Tibetan
འི་ཚད་མས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ན། དངོས་སུ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྲུབ་པོ། །སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིར་གསལ་བ་ནི་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའམ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། གང་རྟག་ཏུ་མེད་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་གཉིས་མི་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་བཟློག་པ་དང༌། །བྱེད་པ་ཡང་ནི་བཀག་པ་ཡིས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངས་བཤད་ནས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ དང་རྐྱེན་དང་བྱེད་པ་རྣམས་བཀག་ནས་སེམས་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ན་གཱ་རྫུ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །ཆོས་རྣམས་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །འགག་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ཏ། །ཤེས་པ་འབབ་ཞིག་ཁོ་ན་ནི། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་འགྱུར་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འཕགས་པ་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། དེ་ལ་མྱུ་གུ་འདི་ནི་རང་གིས་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་མ་བྱས། གཉི་གས་མ་བྱས། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་དོན་ནི་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། གཉི་གས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་པ་མ་དམིགས་པ་དང༌། མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །གང་ཡང་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཉིད། །བྱ་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་པོར་བརྗོད
Chinese
如果以量成立是假立的，那么实际上损害了自己的体性，就会顺带成立损害瓶子等。因为不是假立的缘故，排除是不行的，因为这种瑜伽行派的宗义是极难驳倒的。这里所说显现不是假立的，也不是有假立的，不是胜义中有的，也不是世俗中有的，就像空性一样，这是自性因，要么是相违的周遍，要么是周遍不现。如果显现成为实有，那么圣《楞伽经》中说：“大慧，一切法都是无生的，因为有和无不生的缘故。”这句经文是什么意思呢？这句经文是必须确定的，即：恒常存在的法界和恒常不存在的遍计所执二者是不生的无生，但不是说，自性为识也不生。因此，该经中说：“因和缘是遮止，作者也是以禁绝，我说无生后，唯识中安立。”意思是说，遮止了心以外的因、缘和作者等，在唯识中安立，这就是“无生”这个词的含义。龙树菩萨也说：“诸法任何也不生，灭尽少许也不有，唯是了别相续流，即是生和灭坏性。”那么，圣《萨罗树王经》等中说：“因此，这个芽不是自己所作，不是他所作，不是二者所作，也不是无因生。”这又是什么意思呢？它的意思是，不是仅仅由因所作，也不是仅仅由缘所作，也不是二者所作，因为是先有智慧的行为和没有作者的缘故。任何事物都没有，因为没有见到，而且是不合理的缘故。圣《楞伽经》中说：“一切行都是刹那的，不住的业在哪里有？任何这些都是生，作业即说为作者。”
English
If it is established by valid cognition that it is merely imputed, then actually harming its own nature, it will consequently establish harming pots and so on. Because it is not imputed, exclusion is not possible, because this Yogacara system is extremely difficult to refute. What is stated here is that appearance is not imputed, nor is there imputation, it is not truly existent, nor is it conventionally existent, like emptiness itself. This is the reason of self-nature, either a contradictory pervasion or a non-apprehension of the pervader. If appearance were to become substantially existent, then in the Holy Lankavatara Sutra it says: 'Great wisdom, all dharmas are unborn, because existence and non-existence are unborn.' What is the meaning of this? The meaning of this is that it must be ascertained, namely: the constantly existing realm of dharma and the constantly non-existent completely imputed are the unborn of non-birth, but it is not that the nature of consciousness is also unborn. Therefore, in that very sutra it says: 'Cause and condition are reversed, and the agent is also prohibited, I have said unborn, and then established in mind-only.' It means that by prohibiting causes, conditions, and agents other than mind, and establishing them in mind-only, this is the meaning of the word 'unborn.' Nagarjuna also said: 'No dharmas whatsoever are born, nor is there any cessation, only the flow of consciousness, which is birth and destruction.' Then, in the Holy Sal Tree King Sutra and others, it says: 'Therefore, this sprout is not made by itself, not made by others, not made by both, nor is it born from no cause.' What does this mean? Its meaning is that it is not made by cause alone, nor made by condition alone, nor made by both, because it is an action preceded by intelligence and there is no agent. Nothing exists, because it is not seen, and because it is unreasonable. In the Holy Lankavatara Sutra it says: 'All formations are momentary, where is there an abiding action? Whatever these are, they are birth itself, the action itself is said to be the agent.'
