Tibetan
བྱེད་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ནི། ལེགས་སྤྱད་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །གཙང་བྱེད་རྣམ་ པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་གཙང་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་གཙང་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དུས་རེ་ཞིག་དང་གཏན་དུ་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་སྤོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་ཐུབ་པ་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དཀར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ལ། ལུས་ཀྱི་ལ་སོགས་མི་དགེ་བ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་མི་དགེ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་ལས་མིན་ཡང༌། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱད་རྣམ་གསུམ་མོ། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སེམས་པ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དཔེས་སྟོན་པ་རྣམས་ན་རེ་ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་འགའ་ཞིག་ལས་སུ་གྱུར་ན་ཡང་ཅིར་འགྱུར། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མེད་དེ། མདོ་ལས་ནི་དེའི་སྒོ་ནས་སེམས་པ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྨད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་དང༌། བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་སོ། །ཕ་རོལ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད་པ་བྱ་བའི་བསམ་པ་མེད་པར་ན་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པར་བཤད་པ་གང་དག་ཡིན་པ། དེ་ལས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་ནས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཅི་རིགས་པར། ། ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་བཅུར་གསུངས་སོ། །ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དེ་དག་ཉིད་བས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་ཏེ་ཅི་རིགས་པར་མདོ་ལས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུར་གསུངས་ཏེ།
Chinese
所说的三种行为是，所有三种善行都是，清净的三种方式。所有身体的善行都是身体的清净之行。语言和意念的善行都是语言和意念的清净之行，为了去除暂时和永久恶行的烦恼污垢。如此教导是为了使那些迷恋邪恶苦行和洁净的人们变得清白。所说的三种恶行是，身体等的不善，被认为是三种恶行。身体、语言和意念的不善业分别是身体、语言和意念的恶行。贪心等虽不是业，也是意念的三种恶行。即使不是业的自性，也有三种意念的恶行，即心念转为其他事情的贪心、害心和邪见。譬喻师们说，因为《应特别思考经》中说，贪心等才是意念的业。如果是这样，那么业和烦恼就变成一体了。即使有些烦恼变成了业又会怎样？分别说者们说，因为与经相违，所以那是不存在的，因为经中是通过它的门径进入心念，所以它们显示了它。身体、语言和意念的恶行是因为果报不如意，所以是恶行。相反的是善行。与恶行相反的被认为是善行，即身体、语言和意念的善业，以及没有贪心、没有害心和正确的见解。如果没有利益他人和伤害他人的想法，那么如何说正见和邪见是善与不善呢？因为那是它们的根本。所说的恶行和善行是什么？从那之中概括起来，善与不善各自，业道宣说了十种。恶行和善行本身，概括起来，经中各自宣说了十种业道。
English
The three actions spoken of are: all three good practices are the three ways of purification. All good practices of the body are the purification of the body. All good practices of speech and mind are the purification of speech and mind, in order to remove the defilements of afflictions from temporary and permanent misdeeds. This teaching is to purify those who are attached to wrong asceticism and cleanliness. The three misdeeds spoken of are: the non-virtue of body, etc., are considered as three misdeeds. The non-virtuous actions of body, speech, and mind are, in order, the misdeeds of body, speech, and mind. Although covetousness, etc., are not actions, they are also the three misdeeds of mind. Even if it is not the nature of action, there are three kinds of misdeeds of mind, namely, covetousness when the mind turns to other things, harmful intent, and wrong view. The exemplifiers say that, because it is said in the Sutra of What Should Be Specially Considered, only covetousness, etc., are the actions of the mind. If that is the case, then actions and afflictions become one. Even if some afflictions become actions, what will happen? The Vaibhashikas say that it does not exist because it contradicts the Sutra, because the mind enters through its door in the Sutra, so they show it. The despised actions of body, speech, and mind are misdeeds because the result is undesirable. The opposite is good practice. What is the opposite of misdeeds is considered good practice, namely, the virtuous actions of body, speech, and mind, and the absence of covetousness, the absence of harmful intent, and correct views. If there is no thought of benefiting others or harming others, then how can right view and wrong view be said to be virtuous and non-virtuous? Because that is their root. What are the misdeeds and good deeds that have been explained? From that, in brief, virtue and non-virtue, each according to its kind, the path of action is taught as ten. The misdeeds and good deeds themselves, in brief, the Sutra teaches ten paths of action each according to its kind.
