Tibetan
་པའི་སངས་རྒྱས་གང་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་ཀྱང་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་སངས་རྒྱས་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་དང་པོར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་བཞིན་དུ་རྩོད་པའི་དུས་ཁོ་ན་ལ་བྱུང་ལ། དེའི་བསྟན་པ་ཡང་ལ་སྟོང་གི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་སྐབས་གང་དག་ཏུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པ་རྫོགས། །གང་གི་ཆ་གང་ལ་ཀུན་ལ་ནི་མིག་གི་བར་དང་རྐང་གི་བར་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་རེ་བར་སྙིང་རྗེས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་བཅས་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ནི། །མི་འཁྲུག་བཟོད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཁྲུག་པ་དེའི་ཚེ་འདིའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐར་རྒྱལ་བསྟོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་རྒྱལ་རིའི་ཕུག་ཅིག་ན་མེའི་ཁམས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་རྐང་པ་གཅིག་གིས་འགྲེངས་ཏེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ། སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཁྱོད་འདྲིའི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ལྷ་ཡུལ་པ་ལ་མེད། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་རྣམ་ཐོས་བུ་ཡི་གནས་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྷ་ཡི་ཕོ་བྲང་གནས་མཆོག་དག་ནའང་ཡོད་མིན་ཕྱོགས་སམ་ཕྱོགས་མཚམས་དག་ནའང་མེད། །རི་དང་ནགས་སུ་བཅས་པའི་ས་སྟེང་རྒྱས་པར་ཀུན་ཏུ་ཡུལ་གཅིག་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟོད་པ་དེའི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ལ། བསྐལ་པ་དགུ་ཡང་བསྡུམས་སོ་ཞེས་གྲག་གོ་ དེ་མ་ཐག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བློའི་བྱང་ཆུབ་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བདག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཏེ། རང་རང་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་དང༌། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ན་གསུམ
Chinese
当成为某佛的薄伽梵菩萨时，我亦当如是成佛，最初曾发愿如是。此唯于争论时出现，其教法亦住留至拉东之边际。又，菩萨于何等情况下圆满波罗蜜多耶？于一切众生，皆以慈悲行布施，故布施圆满。于何等分位，对一切众生，乃至眼足，皆不期望显赫之差别，以慈悲行布施，仅此便圆满布施波罗蜜多。虽具贪然截肢，亦不嗔，乃持戒与忍辱。何时于未离贪欲之际，虽被截肢亦不稍嗔，此时此等持戒与忍辱波罗蜜多即圆满。以赞星王而精进。薄伽梵成菩萨时，见如来星王于一山洞入火界定，单足站立七日，赞曰：如汝之殊胜士夫，其他大德沙门于天界亦无，此世间亦无有，于多闻天子处亦无有，于天宫胜处亦无有，于方或方隅亦无有，于具山林之地上，遍一切处亦无有。以此一偈赞叹，彼时精进波罗蜜多亦圆满，且缩短九劫，如是说。 彼时，于证菩提之近前，于金刚喻定之时，禅定与智慧波罗蜜多亦圆满，为各自圆满之波罗蜜多故，是波罗蜜多。经中说布施所生之福德为善业之基，持戒所生之福德为善业之基，禅修所生之福德为善业之基，如是宣说三种福德之基，云何为三？
English
When the Bhagavan Bodhisattva became a Buddha, I also wish to become a Buddha in this very manner, this was the initial aspiration. This only occurred during times of strife, and may his teachings remain until the end of time. Furthermore, in what circumstances does a Bodhisattva perfect the perfections? Towards all beings, with compassion, one gives alms, thus generosity is perfected. In what aspect, towards all beings, even eyes and feet, without expecting any superior distinction, one gives with compassion, just that alone perfects the perfection of generosity. Even if limbs are severed while still attached to desire, one does not become agitated, that is discipline and patience. When, at the time of not being separated from desire, even if limbs are severed, one does not become even slightly agitated, at that time, these perfections of discipline and patience are perfected. By praising the Star King, one perfects diligence. When the Bhagavan became a Bodhisattva, upon seeing the Tathagata Star King entering the fire element concentration in a mountain cave, standing on one foot for seven days, he praised him, saying: 'Such an excellent being as you, other great ascetics do not exist in the heavenly realms. They do not exist in this world, nor in the realm of Vaishravana. They do not exist in the excellent abodes of the heavenly palaces, nor in any direction or intermediate direction. Where could there be one place throughout the entire earth, complete with mountains and forests?' At the time of praising with this one verse, the perfection of diligence was also perfected, and it is said that nine eons were also shortened. Immediately after that, at the time of the Vajra-like Samadhi immediately preceding the awakening of the mind of Samadhi, the perfections of meditation and wisdom were also perfected, and for the sake of the perfections of their own completeness, they are the perfections. From the sutra, the merit arising from generosity is the basis of good deeds, the merit arising from discipline is the basis of good deeds, and the merit arising from meditation is the basis of good deeds, thus the three bases of merit are spoken of. How are they three?