Tibetan
། ག་པུར་དང༌། རྣག་ལ་སོགས་པའི་དྲི་དང༌། མངར་བ་དང་སྐྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རོ་དང༌། གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་བྱ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ནམ་མཁའ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཟུང་བར་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག་གོ །ཡང་དེ་དག་ལ་འཛིན་པར་སྣང་བའི་ངང་ན་གསལ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་པོ་དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་དབང་པོའི་ཁམས་དྲུག་སྟེ་དེ་ལྔ་ནི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །གཅིག་ནི་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་འབྲས་ཀྱི་ནང་ན་ཟར་མའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་དང༌། རྣ་བའི་གཏིང་ན་གྲོ་གའི་མདུད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སྣའི་རྩ་བ་ན་ཐུར་མ་ལྟ་བུ་དག་དང༌། ལྕེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཚད་ཙམ་གྱིས་བར་མཆོད་པའི་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་དང༌། ལུས་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱི། དབང་པོའི་ཁམས་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་དྲུག་དྲུག་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དེ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་གནས་པ་སྣ་ཚོགས་ཡིད་ལ་བྱས་ལ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་དམིགས་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྤངས་ལ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ཙམ་ན་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་པ་ཞི་གནས་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཞི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་འདི་དག་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལན་མང་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ་བས་ལྷག་མཐོང་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ ལ་གཉི་ག་མཉམ་པར་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་ལས། ཇི་སྙེད་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་སྟེ་
Chinese
樟脑和脓等气味，以及甜味和酸味等的味道，还有冷和热等的触觉，以及快乐和痛苦，贪欲和嗔恨以及天空，涅槃等等是法。这样，作为所取的对境之界有六种。另外，对于这些，在作为能取的自性中显现的识之界有六种，即眼识、耳识、鼻识、舌识、身识和意识。这六种识之界的所依是六种根之界，其中五种是有色的，一种是无色的。例如，眼球中像红花，耳道深处像麦穗的结，鼻根处像探针，舌头中央像用头发尖端量度后隔开的半月形，像身体一样的身体之根，以及识刚刚停止时的意之根。这样，我和一切有情的对境、识和根，总共六六归纳起来就是十八界。心中想着处于十方世界的各种事物，从专注于各种显现的心开始，舍弃意的言说，应当修习止观。何时获得身心极度调柔，何时就是止观圆满。然后依靠那个止观，就在那个止观中，这些各种各样的影像，就像从色界到意界之间这些被称为一切法。这样多次区分并完全观察。通过完全观察来圆满胜观。然后在那之后，以缘于具有分别的影像之心，以二者平等专注之心，不间断地忆念，持续不断地进入，这被称为止观双运之道。《般若波罗蜜多教授》中说：缘于所有存在之物的瑜伽之地。
English
The smell of camphor and pus, and the taste of sweetness and sourness, and the touch of cold and heat, and happiness and suffering, and desire and hatred and the sky, Nirvana and so on are dharmas. Thus, there are six realms of objects that appear to be grasped. Furthermore, for these, there are six realms of consciousness that manifest in the nature of what appears to be grasped, namely eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness. The support for these six realms of consciousness is the six realms of faculties, five of which are with form, and one is without form. For example, like a saffron flower in the eyeball, like a knot of wheat in the depths of the ear, like a probe at the root of the nose, like a half-moon separated by the size of a hair tip on the center of the tongue, the body faculty like the body, and the mind faculty when consciousness has just ceased. Thus, the objects, consciousnesses, and faculties of myself and all sentient beings, six sixes in total, are summarized as the eighteen realms. Thinking of the various things that exist in the realms of the ten directions, from focusing on the mind that appears in various ways, abandoning the speech of the mind, one should cultivate calm abiding. When one obtains extreme pliancy of body and mind, that is when calm abiding is perfected. Then, relying on that calm abiding, in that very calm abiding, these various images, just like these from the realm of form to the realm of mind, are called all dharmas. Thus, repeatedly distinguish and completely examine. By completely examining, one perfects insight. Then after that, with the mind focused on the image with conceptualization, with the mind focused equally on both, the continuous entry of uninterrupted recollection is called the path of union of calm abiding and insight. In the instructions of the Prajñāpāramitā, it says: The yogic ground focused on whatever exists.
