Tibetan
ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་ནི་བྱིས་པས་གཟུང་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ངེས་པ་དང༌། གཉུག་མའི་རྣག་བཞིན་རང་རིག་པ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བས་གསལ་བའི་ལུས་ནི། བདེན་པ་ཁོ་ནར་འདོད་དོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དང༌། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་རྣམས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣལ་མ་བསལ་བའི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་བརྟགས་མི་བཟོད་པས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གང་ཡང་ཁ་ཅིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གསལ་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི། ལུང་དང་རིགས་པ་ དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཐད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཕྱི་རོལ་དོན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཞག་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མེད་པས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་དེ་ནི་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་དང༌། ཚད་མ་རྣམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ལམ་ངན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་ཐག་བསྲིངས་ཏེ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ནོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གསུམ་གསུམ་སྟེ། བརྟགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི
Chinese
是不同的，瑜伽行者认为，凡夫所执著的法，因为是虚假的，所以不存在。因果是确定的，如同天生的脓液一般，自证是远离错乱而显现的身体，认为是唯一的真谛。中观派认为，因果显现的自性，以及各自以自证认识的错乱之相，并非虚构，而是真实消除的身体之法，也因为极其微细，无法分析，所以既非存在，也非不存在。有些人说，诸法显明的自性，如同蓝色等现象一样，也是如此。这种说法因为脱离了经文和理证，所以是不合理的。还有些中观派人士说，世俗的心和心所是存在的，同样，外境也是不存在的。胜义谛中，心和心所也因为自性是错乱的，所以并非存在于自证的体性中。菩萨们为了使一切众生的利益圆满成就，如意宝般地加持色身并安住，从而现证圆满正等觉。这是因为，正如一切法在胜义谛中完全不存在一样，一切心和心所也在胜义谛中完全不存在。因此，心和心所完全止息是随顺的，是正确的证悟，否则是不可能的。这种说法脱离了一切经文和论典，以及量，因此，对于这种恶道，应当远远地避开。什么是世俗谛呢？是凡夫所执著的境。什么是胜义谛呢？是圣者所执著的境。二者各有三种：分析的世俗是遍计所执的自性，因为仅仅是名言。分别的世俗是他起的自性，因为是颠倒的知识。显现的世俗是圆成实的
English
They are different. The Yogacharas consider that the dharmas grasped by ordinary people do not exist because they are false. The body that is clear because self-awareness, like innate pus, is free from delusion and certain in cause and effect, is considered the only truth. The Madhyamikas consider that the nature of the appearance of cause and effect, and the characteristics of delusion that are known by each self-awareness, are not fabricated, but the dharmas of the body that are truly eliminated are also so subtle that they cannot be analyzed, so they are neither existent nor non-existent. Some say that the clear nature of dharmas is the same as the appearance of blue and so on. This statement is unreasonable because it is separated from scripture and reasoning. Some Madhyamikas say that the conventional mind and mental factors exist, and similarly, external objects do not exist. In the ultimate truth, the mind and mental factors are also not present in the nature of self-awareness because their nature is deluded. Bodhisattvas, in order to perfectly accomplish the benefit of all sentient beings, bless and abide in the form body like a wish-fulfilling jewel, and thus manifest perfect and complete enlightenment. This is because, just as all dharmas are completely non-existent in the ultimate truth, all minds and mental factors are also completely non-existent in the ultimate truth. Therefore, the complete cessation of mind and mental factors is concordant and is correct realization, otherwise it is impossible. This statement is separated from all scriptures and treatises, as well as valid cognition, so such evil paths should be avoided from afar. What is conventional truth? It is the object grasped by ordinary people. What is ultimate truth? It is the object grasped by noble ones. Both have three aspects: the analyzed conventional is the nature of the imputed, because it is merely a name. The conceptual conventional is the nature of the dependent, because it is inverted knowledge. The manifesting conventional is the perfectly established
Tibetan
