Tibetan
ས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བས་བདེན་ན། དེ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མ་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གྲུབ་ཀྱི། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་སྟོང་སྙེད་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཐ་དད་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྒྱུའི་ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། འདིས་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། འདི་ཉིད་རིག་ཅིང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རིགས་སོ། །དེ་གཉི་གས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཉེ་བ་ལས་དེ་ཉིད་སྐྱེས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། གསལ་བ་དེ་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ནང་ནས་སྐྱེས་པས་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་གསལ་བར་གྱུར་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་འདི་གསལ་བར་ནི་ཚངས་པས་ཀྱང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་པར་གྱུར་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ནི། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གསལ་བ་མ་ཡིན་པས། ཤེས་པ་ཡང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལོང་བ་དང༌། ལྐུགས་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པས་དོན་གསལ་བར་མྱོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ལ། །ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར། ཡོངས་སུ་ བཅད་པས་སོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་གཅོད་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དང༌། གསལ་བཞིན་བ་དང༌། མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་ན། གསལ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཤས་བྱའི་ཆོས་མ་ཡིན། ཤེས་བྱའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྷག་མ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཤེས་པ་ནི་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། རང་གི་ངང་གིས་གསལ་བ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ནི་དེའི་རང་བཞིན
Chinese
关于“地”的说法是：如果通过自身体验来证实，那么它也是可以被认识的，但不是认识的自性。如果这样说，这也是不合理的。因为，当清晰的自性被分别确定并体验时，蓝色等各自的体验就成立了。除了这个之外，即使聚集了成千上万的因素，也不会成立。因此，将此视为不同的，并且是因素集合的最终结果，这本身就是体验的主体。或者说，因为此能使认识，所以称为“认识”；或者说，此本身就是觉知和认识的本质，所以理应是“认识”。这两者成立了一切法都是认识的自性之本质，因为除此之外，没有能成立认识的量。因为从认识的诸因素临近，就能看到它自身产生。有理智者等人说：所显示的清晰，不是所知和认识之法的自性，因为外境通过从内部产生的认识而变得清晰，而认识也通过那个认识的产生而变得清晰。如果这样说，这也是非常不合理的。因为，事物清晰的体验已经成立，这种清晰即使是梵天也无法做到。如果缺少了它，那么体验蓝色等，即使是帝释天也无法做到。即使认识产生了，蓝色等的自性没有完全清晰，而是处于隐蔽状态，仍然保持原样。同样，即使认识中产生了其他的认识，也不会清晰，因此认识也不是清晰的，一切众生都会变成盲人和哑巴。如果反驳说：不是的，认识能清晰地体验事物。那么，识将与清晰变得不同。如何变得清晰呢？通过完全断除。如果说：如果不清晰，如何断除呢？如果说：是清晰的。那么，清晰本身就是完全清晰、正在清晰和体验，那么，清晰怎么不是所知之法呢？因为已经成立为所知之法，所以剩余的部分将如先前所说的那样。其他人说：认识是清晰的自性，因此它自身就是清晰的，而境是它的自性。
English
Regarding the statement about "earth": If it is true through one's own experience, then it is something to be known, but it is not the nature of knowing. If one says this, it is not reasonable. Because, when the nature of clarity is individually ascertained and experienced, the individual experiences of blue and so on are established. Apart from that, even if thousands of causes were to gather, it would not be established. Therefore, considering this as distinct and as the ultimate result of the collection of causes, it is indeed the agent of experiencing. Or, because this enables knowing, it is called "knowing"; or, this itself is the essence of awareness and knowing, so it is reasonable to be "knowing." These two establish that all phenomena are the essence of the nature of knowing, because apart from that, there is no valid means to establish knowing. Because from the proximity of the causes of knowing, one sees that it arises itself. Those with reason and others say: This clarity that is shown is not the nature of the object of knowledge and the dharma of knowing, because the external object becomes clear through the knowing that arises from within, and knowing also becomes clear through the arising of that knowing. If one says this, it is also very unreasonable. Because, the experience of the clarity of things is already established, and even Brahma cannot make this clarity happen. If it is lacking, then even Indra cannot experience blue and so on. Even if knowing arises, the nature of blue and so on is not completely clear, but remains in a hidden state, remaining as it is. Similarly, even if another knowing arises in knowing, it is not clear, so knowing is also not clear, and all beings would become blind and mute. If one objects: No, knowing clearly experiences things. Then, consciousness will become different from clarity. How does it become clear? Through complete severance. If one says: If it is not clear, how can it be severed? If one says: It is clear. Then, if clarity itself is called completely clear, being clear, and experiencing, how is clarity not the dharma of the object of knowledge? Because it has already been established as the dharma of the object of knowledge, the remaining part will be as previously stated. Others say: Knowing is the nature of clarity, therefore it is clear by itself, and the object is its nature.