Tibetan
དགེ་བ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དག་ལས་སོ། །མི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དག་ལས་སོ། །འདིར་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཅི་ཞིག་གམ། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཅི་ཞིག་མ་བསྡུས་ཤེ་ན། རེ་ཞིག་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་སུ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ཕྱོགས་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཞན་ཡང་མ་བསྡུས་ཏེ། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་གཞན་དག་འཚོ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། ཆུང་མ་རྣམས་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་འབྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་བཤད་དོ། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་ཚབས་པོ་ཆེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་བཤད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ཕྱོགས་སེམས་པ་ཡང་མ་བསྡུས་སོ། །དགེ་བ་ལ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཕྱོགས་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་དང༌། མྱོས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་མ་བསྡུས་སོ། །ངག་གི་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཡང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྡུས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཡང་སེམས་པ་མ་བསྡུས་སོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་དེ་རྣམས་ལས། མི་དགེ་དྲུག་ནི་རྣམ་རིག་མིན། །མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དྲུག་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲ་མ་དང་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང༌། ངག་ཀྱལ་པ་རྣམས་ནི་གཞན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལ་དངོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་ནོ། །གཅིག་རྣམ་གཉིས་སོ། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་དུས་དེའི་ཚེ་ཤི་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་གཞན་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བར་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་བྱེད་ན། ལས་ཀྱི་ལམ་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ལ་ནི་དུས་དེའི་ཚེ་ཤི་ན་རྣམ་པར་ རིག་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་ཤི་ན་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ལས་ནི། །དགེ་བ་བདུན་རྣམ་གཉིས། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ལམ་གཟུགས་ཅན་བདུན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་རྣམ
Chinese
善业源于善行，恶业源于恶行。此处何为恶行？何为未包含的善行？略言之，于不善业道中，身的恶行之始末，以及其他烦恼未包含，因其非极粗猛故。身的恶行，凡是使人与生计、受用、妻妾分离者，为使彼等分离，故说为业道。语的恶行，凡是严重者，仅因此故说为业道。意的恶行方面，心念亦未包含。于善业方面，身的善行之始末，以及戒除迷醉等，布施及祭祀等亦未包含。语的善行方面，如悦耳之语等亦未包含。意的善行方面，心念亦未包含。彼等业道中，不善六者非为表色。六不善业道，即杀生、不予而取、妄语、离间语、粗恶语、绮语等，因其使他者行事时，无实有之表色，故无疑是无表色之自性。一者二相。邪淫，若自身究竟成办，则于彼时死，乃表色与无表色之自性。若使他者行事，则不如是喜悦。若彼等亦行，则彼等六业道，自身行事时，若于彼时死，则成表色与无表色二者。若后死，则唯是表色与无表色。于善业道中，七善二相。如法受持之戒律，依于表色，故七有色业道无疑是表色与无表色及
English
Virtuous deeds arise from proper conduct, and non-virtuous deeds arise from improper conduct. Here, what is improper conduct? What proper conduct is not included? Briefly, in the paths of non-virtuous actions, the beginning and end of bodily misconduct, and other afflictions are not included, because they are not extremely coarse. Bodily misconduct, whatever causes separation from livelihood, enjoyment, and spouses, is said to be a path of action in order to separate from them. Verbal misconduct, whatever is severe, is said to be a path of action for that very reason. In terms of mental misconduct, thoughts are also not included. In terms of virtuous deeds, the beginning and end of bodily proper conduct, as well as abstaining from intoxicants, giving, and making offerings, etc., are not included. In terms of verbal proper conduct, pleasant speech, etc., are also not included. In terms of mental proper conduct, thoughts are also not included. Among those paths of action, six non-virtuous ones are not forms of cognition. The six paths of non-virtuous actions, namely, killing, taking what is not given, lying, divisive speech, harsh speech, and idle chatter, are undoubtedly of the nature of non-revealing form, because when they cause others to act, there is no actual revealing form. One has two aspects. Sexual misconduct, if one accomplishes it oneself, then if one dies at that time, it is of the nature of revealing and non-revealing form. If one causes others to act, then it is not as enjoyable. If they also act, then those six paths of action, when one acts oneself, if one dies at that time, then they become both revealing and non-revealing form. If one dies later, then it is only revealing and non-revealing form. Among the paths of virtuous action, seven virtuous ones have two aspects. The precepts that are properly taken rely on revealing form, so the seven paths of action with form are undoubtedly revealing and non-revealing form and
