Tibetan
་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མདོ་ལས་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ དང། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིར་ནི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ལ། སེམས་དང་འདུ་ཤེས་དེའི་དབང་གིས་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་གིས་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བཤད་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་གྲགས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་ནི་མ་གྲགས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་སྤང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡེ་པ་གཞན་དག་ན་རེ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་དང༌། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གསུམ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་ལ་བདག་གོ་སྙམ་པའི་བར་གསུམ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྒྱད་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་བཞི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདེ་བ་དང༌། གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དག་མིད་པར་ཇི་ལྟར་ན། འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདི་མི་འདོད་དེ་གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ལ་བདེ་བ་དང་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་དག་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ཏུ་འདོད་ན་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་དག་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ཏུ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། བུད་མེད་དང་བདག་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་མེད་པར་མི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེའི་ཚེ་དེའི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཁོ་ན་ཕྱི
Chinese
因此，这些颠倒不是真实的。那么，经中说“于无常执常之想颠倒，心颠倒，见颠倒”，这是怎么回事呢？这里只有见是颠倒的，因为心和想受到见颠倒的影响，与见颠倒相应，所以说想和心是颠倒的。为什么不说受等呢？因为世间是这样说的，世间只说想颠倒、心颠倒，而不说受颠倒。所有这些颠倒，都是入流者所断除的，因为与见相应的那些（颠倒）是见道所断的。其他部派说，从于无常执常之想，心，见颠倒三者，到于无我执我之间有三者，颠倒共有十二种。其中八种是见道所断的。于痛苦和不净执想和心颠倒四种是修道所断的。如果不是这样，那么如何能灭除乐和净之想呢？他们说，圣者如果未离欲，就会生起对欲的贪欲。分别说者不认可这种说法，如果他们认为圣者有乐和净之想，以及心生起和这些的颠倒，那么为什么不认为众生之想和心生起也是这些的颠倒呢？如果不认为对妇女和我的执着是众生之想，那么生起不欲的贪欲是不合理的。经中也说，圣者的声闻弟子具有听闻，对于“这是苦圣谛”如实了知，从那以后，他会断除于无常执常之想颠倒，心颠倒，见颠倒。因此，只有由见所引发的想和心是颠倒的。
English
Therefore, these inversions are not real. Then, what about the sutra that says, "The inversion of perceiving permanence in impermanence, the inversion of mind, and the inversion of view"? Here, only the view is inverted. Because the mind and perception are influenced by the inverted view, and correspond to the inverted view, it is said that perception and mind are inverted. Why are feelings and so on not mentioned? Because that is how it is said in the world. In the world, only the inversion of perception and the inversion of mind are spoken of, but not the inversion of feeling. All these inversions are abandoned by those who have entered the stream, because those that correspond to the view are to be abandoned by the path of seeing. Other schools say that from the three inversions of perceiving permanence in impermanence, mind, and view, to the three between perceiving self in non-self, there are twelve inversions in total. Among them, eight are to be abandoned by the path of seeing. The four inversions of perceiving suffering and impurity, mind, and perception are to be abandoned by the path of meditation. If it were not so, how could the perceptions of pleasure and purity be extinguished? They say that if a noble one has not abandoned desire, then desire for desire will arise. The Vaibhashikas do not accept this view. If they believe that noble ones have perceptions of pleasure and purity, and that mind arises and these are inverted, then why do they not also believe that the perceptions of sentient beings and the arising of mind are also inversions of these? If the attachment to women and self is not considered the perception of sentient beings, then it is unreasonable for desire for non-desire to arise. The sutra also says that the noble Shravaka disciple is endowed with hearing, and truly knows, as it is, that "This is the noble truth of suffering." From then on, he abandons the inversion of perceiving permanence in impermanence, the inversion of mind, and the inversion of view. Therefore, only the perception and mind that are aroused by the view are inverted.
