Tibetan
ཕྱིར་དེར། །ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་ཕྱིར་བཤད། །ལྟ་བ་ལྔ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་དང༌། །ལོག་དང་མཐར་འཛིན་ལྟ་བ་དང༌། །ལྟ་བ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་དང་བཅུ། །དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། །བཞི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་མེད་དེ་དང་འདྲ། །དེ་ལྟར་དགུ་བཅུ་བརྒྱད་དུ་འདོད། །སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་བཟོད་པ་ཡིས། །གཞོམ་བྱ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད།། ལྷག་སྐྱེས་མཐོང་དང་བསྒོམ་གཉིས་ཀྱིས། །བཟོད་པས་གཞོམ་མིན་བསྒོམ་ཁོ་ནས། །བདག་དང་བདག་གི་རྟག་ཆད་དང༌། །མེད་དང་དམན་ལ་མཆོག་ལྟ་དང༌། །རྒྱུ་མིན་ལམ་མིན་དེར་ལྟ་བ། །དེ་དག་ལྟ་བ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་སོགས་རྒྱུར་མངོན་ཞེན་པ། །རྟག་བདག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིས། །རབ་ཏུ་འཇུག་པས་དེ་ཕྱིར་དེ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད། །ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བཞི་ཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྱིར་དང༌། །ངེས་རྟོག་ཕྱིར་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱིར། །སེམས་དང་འདུ་ཤེས་དེའི་དབང་གིས། །ང་རྒྱལ་བདུན་རྣམ་དགུ་གསུམ་པོ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པས་ཟད་བྱ་བ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི། །གསོད་སྩོགས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའོ། །དེ་བཞིན་འཇིག་སྲེད་འཕགས་པ་ལ། །རྣམ་སོགས་ངའོ་སྙམ་མི་འབྱུང༌། །ལྟ་བས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེའི་འགྱོད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐོང་སྤང་བྱ་བ། །ལྟ་དང་དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་དང༌། །གང་དེ་ལྷན་ཅིག་མ་འདྲེས་པའི། །མ་རིག་གང་ཡིན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ། །དེ་དག་ལས་དགུ་གོང་དུ་དམིགས། །ལྟ་བ་གཉིས་པོ་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་དག་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་གང༌། །འབྱུང་དེའང་ཀུན་འགྲོ་ཐོབ་མ་གཏོགས། །འགོག་དང་ ལམ་མཐོང་སྤང་བྱ་བ། །ལོག་ལྟ་ཐེ་ཚོམ་དེ་དག་དང༌། །ལྡན་དང་འབའ་ཞིག་མ་རིག་དང༌། །དྲུག་ནི་ཟག་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །རང་གི་ས་པའི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་ནི་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཡིན་པས། །ས་དྲུག་ས་དགུའི་ལམ་ནི་དེའི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་མིན་ཏེ་སྤང་བྱའི་ཕྱིར། །གནོད་མི་བྱེད་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་མིན། །ཞི་དང་དག་དང་མཆོག་གྱུར་ཕྱིར། །ང་རྒྱལ་མ་ཡིན་མཆོག་འཛིན་མིན། །ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་རྣམས་ནི། །དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཀུན་འགྲོ་མ་ཡིན་རང་རིས་སུ།། ཟག་མེད་གོང་མའི་ཡུལ་
Chinese
复次于彼，为遣除解脱之想故说。五见者，谓坏聚见，邪见及边执见，见及戒禁，取及禁戒，执为最胜，总有十。彼等十及七七八，除二三种见外，若欲，苦等，见道能渐次断除。四者修道所断除，除嗔恚外，彼等即是，色界无色界，亦与此相同。如是计为九十八。有顶所生之忍，所断为见道所断。余生者，由见修二道，忍不能断，唯修道能断。我及我所，常断，无及劣，执为胜，非因非道，于彼见为道，此等是五见。显现自在等为因，由常我颠倒，极趣入故，是故彼，见苦所断除。三见之外为颠倒，四支为颠倒之因，由决定想及妄立之因，心及意识，由彼等力，七慢九三者，见修所能尽，修道所断者，谓杀等一切随缚。如是坏聚贪于圣者，不生蕴等为我之想，以见增长故，非不善之追悔。见苦之因所断者，谓见及如是怀疑，及彼等不杂之，无明为何，即是普行。彼等之中九者缘于上，除二见之外。彼等及与彼等俱生者，生起彼亦普行，除得之外。灭及 道见所断者，谓邪见怀疑彼等，与彼相应及唯无明，六者是无漏行境。自地之灭及，道是互相为因故，六地九地之道即是彼之，行境之境也。非贪是所断故，非作害故非嗔恚，由寂静清净及殊胜故，非慢非胜执。微细普行者，由所缘之门，于自地，一切皆能增长，非普行于自类，无漏为上地之境。
English
Furthermore, it is taught to dispel the notion of liberation. The five views are: the view of the perishable aggregate, wrong view, extreme view, view, and the tenet that moral discipline and asceticism are supreme. These ten, plus seven, seven, and eight, excluding two or three views, if desired, suffering, etc., are gradually abandoned by the path of seeing. Four are to be abandoned by the path of meditation. Except for anger, these are the same for the form and formless realms. Thus, they are considered to be ninety-eight. The forbearance born from the peak of existence is what is to be destroyed, and it is what is to be abandoned by the path of seeing. The remaining births are by both the paths of seeing and meditation. Forbearance cannot destroy them; only meditation can. The views of self and what belongs to self, permanence and