Chinese
非田地。成熟的主要因素是感受，因此对此应加以考察。业的成熟仅仅是心的感受，而没有身体的感受吗？仅仅是身体的感受，而没有心的感受吗？答：有。无分别念的，善业的成熟是，仅认为是心的感受。无分别念的业存在于殊胜禅定直至有顶之间。那无分别念的善业的成熟，仅仅是心的感受。为什么不是身体的感受呢？因为那必然是思、伺、察。非善业是身体的。非善业的成熟仅仅是身体的感受。为什么不是心的感受呢？因为它的成熟是痛苦的感受。心的痛苦感受是不悦，不悦不是成熟，这已经说过了。那么，众生的心散乱是什么，它住在哪个心上，又是什么因造成的呢？散乱的心来自意心。意，是名为意之识的同义词。五识聚没有散乱，因为没有分别念。那是业的成熟所生。那散乱的心是众生由业的成熟所生的。或者通过物质和密咒的结合，使他人的心散乱，或者不情愿地灌入毒药和致醉之物，或者使鹿等惊吓，或者放火烧林，或者推入悬崖，或者其他任何使他人心神丧失的行为，由此，其成熟会导致后世心神散乱。由恐惧、损害、不调和、悲伤所致。暂且说恐惧，例如非人以丑陋的形象接近人，那些恐惧会使心散乱。损害又是如何呢？非人本身变得愤怒，从而进行打击。四大不调和又是如何呢？
English
not a field. The main factor of maturation is feeling, therefore this should be examined. Is the maturation of karma only the feeling of the mind, and not of the body? Is it only the feeling of the body, and not of the mind? Answer: Yes. The maturation of non-conceptual, virtuous karma is, it is only considered the feeling of the mind. Non-conceptual karma exists from special meditative concentration up to the peak of existence. The maturation of that non-conceptual virtuous karma is only the feeling of the mind. Why is it not the feeling of the body? Because that is necessarily thought, examination, and analysis. Non-virtuous is of the body. The maturation of non-virtuous karma is only the feeling of the body. Why is it not the feeling of the mind? Because its maturation is the feeling of suffering. The mind's feeling of suffering is displeasure, and displeasure is not maturation, that has already been said. So, what is the distraction of sentient beings' minds, which mind does it reside in, and what cause does it arise from? The distracted mind comes from the mind-consciousness. Mind, is a synonym for what is called mind-consciousness. The five aggregates of consciousness do not have distraction, because there is no conceptualization. That is born from the maturation of karma. That distracted mind is born from the maturation of karma of sentient beings. Or through the combination of substances and mantras, causing the minds of others to be distracted, or unwillingly pouring in poison and intoxicating substances, or causing deer and others to be frightened, or setting fire to forests, or pushing into cliffs, or any other action that causes others to lose their minds, thereby, its maturation will lead to distraction in future lives. Caused by fear, harm, disharmony, sorrow. For the moment, fear, for example, non-humans approach people with ugly forms, those fears will cause the mind to be distracted. How is harm? The non-humans themselves become angry, thereby striking. How is the disharmony of the four great elements?