Tibetan
་མ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་གསལ་བ་མ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་བྱས་པས་གསལ་བར་ཡང་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པས་དེས་དོན་རིག་པར་འགྱུར། ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་འབྲེལ་པས་བསྡུས་པས་སོ་ཞེ་ན། མིག་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་མེད་ན་གཟུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དུ་གྱུར་འདིས་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གསལ་ཏོ། །གཞན་དག་ན་རེ་མར་མེའི་འོད་རེག་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། ཤེས་པའི་གསལ་བ་དང་ཕྲད་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་ཡང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བ་དེ་ནི་དེའི་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ཡང་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྲད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་གང་དག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་གཞག་པར་གྱུར་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མྱོང་ཡང་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་བྱས་ན། མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་རང་གི་བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དེ་མྱོང་བར་བཞག་གོ །དེ་ཡང་མེ་ལོང་ལ་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མཐོང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་ཅུང་ཟད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། བློའི་མེ་ལོང་ལ་སྣང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་གི་ཡང་ཤེས་པ་དེས་འབྲེལ་པ་གང་གིས་དོན་དེ་མྱོང་བར་འགྱུར། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པས་སོ་ཞེ་ན། མིག་ཀྱང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་འདྲ་བའི་དབང་གིས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གཅིག་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཕན་ཚུན་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། དེར་སྣང་བ་གཉི་གས་སོ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡང་ཡུལ་དང་མཚུངས་པར་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་བདག་ཉིད་ཀུན་གྱིས་མཚུངས་ན་ནི། ཤེས་པ་ཡང་བེམས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་འ
Chinese
他们说，因为与非其自性的知识相关联，所以会变得清晰。按照他们的说法，因为不是它的自性所以不会清晰，而且被弄清晰了也会变得清晰，这也会变成相互矛盾。还有，通过怎样的关联，它会理解事物呢？如果说是通过依赖于一个集合的关联来概括，那么眼睛也会通过眼睛的意识来理解。如果变成非境，如果没有清晰，形象又怎么会变成境呢？因为它是境所以理解，这也很明显。其他人说，就像灯光接触到瓶子等一样，通过与知识的清晰相遇，会变得清晰。按照他们的说法，花朵和果实等的形象被眼睛的意识所体验，那么它的气味、味道和触感也会被体验，因为与相遇没有区别。如果说是因为不是境，那也已经说过了。因此，所有体验蓝色等都是知识本身，而不是外在被执持的事物。经部师们说，这不是我们不认可的，所有意识都是具有形象的，就像事物在意识的镜子上留下影像一样，意识体验那个影像，但如果仔细分析，就像在镜子上看到自己的面容一样，它被认为是体验。而且，在镜子上 看到外在事物是非常不一致的，所以有些许错误，但在心识的镜子上显现是非常一致的，所以丝毫也不会有错误。他们又说，通过怎样的关联，知识会体验那个事物呢？如果说是通过从它产生的关联，那么眼睛也会通过眼睛的意识来体验。或者，如果说是通过相似的力量，那么看到同一事物的许多人的意识也会变成互相看到。或者，如果说是从它产生以及显现在它那里这两者，那么相似的那个直接因也会像境一样变成境。而且，如果所有自体都相似，那么知识也会变成物质本身。方面
English
They say that it becomes clear because it is associated with knowledge that is not its own nature. According to them, it is not clear because it is not its own nature, and it also becomes clear because it has been made clear, which also becomes contradictory. Also, through what kind of connection does it understand things? If it is said that it is summarized by the connection that depends on one collection, then the eye will also understand through the consciousness of the eye. If it becomes a non-object, how can the image become an object if there is no clarity? Because it is an object, it understands, which is also obvious. Others say that just like the light of a lamp touches a vase, etc., it becomes clear by encountering the clarity of knowledge. According to them, the image of flowers and fruits, etc., is experienced by the consciousness of the eye, then its smell, taste, and touch will also be experienced, because there is no difference from encountering. If it is said that it is because it is not an object, that has already been said. Therefore, all experiences of blue, etc., are knowledge itself, and not external things that are grasped. The Sutra masters say that this is not something we do not accept, all consciousness is with an image, just like things leave an image on the mirror of consciousness, consciousness experiences that image, but if analyzed carefully, just like seeing one's own face in a mirror, it is considered to be an experience. Moreover, in the mirror, seeing external things is very inconsistent, so there are some mistakes, but appearing in the mirror of the mind is very consistent, so there will be no mistakes at all. They also say, through what kind of connection does knowledge experience that thing? If it is said that it is through the connection that arises from it, then the eye will also experience through the consciousness of the eye. Or, if it is said that it is through the power of similarity, then the consciousness of many people who see the same thing will also become seeing each other. Or, if it is said that it arises from it and appears in it, then that similar immediate cause will also become an object like an object. Moreover, if all selves are similar, then knowledge will also become matter itself. Aspect