Tibetan
་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་ན་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན། ཕྱིའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་བྱས་པ་ཡོད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ན་ཡང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་ཡོད་ཀྱི་དགེ་བ་ཡང་མེད་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་བ་ནི་ས་འོག་མ་པའི་སེམས་གང་གིས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དེ། དམན་པ་དང་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་སྔ་མ་ཁོ་ན་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡན་ཆད་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མེད་ཅེ་ན། གང་ཕྱིར་ཀུན་སློང་མེད། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་ན། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ན་མེད་དོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བས་སློང་བར་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་ན་མེད་དོ། ཡང་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བའི་དབང་པོ་ཁོ་ན་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་འམ་ཞེ་ན། སྨས་པ་། མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་བཞིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །ཐར་པ་དམ་པའི་དོན་དུ་དགེ །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་སྟེ་ནད་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གསུམ་དང་པོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ན་གཞན་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་འཕྲོད་པའི་སྨན་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་དང་ལྡན་མཚུངས་ལྡན་གྱིས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་དགེ་བ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དགེ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་བཞིན་ནོ། །བྱ་བ་ལ་སོགས་ཀུན་སློང་བས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཁོ་ནས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང
Chinese
如果沒有表色，聲音的生處怎麼會有呢？因為有外在的大種作為因緣。其他的人說，在第二禪等之中，也有非染污且無記的表色，但沒有善，也沒有煩惱。為什麼呢？因為在那裡出生的，是下地的心，憑藉什麼能使表色完全生起呢？像那樣是不會現行的，因為是低劣且已斷除的緣故。他們這樣說，只說了前面的那種情況。為什麼在色界以上沒有表色，而在欲界也沒有非染污且無記的表色呢？因為沒有發起。如果具有尋伺的心能使表色完全生起，那在第二禪等之中是沒有的。因為是由修所斷來發起的，那是向內看的緣故，不是由見所斷的。那非染污且無記的心，在欲界也是沒有的。再者，是否僅僅從發起的勢力就能了知諸法的善與非善呢？ 回答說：不是的。那麼是怎樣的呢？有四種方式：勝義諦、自性、相應、以及發起。其中，解脫是為了殊勝的目的而行善。涅槃是所有痛苦的止息，因此為了極樂的緣故，是勝義諦的善，就像無病一樣。根本是知慚有愧的自性。 以善根三者之首的知慚和有愧來說，因為不依賴其他相應和發起，所以是自性的善，就像有益的藥物一樣。與它們相應的相應者。 與善根以及知慚和有愧等相應的法，是通過相應而為善的，因為與它們不相應的，就沒有善的自性，就像與藥物混合的飲料一樣。由行為等發起。 僅僅由與善根等相應的那些法所發起的，身語的業，以及生等
English
If there is no manifestation, how can there be a sound source? Because there are external great elements as the cause. Others say that in the second dhyana and so on, there is also non-obscured and non-specified manifestation, but there is no virtue, and there is no affliction. Why? Because those born there, which mind of the lower ground, by what can the manifestation be fully aroused? Like that, it will not manifest, because it is inferior and has been abandoned. They say this, only mentioning the former situation. Why is there no manifestation above the realm of Brahma, and there is no non-obscured and non-specified manifestation in the desire realm? Because there is no motivation. If the mind with investigation and analysis can fully arouse manifestation, then that is not present in the second dhyana and so on. Because it is aroused by what is to be abandoned by meditation, it is looking inward, so it is not what is to be abandoned by seeing. That non-obscured and non-specified mind is also not present in the desire realm. Furthermore, is it only from the power of arousal that one can know the goodness and non-goodness of all phenomena? It is said: No. Then what is it like? There are four ways: ultimate meaning, nature, correspondence, and arousal. Among them, liberation is good for the sake of the ultimate meaning. Nirvana is the cessation of all suffering, so for the sake of supreme bliss, it is good in the ultimate sense, like being without illness. The root is the nature of being ashamed and having scruples. With the first of the three roots of virtue, being ashamed and having scruples, because it does not depend on other correspondences and arousal, it is the goodness of nature, like beneficial medicine. Those who correspond with them are correspondents. The dharmas that correspond with the roots of virtue and being ashamed and having scruples are good through correspondence, because those that do not correspond with them do not have the nature of goodness, like a drink mixed with medicine. Aroused by actions and so on. Only those actions of body and speech, and birth, etc., that are aroused by those dharmas that correspond with the roots of virtue, etc.
