Tibetan
འམ། ཕྱིའི་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ནི་ངར་འཛིན་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་ཉེ་བར་འདོགས་ཏེ། མཁས་པས་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ནི། །དུལ་བས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ལས། སེམས་དུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། སེམས་དུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འདྲེན། །ཞེས་སེམས་དུལ་བ་ཡན་པར་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་གྱུར་ པའི་ཕྱིར་ནང་གི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན། འོ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་དག་ནང་གི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་དེ་དག་ཉིད་དེ་དག་ཡིན་ཏེ་མཚན་ཉིད་ལས་ནི་མི་འདའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ནི་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དག་ནི་དུས་གསུམ་པ་ཡིན་པར་ཡང་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་ནི་དུས་རྣམས་སུ་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །བརྟེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་རྣམས་ནི་དུ། དེ་དང་མཚུངས་པ་རྣམས་ནི་དུ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་གཅིག་ཏུ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྟེན་པ་དང་བཅས། གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གི་ཡུལ་དུ་ངེས་ལ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེས་པ་འམ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཡུལ་དེ་ནི་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་པ་མ་སྐྱེས་པའམ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པའི་སེམས་འདི་སྐྱེའོ། །དེའི་དམིགས་པ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ནི་རྟག་ཏུ་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི། དེ་དང་མཚུངས་པ་དག་ཀྱང་ཡིན། ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཀྱང་ཡི
Chinese
或者，如果是外在的，因为心是执我的所依，所以被称作“我”。如经中所说：“智者以调伏自身，能获天界之乐。”世尊也说：“调伏自心最为善，调伏自心能引乐。”因为调伏心是殊胜的，所以眼等是心作为我的所依之事物，因此是内在的。色等是作为境的，因此是外在的。如果是这样，那么六识界不就不是内在的了吗？因为它们不是意界本身，所以不是心的所依吗？无论何时，它们就是它们，不会超出其自性。如果不是这样，意界就只会是过去，而不会是未来和现在，那么十八界也被认为是三时的了。如果未来和现在的识不是意界的自性，那么在过去时也不会被安立为意界，因为自性在任何时候都不会错乱。有依之界是什么？与之相似的又是什么？暂时来说，一个是。所谓的“法”，就是有依。如果某个识所缘于某个境，并且如果那个识生起于那个境，或者那个境是生起的自性，那么那个境就被称为有依。对于哪个无边际的意之识不会生起或者不会生起的法界来说，什么也没有。比如，所有圣者无疑都会生起这样的心念：一切法都是无我的。它的对境也是除了与其自性一同生起的之外的一切法。那个心的刹那也不是其他心的刹那的对境，所以一切法都是两个刹那的对境。因此，法界总是具有所依。其余的，也与之相似。“也”这个词表示也有所依。
English
Or, if it is external, because the mind is the basis of self-grasping, it is called "I." As it is said in the scriptures, "The wise, by taming themselves, will attain the happiness of the heavenly realms." The Blessed One also said, "Taming the mind is the best, taming the mind leads to happiness." Because taming the mind is excellent, the eye and so on are the objects of reliance on the mind as self, therefore they are internal. Forms and so on are objects, therefore they are external. If that is the case, then wouldn't the six consciousness realms not be internal? Because they are not the mind realm itself, wouldn't they not be the basis of the mind? Whenever they are, they are themselves, and they do not go beyond their own nature. If it were not so, the mind realm would only be the past, and would not be the future and the present, then the eighteen realms would also be considered to be of the three times. If the future and present consciousness are not the nature of the mind realm, then even in the past time it would not be established as the mind realm, because the nature is never confused in all times. Which are the realms with dependence? And which are those similar to them? For the time being, one is. The so-called "Dharma" is with dependence. If a consciousness is determined to be the object of something, and if that consciousness arises in that object, or that object is the nature of arising, then that object is called with dependence. For which limitless mind consciousness does not arise or will not arise, there is no such thing as the realm of Dharma. For example, all noble beings undoubtedly give rise to this thought: all dharmas are without self. Its object is also all dharmas except for those that arise together with its own nature. That moment of mind is also not the object of another moment of mind, so all dharmas become the object of two moments. Therefore, the Dharma realm is always with dependence. The rest are also similar to that. The word "also" means that there are also those with dependence.