Tibetan
པ་དང༌། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཡིན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་ཀྱང་ཡིན་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་རུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་རྣམས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅི་བསྙེན་གནས་འདི་དགེ་བསྙེན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་གཞན་ལ་ཡང་ཡོད་ཅེ་ན། གཞན་ལའང་བསྙེན་གནས་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། །དགེ་བསྙེན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་གང་ཞིག་ཉིན་ཞག་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་སྟེ། བསྙེན་གནས་ནོད་པ་དེ་ལ་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་ཤེས་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །མདོ་ལས། མིང་ཆེན་འདི་ལྟར་ཁྱིམ་པ་གོས་དཀར་པོ་བགོས་པ་སྐྱེས་པ་པོའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང༌། བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་ཡང་སྨྲ་ན་འདི་ཙམ་གྱིས་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཅི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནས་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཉི་འོག་པ་རྣམས་ན་རེ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ན་རེ་སྡོམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་གང་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། འདི་ ལྟར་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཁོ་ན་འདིའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། དེང་སླན་ཆད་ནམ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་དགེ་བསྙེན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་སའི་དིའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་པ་ཐོབ་ཀྱང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དགེ་སློང་བཞིན། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་དང་འདི་ལྟར་དུ་བསྡམ་མོ་ཞེས་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ལྟར་དགེ་བསྙེན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས་སྡོམ་པ་མེད་པའི་དགེ་བསྙེན་ནི་མེད་དོ།
Chinese
并且，对法进行辨别是正等菩提的支分，既是菩提也是菩提的支分，如同禅定既是禅定也是禅定的支分一样，他们这样说。那些本身，如正见等，作为那些本身的支分是不行的。如果正见等之前的那些成为之后那些的支分，那么最初刹那产生的圣道就不会成为八支分道了。还有，这斋戒仅仅是居士才有吗？或者其他人也有呢？其他人也有斋戒，但是没有皈依的没有。不是居士的，如果某人在那一天皈依了佛、法、僧，受持了斋戒，那么那个人就会产生斋戒的律仪，否则就不会。除非不知道。经中说：名大的，比如一个穿着白衣服的在家男人，具有男根，他皈依佛，皈依法，皈依僧，并且说请您接受我为居士，仅仅这样说就能成为居士吗？有些人说，仅仅皈依就能成为居士。克什米尔人说，没有律仪是不能成为居士的。那么，经中所说的是怎样的呢？这没有矛盾，像这样，仅仅是承诺成为居士的那个人才会产生这个律仪，当他说请您接受我为居士，从今以后直到生命结束都放弃杀生，仅仅是承诺成为居士，才会产生此地的居士律仪。放弃杀生，这是总结性的词语，因为中间的词语没有显现。即使获得了律仪，为了了解学处，也需要像比丘一样教导。就像比丘和沙弥获得了律仪之后，为了了解，也会再次让他们受持学处，说你应该这样这样守护，居士也和那一样，所以没有律仪的居士是没有的。
English
And, discriminating dharma is a branch of perfect enlightenment, being both enlightenment and a branch of enlightenment, just as concentration is both meditation and a branch of meditation, they say. Those themselves, such as right view, cannot serve as branches of those themselves. If the former, such as right view, become branches of the latter, then the noble path arising in the first moment would not become the eightfold path. Furthermore, is this Uposatha only for lay practitioners? Or do others also have it? Others also have Uposatha, but those who have not taken refuge do not. Even for those who are not lay practitioners, if someone on that day takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and receives the Uposatha vows, then that person will generate the precepts of the Uposatha, but not otherwise. Unless they do not know. The sutra says: "Great Name, for example, a householder wearing white clothes, possessing male faculties, goes for refuge to the Buddha, goes for refuge to the Dharma, goes for refuge to the Sangha, and also says the words, 'Please accept me as a lay practitioner,' does this much make him a lay practitioner?" Some say that merely taking refuge makes one a lay practitioner. The Kashmiris say that without vows, one cannot become a lay practitioner. So, what does the sutra say? There is no contradiction here; in this way, only the one who has promised to become a lay practitioner will generate these vows. When he says, "Please accept me as a lay practitioner, from now until the end of my life, I will abandon killing," only the one who has promised to become a lay practitioner will generate the lay practitioner's vows here. "Abandoning killing" is a summary term, because the intermediate words are not manifest. Even if one has obtained the vows, it is necessary to teach them like a monk in order to understand the training. Just as after monks and novices have obtained their vows, they are again made to uphold the training, saying, "You should guard in this way and that way," lay practitioners are also the same, so there is no lay practitioner without vows.
