Tibetan
ས་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དོན་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པར་བརྗོད་དེ་འདི་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་བརྟགས་པའམ། འདིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྟོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས། ཀུན་བརྟགས་གཞན་གྱི་དབང་དང་ནི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དག་སྟེ། །དོན་ཕྱིར་ཡང་དག་མི་རྟོག་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་གཉིས་ཡང་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་སོ། །ཁྱད་པར་ལ་དམིགས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །དེ་ལ་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ཡིན་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། །བདག་གོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་རློམ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཡིད་དོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ལུས་དང༌། གནས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། ལུས་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ཡུལ་ལྔ་སྟེ། དེའི་སྣང་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི། །ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དོན་དུ་སྣང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང༌། བདག་ཏུ་སྣང་བ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བའོ། །གང་ལུས་སུ་སྣང་བ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བའོ། །གང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དེ་ནི་བདག་དུ་སྣང་བ་སྟེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་
Chinese
此地是世俗谛所摄，因为是缘于遍计所执之义。缘于遍计所执之故，不是为了清净。他起自性即是真实遍计，于此有非真实之遍计，或由此作非真实之遍计。如薄伽梵弥勒所说：遍计他起圆成实，义故真实不思议，二者皆无故宣说。如是等等。彼二者亦是三界之心与心所，其中缘于义之自性者是心，缘于差别者是心所。非真实遍计者，心与心所三界摄，其中见义为识，彼之差别心所生。如是说。又彼有三种，即阿赖耶识、染污意、转识。其中，以成为一切遍计所执之法的种子之所依故为阿赖耶，以于自之体性而近缘故为识。于我愚昧、于我见、于我贪、于我慢，与此四种烦恼恒常相应故为染污，恒常执著我故为意。数数生起故为转，于境而近缘故为识。其中初者显现为身、处、受用，身者即是诸根，处者即是器世间，受用者即是五境，彼之显现即是彼之相状。转识者即是六识聚。非真实之遍计，又有四种，即显现为义、显现为有情、显现为我、显现为能知之识，是为四种。其中，显现为受用与处之阿赖耶识是显现为义。显现为身者，即是显现为有情。染污意者，即是显现为我，阿赖耶识
English
This place is included in the conventional truth, because it is focused on the meaning of pervasive affliction. Because it is focused on pervasive affliction, it is not for purification. The nature of other-dependence is said to be true pervasive conceptualization, and in this there is non-true pervasive conceptualization, or by this one makes non-true pervasive conceptualization. As the Blessed Maitreya said: Pervasive conceptualization, other-dependence, and perfect reality, for the sake of meaning, true non-conceptualization, because both are absent, it is declared. Like that and so on. Those two are also the mind and mental factors of the three realms, among which the mind is focused on the nature of meaning, and the mental factor is focused on the difference. Non-true pervasive conceptualization, mind and mental factors are included in the three realms, among which seeing meaning is consciousness, and its difference is born from mental factors. Thus it is said. Moreover, that has three aspects, namely the alaya-consciousness, the afflicted mind, and the transforming consciousness. Among these, because it becomes the basis of the seeds of all pervasively afflicted dharmas, it is the alaya, and because it closely focuses on its own nature, it is consciousness. Ignorance of self, view of self, attachment to self, and pride in self, because it is constantly associated with these four afflictions, it is afflicted, and because it constantly clings to self as 'I', it is mind. Because it arises again and again, it is transforming, and because it closely focuses on the object, it is consciousness. Among these, the first appears as body, place, and enjoyment, body is the sense faculties, place is the vessel world, enjoyment is the five objects, and its appearance is its aspect. Transforming consciousness is the six aggregates of consciousness. Non-true pervasive conceptualization, again, has four aspects, namely appearing as meaning, appearing as sentient beings, appearing as self, and appearing as knowable consciousness, these are the four. Among these, the alaya-consciousness appearing as enjoyment and place is appearing as meaning. That which appears as body is appearing as sentient beings. The afflicted mind is appearing as self, the alaya-consciousness.
Tibetan
པ་ཉིད་ལ་དེས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པར་སྣང་སྟེ། ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དྲུག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ཉིད་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ལུས་དང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་སྣང་བ་དང༌། ཡིད་དང་ཉེ་བར་འཛིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །ཉེ་བར་འཛིན་པ་ནི་འཇུག་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། །གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་སྟེ། བརྒྱད་དོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། གཉིས་ཀྱིས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་སོ། །སྟོང་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི། །གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ། །གཉིས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། དེ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་གཞན་ནམ། གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དེ་དག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་མཐོང་བས་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་བདེན་པ་མཐོང་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡི་བར་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ལ། སྟོང་པ་
Chinese
因为那执著于自性。进入的识，就是显现为能辨识的识，因为显现为执持诸境。非真实的遍计所执分为两种，也转变为六种。如何是两种呢？即所取之相和能取之相，因为显现为所取和能取之相。如何是六种呢？即是那些各自成为三种，显现为身体、处所和受用，以及意和近取，和分别。其中，意是指染污意。近取是指五种入识。分别是指意的识，因为是唯一分别的自性。 非真实的遍计所执也转变为八种，即阿赖耶识、染污意和六种入识，共八种。那些非真实的遍计所执，就是所有有漏的行，所有遍染和所有轮回。圆成实的自性，就是非真实的遍计所执的空性之自性。以何为空呢？以二为空，即以所取和能取而遍计所执。那空性的体性，被认为是对于任何非真实的遍计所执来说，都是无二和不可分的体性。因为这个空性，由于没有二的实物，所以不是实物；又因为是无二的体性，所以也不是没有。在圣者《解深密经》等中说，它既不是与诸行异体，也不是非异体。这样，如果它与诸行不是异体，那么孩子们见到诸行，也应能见到空性。这样一来，由于见到真谛，就会从阿罗汉退转到正等觉佛。此外，诸行是遍染的，同样，空性也应成为遍染的，空性
English
Because it clings to self-nature. The entering consciousness is the consciousness that appears as being able to discriminate, because it appears to hold all objects. Unreal conceptualization is divided into two types, and also transforms into six types. How are there two types? Namely, the characteristic of what is grasped and the characteristic of what grasps, because it appears as the characteristic of what is grasped and what grasps. How are there six types? Namely, those themselves are made into three types each, appearing as body, place, and enjoyment, as well as mind and close grasping, and discriminations. Among these, mind refers to the afflicted mind. Close grasping refers to the five entering consciousnesses. Discrimination refers to the consciousness of mind, because it is the nature of uniquely discriminating. Unreal conceptualization also transforms into eight types, namely, the alaya consciousness, the afflicted mind, and the six entering consciousnesses, totaling eight. Those unreal conceptualizations are all contaminated activities, all pervasive defilements, and all cycles of existence. The nature of perfect accomplishment is the nature of emptiness of unreal conceptualization. Empty of what? Empty of two, namely, conceptualized by what is grasped and what grasps. The characteristic of that emptiness is considered to be the nature of being non-dual and indivisible for any unreal conceptualization. Because this emptiness, due to the absence of two realities, is not a reality; and because it is the nature of non-duality, it is also not non-existent. In the Noble "Saṃdhinirmocana Sūtra" and others, it is said that it is neither different from activities nor not different. Thus, if it were not different from activities, then children seeing activities should also be able to see emptiness. In this way, due to seeing the truth, one would regress from an Arhat to a Fully Enlightened Buddha. Furthermore, activities are pervasively defiled, similarly, emptiness should also become pervasively defiled, emptiness.