Chinese
比如说是怎么样的呢？就是风、胆汁和痰液等错乱的情况。忧愁是怎么样的呢？比如像住行之子等等。如果心的意识散乱，而且心的散乱也是从业的异熟所生，是这样吗？怎么样心的感受不是异熟呢？不能说心本身就是异熟。虽然如此，但四大种错乱的那些是异熟，并且是从那所生的，因此是异熟，因为从业所生的界错乱导致心错乱，无力，记忆力衰退，所以叫做心散乱。这样的话，那就可以说是心散乱和不散乱也存在，可以分成四种情况：一时散乱但不完全散乱是指心不是烦恼性的。完全散乱但心不散乱是指心平静的烦恼性的。两者都是指心散乱的烦恼性的。两者都不是指心平静的非烦恼性的。哪些众生的心会散乱呢？非悦耳声欲具者。那些不悦耳的声音，具有欲望的人，即使在天神之中也有疯狂的天神，那么在人和畜生和饿鬼之中，更不用说了。地狱众生总是心散乱的，因为成千上万种损害折磨的强烈感受所逼迫，那些人一时连自己都记不起来，更不用说该做什么和不该做什么了。这里以发出“ཀྱི་ཧུང་སེམས་” (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 哀嚎的地狱为例。除了佛陀之外的圣者们，也因为元素不平衡而有心散乱的情况。但不是因为业力，因为确定的是以前已经成熟了，不确定的是因为没有成熟。也不是因为恐惧，因为已经完全超越了五种恐惧。也不是因为损害，因为不会做非人扰乱的原因，不美妙的事情。也不是因为忧愁，因为已经证悟了法性。经中说：宣说了三种功德。
English
For example, what is it like? It is the state where wind, bile, and phlegm are deranged. What is sorrow like? For example, like the son of the resident, and so on. If the mind's consciousness becomes distracted, and the mind's distraction is also born from the ripening of karma, is that so? How can the feeling of the mind not be a ripening? One cannot say that the mind itself is a ripening. Although that is so, whatever derangement of the great elements there is, that is a ripening, and because it is born from that, therefore it is a ripening, because the realms born from karma are deranged, causing the mind to be deranged, powerless, and memory to decline, therefore it is called mind distraction. In that case, it can be said that there is both mind distraction and non-distraction, which can be divided into four possibilities: temporarily distracted but not completely distracted refers to a mind that is not afflicted. Completely distracted but the mind is not distracted refers to an afflicted mind that is at peace. Both are afflicted minds that are distracted. Neither is a non-afflicted mind that is at peace. Whose minds will be distracted? Those who desire non-pleasing sounds. Those who have desires for sounds that are not pleasing, even among the gods there are mad gods, so what need is there to mention humans, animals, and pretas? The hell beings are always distracted, because they are oppressed by the intense feelings of being tormented by thousands of various harms, those who for a moment cannot even remember themselves, what need is there to mention what should and should not be done? Here, the hells that utter cries of "ཀྱི་ཧུང་སེམས་" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning) are taken as an example. Even the noble ones other than the Buddhas have mind distraction due to imbalanced elements. But it is not due to karma, because what is certain has already ripened in the past, and what is uncertain is because it has not ripened. It is also not due to fear, because they have completely transcended the five fears. It is also not due to harm, because they do not do the cause of non-human disturbances, unwholesome things. It is also not due to sorrow, because they have realized the nature of reality. In the sutra it says: The three qualities are spoken of.
Tibetan
ས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཡོན་པོ་དང༌། ངག་གི་ཡོན་པོ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཡོན་པོའོ། །ཉེས་པ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དང༌། ངག་གི་ཉེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པའོ། །སྙིགས་མ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་དང༌། ངག་གི་སྙིགས་མ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྙིགས་མའོ། །དེ་ལ། ཡོན་པོ་སྙིགས་མར་གསུངས་པ་ནི། །དེ་དག་ཀྱང་རིམ་བཞིན་དུ། གཡོ་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེས། །ལུས་ཀྱི་གཡོ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་གྱ་གྱུའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཡོན་པོ་ཞེས་བཤད་དེ་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡོན་པོ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་ཞེ་སྡང་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྡང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཞེས་བཤད་དེ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ཞེས་བཤད་དེ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྙིགས་མ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དཀར་ནག་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །ལས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནག་པའི་ལས་ཀྱང་ ཡོད། དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་བའི་ལས་ཀྱང་ཡོད། དཀར་གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་གནག་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད། མི་དཀར་མི་གནག་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པ་ལས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ལ། མི་དགེ་གཟུགས་དང་འདོད་གཏོགས་པའི། །དགེ་བ་ཉིད་ནི་རིམ་བཞིན་དུ། །གནག་དང་དཀར་དང་གཉི་གའི་ལས། །དེ་ཟད་བྱེད་པ་ཟག་མེད་ཡིན། །ལས་མི་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་གནག་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གནག་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ནི། །མི་དགེ་བ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་དཀར་བ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དཀར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་པར་གཏོགས་པ་མ་བཤད་ཅེ་ན། གང་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་སྲིད་པ་བར་མ་པ་དང༌། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཡང་ཡོད་པ་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་གྱི་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ནར་བཤད་དོ་ཞེས་གྲག་སྟེ། མདོ་གཞན་ལས་དེ་ཡང་བཤད་དོ། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་དཀར་གནག་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དཀར་གནག་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་སམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཅི
Chinese
三者，即身体的功德、语言的功德和意念的功德。三种过失，即身体的过失、语言的过失和意念的过失。三种污垢，即身体的污垢、语言的污垢和意念的污垢。其中，所说的功德是污垢，是因为这些也依次产生了狡诈、嗔恨和贪欲。身体的狡诈所产生的，是因为从虚伪的原因中产生，所以说是身体的功德，语言和意念的功德也与此相同。身体的行为从嗔恨中产生，是因为从嗔恨的原因中产生，所以说是身体的过失，语言和意念的过失也与此相同。身体的行为从贪欲中产生，是因为从贪欲的原因中产生，所以说是身体的污垢，语言和意念的污垢也与此相同。以黑白等差别，业有四种。黑色的异熟有黑色的业，白色的异熟有白色的业，黑白色的异熟有黑白色的业，非黑非白且无异熟的有业尽之业。其中，不善、色界和欲界的善，依次是黑色、白色和二者的业，使之穷尽的是无漏。不善业是有烦恼的，所以完全是黑色的，异熟是不悦意的，所以异熟也是黑色的。属于色界的善，因为与不善不混合，所以完全是白色的，异熟是悦意的，所以异熟也是白色的。为什么没有说属于无色界呢？因为在哪里异熟有两种，即中有生和生有，并且身体、语言和意念的业三种都有，据说只说了那个。其他的经中也说了那个。属于欲界的善，因为与不善混合，所以是黑白色的，异熟是混合的，所以异熟也是黑白色的。这是从相续的角度进行安立，而不是从自性的角度，业或异熟是
English
There are three: the merit of body, the merit of speech, and the merit of mind. There are three faults: the fault of body, the fault of speech, and the fault of mind. There are three impurities: the impurity of body, the impurity of speech, and the impurity of mind. Among these, the mentioned merits are impurities because they also sequentially give rise to deceit, hatred, and desire. The deceit of the body arises from a false cause, hence it is called the merit of the body, and the merits of speech and mind are similar. The actions of the body arise from hatred, because they arise from the cause of hatred, hence they are called the faults of the body, and the faults of speech and mind are similar. The actions of the body arise from desire, because they arise from the cause of desire, hence they are called the impurities of the body, and the impurities of speech and mind are similar. Due to distinctions such as black and white, there are four types of karma. There is black karma with black ripening, white karma with white ripening, black and white karma with black and white ripening, and karma that is neither black nor white and has no ripening, which is the karma that exhausts karma. Among these, non-virtue, the virtue belonging to the form realm, and the virtue belonging to the desire realm are respectively black, white, and both, and that which exhausts them is uncontaminated. Non-virtuous karma is afflicted, so it is entirely black, and its ripening is unpleasant, so its ripening is also black. The virtue belonging to the form realm is entirely white because it is not mixed with non-virtue, and its ripening is pleasant, so its ripening is also white. Why is there no mention of that which belongs to the formless realm? It is said that it is only mentioned where there are two types of ripening, the intermediate existence and the existence of birth, and where there are all three types of karma of body, speech, and mind. That is also mentioned in other sutras. The virtue belonging to the desire realm is black and white because it is mixed with non-virtue, and its ripening is mixed, so its ripening is also black and white. This is established from the perspective of continuity, not from the perspective of essence, karma or ripening is