annihilation, non-existence and inferiority, holding them as superior, and seeing non-cause and non-path as the path, these are the five views. Manifesting power, etc., as the cause, due to the perverted view of a permanent self, and entering into it extremely, therefore, that is what is to be abandoned by seeing suffering. Other than the three views, it is perverted. The four branches are the cause of perversion, due to the cause of definite thought and fabrication. Mind and consciousness, by their power, the seven prides, the nine and three, can be exhausted by seeing and meditation. What is to be abandoned by meditation is all that is bound by killing, etc. Likewise, the perishable craving for the noble ones does not arise with the thought of the aggregates, etc., as self, because it increases with view. It is not the regret of non-virtue either. What is to be abandoned by seeing the cause of suffering is view and likewise doubt, and whatever non-mingling of those, whatever ignorance is, is universally present. Among those, nine are focused on the above, except for the two views. Those and whatever arises together with those are also universally present, except for attainment. Cessation and the path are to be abandoned by seeing, namely wrong view, doubt, those, and what is associated with them, and solely ignorance. The six are the objects of the uncontaminated. The cessation of one's own ground and the path are mutually causal, so the path of the six and nine grounds is the object of that which is the object of practice. It is not desire because it is to be abandoned. It is not hatred because it does not harm. Because of peace, purity, and excellence, it is not pride or the holding of what is supreme. The subtle universal goers, through the door of the object, in their own ground, can all increase. Non-universal goers are in their own class, the uncontaminated is the object of the higher ground.
Tibetan
ཅན་མིན། །བདག་གིར་མ་བྱས་གཉེན་པོའི་ཕྱིར། །གང་ཞིག་གང་དང་མཚུངས་ལྡན་པ། །དེ་ནི་དེར་མཚུངས་ལྡན་སྒོ་ནས། །གོང་མ་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན། །འདོད་ན་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དང༌། །མཐར་འཛིན་ལྷན་ཅིག་མ་རིག་པ། །ལྷག་མ་རྣམས་འདིར་མི་དགེ་བའོ། །འདོད་ན་འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་དང༌། །རྨོངས་རྣམས་མི་དགེའི་རྩ་བ་ཡིན། །ལུང་མ་བསྟན་པའི་རྩ་བ་གསུམ། །དེ་ནེ་སྲིད་དང་མ་རིག་བློ། །རྣམ་གཉིས་མཐོར་འཇུག་ཕྱིར་དེ་ལས། །གཞན་མིན་བཞི་ཞེས་ཉི་འོག་པ། །དེ་དག་སྲེད་ལྟ་ང་རྒྱལ་རྨོངས། །བསམ་གཏན་པ་གསུམ་མ་རིག་ལས། །མགོ་གཅིག་དང་ནི་རྣམ་ཕྱེ་དང༌། །དྲི་དང་གཞག་པར་ལུང་བསྟན་པ། །འཆི་དང་སྐྱེ་དང་ཁྱད་པར་འཕགས། །བདག་གཞན་ལ་སོགས་ལྟ་བུ་ཡིན། །འདས་དང་ཉེར་གནས་འདོད་ཆགས་དང༌། །ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་དག་གིས་ནི། །གང་ལ་དེ་སྐྱེས་མ་སྤངས་པའི། །དངོས་པོ་དེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ཡིད་ཀྱི་དེ་དག་མ་འོངས་པས། །ཀུན་དང་གཞན་གྱིས་རང་དུས་པ། །མི་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དང༌། །ལྷག་མ་ཀུན་གྱིས་ཀུན་དང་ལྡན། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཡོད་གསུངས་ཕྱིར། །གཉིས་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་ཕྱིར་འབྲས་ཕྱིར། །དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད། །ཡོད་པར་སྨྲ་བར་འདོད་དེ་དག །རྣམ་བཞི་དངོས་དང་མཚན་ཉིད་དང༌། །གནས་སྐབས་གཞན་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱ། གསུམ་པ་བཟང་སྟེ་བྱ་བ་ཡིས། །དུས་རྣམས་རྣམ་གཞག་གེགས་སུ་བྱེད། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ གཞན་མ་ཡིན། །དུས་སུ་མི་རུང་དེ་བཞིན་དུ། །ཡོད་ན་ཅི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་ཞིག །ཆོས་ཉིད་དག་ནི་ཟབ་པ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང༌། །ཀུན་འགྲོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན། །དང་པོའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཀྱང་དེའི། །ཡུལ་ཅན་དྲི་མ་ལྷག་རྣམས་ཀྱིས། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐོང་གོམས་པ་ཡིས། །སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ། །རང་གི་གསུམ་དང་གཟུགས་གཏོགས་གཅིག །དྲི་མེད་རྣམ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གཟུགས་ཁམས་ལས་སྐྱེས་རང་གི་དང༌། །འོག་གསུམ་གོང་གཅིག་དྲི་མེད་ཀྱིའང༌། །གཟུགས་མེད་ལས་སྐྱེས་ཁམས་གསུམ་གཏོགས། །གསུམ་དང་ཟག་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །འགོག་དང་ལམ་མཐོང་སྤང་བྱ་ཀུན། །རང་གིས་གླགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཟག་མེད་ཁམས་གསུམ་མཐའ་གསུམ་དང༌། །ཟག་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཉོན་མོངས་ཕྲ་རྒྱས་བཅས་རྣམ་གཉིས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་རྒྱས་འགྱུར་གྱིས། །རྨོངས་ལས་ཐེ་ཚོམ་དེ་ནས་ནི། །ལོག་ལྟ་དེ་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལྟ། །དེ་ནས་མཐར་འཛིན་དེ་ནས་ནི། །ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་འཛིན་དེ་ནས་ལྟ། །རང་གི་ལྟ
Chinese
非有。未曾视为己有，为了对治之故。何者与何者相应？彼即以彼相应之门。一切以上皆未记别。若欲，则坏聚见与，俱生之无明。其余诸者于此为不善。若欲，则贪嗔与，痴诸者为不善之根本。未记别之根本三者，彼乃有与无明慧。二者为引入高处，故从彼，非他四者名为日下者。彼等贪见慢痴。静虑者三者从无明，一首与分判与，垢与安立而记别。死与生与特殊超胜，如我他等等。过去与近住贪与，嗔慢等，于何者彼生未舍之，事物即与彼相应。意之彼等未来者，一切与他者自时者，不生诸者以一切与，其余一切以一切相应。以说一切时中皆有之故。二者之故，处所存在之故，果之故，彼有说之故，一切，欲说为有，彼等。四相事物与体性与，状态其他其他转变之说。第三为善，以事业，令诸时分别障碍。彼又如何 非他。时中不容如是，若有何故不生耶？法性诸者甚深也。虽已断除见苦所断，然俱行其余诸者相应。虽已断除最初之相，然彼之，有境垢其余诸者。以苦之因见串习，所断欲界所生，自之三者与色界一者。无垢识之行境也。色界所生自之与，下三上一致无垢者之。无色界所生三界所摄，三者与无漏行境也。灭与道见所断一切，自所能及之行境也。无漏三界边三者与，无漏之行境也。烦恼粗细具二者，非烦恼者以粗转变。从痴生疑，从彼则，邪见，从彼坏聚见。从彼边执，从彼则，戒禁取，从彼见。自之见
English
Not existent. Because of counteracting what has not been taken as one's own. What corresponds with what? That is, through the door of corresponding with that. All above are unpredicated. If desired, then the view of the aggregates and, co-emergent ignorance. The remaining ones here are unwholesome. If desired, then desire, anger, and, delusion are the root of unwholesomeness. The three roots of the unpredicated, they are existence and ignorant wisdom. The two are for entering higher, therefore from that, the other four are called those under the sun. Those are desire, view, pride, delusion. The three of meditative stabilization are from ignorance, one head and distinction and, impurity and establishment are predicated. Death and birth and special excellence, like self and other, etc. Past and near-abiding desire and, anger, pride, etc., to whatever that is born, not abandoned, the object is in accordance with that. Those of the mind are future, all and others are their own time, the unborn ones are in accordance with all and, the remaining all are in accordance with all. Because it is said that they exist in all times. Because of two, because the place exists, because of the result, because it is said that it exists, all, it is desired to say that they exist, those. The four aspects are thing and characteristic and, state, other other change is said. The third is good, by action, the divisions of times are hindered. How is that also not other. It is not suitable in time, like that, if it exists, why is it not born? The nature of things is profound. Although the afflictive emotions to be abandoned by seeing suffering have been abandoned, they are in accordance with the remaining co-emergent ones. Although the first aspect has been abandoned, that of it, the object-possessing impurities are in accordance with the remaining ones. By habituating the cause of suffering, the afflictive emotions to be abandoned born from the desire realm, one of its own three and the form realm. It is the object of the stainless consciousness. Born from the form realm, its own and, the lower three, the upper one of the stainless one. Born from the formless realm, included in the three realms, the three and the uncontaminated object of experience. All that is to be abandoned by seeing cessation and path, is the object of experience that one can grasp oneself. The three realms of the uncontaminated and the three limits and, the uncontaminated object of experience. Afflictions, subtle and gross, with two aspects, the non-afflictive ones transform into gross. From delusion arises doubt, from that then, wrong view, from that the view of the aggregates. From that the extreme clinging, from that then, the adherence to ethics and vows, from that the view. One's own view