Tibetan
མས་ཟ་ལ་ ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། བདག་ཅག་ལས་གང་ཁ་ཟས་ཆེས་མང་དུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཁ་ཟས་ཆེས་ཉུང་ངུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཁ་དོག་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་གྱུར་པས། ཀྱེ་སེམས་ཅན་ང་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་བརྙས་པར་གྱུར་ལ་བདག་ཅག་ཁ་དོག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱིར་སའི་བཅུད་ནུབ་པར་གྱུར་ནས། ས་ཞག་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་ནི་དཔེར་ན་དོང་ཀའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །རོ་ནི་དཔེར་ན་སྦྲང་མའི་སྦྲང་རྩི་མ་བསྐོལ་བ་བཞིན་ཏེ། བདག་ཅག་བཟའ་བ་དེ་དང་ཁ་ཟས་ངེ་ཟ་ལ་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། བདག་ཅག་ལས་ཁ་ཟས་ཆེས་མང་དུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཁ་ཟས་ཆེས་ཉུང་དུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་གྱུར་པས། ཀྱེ་སེམས་ཅན་ང་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་བརྙས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་ཁ་དོག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱིར་ས་ཞག་ནུབ་པར་གྱུར་ནས། ལྡུམ་བུའི་ཚལ་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་དོག་ནི་དཔེར་ན་ཀ་དམ་བུ་ཀའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ལ། རོ་ནི་དཔེར་ན་སྦྲང་བུའི་སྦྲང་རྩི་མ་བསྐོལ་བ་བཞིན་ཏེ། བདག་ཅག་བཟའ་བ་དེ་དང་ཁ་ཟས་དེ་དག་ཟ་ལ་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། བདག་ཅག་ལས་གང་ཁ་ཟས་ཆེས་མང་དུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་ངན་བར་གྱུར་ལ་གང་ཁ་ཟས་ཆེས་ཉུང་དུ་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཀྱིས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། ཁ་དོག་སྣ་ ཚོགས་ཡོད་པར་གྱུར་པས་ཀྱེ་སེམས་ཅན་ང་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་ཅན་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་བརྙས་པར་གྱུར་ཏེ། བདག་ཅག་ཁ་དོག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་ད
Chinese
玛萨拉（མས་ཟ་ལ་） 长寿且久住，我们之中谁吃食物最多，谁的颜色就变得难看；谁吃食物最少，谁的颜色就变得好看。这样，由于各种食物的缘故，颜色也变得多种多样。颜色变得多种多样后，（众生说：）“唉！众生啊，我的颜色是好看的，你的颜色是难看的。”众生就这样互相轻蔑。我们这些具有颜色傲慢的人，因为完全接受了罪恶的不善之法，所以土地的精华消失了。于是，出现了颜色圆满、气味圆满、味道圆满的土脂。颜色就像冬葵花一样，味道就像未经熬制的蜂蜜一样。我们吃着那些食物，玛萨拉（ངེ་ཟ་ལ་）长寿且久住，我们之中谁吃食物最多，谁的颜色就变得难看；谁吃食物最少，谁的颜色就变得好看。这样，由于各种食物的缘故，颜色也变得多种多样。颜色变得多种多样后，（众生说：）“唉！众生啊，我的颜色是好看的，你的颜色是难看的。”众生就这样互相轻蔑。我们这些具有颜色傲慢的人，又因为完全接受了罪恶的不善之法，所以土脂消失了。于是，出现了菜园，颜色圆满、气味圆满、味道圆满。颜色就像卡丹布卡（ཀ་དམ་བུ་ཀ）的花一样，味道就像未经熬制的蜂蜜一样。我们吃着那些食物，他们吃着那些食物，长寿且久住，我们之中谁吃食物最多，谁的颜色就变得难看；谁吃食物最少，谁的颜色就变得好看。这样，由于各种食物的缘故，颜色也变得多种多样。颜色变得多种多样后，（众生说：）“唉！众生啊，我的颜色是好看的，你的颜色是难看的。”众生就这样互相轻蔑。我们这些具有颜色傲慢的人，因为那些罪恶的不善之
English
Masaala Living long and abiding for a long time, whoever among us eats the most food, their color becomes ugly; whoever eats the least food, their color becomes beautiful. Thus, due to various foods, the colors also become diverse. When the colors become diverse, (beings say:) "Alas! Beings, my color is beautiful, your color is ugly." Beings thus despise each other. We, who are proud of our colors, because we have fully accepted the evil and unwholesome Dharma, the essence of the earth has disappeared. Then, earth-oil with perfect color, perfect smell, and perfect taste