Tibetan
ཕེན་པར་བྱེད། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་མཆོག་ལས། །ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཟག་པ་མེད། །འདོད་སྡུག་བསྔལ་ལ་དེ་ནས་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཤེས་དེ་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་ལྷག་ལ་རྗེས་བཟོད་ཤེས། །བདེན་པ་གསུམ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་འདི། །སེམས་བཅུ་དྲུག་གོ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། །མཐོང་དམིགས་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་དང་ས་གཅིག ། བཟོད་དང་ཤེས་པ་གོ་རིམས་བཞིན། །བར་ཆད་མེད་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ།། རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ་གཉིས་པ་ལ། །དགུ་པ་ཚུན་ཆད་ཟད་པ་ཡིན། །འདོད་པའམ་ཡང་ན་གོང་མ་ལས། །ཆགས་བྲལ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། གང་ཞིག་གང་ལ་ཞུགས་པ་ནི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ ཐོབ། འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། །ས་དང་ས་ན་ཉེས་རྣམ་དགུ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ཐ་དད་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་བསྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད། །རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ། །རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །ཚེ་གཉིས་གསུམ་དུ་རིགས་ནས་རིགས། །རྣམས་པ་ལྔ་ཡི་བར་བཅོམ་པ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །རྣམ་པ་དྲུག་པ་ཟད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ། །ཉེས་ཆ་བདུན་དང་བརྒྱད་ཟད་པ། །ཚེ་གཅིག་བར་ཆད་གཅིག་པ་དང༌། །གསུམ་པ་ལ་ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །དེ་དགུ་ཟད་པས་ཕྱིར་མི་འོང༌། །དེ་ནི་བར་སྐྱེས་འདུ་བྱེད་དང༌། །འདུ་བྱེད་མེད་ཡོངས་མྱ་ངན་འདའ། །གོང་དུ་འཕོ་བ་རྣམས་དེ་ནི། །བསམ་གཏན་སྤེལ་ན་འོག་མིན་འགྲོ། །དེ་འཕར་ཕྱེད་འཕར་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་འཕོ་གཞན་སྲིད་རྩེ་མོར་འགྲོ། །གཞན་ནི་གཟུགས་མེད་འགྲོ་རྣམ་བཞི། །གཞན་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །གསུམ་ལ་ཡང་རྣམ་གསུམ་ཕྱེ་ནས། །གཟུགས་སུ་ཉེ་འགྲོ་དགུར་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་ནི་ཁྱད་པར་རྣམས། །ལས་དབང་ཉོན་མོངས་བྱེ་བྲག་ལས། །གོང་དུ་འཕོ་བ་མ་ཕྱེ་བར། །དམ་པའི་འགྲོ་བ་བདུན་དུ་འདོད། །དམ་པ་དམ་མིན་འཇུག་མི་འཇུག །སོན་པ་ཕྱིར་མི་འོང་ཕྱིར་དེ། །འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་པའི་འཕགས། །ཁམས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་མེད། །དེ་དང་གོང་མ
Chinese
能利益。世间法的殊胜中，法的忍耐是无漏的。对于欲、苦，从那以后，对于那本身，如是知法。对于剩余的苦，随后的忍耐知。对于三个谛也是如此。如是现证谛，是十六心之三类。名为见所断。那是法殊胜和同一地。忍和知按次第，是无间和解脱道。其中十五刹那，未见而见故，是见道。在那里的根器利钝，是信和随法行者。修习所断未断除，是入于第一果。断除五种中间，入于第二果。直到第九尽。从欲界或者更上的，离贪是入于第三果。无论谁入于何处，在第十六是彼果位。那时根器利钝者，以信胜解和见而获得。获得果位是果位的差别。没有获得道故，因此，为了果位差别，不精进则不是入流者。地和地中有九种过患。如是也有功德。小、中、大等，因为小等各不相同。果位不仅修所断，如果如愿获得，则是七次往返者。从三界四界解脱。在二三世中从一族到另一族。断除五种中间，也是入于第二果。第六种尽者，那是再来一次者。尽除七和八种过患，是一生一间者。也是入于第三果。尽除那九种，则是不还者。那是中般、有行和无行，以及全般涅槃。向上转移的那些，如果修习禅定，则去往色究竟天。在那里增加一半，全部，死亡转移到其他有顶。其他是无色界的四种去处。其他是在此涅槃。在三者中也分出三种，说是近于色界有九种去处。那些的差别，从业、自在和烦恼的差别。未分向上转移，认为是七种圣者去处。圣者和非圣者，进入和不进入。种子是不还者，因此，是在欲界寿命穷尽的圣者。没有去往其他界的。
English
It benefits. Among the excellences of worldly dharma, the patience of dharma is without outflows. Regarding desire and suffering, from then on, one knows the dharma in that very state. Regarding the remaining suffering, one knows the subsequent patience. It is the same for the three truths. Thus, the direct realization of the truths is the sixteen minds of three types. It is called what is to be abandoned by seeing. That is the same ground as the excellence of dharma. Patience and knowledge in order are the path of non-interruption and liberation. Among them, the fifteen moments are the path of seeing because one sees what was not seen. In those with sharp and dull faculties, one follows faith and dharma. If what is to be abandoned by cultivation is not abandoned, one enters the first fruit. Having destroyed five intermediate stages, one enters the second fruit. Up to the ninth is exhausted. From the desire realm or above, being free from attachment is entering the third fruit. Whoever