Tibetan
་པ་གཉི་ག་ཡིན་ནོ། །ཏིང་འཛིན་ལས་སྐྱེས་རྣམ་རིག་མིན། །བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སེམས་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད། །ལས་ཀྱི་ལམ་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་འགྱུར་བའམ། །མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དྲག་པོའམ། རབ་ཏུ་དང་བ་ལྷུར་ལེན་པ་ཆེན་པོས་སྦྱོར་བ་རྩོམ་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་མཇུག་ཡིན་ནོ། །ཉེར་བསྡོགས་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་ནི་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ལས་ཀྱི་ལམ་བྱས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ན་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་འདི་དག་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་འདི་ན་ཁ་ཅིག་ཕྱུགས་གསོད་པར་འདོད་ལ། ཁྲི་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡང་བར་བྱེད། རིན་ལེན་པར་བྱེད། འགྲོ་བར་བྱེད། ནོམ་པར་བྱེད། ཕྱུགས་ཉོ་བར་བྱེད། འཁྲིད་པར་བྱེད། དྲན་པར་བྱེད། འཛུད་པར་བྱེད། གནོད་པར་བྱེད། མཚོན་ལེན་པར་བྱེད། མཚོན་ལེན་གཅིག་གམ་ལན་གཉིས་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་སྲོག་གཅོད་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །བསྣུན་པ་གང་གིས་སྲོག་གཅོད་ པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང༌། དེའི་སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་དངོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྲོག་གཅོད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་རེག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་སོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་མཇུག་ཡིན་ནོ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱུགས་དེའི་པགས་པ་འཆུ་བའམ། བཀྲུ་བཤལ་བྱེད་པ་འམ། འཚོང་བའམ། འཚེད་པའམ། ཟ་བའམ་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་དེའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ཀྱང་མཇུག་ཡིན་ནོ།། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དྲུག་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་གྱིས་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི
Chinese
二者皆是。从禅定所生非为表色，由禅定与无漏律仪所摄持者，称为从禅定所生，因彼等唯依于心，故仅为非表色。加行诸法乃是表色，业道加行诸法，必定是表色之自性。表色非表色转变耶？非也。若以猛烈之遍缠，或以极喜之殷重作意而造作加行，则转变为非表色，否则不然。断除是结尾。当观从加行断除者，乃是业道诸法之结尾，彼等必定不是表色之自性。转变为表色耶？或者不是？若作了业道之后，随之行持顺应之法，则转变为表色，否则不然。又以多少而安立加行、正行与结尾耶？如是，于此，暂且有者欲屠宰牲畜，从床等处起身，索取价值，行走，积蓄，购买牲畜，牵引，忆念，驱入，损害，取刀，持刀砍一或两次，从不杀生，如是皆是加行。以何击打而杀生，彼时之表色，及其刹那之非表色为何，彼乃是业道正行。以二因则触及杀生之罪过，即加行与果圆满故。自此之后之非表色刹那，乃是结尾。乃至剥彼牲畜之皮，或洗涤，或贩卖，或烹煮，或食用，或随后叫卖，如是彼之表色刹那亦是结尾。如是其余六者亦当如理配之。贪心等仅是现行，即转变为业道之
English
Both are. Arising from Samadhi is not indicative. Those that are gathered by Samadhi and the undefiled discipline are called arising from Samadhi. Because they rely solely on the mind, they are only non-indicative. The preparatory actions are indicative. The preparatory actions of the path of action are definitely of the nature of indicative. Does the indicative change to non-indicative? No. If one performs preparatory actions with intense pervasive entanglement or with great joy and earnest attention, then it transforms into non-indicative, otherwise not. Cessation is the end. One should regard the cessation from preparatory actions as the end of the paths of action. They are definitely not of the nature of indicative. Does it transform into indicative? Or not? If, after performing the path of action, one practices Dharma in accordance with it, then it transforms into indicative, otherwise not. Furthermore, how much does one establish the preparatory action, the actual action, and the end? Like this, for example, someone here wants to slaughter livestock. They get up from the bed, etc., demand payment, walk, accumulate, buy livestock, lead it, remember, drive it in, harm it, take a weapon, and strike once or twice with the weapon. As long as they do not kill, that is the preparatory action. The indicative at the moment of striking and killing the livestock, and the non-indicative of that instant, that is the actual path of action. One incurs the fault of killing through two causes: the preparatory action and the completion of the result. The non-indicative moments after that are the end. As long as one skins the hide of that livestock, or washes it, or sells it, or cooks it, or eats it, or subsequently proclaims it, the indicative moments of that are also the end. Similarly, the other six should also be applied accordingly. Greed, etc., merely manifesting transforms into the path of action.