appeared. The color is like a mallow flower, and the taste is like unboiled honey. We eat those foods, and Ngezala lives long and abides for a long time. Whoever among us eats the most food, their color becomes ugly; whoever eats the least food, their color becomes beautiful. Thus, due to various foods, the colors also become diverse. When the colors become diverse, (beings say:) "Alas! Beings, my color is beautiful, your color is ugly." Beings thus despise each other. We, who are proud of our colors, again because we have fully accepted the evil and unwholesome Dharma, the earth-oil has disappeared. Then, vegetable gardens with perfect color, perfect smell, and perfect taste appeared. The color is like a Kadambuka flower, and the taste is like unboiled bee honey. We eat those foods, they eat those foods, living long and abiding for a long time. Whoever among us eats the most food, their color becomes ugly; whoever eats the least food, their color becomes beautiful. Thus, due to various foods, the colors also become diverse. When the colors become diverse, (beings say:) "Alas! Beings, my color is beautiful, your color is ugly." Beings thus despise each other. We, who are proud of our colors, because of those evil and unwholesome
Tibetan
ག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱིར་ལྡུམ་བུའི་ཚལ་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲུ་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། གཟེགས་མ་མེད་ཅིང་ཕུབ་མ་མེད་ལ་དག་ཅིང་གཙང་སྟེ། སོར་བཞི་ཙམ་ལ་ཡོངས་སུ་གཡོགས་པ་མེད་པ་དེ་ནང་བརྔས་ན་ནུབ་སྐྱེ། ནུབ་བརྔས་ན་ནང་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་བརྔས་ཤིང་སྐྱེ་ལ་བརྔས་པར་ཡང་མི་མངོན་ཏེ། བདག་ཅག་བཟའ་བ་དེ་དང་ཁ་ཟས་དེ་ལ་ཟ་ལ་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅག་གིས་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལའི་འབྲུ་ཀུན་དུ་བསགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེས་ན་སཱ་ལུ་དེ་ལས་གཟེགས་མ་དང་ཕུབ་མ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར། བརྡས་སོ་ཅོག་ཀྱང་མི་སྐྱེ་ལ་བརྡས་པ་ཡང་མངོན་བར་གྱུར་ཏེ། སཱ་ལུ་རྣམས་ཕུང་པོ་ཕུང་པོར་བཞག་གོ །ད་ནི་བདག་ཅག་གིས་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའོ། །འདི་ནི་ངའི་འོ་ཞེས་ཞིང་རྣམས་གཞལ་ཞིང་བགོས་ལ། མུ་ཐུག་བྲིའོ་ཞེས་ནས་དེ་དག་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིའོ། །འདི་ནི་ངའི་འོ་ཞེས་ཞིང་རྣམས་འཇལ་ཞིང་བཀྱེད་མུ་ཐུག་འདྲིའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གིས་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་བླངས་སོ། །སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། ངན་ཞིང་བླུན་པའི་སེམས་ཅན་ཁྱོད་ནི་མི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ཀྱེ་སེམས་ཅན་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དག་ག་ལ་སྲིད། ཀྱེ་སེམས་ཅན་ཁྱོད་སོང་ལ་ད་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལྟར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེས་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་བླངས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སེམས་ཅན་ དེས་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ། ངན་ཞིང་བླུན་པའི་སེམས་ཅན་ཁྱོད་ནི་མི་བྱ་བ་བྱེད་པའོ། །ཀྱེ་སེམས་ཅན་ཁྱོད་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དག་ག་ལ་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེའི་ལག་པ་གཉིས་ནས་ཀྱང་བཟུང་ནས་དེ་ཚུར་འདྲེན་ཕར་འདྲེན་ལ་དེའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཡང་བཀུག་སྟེ། སེམས་ཅན་དག་གང་སེམས་ཅན་འདིས་བདག་གི་སཱ་ལུ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སཱ་ལུ་མ་བྱིན་པར་བླངས་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས
Chinese
当如是正确受用时，园林便隐没了。未经耕耘播种的稻米，其谷粒颜色圆满，气味圆满，味道圆满，没有糠秕，清净而洁净，约四指宽，完全没有覆盖，早上收割晚上生，晚上收割早上生。这样收割和生长，收割也不显现。我们食用它，以它为食物，便能长寿且长久安住。因为我们以聚集的方式享用未经耕耘播种的稻米，所以稻米便产生了糠秕。碾磨也不再生长，碾磨也显现出来。稻米被堆积成堆。现在我们说：“这是你的，这是我的。”于是测量和分割田地，不断地询问边界。然后，他们说：“这是你的，这是我的。”于是测量和划分田地，不断地询问边界。之后，某个有情，明明有自己的稻米，却不予取用，而拿走了别人的稻米。另一个有情看见那个有情，明明有自己的稻米，却不予取用，而拿走别人的稻米。看见后，便说：“恶劣而愚蠢的有情，你做不该做的事！喂，有情，明明有自己的稻米，却不予取用，而拿走别人的稻米，这怎么可以呢？喂，有情，你走吧，以后不要再这样做了！”然后，那个有情明明有自己的稻米，却两次三次不予取用，而拿走了别人的稻米。那些有情明明有稻米，却两次三次不予取用而拿走别人的稻米，被那个有情看见了。看见后，便说：“恶劣而愚蠢的有情，你做不该做的事！喂，有情，你明明有自己的稻米，却不予取用，而拿走别人的稻米，这怎么可以呢？”说完，便抓住他的双手，将他拉来拉去，并把他带到集会中，说道：“有情们，请知晓，这个有情明明有自己的稻米，却不予取用，而拿走了别人的稻米！”
English
When properly taken, the garden disappeared. The uncultivated and unsown rice grains were perfect in color, perfect in fragrance, and perfect in taste. They were without chaff, pure and clean. About four fingers wide, completely uncovered, if harvested in the morning, they would grow in the evening; if harvested in the evening, they would grow in the morning. Thus, harvesting and growing, the harvesting was not even apparent. We ate it, and with it as food, we lived long and remained for a long time. Because we enjoyed the uncultivated and unsown rice grains in a gathered manner, the rice then produced chaff. Milling also did not grow again, and milling also became apparent. The rice was piled up in heaps. Now we say, "This is yours, this is mine." So we measure and divide the fields, constantly asking about boundaries. Then, they say, "This is yours, this is mine." So we measure and divide the fields, constantly asking about boundaries. Then, another sentient being, having his own rice, took the rice of another without giving. Another sentient being saw that sentient being, having his own rice, taking the rice of another without giving. Having seen it, he said, "Wicked and foolish sentient being, you do what should not be done! Hey, sentient being, how can you take the rice of another without giving, when you have your own rice? Hey, sentient being, go away and do not do that again!" Then, that sentient being, having his own rice, took the rice of another without giving, two or three times. Those sentient beings, taking the rice of another without giving, two or three times, were seen by that sentient being. Having seen it, he said, "Wicked and foolish sentient being, you do what should not be done! Hey, sentient being, how can you take the rice of another without giving, when you have your own rice?" Having said that, he grabbed both of his hands, pulled him back and forth, and brought him into the assembly, saying, "Sentient beings, please know that this sentient being, having his own rice, took the rice of another without giving!"