可预言的，完全不可预言的就是不能预言的。凡是应该搁置的提问，以搁置本身来预言，那怎么是不可预言的呢？经部师说：世尊如来应供正遍知，以及他善说的法，以及声闻的僧伽善入，以及色无常乃至识无常，以及苦谛的安立乃至道谛的安立，因为是有意义的，所以应该一概而论地预言。所谓分别地预言，就是如果有人说：说一些法吧。对于他，如果有很多法，如过去的、未来的、现在的，就应该说：说什么呢？如果他说：说一些过去的法吧。对于他，在过去的法中，也有从色到识的很多。
English
Ya! If someone asks, "Is this person superior or inferior?" one should ask back, "Compared to what are you asking?" and then make a prediction. If they say, "Compared to the gods," then one should predict, "Inferior." However, if they say, "Compared to the evil destinies," then one should predict, "Superior." If someone asks, "Is a sentient being different from the aggregates, or not different?" Because a sentient being has no substance, it should be set aside, like asking, "Is the son of a barren woman blue or white?" If asked, "How is this unpredicable?" Because it is unpredicable, it is predicted as such. Some say that "everything will not be born" should also be predicted in one way. If someone asks, "Will those who die be born?" this should be predicted separately. A person has both inferior and superior aspects, and because it is relative, both should be predicted in one way. For example, consciousness is both a cause and an effect. It is not possible to predict a single question in a single way, so it is appropriate to predict it separately. If someone asks, "Is a sentient being different from the aggregates?" this is completely unpredicable, and what is completely unpredicable cannot be predicted. How is it unpredicable to predict that a question that should be set aside is set aside? The Sutra masters say that the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Complete Buddha, and his well-spoken Dharma, and the Sangha of Hearers who have entered well, and that form is impermanent up to consciousness is impermanent, and that the establishment of suffering truth up to the establishment of the path truth, because it is meaningful, should be predicted in one way. To predict separately means that if someone says, "Speak of some dharmas," then if there are many dharmas, such as past, future, and present, one should say, "What should I speak of?" If he says, "Speak of some past dharmas," then in the past dharmas, there are many from form to consciousness.