Tibetan
།གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་ཡིན་ན། །སྣ་གཅིག་སྤྱོད་སོགས་ཇི་ལྟ་བུ། །གལ་ཏེ་དགེ་བསྙེན་ཐམས་ཅད་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་སྤྱོད་པ་དང༌། ཕལ་ཆེར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་བསྲུང་བ་ལ་གསུངས་ཞེས་གྲགས། །གང་ཞིག་བསླབ་པའི་གཞི་གང་སྲུང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པར་ཟད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པར་ནི་འདྲའོ། །འདི་ནི་མདོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཅི་ཞིག་མདོ་ལས་འདས། འདི་ལྟར་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་ངོ་ཞེས་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནས་སྡོམ་པ་འཐོབ་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོའི་ཚིག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། མདོའི་ཚིག་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མིང་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་དགེ་བསྙེན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་འདི་སྐད་དུ་ནམ་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་དང་བསྔོ་བ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་མངོན་པར་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེར་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེ་དག་བདག་ཅག་གིས་སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་ཆོས་འདི་བཏང་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཤེས་ནས་དད་པའི་རྒྱུས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཁས་འཆེ་བར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་དེ་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ ཞེས་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མི་འབྱུང་ན་སུ་ཞིག་ཡོངས་སུ་མི་གསལ་བའི་དོན་འདི་འདོན་པར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ནི་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བ་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་ན་ལན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་པ་སུ་ཞིག་གང་ཞིག་བསླབ་པའི་གཞི་གང་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་ཤེས་སོ། །དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པའི་ཚང་མི་ཤེས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་དེ་ཙམ་ཞིག་བཟོད་པ་ལ་ནི་བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་སྣ་གཅིག་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྤྱོད་ཕ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཞུ་བ་འདི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྡོམ་པ་མེད་བའམ་མ་ཚང་བར་ཡང་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་ན་དགེ་སློང་དང་དགེ་སྦྱོང་དག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གི་ཡན་ལག་ངེས་པ་ཡིན། སྟོན་པས་བཏགས་པའི་དབང་གིས་སོ། །དགེ་བསྙེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྟོན་པས་བཏགས་པའི་ད
Chinese
如果一切都是戒律，那么一部分行持等又该如何解释呢？如果所有居士都安住于居士的戒律中，那么世尊所说的“一部分行持”、“一部分行持”、“大部分行持”和“完全行持”的居士又该如何解释呢？据说这是为了守护戒律而说的。守护任何学处，就是行持该学处，这只是这样说的而已，似乎一切都安住于戒律中。这超越了经文。这里什么超越了经文呢？像这样，仅仅承诺“断除杀生”就说获得了居士的戒律，经文的说法不是这样的。经文的说法是怎样的呢？就像《名大经》中所说的那样，只是在那里面显示了居士的特征，在其他地方则没有。从哪里说起呢？就像这样，从“乃至生命，皈依生命和布施，显现欢喜”开始，在那里，那些见到真理的人知道“即使付出生命，我们也不能舍弃这个法”，并通过信仰的原因，即使为了生命也发誓守护圣法，这表明了这一点，但这不是显示戒律的特征。如果“断除杀生” 从任何地方都没有出现，那么谁会提出这个完全不清楚的意义呢？如果考虑到戒律的退失，那么提出一部分行持等本身也是不合理的，更不用说回答了。谁不知道，所谓的居士戒律，就是不违犯任何学处，那就是行持该学处呢？由于不了解居士戒律的全部，仅仅容忍那么一点学处，那么比丘要做到什么程度才能成为一部分行持的居士呢？从“是这样”到“完全行持”之间的提问是合理的。如果即使没有戒律或者不完整也能成为居士，那么也会成为比丘和沙弥。暂时来说，如何确定居士戒律等的支分呢？这是由于导师的安立。居士等也是导师的安立。
English
If everything is discipline, then how to explain things like practicing a portion? If all lay practitioners abide in the discipline of lay practitioners, then how to explain the Blessed One's saying of lay practitioners who practice "a portion," "one side," "mostly," and "completely"? It is said that this was spoken for the sake of guarding. Whatever is guarded of the basis of training, that is said to be practicing it, but it seems that everything abides in discipline. This transcends the sutra. What here transcends the sutra? Like this, it is said that merely vowing "to abandon killing" obtains the discipline of a lay practitioner, but the words of the sutra are not like that. What are the words of the sutra like? Just as it appears from what is said in the Great Name Sutra, it is only there that the characteristics of a lay practitioner are shown, and not elsewhere. From where does it begin? Like this, from "until life, taking refuge in life and dedication, manifestly rejoicing," there, those who have seen the truth know that "even if it comes to life, we must not abandon this Dharma," and through the cause of faith, even for the sake of life, they vow to uphold the holy Dharma, which shows this, but it is not showing the characteristics of discipline. If "abandoning killing" does not appear from anywhere, then who would bring up this completely unclear meaning? If, considering the decline of moral conduct, even the question of practicing a portion is not reasonable, then what need is there to mention an answer? Who does not know that the so-called lay practitioner's discipline is that whoever does not violate any basis of training, that is practicing it? Since the entirety of the lay practitioner's discipline is not understood, and only so much of the basis of training is tolerated, then to what extent must a monk become a lay practitioner who practices a portion? The question from "is it so" to "completely practicing" is reasonable. If one can become a lay practitioner even without discipline or without completeness, then one would also become a monk and a novice. For the time being, how are the limbs of the lay practitioner's discipline, etc., determined? It is by the power of the teacher's designation. The lay practitioner himself, etc., is also the teacher's designation.