Tibetan
ཉིད་རྟག་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཙལ་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཙལ་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཙམ་སྟེ། དུང་གི་དཀར་བ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་རྣམས་ལས་གཞན་པར་འགྱུར་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེས་ན་མཚན་མའི་འཆིང་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་འགྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་འདི་དག་ཏུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དག་ཀྱང་ཅིག་ཅར་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང༌། གཉིས་དངོས་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡི། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་མེད་མིན།། ཐ་དད་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་མཐའ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །འདི་ལ་མཚན་མ་རྣམས་མེད་པས་ན་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དོན་ནི་དེའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་དམ་པའོ། །ཆོས་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ལ་དམིགས་པས་དེ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་དེའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་དེ། །སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འདིའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡིན་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་ དེ་རྣམས་སྤངས་པས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུའི་ཁམས་དང་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས་རང་བཞིན་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་རྙོག་པ་ཟངས་དང་ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེ་རྣམས་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། །མ་དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་སྦགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། དེ་ནི་དྲི་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་དག །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་གྱུར། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་གྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་མི་མོངས་མིན། །དེ་ནི་དག་དང་མ་དག་མིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་གློ་བུར་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་དེ་དག་ལས། གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཇི་སྲིད་དུ་འཁོར་བར་འཇུག་ཅེ་ན། རེ་ཞིག་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་སྨིན་ལ་མི་དགེ་བས་ནི་ངན་འགྲོར་སྨིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་ནས། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་དེ། བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གཞན་དུ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ནས་རྒྱུན་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ཆུ་རྒྱུན་བཞིན་འབབ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་ནས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་དང༌། འགོག་པའི་ སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ལས་ལངས་ནས་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ཉིད་ལས་འཇུག་པར་འ
Chinese
如同您是常住不变一样，诸行也应是常住不变的。如同诸空性之间没有差别一样，它们的自性也应没有差别。再者，如同瑜伽士们在空性中无法找到最殊胜的真如一样，在诸行的自性中也无法找到最殊胜的真如。因此，它不是与它们不同的。也不是其他的，因为什么呢？因为它是它们的无我性，如同海螺的白色一样，仅仅是无自性。再者，如果它与它们不同，那么见到真理的人们也无法压伏诸行的相状，因此也无法从相状的束缚和恶趣的束缚中解脱。因此，也不会到达涅槃和圆满正等觉的境界。再者，这也不是诸行的共同相，而且遍一切烦恼和清净的相状也会同时变成各不相同。因此，这与它们不是不同的，即：二者无实之事物，事物空性之相，非事物亦非无事物，非异亦非一之相。如是说。如是空性之相，如同其名相有：如是性，真实之边际，无相，胜义谛，法界，法性等。因此，名相之义是无有变异故为如是性，因为其恒时安住。真实乃是真如，其边际是最殊胜的，故为真实之边际。此无有诸相故为无相，因为一切戏论之相皆已止息，故缘于彼。殊胜乃是出世间的智慧，义是其境，故为胜义谛。法是圣者的诸法，是它们的因故为界，因为缘于彼而生起彼等，故为法界。诸事物的法
English
Just as you are permanent, so too should all conditioned phenomena be permanent. Just as there is no difference among all emptinesses, so too should their own characteristics be without difference. Furthermore, just as yogis cannot find the ultimate suchness that is superior to emptiness, so too will it be impossible to find the ultimate suchness that is superior to the characteristics of conditioned phenomena. Therefore, it is not different from them. Nor is it other, for what reason? Because it is merely the selflessness of those, like the whiteness of a conch shell, it is merely without inherent existence. Furthermore, if it were different from them, then those who see the truth would not be able to subdue the characteristics of conditioned phenomena, and therefore they would not