Tibetan
ན་ཅི་ལོག་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་དང༌། རི་མོའི་གནོད་སྦྱིན་ལ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འོ་ན་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས། འཕགས་པ་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིས། །ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུང༌། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་པས་འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་སྤང་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐབས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་དང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ལ་མེད་དམ་ཞེ་ན། ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ང་རྒྱལ་བདུན། ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ང་རྒྱལ་དང༌། ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་སེམས་ཁེངས་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ཏེ། ཆུང་ངུ་བས་བདག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའམ། མཉམ་པ་དང་མཉམ་མོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མཉམ་པ་བས་བདག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་སྙམ་པ་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བས་ཀྱང་བདག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་སྙམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་གམ་བདག་གིས་སེམས་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པར་བདག་གིས་ཐོབ་པོ་སྙམ་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བས་བདག་ཅུང་ཟད་ཅིག་གིས་དམན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བདག་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ་ སྙམ་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །འོ་ན་བསྟན་བཅོས་ལས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་དང་འདྲའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་དམན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བདག་པས་མཆོག་ཡོད་དོ། །བདག་དང་མཉམ་པ་ཡོད་དོ། །བདག་པས་དམན་པ་ཡོད་དོ། །བདག་པས་མཆོག་མེད་དོ། །བདག་དང་མཉམ་པ་མེད་དོ། །བདག་པས་དམན་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཇི་
Chinese
那么什么是颠倒呢？其他的不是，因为那时只是错觉，就像火把轮和图画中的夜叉的错觉一样，他们这样说。其他人说，那么，尊者阿难陀，受到圣者语自在的影响，说：“颠倒的认知，使你的心完全痛苦。” 这句话是怎么回事呢？因此，学习者并没有舍弃全部八种颠倒的认知和心。这些也只有通过如实了知圣者的真谛才能舍弃，没有它是不行的，因为这是正确地显示了方法，所以与经部没有矛盾，他们这样说。又问，只有如实的细微差别才有区别吗？其他的没有吗？答：慢也有。如何呢？说了“七慢”，即慢，过慢，慢过慢，我慢，增上慢，卑慢，邪慢。没有区别地傲慢自满叫做慢。从进入的区别来说，有七种，比小者自认为优越，或者认为与平等者平等，这就是慢。比平等者自认为优越，这就是过慢。比优越者还自认为优越，这就是慢过慢。对于近取五蕴，认为是“我”或者“我的”，这就是我慢。没有获得应该获得的殊胜功德，却认为自己已经获得，这就是增上慢。比最殊胜者，自认为只差一点点，这就是卑慢。对于不具备功德者，自认为具备功德，这就是邪慢。那么，论典中说慢有九种，即认为“我是最殊胜的”，这是慢的一种；认为“我和他是相等的”，这是慢的一种；认为“我比他差”，这是慢的一种；认为“有比我殊胜的”，“有和我相等的”，“有比我差的”，“没有比我殊胜的”，“没有和我相等的”，“没有比我差的”，这是慢的一种，这些是怎么回事呢？
English
So what is inverted? It is not others, because at that time it is just an illusion, like the illusion of a torch wheel and a painted yaksha, they say. Others say, then, Venerable Ananda, influenced by the Holy Lord of Speech, said: "Inverted perception, makes your mind completely suffer." What about this statement? Therefore, the learner has not abandoned all eight inverted perceptions and minds. These can only be abandoned by truly knowing the truths of the Noble Ones as they are, and it is not possible without it, because this is the correct way to show the method, so there is no contradiction with the sutras, they say. Again, is there a distinction only in the subtle details of reality? Or is there none in others? There is also pride. How so? It is said that there are "seven prides," namely pride, excessive pride, pride beyond pride, conceit, arrogance, false pride, and wrong pride. Arrogance and self-satisfaction without distinction is called pride. From the distinction of entering into it, there are seven types: thinking that oneself is superior to the inferior, or thinking that one is equal to the equal, this is pride. Thinking that oneself is superior to the equal, this is excessive pride. Thinking that oneself is superior even to the superior, this is pride beyond pride. Regarding the five aggregates of close grasping, thinking "I" or "mine," this is conceit. Not having obtained the special qualities that should be obtained, but thinking that one has obtained them, this is arrogance. Thinking that one is only a little inferior to the most superior, this is false pride. Thinking that one possesses qualities when one does not possess them, this is wrong pride. So, the treatises say that there are nine types of pride, namely thinking "I am the most excellent," this is a type of pride; thinking "I am equal to him," this is a type of pride; thinking "I am inferior to him," this is a type of pride; thinking "there is one superior to me," "there is one equal to me," "there is one inferior to me," "there is no one superior to me," "there is no one equal to me," "there is no one inferior to me," this is a type of pride, what about these?