་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་མཚན་མར་གྱུར་པ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པ་དོན་དམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལ་དོན་དམ་པ་ཡོད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། དེའི་དོན་ནི་ གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་མོ། །འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིགས་ན་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་དང༌། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ནི། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དངོས་མེད་ན། །བློ་ཡིས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །བྱིས་པའི་རོ་དང་མཚུངས་པ་ཡི། །རྟོག་གེ་ངན་པས་འདི་དག་བརྟགས། །དངོས་པོ་མཚན་མ་རྣམ་རིག་གི །ཡིད་ལྡོག་གཡོ་བ་གང་ཡིན་ལས། །ང་ཡི་སྲས་རྣམས་རབ་འདས་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིས་དཔྱོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་པ་མེད་པ་དེ་བས་ན། །རང་གི་བློ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དག་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་མེད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་དོན་དམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བློ་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ནུས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མའོ། །རྣམ་རིག་དང་དངོས་པོ་ནི་གཉིས་སོ། །ཀུན་གཞིའི་མངོ
Chinese
是自性，那是从显现中圆满成就的自性之故。其中，胜义是空性，是圣智的境界之故。胜义的获得是涅槃，是圣智的果实之故。胜义的分别念是真实的智慧，因为这具有胜义之故。还有经中说，心不是心，因为它是超越有和无的。其含义是， 因为是光明的自性，所以唯是心。因为没有能执的体性，所以不是心。同样，以能执的相状来说，不是有。以光明的相状来说，也不是无。这就是它的意思。如是，在《圣楞伽经》中说： 若以智来观察，则无自性可得。 因此彼等是不可说，且显示为无自性。 若以智来分析，则无他起亦无遍计。 若圆成实无有，智又如何能分别？ 无自性亦无识，无实事亦无阿赖耶。 如同孩童之尸体，以恶分别念来分析。 实事相状与识，任何意之退转动摇。 我的佛子们善超越，以不分别念来观察。 这样说。这的含义是什么呢？这的含义是，智，是指从思虑产生的智慧。自性，是指诸法各自的相状，由所取和能取二者所概括。那是，是指诸法，仅此就显示了遍计所执的自性不存在。因为没有遍计所执，因此，如果分析与自己的智不同的所取，他起和圆成实的体性也会变成遍计所执的体性而不存在。那么，瑜伽士追求真实的意义，应该如何分析和修习智呢？为什么不能做到呢？这就是它的意思。这是第二个偈颂的含义。自性是二者的相。识和实事是二者。阿赖耶的显现。
English
It is the very nature, because it shows the nature that is completely accomplished from the appearance. Among them, the ultimate truth is emptiness, because it is the realm of sacred wisdom. The attainment of the ultimate truth is nirvana, because it is the fruit of sacred wisdom. The ultimate conceptualization is true wisdom, because it possesses the ultimate truth. Furthermore, it is said in the sutra that the mind is not the mind, because it transcends existence and non-existence. Its meaning is, Because it is the nature of clarity, it is only mind. Because there is no nature of grasping, it is not mind. Similarly, in terms of the characteristic of grasping, it is not existence. In terms of the characteristic of clarity, it is also not non-existence. This is its meaning. Thus, in the "Holy Lankavatara Sutra" it is said: If one examines with intelligence, then there is no self-nature to be grasped. Therefore, they are inexpressible and shown to be without self-nature. If one analyzes with intelligence, then there is neither other-origination nor complete imputation. If the perfectly established is non-existent, how can intelligence discriminate? Without self-nature and without consciousness, without reality and without alaya. Like the corpse of a child, analyzed with evil discrimination. Reality, characteristics, and consciousness, any turning away and wavering of the mind. My sons and daughters have well transcended, and examine with non-discriminating thought. So it is said. What is the meaning of this? The meaning of this is that intelligence refers to the wisdom arising from thought. Self-nature refers to the individual characteristics of all phenomena, encompassed by both the apprehended and the apprehender. That is, refers to all phenomena, and this alone shows that the self-nature of complete imputation does not exist. Because there is no complete imputation, therefore, if one analyzes the apprehended that is different from one's own intelligence, the nature of other-origination and perfect accomplishment will also become the nature of complete imputation and not exist. Then, how should a yogi who seeks the true meaning analyze and practice intelligence? Why can't it be done? This is its meaning. This is the meaning of the second verse. Self-nature is the characteristic of the two. Consciousness and reality are the two. The manifestation of Alaya.