Tibetan
༌། ཐོབ་པ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བའི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་འབྱུང་བའི་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །བསྐལ་པ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཐོབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་བརྗོད་དགོས་སོ། །དགེ་བ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་ལས། བཟློག་པ་ནི་མི་དགེ །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་ཤེ་ན། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་མི་བདེ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་སློང་བ་ལས་ཏེ་ནང་དང་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་ལ་སོགས་པས་དཔེར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་འཁོར་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའམ། དགེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ནི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བཙལ་ན་ནི་དེ་ལ། དོན་དམ་པར་ལུང་མ་བསྟན་པ་དག །འདུས་མ་བྱས། གཉིས་པོ་ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་མེད་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་དབང་གིས་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ན། ཅི་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་ལ་སེམས་པ་ཡིན་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་བསམ་པ་མེད་དོ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ། མཐོང་ནས་སྤང་བར་བྱ་བའི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བཤད་པ། འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེ་ལས་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང་ལོག་པའི་ངག་དང་ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་
Chinese
获得和，止灭和，无想定等都是发起善，就像掺了药的饮料中产生的牛奶一样。不平等时的心的发起之获得等，如何是善呢？必须说明。如上所说的善的反面是不善。如何做到的呢？因为是进入轮回一切痛苦的自性，所以是极不适，因此是胜义谛的不善。不善的根本和无惭、无愧等是自性。和它们相应的法是相应。由它们发起的身体和语言的业，以及生等和，获得等是从发起而有，可以以内里不适的药等为例证。这样的话，那么属于轮回范畴的有漏法，是否一点也没有被记别，或者不会变成善呢？ 胜义谛是那样说的，但有漏法中，哪一个是为了异熟而没有被记别呢？异熟是令人满意的就是善。如果寻求胜义谛的没有被记别，那么，胜义谛的没有被记别是，无为法。二者，虚空和各自没有观察的止灭是没有数量的没有被记别。现在应该观察这个，如果由发起的力量，身体和语言的业是善和不善，为什么四大不是呢？作者是对业作意，而不是对四大作意。入定的非表色没有作意。没有入定的心因为不平等，所以不是发起者，那么怎么会是善呢？或者天眼和天耳等也会变成善，因此要努力于此。所说是见而应断的心不是表色发起者。那么为什么薄伽梵说从邪见中会产生邪分别和邪语和邪业的边际呢？
English
Acquisition, cessation, and the samadhi of non-perception are all initiatory virtues, like the milk that comes from a drink mixed with medicine. How are the acquisitions of the mind's initiation in unequal times virtuous? It must be explained. The opposite of the virtue as described above is non-virtue. How is it done? Because it is the nature of entering all the sufferings of samsara, it is extremely uncomfortable, therefore it is ultimately non-virtuous. The root of non-virtue and shamelessness and lack of shame are intrinsic. The dharmas that correspond to them are corresponding. The actions of body and speech initiated by them, as well as birth and so on, and acquisition, etc., are from initiation, and can be exemplified by medicines that are uncomfortable inside. In that case, then, are the contaminated dharmas belonging to the category of samsara not mentioned at all, or will they not become virtuous? That is what the ultimate truth says, but among the contaminated dharmas, which one is not mentioned for the sake of Vipaka? Vipaka is pleasing is virtue. If you seek the ultimate truth that has not been noted, then, the ultimate truth that has not been noted is, the unconditioned Dharma. The two, space and the cessation that is not observed separately, are innumerable unrecorded. Now this should be observed, if by the power of initiation, the actions of body and speech are good and bad, why are the four great elements not? The author is intentional about karma, not about the four great elements. There is no intention in the non-revealing form of Samadhi. The mind that is not in Samadhi is not an initiator because of inequality, so how can it be good? Or the divine eye and the divine ear, etc., will also become virtuous, so we must strive for this. What is said is that the mind that should be abandoned after seeing is not a revealing initiator. Then why did Bhagavan say that from wrong view will arise the boundaries of wrong discrimination and wrong speech and wrong action?