Tibetan
་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཚན་མ་གང་དུ། གང་འདི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་ཞེས་བྱ་བ་གློ་བུར་གྱི་མིང་གིས་བརྗོད་ཅིང་བཏགས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་མོ། །ཡང་དེ་དག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་ན་ཡོད་པའམ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཅི་ཞིག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ན། གང་འདི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གློ་བུར་གྱི་མིང་དུ་བརྗོད་པ་འདི་དག་གང་དུ་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་མི་དམིགས་པས། འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིང་དང་མཚན་མ་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་གསལ་བར་མཛད་དོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས། །གཅིག་དང་གཞན་པ་རྣམས་སྤངས་པ། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ངོ་བོའི་སྒྲས་ནི་མཚན་མའི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མཚན་མའི་དབྱེ་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དང༌། གསལ་བ་ཙམ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་ རིག་པའི་གཟུང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་བརྟགས་ཤེ་ན། དོན་མེད་པར་ཡང་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། འཁྲུལ་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེའི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང༌། བསླད་པའི་དབང་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བས་བརྫུན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བསལ་བ་ཙམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། འཁྲུལ་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། གཉིས་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགག་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་དེ་ནི་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འགྱུར་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས། མི་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འདིར་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལ་བྱ་ལ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཚུ་རོལ་ཏེ། ད་ལྟར་གོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཁོ་ན་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་དང༌། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ དུ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གསལ་བའི་ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་བཟློག་པ་དང༌། །བྱེད་པ་ཡང་ནི་བཀག་པ་ཡིས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངས་བཤད་དེ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །འགག་པའང་གང་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ནི། །སྐྱེ་ཞིང་འགག་པར་འགྱུར་པ་ཡིན། །འབྱུང་བ་ཆེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དེ་བྲལ་ན། །ལོག་པར་རྣམ་བརྟགས་ཅིས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་འདི་ཐམས་ཅད་གསུངས་ཏེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་རྣམ་ཤེས་སུ་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་སྟེ། དེའི་ནང་དུ་གཏོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ལ། ཤིན་ཏུ་མ་འཁྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ནུབ་པར་གྱུར་པས། ལོག་པར་བརྟགས་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པས་སྔར་གྱི་དུས་སུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་དང༌། དབུ་མ་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆ་འདི་ཙམ་གྱིས་
Chinese
在何处的实有之相？凡是名为色，乃至名为佛法之间的，以虚假之名来称说和安立的这些，都只是分别而已。又，当它们进入不分别的法界，远离分别之时，存在或不存在的那些，又将以什么作为对境呢？凡是名为色，乃至名为佛法之间的，以虚假之名来称说的这些，又将在何处安立呢？因此，在此不缘于不分别，这些仅仅是分别的缘故，名字和相状这些都是世俗谛，已经明确阐明了。由于一和多的自性相违，所以也是虚假的。如《圣楞伽经》中所说：犹如镜中之像，舍弃一和他者，显现却不在其中，事物自性亦如是。此处以“自性”之语，显示了相的自性，因为安立各自体性的差别，依赖于相的差别。因此，一切法唯是心，唯是识，唯是光明，由于识的所取外境并不存在，识的行相也不存在能取的自性。这两者是由意所显现的缘故，是一切法的遍计所执性。依赖于什么而遍计呢？依赖于无意义而周遍计度的自性上，由执著的习气所生的，显现为实有的非真实遍计。这非真实的遍计，就是诸法的依他起性，也是错乱、颠倒和邪知。如此，它的所取和能取之相，仅仅是由错乱和迷惑的显现而虚假的缘故，这非真实的遍计就叫做那样，它的自性就是非真实的。什么是真实呢？仅仅是遣除而已。因此，那个行相被称为错乱之相和戏论之相，因为是错乱的对境。
English
Where is the characteristic of a real entity? Whatever is called "form," up to "Buddha-dharma," these which are spoken and designated with temporary names are merely conceptualizations. Furthermore, when they enter the realm of non-conceptualization and are separated from conceptualizations, what will those that exist or do not exist be focused on? Where will these, which are called temporary names from what is called "form" up to "Buddha-dharma," be placed? Therefore, since non-conceptualization is not focused on here, these are merely conceptualizations, so it is clearly shown that these names and characteristics are all conventional truths. Because the nature of one and many are contradictory, it is also false. As it is said in the "Noble Lankavatara Sutra": Like the image in a mirror, abandoning one and other, it appears but is not there, so is the nature of things. Here, the word "nature" shows the nature of characteristics, because the distinction of establishing the differences of their own characteristics depends on the difference of characteristics. Therefore, all dharmas are only mind, only consciousness, and only clarity, because the object of consciousness, the external object, does not exist. The aspects of consciousness also do not exist as the nature of the subject. These two are the completely imputed nature of all dharmas because they are manifested by the mind. What does it depend on to impute? It depends on the non-real pervasive conceptualization that appears as real, born from the habit of clinging to the nature of meaningless pervasive imputation. This non-real pervasive conceptualization is the dependent nature of all dharmas, and it is also confusion, inversion, and wrong knowledge. Thus, its object and subject aspects are false because they are merely appearances of confusion and delusion, so this non-real pervasive conceptualization is called that, and its nature is non-real. What is real? It is merely elimination. Therefore, that aspect is called the characteristic of confusion and the characteristic of elaboration, because it is the object of confusion.