Tibetan
། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ས་བོན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དེ་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པའི་རང་དབང་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དགག་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་དེའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདིས་ནི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་རྗེས་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། དེ་བསྒྲུབ་པའི་མི་དམིགས་པ་དང༌། མངོན་སུམ་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་མཛད་པས་རྒྱུ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་ན། ལྡོག་པ་དང་དེ་བསྒྲུབ་པའི་མི་དམིགས་པ་ཡང་གསུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དོན་གྱིས་ན་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་བྱ་བ་ཡང་དགག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པས་བྱེད་པ་ ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་དུ་རྒྱུན་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་པས། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་ཅིང་མཐོང་བ་གཉིས་ལས་ཀྱང་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་མངོན་སུམ་དང༌། མི་དམིགས་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། གཅིག་པ་ཡིན་པ་དེས་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའི་ངེས་པ་ཕྱི་མས་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། །འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ། དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་རལ་གྲིའི་སོས་རང་མི་གཅོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རང་རིག་པར་འགལ་ལ། གཞན་རིག་པ་ཡང་བསླད་པ་ཙམ་དུ་འུ་ཅག་གཉི་ག་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་ཟད་པས་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཟད་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཐོབ་པས་མྱོང་
Chinese
如是说，种子不会想“我要生出苗芽”，也不是作为产生苗芽的本体而存在。因为存在不依赖于因和缘的自力作用，所以这是遮破。仅仅成为因和果则不是遮破，因为（佛）说过不是从无因而生。因此，（佛）也说过“因为从彼生，此有故此生；此生故此生”，因为这表明在因存在之后果才产生，所以就成了随顺、成立它的不可得，以及现量。因为作了“存在时”的决定，所以表明因不存在时果不生，因此也说了逆转和成立它的不可得。仅仅如此，实际上也遮破了预先考虑的行为。所谓“此生”，因为依赖于其他因缘，所以也遮破了作用。 如此，共同地，在相续中成立因和果，所以那些特殊之处也成立，并且也从两种见中转变。因为那两种见通过对境的区分，就成了现量和不可得三种。如果现量是无分别的、刹那性的、唯一的，那么它如何完全断定因和果呢？就像通过先前先前经验的力量所产生的后来的决定，使之显现一样。有些中观派说：世间所称许的是世俗，外境也是世间所称许的，就像心和心所一样，那也是世俗存在。但在胜义谛中，就像剑刃不能自割一样，心和心所自证是相违的，我们双方都认为他证仅仅是错乱。因此，为了通过灭尽错乱而证悟胜义谛，诸佛的心和心所完全灭尽。当那些不生的时候，就获得了随顺一切法不生的胜义谛而体验。
English
Thus it is said that the seed does not think, "I shall produce a sprout," nor does it exist as the entity that produces the sprout. Because there exists an independent action that does not depend on cause and condition, therefore this is a refutation. Merely becoming cause and effect is not a refutation, because (the Buddha) said that it is not born from a causeless origin. Therefore, (the Buddha) also said, "Because it arises from that, this exists, therefore this arises; because this is born, this is born," because this shows that the effect arises after the cause exists, so it becomes accordance, the non-apprehension that establishes it, and direct perception. Because the determination of "when it exists" is made, it shows that the effect does not arise when the cause does not exist, therefore it also speaks of reversal and the non-apprehension that establishes it. Just so, in effect, it also refutes actions that are considered beforehand. The so-called "this is born," because it depends on other causes and conditions, it also refutes action. Thus, commonly, cause and effect are established in the continuum, so those particularities are also established, and also change from the two views. Because those two views, through the distinction of objects, become the three: direct perception and non-apprehension. If direct perception is non-conceptual, momentary, and unique, how does it completely determine cause and effect? Just as the later determination, which arises from the power of experiencing the previous previous ones, makes it manifest. Some Madhyamikas say: What is renowned in the world is conventional, and external objects are also renowned in the world, just like mind and mental factors, that is also conventionally existent. But in the ultimate truth, just as the sword's edge cannot cut itself, the self-cognition of mind and mental factors is contradictory, and both of us agree that other-cognition is merely delusion. Therefore, in order to realize the ultimate truth by exhausting delusion, the minds and mental factors of the Buddhas are completely exhausted. When those do not arise, one attains the experience of following the ultimate truth of the non-arising of all phenomena.