Tibetan
དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་གཉིས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་སེམས་དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ལ། འདི་ལྟར་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མིང་ཙམ་སྟེ། མིང་དང་དོན་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མིང་ནི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་མངོན་པར་མི་ཤེས་པར་མིང་ཙམ་དུ་སྣང་ལ། མིང་མངོན་པར་མི་ཤེས་པར་ཡང་དོན་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པས་གཟུགས་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། དོན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མིང་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་གློ་བུར་དུ་མིང་བསྡེབས་ཏེ། བཏགས་པ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྟོག་པ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རྟོག་སྟེ། དེ་བས་ན་གཟུགས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་མིང་གི་དོན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་ཏེ། དོན་འདི་དག་མེད་བཞིན་དུ་དོན་སྣང་བ་ལ་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་སྣང་སྟེ། རྒྱན་པོ་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས། རྨི་ལམ་ན་རྒྱན་པོ་རྩེ་བར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གློ་བུར་དུ་མིང་དུ་བསྡེབས་ཏེ། བཏགས་པའི་དོན་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཡིན་གྱི། སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུང་བའི་དོན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དེ་མེད་པས་འཛིན་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ལ། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་བསྡུས་ཏེ། ཉེ་བར་བཏགས་ནས་མི་གཡོ་བར་བྱས་ལ། ཇི་སྲིད་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སོ་སོར་ཐོབ་ནས་ དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ལ། ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ནི། ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཡོངས་སུ་དཔྱད་པར་བྱ་བས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བར་དུ་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གཉི་ག་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་
Chinese
第一（步）哦。然后第二（步）是如是生起显现各种各样的心，应当如此如是详细观察：所谓“色”仅仅是名称而已。乃至一切法也仅仅是名称，因为名称和意义极度不同，所以名称并非实有，因为不明显了解意义，仅仅显现为名称，并且不明显了解名称，也仅仅显现为意义。因此，如同名称一样没有意义，所以色仅仅是名称，并非实有。乃至一切法也仅仅是名称。世间人为了名言的意义，突然组合名称，认为所安立的“色”是意义，乃至认为一切法是意义。因此，从色乃至一切法，并非是名称的意义而存在。而且这些仅仅是心，虽然这些意义并不存在，但由于对意义显现为意义而执著的习气的影响，显现为生起，就像赌徒由于习惯的影响，在梦中也显现为赌博一样。因此，突然组合名称，这些安立的意义仅仅是心，没有从心之外产生的所取之义。因为没有所取，能取也不存在。因此，应当确定这些各种各样的（现象）是不可言说，并且是空性，远离能取和所取的唯心。舍弃一切意的言说，将一切法唯心者之心收摄于彼（唯心）本身，如是系缚并不动摇。应当生起止观，直至获得身心完全调柔。在分别获得完全调柔之后， 安住于彼（止观）本身。并且再三区分三摩地行境的影像。而且这些各种各样的现象是十八界，是远离所取和能取的无自性的唯心，应当再三彻底区分并完全观察。通过完全观察，直至身心完全调柔之间，应当生起胜观。在那之后，以缘于具有分别念的影像之心，以二者平等的（状态）之心，不间断地
English
First. Then the second is to generate the mind that appears in various ways, and to examine it closely in this way: The so-called "form" is merely a name. Up to the point where all phenomena are merely names, because names and meanings are extremely different, names do not exist as meanings. Because meanings are not clearly understood, they appear merely as names, and because names are not clearly understood, they also appear merely as meanings. Therefore, just as names are meaningless, form is merely a name and not real. Up to the point where all phenomena are also merely names. Worldly people suddenly combine names for the sake of the meaning of terms, and conceive of the established "form" as the meaning, and conceive of it as all phenomena. Therefore, from form to all phenomena, they do not exist as the meaning of names. Moreover, these are only mind. Although these meanings do not exist, they appear to arise due to the influence of the habit of clinging to the appearance of meaning as meaning, just as gamblers appear to gamble in dreams due to the influence of habit. Therefore, names are suddenly combined, and these established meanings are only mind. There is no object of grasping that is outside of the mind. Because there is no object of grasping, there is no grasper either. Therefore, one should ascertain that these various phenomena are inexpressible and are empty of the grasped and the grasper, and are only mind. Abandoning all mental expressions, one should gather one's mind on that very mind-only, and fix it closely and immovably. One should cultivate tranquility until one attains complete pliancy of body and mind. After attaining complete pliancy separately, Abiding in that very state, one should repeatedly analyze the images of the objects of samadhi. Moreover, these various phenomena are the eighteen elements, which are mind-only, devoid of self-nature, and empty of the grasped and the grasper. One should repeatedly and thoroughly analyze and fully examine them. Through full examination, one should cultivate insight until the body and mind are completely pliant. After that, with the mind focused on the image with conceptualization, with a mind of equality between the two, without interruption