Chinese
也被称为二的相，因为显现为二。所有这些戏论的相，将在超世间的智慧中止息。因此，它也被称为不谬误和真实的智慧。正因为如此，它也是圆成实性，因为不谬误本身就是圆成实。由于以不颠倒的方式圆成实，所以是圆成实。同样，由于其以不变的方式圆成实，因此，自性是不变的圆成实。这里所说的“他”是指无始以来不分别的因。真实的智慧是彼岸，因为它是从现在习惯的因中产生的。只有不真实的遍计所执才是他性，而真实的智慧不是。因此，对于遍计所执的法和戏论的相，应该遮止因和果，因为它们是虚假的。否则，心和心所生的光明之身等是不清净的。如《圣楞伽经》所说：因和缘被遮止，作者也被禁止，我说无生，安立为唯心。龙树菩萨也说：诸法无生，灭亦无处有，此识即是，生灭转变者。说大种等，真实摄于识，若离于智慧，岂非邪分别？通过这些话语，已经说明了所有这些，所说的大种等，真实地包含在识中，即属于识的范畴。就像没有外在的大种等一样，孩子们也生起在那里显现的识。通过极不谬误的智慧，它消失了。由于以颠倒的方式进行分别，即由于过去对错觉的分别，所以是虚假的。这是第二个偈颂的含义。因此，瑜伽行派和中观派的结论是相同的。仅此一部分。
English
It is also called the mark of duality, because it appears as two. All those marks of elaboration will cease in the wisdom that transcends the world. Therefore, it is also called non-erroneous and true wisdom. For the very reason that it is also the nature of perfect accomplishment, because non-erroneousness itself is perfect accomplishment. Since it is perfectly accomplished in a non-inverted way, it is perfectly accomplished. Likewise, since Suchness is perfectly accomplished as immutable, the nature is the immutable perfect accomplishment. Here, "other" refers to the cause of non-discrimination since beginningless time. True wisdom is the far shore, because it arises from the cause of present habituation. Only untrue complete imputation is other-powered, but true wisdom is not. Therefore, for the dharmas of complete imputation and the marks of elaboration, cause and effect should be negated, since they are false. Otherwise, the mind and the luminous bodies arising from the mind are not pure. As it is said in the Holy Lankavatara Sutra: Cause and condition are averted, and the agent is also prohibited. I have said that there is no birth, and it is established as mind-only. Nagarjuna also said: Things have no birth, and where is there cessation? This very consciousness is what changes in birth and cessation. What is said about the great elements, etc., is truly included in consciousness. If it is separated from wisdom, how could it not be a wrong discrimination? Through these words, all of this has been explained. What was said about the great elements, etc., is truly included in consciousness, that is, it belongs to the category of consciousness. Just as there are no external great elements, etc., children also give rise to the consciousness that appears there. Through extremely non-erroneous wisdom, it disappears. Because of discriminating in an inverted way, that is, because of the past discrimination of illusion, it is false. This is the meaning of the second verse. Therefore, the Yogacara and Madhyamaka conclusions are the same. Only this part.