be liberated from the bonds of characteristics and the bonds of bad migrations. Therefore, they would not reach nirvana and perfect Buddhahood either. Furthermore, this would not be the common characteristic of conditioned phenomena, and the characteristics of complete affliction and complete purification would also simultaneously become distinct. Therefore, this is not different from them, namely: The object of two non-existent things, The characteristic of the emptiness of things, Not a thing nor a non-thing, Not a different nor a single characteristic. Thus it is said. Such is the characteristic of emptiness, just as its names are: Suchness, the ultimate reality, signlessness, ultimate meaning, the realm of phenomena, the nature of phenomena, and so forth. Therefore, the meaning of the names is suchness because it is unchanging, because it abides at all times. Reality is suchness, and its limit is the most excellent, therefore it is the ultimate reality. Because this has no signs, it is signless, because all the signs of elaboration have ceased, therefore it is focused on that. The noble is the wisdom that transcends the world, and the meaning is its object, therefore it is the ultimate meaning. Dharma is the dharmas of the noble ones, it is the cause of those, therefore it is the realm, because by focusing on that, those arise, therefore it is the realm of phenomena. The dharma of things
Chinese
既然是自性，所以是法性。于此宣说它的差别：在先前的状态中，也是具有完全烦恼的自性，具有突发的垢染；后来，通过圣道断除了那些，因此变得完全清净且无垢。譬如，水界、黄金和虚空等，自性清净，却因突发的杂质如铜和污垢等而变得有垢，与那些分离一样。因此，它既不是完全的烦恼，也不是不净，因为心的法性自性光明，所以不是完全的烦恼；也不是清净，因为被突发的垢染所染污。也就是：彼具垢亦无垢，完全烦恼极清净，水界黄金与虚空，如是清净想为净。若彼烦恼非彼性，一切有身皆解脱，若彼清净非彼性，勤作无果徒劳辛。烦恼非有非无有，彼非清净非不净，心之自性本光明，烦恼皆是为突发。如是说。在所说的八识中，哪个如何以及持续多久会进入轮回呢？首先，阿赖耶识以善业成熟于善趣，以不善业成熟于恶趣，先前的业成熟耗尽后，由与对所取和能取的执着习气相关的业习气所生。产生后，也如河流般持续到生命终结。在那之后，也在其他地方同样地产生，并持续不断地进入。世尊说：取识深且微，如水流般流淌，是所有种子的所在。若执着为我，则不可行。此我未向孩童说。如是说。那会在阿罗汉时止息。有染污的意从阿赖耶识本身产生并进入，当现证出世间道和灭尽定的时候会止息，从那些定中出来后也从阿赖耶本身进入。
English
Since it is self-nature, it is the nature of Dharma. Here, its distinctions are explained: In the previous state, it is also of the nature of complete affliction, possessing sudden defilements; later, by abandoning those through the noble path, it becomes completely pure and without defilements. For example, just as the elements of water, gold, and space are pure in nature, but become defiled by sudden impurities such as copper and dirt, and are separated from those. Therefore, it is neither completely afflicted nor impure, because the Dharma-nature of the mind is naturally luminous, so it is not completely afflicted; nor is it pure, because it is stained by sudden defilements. That is: It is with defilement and without defilement, completely afflicted and extremely pure, the elements of water, gold, and space, like that, purity is thought to be pure. If that affliction were not its nature, all embodied beings would be liberated. If that purity were not its nature, effort would be fruitless and toilsome. Affliction is neither existent nor non-existent, it is neither pure nor impure, the self-nature of the mind is inherently luminous, all afflictions are sudden. Thus it is said. Among those eight consciousnesses that have been taught, which one, how, and for how long does it enter into cyclic existence? For a while, the alaya-consciousness ripens into a good rebirth through virtuous actions, and into a bad rebirth through non-virtuous actions. When the ripening of previous actions is exhausted, it is generated by the karmic imprints associated with clinging to the apprehended and the apprehender. Having arisen, it also continues like a stream until the end of life. After that, it also arises in the same way elsewhere and continuously enters. The Blessed One said: The taking consciousness is deep and subtle, flowing like a stream, it is the place of all seeds. It is not permissible to conceive of it as self. This I have not taught to children. Thus it is said. That will cease at the state of an Arhat. The afflicted mind arises from and enters into that very alaya-consciousness. It ceases when the supramundane path is realized and when entering into the cessation. Having arisen from those states, it also enters from the alaya itself.