Tibetan
དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགལ་པ་ཡིན་ནོ། །བརྫུན་པར་ཡང་འགལ་བ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ་སོར་སྣང་ན་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་བརྫུན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྫུན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ལ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྣང་བར་མི་འགྲུབ་སྟེ། བརྫུན་པ་ཉིད་འགའ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་ལ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་བརྫུན་དང་ཡང་དག་རིག །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་འབྲེལ་བར་དཀའ། །རྣམ་རྟོག་དོན་དང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ། །དེ་བས་ཤིན་ཏུ་འབྲེལ་པར་དཀའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གལ་ཏེ་འབྲེལ་པར་དཀའ་བར་སེམས་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདིར་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ལ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ལྷག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དོན་གྱི་ཆོས་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤིན་ ཏུ་འབྲེལ་པར་དཀའ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སེམས། བརྫུན་པ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཉེས་པ་ཡོད། གཞན་ཡང་ཞེན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ཤེས་པ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །གང་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །སོ་སོའི་ལས་གང་ཡིན་པས་དབྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ་བུམ་པ་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི་སྣམ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་བུམ་པ་མཐོང་བས་བུམ་པའི་རྣམ་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང༌། གཅིག་ལས་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ། །རིག་དང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་རྟོག་བློ་ནི་འཁྲུལ་པས་གྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་ཉིད་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པས་གཉིས་སུ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་གཅིག་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་རང་གི་རྣམ་པར་རིག་པའི་འཁྲུལ་པའོ།
Chinese
那与它的自性相违。与虚假也同样相违。例如，见到蓝色等，如果不是真实的蓝色等自性而各自显现，那它就会变成虚假的自性。但事实并非如此，蓝色等也会变成虚假的。如果一切都是虚假的，那么蓝色等差别显现也无法成立，因为没有任何虚假成立。如果一切都是虚假的，那么现量和比量都不存在，这之前已经说明了。如果虚假和真实相合，那它的自性难以关联。分别念与事物在同一方向，因此更加难以关联。这说的是难以与所增益的自性相关联，同样，如果认为难以关联，那么分别念就不会是错乱的，在这里只会了知与非牛的相异之处。因为那是分别念的自性，所以执着于显现为事物的自性。完全超出之分别念，以及事物的法，那些都不是它的自性，既然如此，为何不认为更加难以关联呢？如果说就像体验虚假一样安立就没有过失，那么了知又有什么过失呢？此外，仅仅是执着，就是与了知相似的自性。如果是何者的相，那么就由各自的业来区分。这说的是无法从相上来区分了知其他的事物，是了知瓶子，而不是毯子。例如，见到瓶子就像瓶子的相一样，同样也是了知瓶子的相，就像见到它一样。分别念也把一切自性的事物作为对境。因为事物在对境中没有部分。分别念的相也是，以与一相异之特征，因为了知和显现执着，分别念之识以错乱而成立。这说的是分别念的识本身，那样以错乱而成立为二，那就是以与一相异之体性，了知自己相之错乱。
English
That is contradictory to its own nature. It is also contradictory to falsehood. For example, seeing blue and so on, if it appears separately not by the true nature of blue and so on, then it will become a false nature. But that is not the case, blue and so on will also become false. If everything is false, then the appearance of differences such as blue will not be established, because no falsehood is established. If everything is false, then there is no direct perception and inference, which has been explained before. If falsehood and truth are combined, then its nature is difficult to relate to. Conceptual thought and things are in the same direction, so it is even more difficult to relate to. This says that it is difficult to relate to the nature of what is being added on, and similarly, if you think it is difficult to relate to, then conceptual thought will not be confused, and here you will only know the difference from non-cow. Because that is the nature of conceptual thought, it is clinging to the nature of things as they appear. Completely beyond conceptual thought, and the dharmas of things, those are not its nature, since this is the case, why not think it is even more difficult to relate to? If you say that there is no fault in establishing it like experiencing falsehood, then what fault is there in knowing? In addition, just clinging is the nature similar to knowing. If it is the aspect of what, then it is distinguished by its respective karma. This says that it is impossible to distinguish knowing other things from the aspect, it is knowing the vase, not the blanket. For example, seeing the vase is like the aspect of the vase, and it is also knowing the aspect of the vase, just like seeing it. Conceptual thought also takes all things of nature as objects. Because things have no parts in the object. The aspect of conceptual thought is also, with the characteristic of being different from one, because of knowing and manifest clinging, the mind of conceptual thought is established by confusion. This says that the mind of conceptual thought itself, thus established as two by confusion, that is, with the nature of being different from one, the confusion of knowing one's own aspect.