enters wherever, in the sixteenth is the position of that fruit. At that time, those with sharp and dull faculties are obtained by faith and seeing. Obtaining the fruit is the distinction of the fruit. Because there is no obtaining the path, therefore, for the sake of the distinction of the fruit, not striving is not entering the stream. In the ground and the ground, there are nine kinds of faults. Likewise, there are also qualities. Small, medium, and large, etc., because small, etc., are different. The fruit position is not only what is to be abandoned by cultivation, but if one obtains as desired, one is a seven-times returner. Liberated from the three realms and four realms. In two or three lifetimes, from one family to another. Having destroyed five intermediate stages, one also enters the second fruit. The one who has exhausted the sixth type is the one who comes back once. Having exhausted the seven and eight kinds of faults, one is one lifetime and one interruption. One also enters the third fruit. Having exhausted those nine, one does not return. That is intermediate birth, with effort and without effort, and complete nirvana. Those who transfer upwards, if they cultivate meditation, go to Akanistha. There increasing by half, all, death transfers to the peak of other existence. Others are the four kinds of going to the formless realm. Others attain nirvana here. In the three, also dividing into three types, it is said that there are nine kinds of going near to the form realm. The distinctions of those are from the distinctions of karma, freedom, and afflictions. Without dividing the upward transfer, it is thought to be the seven kinds of going of noble ones. Noble and non-noble, entering and not entering. The seed is a non-returner, therefore, it is a noble one whose life is exhausted in the desire realm. There is no going to other realms. That and above.
Tibetan
ར་སྐྱེས་པ་ནི། །ཡོངས་ཉམས་དབང་པོ་འཕོ་མི་སྟེན། །དང་པོ་བཞི་པ་སྤེལ་བར་བྱེད། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བསྲེས་པས་གྲུབ། །སྐྱེ་དང་གནས་པར་བྱ་ཕྱིར་དང༌། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་འཇིགས་ཕྱིར་ཡང༌། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་ཕྱིར། །གནས་གཙང་སྐྱེ་བ་ལྔ་ཁོ་ན། །འགོག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང༌། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་བྱེད་པར་འདོད། །སྲིད་རྩེའི་བར་ཆ་བརྒྱད་ཟད་པ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དགུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཡང༌། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཡིན། །དེ་ཟད་ཐོབ་དང་ཟད་པ་ཤེས། །དེ་ཚེ་དེ་མི་སློབ་དགྲ་བཅོམ། །འཇིག་རྟེན་ འདས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེ་ལས། །ཆགས་འབྲལ་གཞན་ལས་རྣམ་པ་གཉིས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་ཆགས་བྲལ་བའི། །འཕགས་ལ་བྲལ་བའི་ཐོབ་རྣམ་གཉིས། །ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བཏང་ལ་ཉོན་མོངས་མི་ལྡན་ཕྱིར། །སྲིད་རྩེའི་ཕྱེད་ལས་རྣམ་གྲོལ་དང༌།། གོང་དུ་སྐྱེས་པ་བཞིན་མི་ལྡན། །ཟག་མེད་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་འདོད་ཆགས་འབྲལ། །ས་གསུམ་རྒྱལ་ལ་བསམ་གཏན་ནམ། །ཉེར་བསྡོགས་ལས་མཐའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ། །གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ལས་མིན་འཕགས། །བརྒྱད་ཀྱིས་རང་གོང་ས་ལས་རྒྱལ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྣམ་གྲོལ་དང༌། །བར་ཆད་མེད་ལམ་གོ་རིམས་བཞིན། །ཞི་སོགས་རགས་སོགས་རྣམ་པ་ཅན། །གོང་དང་འོག་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །གལ་ཏེ་མི་གཡོའི་ཟད་ཤེས་ལས། །མི་སྐྱེའི་བློ་གྲོས་གལ་ཏེ་མིན། །ཟད་པ་ཤེས་སམ་མི་སློབ་ལྟ། །དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་ཐམས་ཅད་ལ། །དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུའོ། །གྲོལ་ལམ་ཟད་པ་རྣམས་དང་བཅས། །འབྲས་བུ་བཞིར་རྣམས་གཞག་པ་ནི། །རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང༌། །གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་བསྡོམས་དང༌། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་ཐོབ་འབྲས་ནི། །བསྲེས་དང་ཟད་མེད་ཐོབ་འཛིན་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཚངས་ཚུལ་ཚངས་པ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ཚངས་པས་བསྐོར་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཐོང་བའི་ལམ། །མྱུར་བར་འགྲོ་སོགས་རྩིབས་སོགས་ཀྱིས། །འདོད་པར་གསུམ་འཐོབ་ཐ་མ་ནི། །གསུམ་དུའོ་གོང་ན་མཐོང་ལམ་མེད། །མི་སྐྱོ་ལུང་ལས་འདིར་རྩོམ་ཞིང༌། །དེར་མཐར་ཕྱིན་ཅེས་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་དྲུག་འདོད་དེ་དག་ལས། །ལྔ་ནི་དད་པས་མོས་ལས་སྐྱེས། །དེ་དག་རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར། །མི་གཡོའི་ཆོས་ཅན་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཕྱིར་དེ་
Chinese
卵生者，不能完全退失，不依赖于诸根转移，最初和第四（禅定）可以交替。刹那是由混合而成。为了生和住，以及因为烦恼而恐惧，那是为了五种原因。只有五净居天有生。为了获得灭尽，所以不来。想要以身体现证。有顶的八个间断灭尽，是入于阿罗汉。第九个无间道，那就像金刚。灭尽的获得和灭尽的知，那时是不学阿罗汉。世间 超越者从有顶天，断贪欲和其他，有两种。世间人断贪欲的，圣者有断的获得，有两种。有些世间超越者也，因为舍弃而不具烦恼。从有顶天的一半解脱，和如上生者一样不具。无漏无能胜者，从一切中离贪。三地胜者是禅定或者，近分和边际的解脱，不是上者的近分是圣者。八者胜过自己之上的地。世间人的解脱和，无间道次第，寂止等粗重等种类，具有上下者的行境。如果从不动的灭尽智，没有不生的智慧，如果不是，灭尽智或者不学一样，那是所有阿罗汉。沙门之理是无垢道，果是有为和无为。那些是八十九。具有解脱道和灭尽等，安立四果者，五因是有的原因。果上舍弃先前的道，和其他获得以及灭尽总集，获得八识蕴，获得十六种相。世间人获得果，为了执持混合和无灭尽的获得。那即是梵行，梵天的，轮是梵天所转。法轮是见道，快速行等轮辐等。欲界获得三种，最后是，在三处，上面没有见道。不厌倦律藏中在此造论，在那里说究竟。六阿罗汉想，从那些中，五者是从信胜解生。那些解脱与时俱。不动的法性是不动的，因此那。
English
Those born from eggs do not completely degenerate, and do not rely on the transference of faculties. The first and fourth (dhyanas) can alternate. A moment is made up of mixtures. In order to be born and abide, and also because of fear of afflictions, that is for five reasons. Only the five Pure Abodes have birth. In order to attain cessation, therefore, they do not come back. They want to realize it with the body. The eight interruptions of the peak of existence are exhausted, and one has entered the Arhat. The ninth uninterrupted path is like a diamond. The attainment of that exhaustion and the knowledge of exhaustion, at that time, that is the Arhat who is not a learner. The world transcenders, from the peak of existence, sever attachment and others, there are two kinds. Worldlings sever attachment, and the noble ones have the attainment of severance, there are two kinds. Some world-transcenders also, because of abandonment, do not possess afflictions. Liberation from half of the peak of existence, and like those born above, they do not possess. The undefiled, invincible one, from all, separates from desire. The conqueror of the three realms is either meditation, or, the liberation of the near-division and the limit, the near-division of the higher one is not a noble one. The eight conquer their own higher ground. The liberation of the worldling, and, the uninterrupted path in order, are of the nature of quiescence and coarseness, etc., having the object of the upper and lower ones. If from the knowledge of exhaustion of the immovable, there is no wisdom of the unborn, if not, the knowledge of exhaustion or like the non-learner, that is all the Arhats. The conduct of a mendicant is the immaculate path, the result is conditioned and unconditioned. Those are eighty-nine. With the path of liberation and exhaustion, etc., those who establish the four fruits, the five causes are the cause of existence. On the result, abandoning the previous path, and other attainment and exhaustion aggregates, attaining the eight aggregates of consciousness, attaining the sixteen aspects. Worldlings attain the fruit, in order to hold the attainment of mixture and non-exhaustion. That itself is the pure conduct, the wheel of Brahma, is turned by Brahma. The Dharma wheel is the path of seeing, quick going, etc., spokes, etc. Desire realm attains three, the last is, in three places, above there is no path of seeing. In the Vinaya of Non-Weariness, the treatise is composed here, and there it is said to be ultimate. Six Arhats think, from those, five are born from faith-liberation. Those liberations are with time. The nature of the immovable is immovable, therefore that.